Español
Galego
O Seminario Maior Interdiocesano «Apóstolo Santiago», que reúne os seminaristas das dioceses de Santiago, Mondoñedo-Ferrol e Tui-Vigo, inaugurou oficialmente o curso académico 2026-2027 cunha solemne eucaristía na Catedral compostelá. A celebración estivo presidida polo bispo de Tui-Vigo, monseñor Antonio Valín, quen invitou aos futuros sacerdotes a cultivar a amizade con Cristo, aafondar na súa formación e prepararse para acompañar as necesidades das persoas.
Concelebraron o arcebispo de Santiago, monseñor Francisco José Prieto Fernández; o arcebispo emérito, monseñor Julián Barrio Barrio; o bispo de Mondoñedo-Ferrol, monseñor Fernando García Cadiñanos, e o bispo emérito de Tui-Vigo, monseñor Luís Quinteiro Fiuza, xunto a outros sacerdotes.
Unha formación que axudase a mirar a realidade con fe.
Na homilía, Mons. Antonio Valín recorreu ao principiño, de Antoine de Saint-Exupéry, para explicar algunhas das tarefas que os seminaristas teñen por diante. A partir dos seus personaxes e ensinos, relacionou a formación sacerdotal co coidado da vida interior, a madureza persoal e a entrega aos demais.
O bispo describiu o seminario como un «obradoiro do espírito», un lugar onde aprender a recoñecer a presenza de Cristo en cada persoa. Desde esa perspectiva, animou a afrontar o curso con disposición a renovar a propia vida, sen deixarse levar pola rutina nin limitarse a cumprir etapas ata chegar á ordenación.
A imaxe dos baobabs, cuxas raíces ameazaban o pequeno planeta do protagonista, serviulle para advertir sobre o orgullo, o clericalismo, a afectividade desordenada e a procura do propio interese. Fronte a esas actitudes, defendeu unha formación que favorecese a madureza humana, afectiva e comunitaria, en contacto coa realidade.
Nese camiño, sinalou a importancia da Palabra de Deus, a eucaristía, a oración, a convivencia e o acompañamento dos formadores para recoñecer as propias fraxilidades e aprender a corrixilas.
A amizade con Cristo, o estudo e a atención a quen sufría.
O encontro entre o principiño e o raposo deu paso a unha reflexión sobre os vínculos. Mons. Valín situou a amizade íntima con Cristo na base da vocación e presentou os anos de seminario como un tempo para fortalecer esa relación e coidar, día a día, a chamada recibida.
Tamén insistiu en que a vida espiritual debía ir acompañada do estudo e do esforzo intelectual. Ao lembrar as orientacións do papa León aos seminaristas, destacou a necesidade dunha fe sólida e razoada, capaz de iluminar o mundo no que vivirían o seu ministerio.
Outro dos personaxes do libro, o faroleiro, permitiulle falar da fidelidade e do servizo. O bispo comparou a tarefa dos sacerdotes coa de quen acendía luces de esperanza ante o sufrimento, a soidade e a indiferenza. Chamounos a ser pontes para o encontro con Cristo e servidores alegres dunha Igrexa próxima aos marxinados.
Esa misión, explicou, debía concretarse nas parroquias, os hospitais e as aldeas, xunto aos nenos, os pobres e as persoas que apenas contaban para os demais. Alí situou a tarefa de descubrir a sede de Deus e acompañar as realidades de cada comunidade.
Profesión de fe e substitución no equipo de formadores.
A celebración incluíu un agradecemento a quen asumira a responsabilidade de acompañar aos futuros sacerdotes. Mons. Antonio Valín recoñeceu a entrega de Ángel Carnicero Carrera, que deixou o seu labor como formador, e agradeceu as súas horas de escoita, a súa paciencia e a súa dedicación pastoral.
Tamén deu a benvida a Antonio Menduiña Santomé, que se incorporou ao equipo e tomou posesión como formador en substitución de Carnicero. O bispo estendeu a súa gratitude ao reitor e ao conxunto dos responsables do seminario, a quen transmitiu o afecto, a oración e a confianza das tres dioceses.
Despois da homilía, o reitor, José Antonio Castro Lodeiro; os formadores, Antonio Menduiña Santomé e Yuan Rodríguez, e o director espiritual, José Luis Rey Tear, fixeron a profesión de fe e renovaron o xuramento correspondente aos seus cargos.
