Español
Galego
“Se o corazón de María está xunto ao noso, o noso corazón estará moi preto do corazón mesmo de seu fillo Xesús”, afirmou hoxe o arcobispo de Santiago nunha xornada na que a Virxe do Carme, patroa do mar, volveu ser guía de pescadores, mariñeiros e familias enteiras en Galicia.
Hoxe celébrase o Día das xentes do mar. Este ano, o lema “María, guía e esperanza nosa” enmarca a celebración dentro do Xubileu 2025 convocado polo Papa Francisco.
Na arquidiocese de Santiago de Compostela, este día vívese con particular intensidade, reflexo do arraigamento profundo que a devoción á Virxe do Carme mantén nas localidades costeiras.
A axenda do arcebispo estivo marcada por tres celebracións significativas. Á primeira hora da mañá presidiu a Santa Misa no Convento dos Carmelitas de Santiago. Ás 12:00 horas, desprazouse ata a vila mariñeira de Muros, onde celebrou a Eucaristía en honra á Virxe do Carmen.
A festividade, profundamente enraizada no litoral galego, viviuse con devoción en Muros, como en tantas outras vilas mariñeiras. Tras a solemne misa e a ofrenda floral, a imaxe da Virxe foi trasladada en procesión ata o porto. Alí agardábana decenas de embarcacións engalanadas con bandeiras e flores, listas para acompañala pola ría. Foi un espectáculo cargado de fe, tradición e colorido, que reflectiu de novo a forza da devoción mariñeira galega.
Ao seu regreso, a imaxe foi desembarcada e devolta á súa capela entre aplausos e cánticos. Os fieis, reunidos nun silencio emotivo, entoaron a salve, pechando así unha xornada que reafirmou a unión destas comunidades coa súa protectora do mar.
Centenario das Carmelitas Descalzas na Coruña
Pola tarde, monseñor Francisco José Prieto presidiu a Eucaristía nas Madres Carmelitas Descalzas da Coruña ás 19:30 horas, nunha celebración especialmente significativa por cumprirse o centenario da súa presenza na cidade.
Este mosteiro, fundado en xullo de 1925, cumpre cen anos de historia, oración e entrega. Chegaron ao Montiño –actual parroquia de Santa Tareixa de Xesús– nun contexto complexo, procedentes de México e tras pasar por Cuba e Madrid, ata asentarse definitivamente na Coruña. Desde 1964, continúan a súa misión en Eirís, hoxe parroquia de San Xoán Bautista, onde a súa vida de oración e clausura converteuse nun piar silencioso de fe e esperanza para moitas xeracións.
Antes de comezar a Eucaristía, leuse unha bendición enviada polo Papa León XIV dirixida ao arcebispo e á comunidade carmelita. Nela, o Pontífice confioulles a tarefa de ser “testemuñas luminosas de esperanza na vida da Igrexa”.
O arcebispo comezou a súa homilía lembrando a chegada das carmelitas e a historia da súa fundación, comparándoa coa imaxe bíblica do profeta Elías, que contempla unha pequena nube no medio da seca: “Tras aquela pequena nube chega unha choiva que fecunda a terra”. Esta metáfora foi utilizada para expresar como a presenza contemplativa do Carmelo veu empapando espiritualmente á diocese e á cidade da Coruña ao longo de cen anos.
Monseñor Prieto Fernández subliñou o rol fundamental de María na vida da comunidade e en cada fiel. “Se o corazón de María, a nosa nai, ou o noso, está xunto ao de María, a nosa nai, tede, por certo, que o noso corazón estará moi preto do corazón mesmo do seu fillo Jesús”. Esta proximidade, explicou, é o núcleo da misión carmelita, vivida desde o silencio e a oración, e allea á procura de visibilidade ou protagonismo.
O prelado compostelán trazou un paralelismo entre o estilo de vida do Carmelo e os valores que imperan na sociedade actual. Neste sentido, afirmou que a vida carmelita representa “unha vida oculta, silenciosa, discreta”, na que o tempo se transforma en graza, fraternidade e esperanza compartida: “aquí o tempo faise amor que vincula”.
Unha das invitacións centrais do arcebispo foi a vivir unha liberdade interior inspirada no amor divino. Citando a Santa Tareixa, o arcebispo animou aos presentes para “ser fillos valentes de María” e lembrou que esta liberdade non é eficacia nin produtividade, senón comuñón e entrega. “Deus nunca empuxa. Deus non obriga. Deus estende a man. Deus propón: ‘Déixate querer por Deus’”.
O arcebispo evocou a escena evanxélica na que a Virxe permanece en silencio aos pés da cruz, e desde alí é ofrecida como nai a toda a Igrexa. “Alí estaba a nai aos pés da cruz. Silencio. Alí estaba aquela muller que… permanece, está e ama en silencio”.
A homilía concluíu cun chamamento para acoller aos demais coa mesma gratuidade coa que se acolle a María como nai: “A fraternidade vivida desde Deus e na fe non escolle nin refuga, senón que acolle e recibe con fe, deixando atrás tópicos e prexuízos”. O arcebispo pediu que cada persoa recoñézase como “un don de Dios para os outros”, e que, desde esa convicción, se viva o encontro cos irmáns co corazón aberto.
Así, entre mareas de devoción e silencios de clausura, a arquidiocese de Santiago viviu un 16 de xullo que lembrou que a Virxe do Carme non é só protectora de barcos e redes, senón nai que abraza a cada persoa en “as súas tormentas”. Mentres as xentes do mar honrábana con flores e bandeiras na auga, as carmelitas descalzas da Coruña celebraban cen anos de oración calada, como esa pequena nube que, sen facer ruído, trae a choiva que fecunda a terra e a vida, lembrando que a verdadeira esperanza non fai alarde: simplemente permanece, está e ama.
@archicompostela El arzobispo de Santiago de Compostela, monseñor Francisco José Prieto presidió, el miércoles 16 de julio, la Eucaristía en las Madres Carmelitas Descalzas de A Coruña, en una calebración especialmente significativa por cumplirse el centenario de su presencia en la ciudad.#archicompostela #monsfranciscoprieto
ama.
