Español
Galego
- A Eucaristía presidida polo arcebispo puxo no centro o valor da familia como primeiro espazo de acollida, coidado e transmisión da fe, destacando a responsabilidade compartida da Igrexa e a sociedade.
- Unha celebración diocesana que reuniu a familias de distintas parroquias para reflexionar sobre a unidade, o amor cotián e a esperanza cristiá, no marco da clausura do Ano Xubilar.
A xornada, organizada pola Delegación de Familia e Vida, coordinada por Ana Robles González e Antonio Gutiérrez González, desenvolveuse nun clima de proximidade e participación, subliñando o papel central da familia na vida cristiá e social.
Durante a súa homilía, monseñor Prieto convidou a contemplar á Sagrada Familia de Nazaré como modelo de unidade, amor fiel e esperanza. “Hoxe celebramos a familia sendo familia”, afirmou, lembrando que a Eucaristía é “a mellor das mesas”, onde Cristo mesmo se ofrece como pan de vida. No contexto do Nadal, animou a non quedar só no trafego das celebracións, senón a reservar tempo para a contemplación e o agradecemento.
O arcebispo reflexionou tamén sobre o éxodo vivido pola Sagrada Familia na súa fuxida a Exipto, vinculándoo coa realidade actual de tantas familias que hoxe se ven forzadas a abandonar o seu fogar por mor da violencia, a falta de recursos ou as catástrofes naturais. Ante esta situación, monseñor Prieto subliñou a responsabilidade da familia, da sociedade e da Igrexa de ofrecer acollida, protección e acompañamento a quen se pon en camiño, lembrando que a familia é o primeiro espazo onde a vida é recibida, coidada e defendida.
Así mesmo, monseñor Prieto destacou que o amor familiar non é idealismo nin poesía, senón unha tarefa concreta e esixente que se constrúe no cotián. Neste sentido, lembrou unhas palabras do papa Francisco ao sinalar que a vida familiar sostense sobre xestos sinxelos pero decisivos, resumidos en tres expresións fundamentais: “por favor, grazas e perdón”, claves para coidar os vínculos, sandar as feridas e crecer xuntos no amor.
A celebración enmarcouse tamén en a clausura do Ano Xubilar vivido baixo o signo da esperanza. O arcebispo lembrou que a esperanza cristiá non consiste en que todo saia como un espera, senón en descubrir que “ten sentido o que somos e o que facemos”, porque ese sentido ten un nome propio: “Cristo, a esperanza que non defrauda”.
Ao finalizar a Eucaristía, os delegados diocesanos de Pastoral Familiar, Antonio Gutiérrez e Ana Robles, expresaron o seu agradecemento ao arcebispo pola súa proximidade e apoio constante ás familias, así como á comunidade parroquial de San Francisco de Os Tilos pola súa acollida e organización. Agradeceron tamén a presenza de fieis chegados de distintas parroquias, destacando que esta participación é signo dunha Igrexa que vive como auténtica comunidade.
Como xesto simbólico, a parroquia ofreceu aos asistentes macetas con sementes, convidándoos a sementar e facer crecer nos seus fogares os valores do Evanxeo, xunto con textos bíblicos correspondentes ao ano 2026.
Así, entre a mesa compartida da Eucaristía e o xesto sinxelo dunha semente entregada para sementar, a celebración concluíu como comezou: coa imaxe da familia como lugar onde a vida nace, cóidase e espérase. Baixo a mirada de Xesús, María e Xosé, as familias regresaron aos seus fogares chamadas a seguir facendo do cotián un espazo de amor, perdón e esperanza, conscientes de que, cando Deus habita na casa, incluso o pequeno xermina e dá froito.
