A Igrexa diocesana celebra en Monteporreiro o Día da Acción Católica e do Apostolado Segrar baixo o lema “Pobo de Deus que sae ao encontro”

Una convocatoria festiva e aberta impulsada polo laicado diocesano.
A ponencia de Carlos Nottaro invita a vivir a fe como “xermolo de fraternidade”.
A Vixilia de Pentecostes estivo presidida polo arcebispo de Santiago de Compostela, quen evocou a acción do Espírito Santo como fonte de comuñón e
renovación para a vida da Igrexa.
 A Arquidiocese de Santiago de Compostela celebrou este sábado 23 de maio de 2026 unha xornada diocesana con motivo do Día da Acción Católica e do Apostolado Segrar.
O encontro tivo lugar na parroquia do Bo Pastor de Monteporreiro, en Pontevedra, e reuniu a fieis de distintas comunidades nunha cita marcada pola convivencia, a formación e a espiritualidade baixo o lema “Pobo de Deus que sae ou encontro”.

A xornada, impulsada polo equipo da Delegación para o Laicado da Arquidiocese de Santiago de Compostela, transcorreu nun ambiente festivo e participativo que se prolongou desde a mañá ata a tarde, coa presenza do seu delegado, Alfredo Losada, e concluíu coa celebración litúrxica da Vixilia de Pentecoste.

Oración, formación e un relatorio marcado pola metáfora do “xermolo de fraternidade”.

O encontro comezou ás 10.30 horas coa acollida dos participantes. Tras un momento de oración comunitaria, a mañá estivo centrada no relatorio de Carlos Nottaro, delegado de Migracións da diocese de Tui-Vigo.

A súa intervención, titulada “Xermolo de Fraternidade: A mística do laico na horta do mundo”, ofreceu unha reflexión de forte carga simbólica na que comparou a vida cristiá co cultivo nunha horta doméstica. “Hoxe non veño a falarvos dende unha cátedra, senón dende a terra dás miñas macetas”, afirmou ao comezo, situando o seu discurso nunha experiencia vital e cotiá.

A partir de aí, desenvolveu unha proposta espiritual centrada na idea do “xermolo” como imaxe do laico no mundo. Subliñou que a fe non se basea na perfección exterior, senón na autenticidade e a apertura á fraxilidade humana. “Levamos este tesouro en vasillas de barro”, lembrou, insistindo en que a debilidade humana non é un obstáculo, senón o lugar onde pode manifestarse a luz de Dios.

O relator profundou tamén na necesidade dunha fe enraizada na intimidade con Cristo, capaz de soster a acción pública do crente. Neste sentido, defendeu que a presenza no mundo debe nacer dunha raíz profunda e silenciosa, non dun activismo baleiro, senón dunha identidade crente que se traduce en compromiso.

O relatorio incluíu tamén referencias á acollida e á fraternidade desde a experiencia privado da migración, subliñando a idea dunha Igrexa sen fronteiras onde ninguén é estraño.Traballo en grupos, mesa de experiencias e compromiso social.

Tras un descanso compartido, os participantes continuaron a xornada cun traballo por grupos a partir dun texto de reflexión sobre a misión evanxelizadora na vida pública. O documento insistía na necesidade dunha fe encarnada nos espazos cotiáns (familia, traballo, comunidade e relacións sociais) como expresión dunha vocación misioneira inseparable da identidade cristiá.

A tarde avanzou cunha comida compartida, que deu paso posteriormente a unha mesa de experiencias centrada no acompañamento a persoas migrantes e maiores, na que se puxeron en común distintos testemuños de compromiso social e eclesial desde ámbitos profesionais e de voluntariado.

No encontro participaron diversas voces vinculadas á acción social de la Iglesia. Interveu Loli Rivas, voluntaria de Cáritas Interparroquial, quen compartiu a experiencia de Acompáñote, un acompañamento integral de persoas maiores.

Tamén tomou a palabra Patricia Camiña, con máis de 40 anos de experiencia en Cáritas como voluntaria e técnica, psicóloga de formación, e colaboradora do COF e do Servizo de Prevención de Abusos Sexuais da diocese, achegando unha mirada ampla sobre o acompañamento integral ás persoas en situación de vulnerabilidade.

A mesa contou así mesmo coa intervención de Andrea Lago, traballadora social de Cáritas, quen expuxo unha experiencia de encontro entre persoas privadas de liberdade e estudantes de primeiro de bacharel dun instituto coruñés.

Desde o ámbito local, participou Conchi Álvarez, directora de Cáritas do Bo Pastor de Monteporreiro, xunto a Celeste, migrante da propia parroquia, cuxo testemuño puxo o acento nos procesos de acollida, integración e acompañamento comunitario.
Xaquín R. Pomares, biólogo de profesión, vinculado a grupos ecoloxistas e cristiáns, achegou unha reflexión desde a relación entre compromiso social, fe e coidado da creación, integrando a dimensión ecolóxica na vivencia cristiá do servizo.
Antes da celebración litúrxica, tivo lugar un xesto público no atrio da igrexa no que se representaron diversas situacións de inxustiza social, como a fame, a precariedade laboral, a realidade migratoria e o acceso á vivenda. A iniciativa invitou os participantes a contemplar estas realidades desde unha mirada comprometida, así como a expresar compromisos concretos en favor da xustiza social e a dignidade das persoas.
Vixilia de Pentecoste e unha homilía centrada na unidade da vila de Deus.
O punto culminante da xornada chegou ás 19.00 horas coa Vixilia de Pentecostés, presidida polo arcebispo de Santiago de Compostela, mons. Francisco José Prieto Fernández. Concelebraron o Vigairo de Pastoral, Javier Porro Martínez, o vigairo de Pontevedra, Luis Seoane Ares, así como outros sacerdotes da zona.

O arcebispo invitou os fieis a situarse como un pobo en camiño, chamado a abrirse ao don do Espírito para construír comuñón e fraternidade.
Na súa homilía, tamén lembrou o contraste entre a lóxica do egoísmo humano e a chamada evanxélica á unidade. Aludindo á imaxe bíblica de Babel, advertiu do risco de construír comunidades pechadas sobre si mesmas, incapaces de recoñecer ao outro como irmán. Fronte a iso, propuxo Pentecoste como experiencia de reconciliación e linguaxe común do amor.
O prelado insistiu na necesidade de superar “máscaras” que impiden o encontro auténtico entre as persoas, invitando a mirar a realidade con transparencia e a recoñecer en cada rostro a presenza do irmán. Neste sentido, subliñou que a fe cristiá non pode vivirse de forma illada, senón que esixe encontro, escoita e saída cara aos demais.

A

A homilía tamén profundou na imaxe do Espírito como forza que transforma a vida interior e comunitaria, comparándoa cun proceso de fecundación que dá lugar a novos froitos. O arcebispo animou á asemblea para deixar que o Espírito renove estruturas privados e comunitarias, mesmo cando iso implique cambios profundos ou renuncias.
A celebración concluíu coa profesión de fe e unha oración comunitaria na que se pediu un novo Pentecostés para a Igrexa diocesana.

La homilía también profundizó en la imagen del Espíritu como fuerza que transforma la vida interior y comunitaria, comparándola con un proceso de fecundación que da lugar a nuevos frutos. El arzobispo animó a la asamblea a dejar que el Espíritu renueve estructuras personales y comunitarias, incluso cuando ello implique cambios profundos o renuncias.

La celebración concluyó con la profesión de fe y una oración comunitaria en la que se pidió un nuevo Pentecostés para la Iglesia diocesana.

Previous articleAcción de grazas en Oleiros pola presenza da comunidade de Clarisas Capuchinas
Next articleMons. Prieto llama en Pentecostés a dejarse transformar por el Espíritu que alienta, reconcilia y envía