«Deus ámate como es, pero sóñate mellor»: un Camio a Santiago para volver a crer no futuro

  • Cerca de 200 persoas privadas de liberdade de 23 centros penitenciarios culminaron en Santiago unha peregrinación que reuniu a 365 persoas, entre internos, funcionarios, voluntarios e autoridades.
  • Os testemuños dos participantes puxeron voz ao valor de sentirse acollidos, aprender a pedir axuda e encontrar forzas para empezar de novo.
  • Monseñor Roselló recordou que o pasado non debía pechar o futuro dos internos e animounos a regresar coa esperanza fortalecida.
  • O arcebispo de Santiago e o bispo de Mondoñedo-Ferrol acompañaron os peregrinos nunha celebración presidida por monseñor Florencio Roselló.
Preto de 200 homes e mulleres de 23 centros penais españois culminaron o sábado 3 de outubro a quinta edición do Camino de Santiago organizado pola Pastoral Penal da Conferencia Episcopal Española. Xunto a eles camiñaron 73 funcionarios e 83 voluntarios, nunha experiencia que reuniu, coas autoridades asistentes, a un total de 365 persoas.

Unha acollida no Monte do Gozo para «alzar a mirada»

Despois de percorrer distintos itinerarios (os camiños Sanabrés, Portugués, Primitivo e Francés), os grupos reuníronse ás 10.30 horas no auditorio del Monte do Gozo. Alí compartiron a benvida antes de emprender xuntos os últimos quilómetros ata a catedral.
Na acollida participaron monseñor Florencio Roselló, arcebispo de Pamplona e bispo de Tudela, e responsable da Pastoral Penal na CEE; o director do Departamento de Pastoral Penal, José María Carod, e Yolanda Sánchez, delegada desta pastoral en Santiago. Tamén estiveron presentes o secretario xeral de Institucións Penais, Ángel Luis Ortiz; o viceconselleiro de Xustiza do País Vasco, Alfonso Gómez, e representantes da Fundación Barrié, que colaborou na comida de irmandade e Pilar Farjas en representación de Cáritas Diocesana.

Mons. Roselló invitou os participantes a «alzar a mirada» por encima dos muros e as reixas para descubrir un horizonte no que seguían presentes a familia, os amigos, a liberdade e as oportunidades. Lembroulles que, durante estas xornadas, atoparan razóns para loitar e levantarse despois das caídas, e animounos a conservar esa esperanza ao regresar aos seus centros.

Alfonso Gómez destacou o valor da peregrinación como experiencia de reinserción. Subliñou que as horas de marcha ofrecían tempo para pensar, conversar e abrirse aos compañeiros.

Ángel Luis Ortiz agradeceu o traballo dos organizadores e dos profesionais penais que prepararan a saída durante meses. Tamén recoñeceu a responsabilidade dos internos, cuxo compromiso permitía dar continuidade á iniciativa e ofrecer esa oportunidade a outros compañeiros. Antes de concluír, animou a quen recuperase a liberdade para sumarse a futuras edicións.

Tres testemuños sobre a fe, a axuda e o desexo de empezar de novo.

A acollida continuou coas intervencións de Rania, do centro penal de Zuera; Daniela, de Guipúscoa, e Erika, de Málaga. Os seus testemuños achegaron aos asistentes ao que significara camiñar, convivir e dispoñer de tempo para mirar a propia vida.

Rania explicou que comezara a peregrinación co desexo de reflexionar e achegarse a Deus, pero que o percorrido tamén a levara a coñecerse mellor. A medida que avanzaba, descubriu a importancia de aprender a mirar aos demais e de recoñecer a presenza de Deus nas persoas coas que compartía cada etapa. Para ela, o camiño de volta tería tanta importancia como o de chegada.

Daniela falou do apoio recibido cando aparecían o cansazo e as dificultades. Que alguén esperase a quen quedaba atrás ou ofrecéselle axuda adquirira un significado especial para ela, que recoñeceu canto lle custaba pedila. «Deixarse axudar tamén é unha forma de avanzar», expresou.

As lecturas espirituais ao comezar as xornadas e os momentos para compartir vivir ao final do día contribuíran a unir ao grupo. A peregrinación tamén lle permitira pensar no seu futuro e nos seus proxectos. «O meu camiño non termina aquí», afirmou, convencida de que aqueles días formaban parte dun percorrido máis longo cara á vida que quería construír.

 

 

 

Erika agradeceu a proximidade dos capeláns e do voluntariado, con quen atopaba un espazo para sentirse escoitada sen ser xulgada. Destacou a relación que puidera establecer coas funcionarias fóra da contorna habitual da prisión e a convivencia con participantes doutros centros. Comparou as dificultades privados coas pedras do Camino e coas cargas dunha mochila da que era necesario aprender a desprenderse.
Tras os testemuños e as indicacións para o último tramo, os grupos saíron cara a Santiago ao redor das 11.30 horas. Percorreron xuntos os quilómetros que os separaban do Obradoiro, onde se reuniron antes de entrar na catedral.
Unha homilía sobre o Deus que soña un futuro mellor para cada persoa.
A eucaristía, celebrada ás 13.15 horas, estivo presidida por monseñor Florencio Roselló, acompañado polo arcebispo de Santiago, monseñor Francisco José Prieto, e o bispo de Mondoñedo-Ferrol, monseñor Fernando García Cadiñanos, anterior responsable da Pastoral Penal na CEE.

Antes da homilía, dous internos presentaron a ofrenda ao apóstolo Santiago. A invocación expresou o desexo de reconstruír a propia vida e avanzar cara a unha sociedade máis xusta, solidaria e atenta ás persoas vulnerables. Tamén recolleron aspiracións concretas: acceder a formación, dispoñer de oportunidades laborais e manter os vínculos co exterior para preparar o regreso á vida en liberdade.
Mons. Roselló comezou recoñecendo o esforzo dos peregrinos. Venceran o cansazo, perseverado nas dificultades e demostrado que eran capaces de alcanzar unha meta compartida. Pero, sobre todo, viviran a experiencia de ser «uns peregrinos máis», acollidos sen que o seu pasado determinase a relación con quen atopaba ao seu paso.
No centro da homilía situou unha frase que o papa León XIV dirixira aos internos durante a súa visita ao centro penal de Brians, na súa viaxe a España: «Deus ámate como es, pero sóñate mellor». Roselló, que a vira escrita nas camisetas de moitos participantes, invitounos a crer nesas palabras e a recoñecer nelas unha promesa de futuro. Explicou que Dios seguía amándoos a pesar dos seus erros e que os soñaba libres, alegres, xunto ás súas familias e capaces de camiñar sen medo.

Ese soño, sinalou, non quedaba anulado polas caídas. Fronte ao cansazo que podían experimentar as institucións, a sociedade, as familias ou a propia Igrexa, lembrou a constancia do amor de Deus e a súa confianza en cada persoa. «Dios ten tamén un futuro para ti», afirmou, antes de animalos a non deixar pasar esa oportunidade.

O prelado defendeu o dereito para empezar de novo e a non quedar marcado para sempre polo pasado. Tamén lembrou as palabras do Evanxeo sobre os nomes escritos no ceo, como expresión da dignidade e do lugar que cada un conserva ante Deus.

Nese acompañamento situou o labor da Pastoral Penal. Agradeceu aos capeláns e voluntarios a súa presenza nos cárceres, a escoita e a acollida que ofrecían, e describiu unha Igrexa que se achegaba para preguntar: «Que podo facer por ti?».

A homilía abordou tamén a dificultade do regreso. Moitos dos presentes debían volver a prisión aquela mesma xornada ou ao día seguinte. Mons. Roselló animounos a afrontar ese momento coa forza adquirida durante a peregrinación e a manter a mirada por encima dos muros. Encomendou as súas historias e as das súas familias á Virxe da Mercé e ao apóstolo Santiago.

A celebración continuou con peticións polas persoas privadas de liberdade, as súas familias, quen sufría exclusión e os internos con problemas de saúde mental. No ofertorio, unha cámara lembrou os momentos compartidos; unhas pedras simbolizaron a fortaleza e a superación; un bastón representou o apoio recibido, e unha camiseta expresou a unión dos grupos.

Antes de finalizar, Mons. Roselló agradeceu ao arcebispo de Santiago a súa acollida. Estendeu o seu recoñecemento a José María Carod e ao equipo organizador, cunha mención expresa a Yolanda Sánchez, delegada de Pastoral Penal de Santiago, e a Juan González-Redondo, capelán de Teixeiro, polo seu traballo na preparación da peregrinación.

Unha comida de irmandade puxo fin ao encontro antes do regreso aos lugares de procedencia.

@archicompostela

Mons. Fernando García Cadiñanos caminodesantiago galicia penitenciaria solidaridad #santiagodecompostela Cerca de 200 hombres y mujeres de 23 centros penitenciarios españoles culminaron el sábado 3 de octubre la quinta edición del Camino de Santiago organizado por la Pastoral Penitenciaria de la Conferencia Episcopal Española. Junto a ellos caminaron 73 funcionarios y 83 voluntarios, en una experiencia que reunió, con las autoridades asistentes, a un total de 365 personas.

♬ sonido original – archicompostela – archicompostela

 

Unha acollida non Monte do Gozo para «alzar a mirada» Despois de percorrer distintos itinerarios (vos camiños Sanabrés, Portugués, Primitivo e Francés), vos grupos reuníronse ás 10.30 horas non auditorio del Monte do Gozo. Alí compartiron a benvida antes de emprender xuntos vos últimos quilómetros ata a catedral. Na acollida participaron monseñor Florencio Roselló, arcebispo de Pamplona e bispo de Tudela, e responsable dá Pastoral Penal na CEE; ou director do Departamento de Pastoral Penal, José María Carod, e Yolanda Sánchez, delegada desta pastoral en Santiago. Tamén estiveron presentes ou secretario xeral de Institucións Penais, Ángel Luis Ortiz; ou viceconselleiro de Xustiza do País Vasco, Alfonso Gómez, e representantes dá Fundación Barrié, que colaborou na comida de irmandade e Pilar Farjas en representación de Cáritas Diocesana.
Mons. Roselló invitou vos participantes a «alzar a mirada» por encima dous muros e as reixas para descubrir un horiz

 

Erika agradeció la cercanía de los capellanes y del voluntariado, con quienes encontraba un espacio para sentirse escuchada sin ser juzgada. Destacó la relación que había podido establecer con las funcionarias fuera del entorno habitual de la prisión y la convivencia con participantes de otros centros. Comparó las dificultades personales con las piedras del Camino y con las cargas de una mochila de la que era necesario aprender a desprenderse.

Tras los testimonios y las indicaciones para el último tramo, los grupos salieron hacia Santiago alrededor de las 11.30 horas. Recorrieron juntos los kilómetros que los separaban del Obradoiro, donde se reunieron antes de entrar en la catedral.

Una homilía sobre el Dios que sueña un futuro mejor para cada persona.

La eucaristía, celebrada a las 13.15 horas, estuvo presidida por monseñor Florencio Roselló, acompañado por el arzobispo de Santiago, monseñor Francisco José Prieto, y el obispo de Mondoñedo-Ferrol, monseñor Fernando García Cadiñanos, anterior responsable de la Pastoral Penitenciaria en la CEE.

Antes de la homilía, dos internos presentaron la ofrenda al apóstol Santiago. La invocación expresó el deseo de reconstruir la propia vida y avanzar hacia una sociedad más justa, solidaria y atenta a las personas vulnerables. También recogieron aspiraciones concretas: acceder a formación, disponer de oportunidades laborales y mantener los vínculos con el exterior para preparar el regreso a la vida en libertad.

Mons. Roselló comenzó reconociendo el esfuerzo de los peregrinos. Habían vencido el cansancio, perseverado en las dificultades y demostrado que eran capaces de alcanzar una meta compartida. Pero, sobre todo, habían vivido la experiencia de ser «unos peregrinos más», acogidos sin que su pasado determinase la relación con quienes encontraban a su paso.

En el centro de la homilía situó una frase que el papa León XIV había dirigido a los internos durante su visita al centro penitenciario de Brians, en su viaje a España: «Dios te ama como eres, pero te sueña mejor». Roselló, que la había visto escrita en las camisetas de muchos participantes, los invitó a creer en esas palabras y a reconocer en ellas una promesa de futuro. Explicó que Dios seguía amándolos a pesar de sus errores y que los soñaba libres, alegres, junto a sus familias y capaces de caminar sin miedo.

Ese sueño, señaló, no quedaba anulado por las caídas. Frente al cansancio que podían experimentar las instituciones, la sociedad, las familias o la propia Iglesia, recordó la constancia del amor de Dios y su confianza en cada persona. «Dios tiene también un futuro para ti», afirmó, antes de animarlos a no dejar pasar esa oportunidad.

El prelado defendió el derecho a empezar de nuevo y a no quedar marcado para siempre por el pasado. También recordó las palabras del Evangelio sobre los nombres escritos en el cielo, como expresión de la dignidad y del lugar que cada uno conserva ante Dios.

En ese acompañamiento situó la labor de la Pastoral Penitenciaria. Agradeció a los capellanes y voluntarios su presencia en las cárceles, la escucha y la acogida que ofrecían, y describió una Iglesia que se acercaba para preguntar: «¿Qué puedo hacer por ti?».

La homilía abordó también la dificultad del regreso. Muchos de los presentes debían volver a prisión aquella misma jornada o al día siguiente. Mons. Roselló los animó a afrontar ese momento con la fuerza adquirida durante la peregrinación y a mantener la mirada por encima de los muros. Encomendó sus historias y las de sus familias a la Virgen de la Merced y al apóstol Santiago.

La celebración continuó con peticiones por las personas privadas de libertad, sus familias, quienes sufrían exclusión y los internos con problemas de salud mental. En el ofertorio, una cámara recordó los momentos compartidos; unas piedras simbolizaron la fortaleza y la superación; un bastón representó el apoyo recibido, y una camiseta expresó la unión de los grupos.

Antes de finalizar, Mons. Roselló agradeció al arzobispo de Santiago su acogida. Extendió su reconocimiento a José María Carod y al equipo organizador, con una mención expresa a Yolanda Sánchez, delegada de Pastoral Penitenciaria de Santiago, y a Juan González-Redondo, capellán de Teixeiro, por su trabajo en la preparación de la peregrinación.

Una comida de hermandad puso fin al encuentro antes del regreso a los lugares de procedencia.

@archicompostela

Mons. Fernando García Cadiñanos caminodesantiago galicia penitenciaria solidaridad #santiagodecompostela Cerca de 200 hombres y mujeres de 23 centros penitenciarios españoles culminaron el sábado 3 de octubre la quinta edición del Camino de Santiago organizado por la Pastoral Penitenciaria de la Conferencia Episcopal Española. Junto a ellos caminaron 73 funcionarios y 83 voluntarios, en una experiencia que reunió, con las autoridades asistentes, a un total de 365 personas.

♬ sonido original – archicompostela – archicompostela

@archicompostela

Yolanda Sánchez y Juan González Redondo | caminodesantiago galicia penitenciaria solidaridad #santiagodecompostela Cerca de 200 hombres y mujeres de 23 centros penitenciarios españoles culminaron el sábado 3 de octubre la quinta edición del Camino de Santiago organizado por la Pastoral Penitenciaria de la Conferencia Episcopal Española. Junto a ellos caminaron 73 funcionarios y 83 voluntarios, en una experiencia que reunió, con las autoridades asistentes, a un total de 365 personas.

♬ sonido original – archicompostela – archicompostela

Previous articleA Policía Nacional celebra o día dos seus patróns, os Anxos Custodios
Next articleOs scouts de Galicia e Portugal presentan ao arcebispo de Santiago, no marco do Proxecto Nortada, as súas iniciativas en relación co Camiño