Xubileo da Mocidade diocesana: onde a esperanza se fai camiño

  • A Mocidade diocesana regresa do Xubileu en Roma coa esperanza como equipaxe.

Os mozos diocesanos regresan do Xubileu en Roma coa esperanza como equipaxe. Desde as pedras centenarias da Colexiata de Santa María do Sar partiu, o pasado 27 de xullo, unha caravana de fe, mocidade e anhelo. Más de 300 mozos da Arquidiocese de Santiago emprenderon unha viaxe cara a Roma para participar no Xubileu da Mocidade convocado polo papa Francisco. Baixo o lema Peregrinos da Esperanza, cruzaron fronteiras e paisaxes, levando na mochila máis preguntas que respostas, máis sede que certezas, e o corazón aberto ao vento do Espírito.

A misa de envío, presidida polo arcebispo de Santiago mons. Francisco José Prieto Fernández, marcou o primeiro paso dun itinerario que non só medía quilómetros, senón conviccións. O pastor compostelán convidounos a despregar as velas da vida e deixar que o Espírito as enchese, lembrando que cada camiño cristián é unha chamada persoal á misión.

Esta peregrinación foi impulsada e coordinada por a Delegación de Infancia e Mocidade en colaboración coa Delegación para as Universidades e a Cultura, acompañados de distintos sacerdotes e responsables de pastoral.

O percorrido teceu un rosario de etapas e rostros. Lourdes, coa súa gruta silenciosa e a súa luz inesgotable, foi a primeira gran parada. Alí, entre procesións de fachos e auga bendicida, os peregrinos lembraron que a fe se garda mellor nas mans abertas. Logo, Saint-Maximin e as reliquias de María Magdalena, testemuña da Resurrección, ofrecéronlles un exemplo de fidelidade valente. En Pistoia, a amizade centenaria entre a cidade toscana e Compostela renovouse nunha misa que uniu dous camiños de Santiago separados pola historia, pero enlazados pola fe.

E chegou Roma. A Cidade Eterna recibiu a miles de peregrinos, e na Praza de San Pedro tivo lugar un encontro histórico: a misa para preto de 30.000 mozos españois, acompañados polos seus bispos. Foi un momento de comuñón nacional dentro da gran cita xubilar, unindo acentos e corazóns na mesma oración.

En Tor Vergata, máis dun millón de mozos do mundo participaron na vixilia e a misa final do Xubileu presididas polo Papa León XIV. Alí, o Santo Padre faloulles coa tenrura e a firmeza de quen quere deixar pegada: “Non se nace para o cómodo, senón para a vertixe do amor que se renova”, e lembrou que a verdadeira amizade atópase “naqueles unidos pola caridade divina, onde o amor ao amigo entrelázase co amor a Deus”. Houbo silencios que falaron máis que calquera discurso, como o da adoración eucarística, cando un millón de miradas eleváronse ao mesmo tempo cara ao Santísimo.

Pero a Cidade Eterna non foi un final, senón un limiar. Asís recibiunos coa pobreza alegre de Francisco e Clara, e co testemuño luminoso do beato Carlo Acutis, que lembraba a todos que “a Eucaristía é a miña autoestrada cara ao ceo”; Colle Don Bosco, coa paixón salesiana de san Xoán Bosco e o ardor xuvenil de santo Domingo Savio; Paray-lle-Monial, co latexado inesgotable do Corazón de Xesús revelado a Santa Margarita María de Alacoque e custodiado pola fidelidade de san Claudio da Colombière; e Taizé, co rumoreo ecuménico da oración compartida. En cada alto, unha semente; en cada mirada, un reflexo; en cada Eucaristía, un renovado envío.

Foi en Loyola onde pasaron a última noite, arroupados por San Ignacio, aprendendo que os camiños non se pechan, senón que se transforman en novas sendas que nacen no corazón. E o broche final foi en Covadonga, onde, ante a Virxe, depositaron todo o vivido e confiaron nas súas mans a esperanza acesa no Xubileu de Roma.

De volta a Galicia, non traen lembranzas nin trofeos, senón a certeza de que o verdadeiro Xubileu comeza agora: nas aulas, nas familias, nas parroquias, na vida sinxela que pide ser vivida con esperanza. Porque a viaxe que empezou en Compostela e pasou por Roma non termina nunca cando se camiña co Evanxeo no corazón.

Noticias | Peregrinación Diocesana da Mocidade:

 

Previous articleCorazóns mozos entre refugios da alma: Taizé e Paray-le-Monial como escolas de interioridade
Next articlePontevedra vive con fervor e tradición a festividade da Virxe Peregrina