O arcebispo de Santiago, monseñor Francisco José Prieto Fernández, presidiu este domingo, 1 de novembro, ás 11.30 horas, a Eucaristía da Solemnidade de Todos os Santos na igrexa compostelá de Santo Agostiño.
Comezou a homilía lembrando ás persoas que axudaron a outros a crecer na fe: quen ensinou a rezar, acompañaron en momentos difíciles e coidaron con paciencia. Nas súas vidas, sinalou, recoñécese unha pegada de Deus que permanece na memoria agradecida de quen recibiu o seu cariño.
Unha chamada á santidade
A partir do Evanxeo das bienaventuranzas, o arcebispo explicou que a chamada á santidade alcanza a todos os cristiáns e concrétase na misericordia, a procura da xustiza, a limpeza de corazón e o traballo pola paz.
Subliñou, ademais, que a santidade non é unha fazaña reservada a persoas excepcionais nin un logro que dependa unicamente do esforzo propio. Nace da resposta ao amor de Deus, que precede, acompaña e sostén a vida, tamén no medio das fraxilidades. Por iso, presentou o camiño cristián como unha experiencia de alegría e esperanza que permite afrontar as dificultades sen quedar atrapados na tristeza.
A xustiza e a paz constrúense nas relacións diarias
O arcebispo vinculou esa chamada coas responsabilidades familiares, profesionais, sociais e eclesiais. «Como servimos aos demais?», expuxo, ao invitar os presentes a revisar se as súas decisións e o seu xeito de exercer a responsabilidade están guiadas pola xustiza.
Tamén se referiu á próxima beatificación de Luis Mosquera Caramelo, un xuíz coruñés, esposo e pai de cinco fillos, cuxo testemuño relacionou coa defensa da xustiza e a proximidade aos presos durante a Guerra Civil. Neste contexto, pediu que a memoria dos mártires sexa unha invitación á reconciliación, ao perdón e á construción da paz.
Oración polas vítimas do accidente ferroviario
O arcebispo invitou a rezar por quen faleceu e a confiar na misericordia de Deus. Nesa oración incluíu expresamente ás vítimas mortais do accidente ferroviario desta semana, os feridos e os seus familiares, para quen pediu alento, confianza e esperanza.
Tivo así mesmo palabras de agradecemento para os servizos de emerxencias, os profesionais sanitarios, as forzas de seguridade e as persoas que, de xeito anónimo, ofreceron axuda. Nesa entrega recoñeceu unha «santidade cotiá» que se manifesta ao achegarse ao sufrimento alleo sen buscar recoñecemento.
Esta celebración enmárcase nuns días nos que os fieis da Arquidiocese visitan templos e cemiterios para lembrar os seus seres queridos. As flores, as candeas e as oracións expresan gratitude polas súas vidas e a esperanza cristiá en que a morte non ten a última palabra, unha certeza que o arcebispo recolle na súa carta pastoral para esta solemnidade, «O amor de Deus ten a primeira e a última palabra».
