Español
Galego
. A Catedral de Santiago acolleu a solemne Vigilia Pascual presidida polo arcebispo compostelán.
- Unha celebración marcada polo simbolismo da luz, a renovación bautismal e a historia da salvación.
- O prelado invitou os fieis a vivir como “resucitados” e a comprometerse coa vida e a xustiza.
Hoxe sábado 4 de abril, ás 22.00 horas, o arcebispo de Santiago, mons. Francisco José Prieto Fernández, presidiu a Vixilia Pascual na Catedral de Santiago de Compostela, unha das celebracións máis significativas do calendario cristián que conmemora a Resurrección de Cristo.
Ao comezo da liturxia, o templo permanecía sumido no silencio e a penumbra que caracterizan esta tradición. Con todo, pouco despois, a escuridade viuse iluminada por unha luz especial, como sinalou o arcebispo: “No medio da noite brillou unha luz. Non unha luz calquera, senón a luz de Cristo. Porque esta é a noite na que todo comeza de novo”.
Na homilía, o prelado destacou o sentido transformador da Pascua, subliñando que non se trata unicamente dun acontecemento simbólico, senón dunha chamada concreta á vida nova: “A Pascua sácanos dunha fe cómoda e introdúcenos nunha fe comprometida”.
Unha celebración que percorre a historia da salvación
A Vixilia Pascual desenvolveuse seguindo a súa estrutura tradicional en catro partes. Comezou co lucernario e o pregón pascual, onde a luz do cirio simbolizou a vitoria de Cristo sobre a escuridade. A partir de aí, a liturxia da Palabra conduciu aos fieis a través dos principais momentos da historia da salvación.
O arcebispo fixo alusión ao relato da creación para destacar a acción transformadora de Dios, capaz de converter a desorde e a escuridade en luz e vida. A partir desta imaxe, invitou os fieis a mirarse por dentro e recoñecer as súas propias sombras, subliñando que, tamén hoxe, “Deus segue pronunciando a súa palabra creadora sobre cada persoa”.
Así mesmo, fixo referencia ao paso da vila de Israel polo mar Rojo como símbolo de liberación, sinalando que a Pascua segue sendo hoxe unha mensaxe de esperanza ante as distintas formas de escravitude contemporánea, como o medo ou a desesperanza. “Deus segue abrindo camiños onde non os hai”, asegurou.
Bautismo, vida nova e misión
Un dos momentos máis significativos da celebración foi a renovación das promesas bautismais e a atención especial aos catecúmenos, quen se prepara para recibir os sacramentos de iniciación cristiá. O arcebispo subliñou que o Bautismo implica unha transformación real: “Morremos ao home vello e nacemos a unha vida nova”.
Dirixíndose directamente a eles, animounos a vivir sen temor a súa fe: “Non teñades medo de ser testemuñas da vida nova”. Esta chamada estendeuse a todos os presentes, invitados a examinar a súa propia coherencia: “Vivimos como resucitados ou seguimos vivindo coma se Cristo non vencese a morte?”.
O relato evanxélico das mulleres ante o sepulcro baleiro serviu como culminación da mensaxe, destacando a centralidade da resurrección como núcleo da fe cristiá. “A última palabra é a vida”, proclamou o prelado.
Unha fe que se traduce en compromiso
Na parte final da súa homilía, o arcebispo compostelán concretou as implicacións prácticas da fe pascual, destacando que crer na Resurrección esixe unha resposta activa na vida cotiá. Entre outros aspectos, sinalou a defensa da vida en todas as súas etapas, a atención aos máis vulnerables, o coidado da creación e a construción de relacións baseadas no perdón e a paz.
“A Pascua non é só un acontecemento: é un compromiso”, afirmou, invitando os fieis a facer visible esa vida nova nas súas accións diarias. A celebración concluíu coa mirada posta no Domingo de Pascua, cando terá lugar a procesión de Xesús Resucitado na Praza dá Quintana e a posterior Misa solemne na Catedral. Mentres tanto, a mensaxe da Vixilia quedou resumido nunha dobre chamada: a certeza de que “Cristo vive” e a tarefa de reflectir esa vida no mundo.
