Español
Galego
Na Catedral composteláa, monseñor Francisco José Prieto presidiu a celebración da Solemnidade do Apóstolo Santiago, durante a cal Miguel Ángel Santalices renovou a tradicional Ofrenda Nacional en representación do pobo español.
Durante a súa homilía, o arcebispo defendie a liberdade de conciencia, a dignidade de toda persoa e a necesidade de substituír a cultura do enfrontamento pola cultura do encontro.
O prelado presentou ao Apóstolo Santiago como modelo de testemuño, servizo e entrega, e invitou a construír unha sociedade onde o diálogo, a solidariedade e o respecto á dignidade humana sexan os piares da convivencia.
Neste contexto, fixo referencia ás recentes palabras do papa León XIV durante a súa viaxe a España, destacando a importancia de preservar a liberdade de pensamento, de conciencia e relixiosa como piares dunha sociedade verdadeiramente libre e plural. Segundo sinalou, a Igrexa non pretende impoñer as súas conviccións, senón “propoñer, dialogar, servir e dar testemuño”, contribuíndo desde elas á construción do ben común.
O arcebispo reflexionou sobre a fraxilidade do ser humano a partir das palabras de santo Pablo: “Este tesouro levámolo en vasillas de barro”. Lembrou que mesmo os apóstolos experimentaron debilidades e ambicións antes de comprender plenamente a misión encomendada por Cristo, poñendo como exemplo a Santiago, quen pasou de aspirar a un lugar de privilexio xunto a Xesús a entregar finalmente a súa vida polo Evanxeo, nun itinerario que definiu como exemplo de conversión e madurez espiritual.
A partir desa reflexión, monseñor Prieto reivindicou a dignidade inherente de toda persoa, na marxe das súas capacidades, a súa situación económica ou a súa posición social. “Toda persoa é unha historia sacra ante Deus”, afirmou, antes de lembrar que esa dignidade alcanza especialmente aos nenos, os anciáns, as persoas enfermas ou con discapacidade, quen vive na pobreza ou a soidade, os migrantes e todos aqueles que non poden defenderse por si mesmos. Neste sentido, sostivo que o grao de humanidade dunha sociedade mídese polo trato que dispensa aos seus membros máis vulnerables e chamou a protexer toda vida humana, especialmente a máis fráxil.
O arcebispo tivo tamén un recordo para os incendios que están a afectar a diversas zonas de España nestes días, expresando a súa proximidade ás familias evacuadas, a quen perdeu bens e aos equipos que traballan na extinción. Do mesmo xeito, elevou unha oración polas vítimas do recente terremoto en Venezuela, pedindo consolo para os afectados e fortaleza para quen colabora nas tarefas de rescate e reconstrución.
Monseñor Prieto dedicou tamén unha parte da súa homilía para reflexionar sobre o sentido cristián da autoridade. Lembrando a pasaxe evanxélica no que Santiago e Xoán aspiran a ocupar os primeiros postos xunto a Xesús, evocou as palabras de Cristo: “O que queira ser grande entre vós, que sexa o voso servidor”. A partir deste ensino, defendeu que toda autoridade, tanto na Igrexa como na sociedade, debe entenderse como un servizo aos demais.
Así mesmo, advertiu do risco de converter ao adversario político ou ideolóxico nun inimigo e alertou de que a polarización, a falta de diálogo e a perda da capacidade de escoita deterioran a convivencia e prexudican ao conxunto da sociedade.
Volvendo citar ao papa León XIV, defendeu a necesidade de substituír a cultura do enfrontamento por unha auténtica “cultura do encontro”, baseada no recoñecemento do outro como persoa antes que como adversario.
O arcebispo atopou precisamente no Camiño de Santiago unha imaxe privilexiada desa convivencia. Lembrou que miles de peregrinos de distintas linguas, culturas, crenzas e historias privadas percorren xuntos un mesmo roteiro, demostrando que é posible camiñar unidos sen renunciar á propia identidade.
A partir desa realidade, animou a reconstruír o que definiu como “redes de encontro”, fronte á polarización; “redes de solidariedade”, fronte á indiferenza; “redes de hospitalidade”, fronte ao rexeitamento; “redes de diálogo”, fronte ao enfrontamento; “redes de verdade”, fronte á manipulación; e “redes de esperanza”, fronte ao desalento.
Monseñor Prieto invitou ademais a reflexionar sobre a herdanza que a sociedade actual está a deixar ás futuras xeracións, advertindo de que o progreso técnico, o crecemento económico ou o benestar material resultan insuficientes se non van acompañados dunha reflexión profunda sobre a persoa e os valores que sustentan a convivencia.
Nese marco, defendeu que a tradición cristiá continúa sendo unha herdanza viva capaz de ofrecer “sementes e froitos de humanidade”, non desde a nostalxia nin desde a imposición, senón desde a súa contribución histórica á cultura europea.
Na parte final da homilía, o arcebispo dirixiu unha oración ao Apóstolo Santiago para pedir que a Igrexa siga sendo humilde, próxima a quen sofre, defensora da dignidade de todas as persoas, capaz de tender pontes e comprometida co servizo.
Concelebraron co arcebispo de Santiago, mons. Antonio María Rouco Varela, cardeal arcebispo emérito de Madrid; mons. José Rodríguez Carballo, arcebispo de Mérida-Badaxoz; mons. Julián Barrio, arcebispo emérito de Santiago de Compostela; o arcebispo emérito de Tánxer, mons. Santiago Agrelo Martínez; o bispo de Lugo, monseñor Alfonso Carrasco; o titular da Diocese de Ourense, monseñor José Leonardo Lemos Montanet; o bispo da Diocese de Mondoñedo-Ferrol, mons. Fernando García Cadiñanos; o bispo de Tui-Vigo, monseñor Antonio Valín Valdés; o bispo emérito de San Fernando de Apure, mons. Alfredo Enrique Torres Rondón; o subsecretario da congregación de Culto Divino e Disciplina dos Sacramentos, mons. Aurelio García Macías, así como membros do cabildo catedralicio e outros sacerdotes.
