Español
Galego
- “Saíu o sementador a sementar a súa semente” marca a acción pastoral para os próximos catro anos.
Nunha xornada histórica, a Arquidiocese de Santiago presentou hoxe nas instalacións de La Salle o seu Plan Pastoral 2026-2029, baixo o lema bíblico “Saíu o sementador a sementar a súa semente”. O encontro reuniu a sacerdotes, relixiosos e relixiosas, laicos, axentes de pastoral, membros de movementos e confrarías, nun ambiente de comuñón e reflexión sobre o futuro pastoral da Igrexa compostelá. A xornada incluíu presentacións, testemuños e, finalmente, a celebración da Eucaristía na Catedral de Santiago.
Mons. Prieto: o lema como guía e compromiso de misión
A presentación do Plan Pastoral comezou tras os saúdos iniciais e a oración, coa intervención do arcebispo de Santiago, mons. Francisco José Prieto Fernández, quen expuxo as liñas xerais do plan cuatrienal.
Mons. Prieto lembrou que o lema “Saíu o sementador a sementar a súa semente” é unha invitación para asumir a acción pastoral con conciencia plena do seu significado. “É a semente confiada nas nosas mans, e debemos coidala e acompañala para que dea froito nos corazóns da nosa comunidade”.
O arcebispo desenvolveu amplamente a figura do sembrador, lembrando que Xesús mesmo “púxose en camiño” e que a Igrexa debe asumir un dinamismo constante. Destacou a importancia da vulnerabilidade humana como condición para a acción divina: “Debemos recoñecer a nosa fraxilidade para permitir que a acción do Señor transforme nosa misión”.
Mons. Prieto lembrou a simboloxía evanxélica da semente, explicando que o auténtico froito non depende da eficacia inmediata nin dos resultados medibles, senón da fidelidade á misión: “A semente debe morrer para dar froito. Somos enviados á viña do Señor, non á nosa, e debemos confiar en que Deus fará crecer o que sementamos con xenerosidade e constancia”.
O arcebispo presentou as tres grandes liñas do Plan Pastoral e subliñou que, sen unha experiencia espiritual persoal, a Igrexa corre o risco de converterse en vasillas de barro baleiras, carentes da semente capaz de transformar a vida. Neste sentido afirmou que un encontro verdadeiro con Cristo xera unha alegría que transforma. “Esa alegría é a proba de que a semente xerminou en nós”, afirmou.
Para concluír, convidou a adoptar unha actitude de esperanza e compromiso, centrada na vida e a misión. Lembrou que a semente que a Iglesia sementa é de vida, de salvación e de santidade, e que “a nosa tarefa é sementar con xenerosidade, acompañar con proximidade e confiar na acción do Espírito Santo, permitindo que a súa obra transforme corazóns e comunidades”.
Experiencias que dan vida ao Plan Pastoral
A partir das 11:00 horas, Fátima Noya conduciu a presentación de experiencias vinculadas ao Plan Pastoral. Lembrou que os documentos entregados aos asistentes -a Carta Pastoral do arcebispo e o Plan Pastoral- non son textos estáticos, senón instrumentos vivos, pensados para camiñar xuntos e provocar un impacto real na vida da Igrexa.
Propiciar a experiencia de Deus
A primeira prioridade, propiciar a experiencia de Deus, foi presentada por Javier García e Ángel Jacobo Porto.
Javier explicou que a renovación espiritual debe dirixirse tanto ao interior das comunidades como a quen está afastados da fe, destacando que a experiencia de Dios ten o poder de transformar á Igrexa desde dentro.
Ángel Jacobo compartiu un testemuño persoal sobre o seu retorno á fe: “Aos 25 anos experimentei un baleiro interior que me levou a buscar sentido. Descubrín que todo o que necesitamos na vida é o amor e o perdón do Señor”. A súa intervención resaltou a importancia de acompañar a quen busca a Deus, e de que a comunidade e a familia sexan soporte nese proceso de reencontro coa fe.
Construír comunidades fraternas e Cáritas acolledoras
A segunda prioridade centrouse na fraternidade comunitaria e a acción social. Fátima Noya lembrou que calquera parroquia ou unidade pastoral pode fomentar fraternidade a través da oración, a liturxia, a piedade popular e a acción social.
Pilar Farjas, directora de Cáritas Diocesana, explicou que esta organización é a expresión da acción social da Igrexa, con 317 equipos parroquiais, 52 centros e programas, máis de 100 profesionais e 3.000 voluntarios. Destacou a importancia dos vínculos comunitarios na atención a colectivos vulnerables, incluíndo migrantes, familias monoparentais, novas e maiores en illamento.
Dolores Rivas presentou o programa Acompáñote, que acompaña a persoas maiores en soidade mediante visitas, apoio en xestións e seguimento continuo. Explicou como a rede de “antenas” detecta necesidades na contorna e como o proxecto se ha estendido ao rural, creando tamén iniciativas complementarias como Apóiote e vivendas comunitarias.
Abrir novas canles de comunicación 
A terceira prioridade foi presentada por Ricardo Sanjurjo, quen explicou que saír ao encontro do outro require creatividade, valentía e dispoñibilidade:“Saír significa achegarse ao corazón de cada persoa, asumir riscos e abrir espazos onde ninguén antes sementou. A misión require imaxinación e confianza”.
Subliñou a necesidade de tender pontes coa sociedade, evitando trincheiras e promovendo a unidade e a paz, conectando a vivencia de fe coa cultura contemporánea. Lembrou que a misión eclesial debe ser un acto creativo e transformador, xerando camiños novos onde a semente do Evanxeo poida dar froito.
Sínodo dos Bispos e do Sínodo Diocesano
Fátima Noia tamén presentou os tres obxectivos específicos que guiarán a acción pastoral derivada do Plan. O primeiro consiste en aplicar as orientacións pastorais do Sínodo dos Bispos e do Sínodo Diocesano, fomentando a corresponsabilidade dos laicos, a transparencia, a formación continua e a vida comunitaria activa.
Alfredo Losada ofreceu un resumo detallado do proceso sinodal recente, destacando a participación activa de laicos, relixiosos e comunidades nas distintas fases de escoita, discernimiento e reflexión. Subliñou que a etapa actual xa non consiste en debater, senón en aplicar de maneira concreta as orientacións xurdidas do Sínodo, integrándoas na vida cotiá das parroquias e unidades pastorais. Entre os elementos claves, e que mencionou atópanse a maior participación e corresponsabilidade dos laicos, a promoción dunha cultura vocacional, a transparencia na xestión e a rendición de contas, así como a formación continua e o fortalecemento dos ministerios laicales. Ademais, resaltou a importancia da escoita activa e do discernimento comunitario.
Alfredo Losada e Nieves Lameiro compartiron experiencias concretas: Nieves relatou como no rural de Mesía se crearon grupos parroquiais e Cáritas para atender necesidades materiais, sociais e espirituais, destacando que a colaboración entre comunidades permite construír Igrexa desde a acción e a proximidade.
Proxecto de iniciación cristiá
O segundo obxectivo específico foi presentado por Mar Fernández, quen explicou que a iniciación cristiá é un proceso integral que involucra a nenos, familias e comunidades, e que vai máis aló da preparación sacramental. Destacouse o uso de Godly Play e dinámicas comunitarias que permiten experimentar a Palabra de Deus, fomentando sentido de pertenza e participación: “A parroquia é unha gran comunidade de comunidades, onde podemos acompañar a vida e vivir o extraordinario desde o ordinario”.
Unidades Pastorais.
O sacerdote José Manuel Guldrís presentou o terceiro obxectivo, centrado nas Unidades Pastorais (UPAs). Subliñou que na eficacia destas unidades é importante un liderado ético e maduro, do traballo en rede e da corresponsabilidade entre clero e laicos: “A autoridade non se impón: gáñase. Un liderado verdadeiro xera adhesión afectiva e contamina con virtude a toda a comunidade”.
Guldrís salientou que a planificación debe ser realista e avaliable, con economía solidaria e acompañamento estable das delegacións diocesanas, destacando que as parroquias que traballan en rede florecen, mentres que as illadas se estancan.
Ferramentas dixitais e momentos de encontro.
Durante a xornada, presentouse unha ferramenta dixital que permitiu aos participantes interactuar de maneira máis directa coa realidade pastoral da diocese. Rafa Casás explicou o funcionamento dun código QR que cada asistente podía escanear para seleccionar áreas de interese específicas. Esta iniciativa facilitou un diálogo máis áxil e participativo, ofrecendo a cada persoa a posibilidade de expresar as súas inquietudes, achegar suxestións e a posibilidade de coñecer en detalle as liñas de traballo de cada delegación, unidade pastoral e movemento.
Posteriormente, os participantes tiveron un espazo de encontro informal que combinou a reflexión coa convivencia. Durante o café, compartiron impresións, intercambiaron experiencias e fortaleceron os lazos entre parroquias, unidades pastorais e grupos de toda a diocese.
A xornada incluíu tamén a visita a casetas de realidades diocesanas, onde os asistentes puideron explorar iniciativas concretas, desde programas de acción social ata actividades de formación, catequese e evanxelización.
Oración e adoración ao Santísimo.
Entre as 13:15 e as 14:00, os participantes reuníronse nun espazo de oración e adoración ao Santísimo Sacramento, dirixido por Javier Porro Martínez e Santiago Romero. Os asistentes viviron un momento profundo de recollemento e meditación, acompañado de cantos de loanza que crearon un ambiente de intimidade espiritual e comuñón fraterna.
O obxectivo da actividade non era unicamente a oración persoal, senón renovar colectivamente o compromiso coa misión pastoral e a vida comunitaria. Os asistentes foron convidados a abrirse ao Espírito Santo, recoñecendo a necesidade dun encontro renovador con Deus que transforme tanto a vida interior como a acción nas súas parroquias, unidades pastorais e movementos.
Durante a adoración, enfatizouse a importancia de vivir a espiritualidade dunha Igrexa diocesana misionera, samaritana y sinodal, disposta a saír ao encontro dos demais e sementar a Palabra de Deus con xenerosidade. A práctica do silencio, a contemplación e os cantos permitiu a cada participante reflexionar sobre o seu propio compromiso, así como sobre o papel da comunidade no acompañamento dos máis vulnerables e na construción dunha fraternidade auténtica.
“Cada un é unha pedra viva da Igrexa
A xornada de presentación do Plan Pastoral 2026-2029 da Arquidiocese de Santiago culminou na solemnidade da Catedral de Santiago, onde o arcebispo, Mons. Francisco José Prieto Fernández, presidiu a Eucaristía.
Na súa homilía, o prelado compostelán lembrou que cada participante é unha pedra viva da Igrexa, parte esencial dun mosaico que constrúe día a día a comunidade diocesana. Fixo fincapé en que a asemblea diocesana non era só unha reunión formal, senón unha oportunidade para mirar con sinceridade a vida das comunidades e a propia vida espiritual, recoñecendo fortalezas, debilidades e posibilidades de crecemento. A parábola do sembrador, que inspira o Plan Pastoral, converteuse no fío condutor da súa reflexión: “A Palabra de Deus é unha semente que require un terreo disposto. A súa fecundidade supera calquera cálculo humano. Non se trata só de sementar, senón de confiar na acción do Espírito Santo en cada un de nós e nas nosas comunidades”.
Mons. Prieto convidou os asistentes a contemplar a vida pastoral desde unha dobre perspectiva: persoal e comunitaria. Sinalou que moitas veces a Igrexa enfócase no que pode controlar, en plans e resultados visibles, esquecendo que a verdadeira fecundidade provén da acción divina, que actúa na humildade da entrega e na perseveranza silenciosa de quen serve. Neste sentido, subliñou que Cristo debe ocupar o centro de toda acción pastoral: “Cristo debe ser o fundamento sobre o cal crece e vívese a vida cotiá de nosa Igrexa”.
O arcebispo lembrou que cada chamada pastoral é un don e unha graza, que require dispoñibilidade, xenerosidade e compromiso. Falou do valor da cooperación, a corresponsabilidade e o acompañamento mutuo entre clero, relixiosos e laicos. Destacou que, aínda que non sempre se poidan medir os resultados, os froitos da acción pastoral maniféstanse na vida das persoas, na transformación das comunidades e na consolidación de vínculos de fraternidade: “Debemos sementar con amor e paciencia, conscientes de que a acción de Deus é misteriosa e que cada esforzo, aínda que invisible a primeira vista, contribúe á vida e ao crecemento da Igrexa”.
Mons. Prieto tamén fixo unha chamada á esperanza no medio dos desafíos e dificultades que enfronta a Igrexa contemporánea. Salientou que a pastoral non é un proxecto individual, senón unha misión compartida, e que a semente que se sementa hoxe en cada parroquia, unidade pastoral ou movemento dará froito mañá, mesmo se non se percibe de inmediato. “A nosa tarefa é ser instrumentos xenerosos e atentos. Confiemos no Espírito para que faga crecer o que sementamos con fe, perseveranza e amor”.
Finalmente, o arcebispo exhortou a todos a asumir o seu papel como discípulos enviados, multiplicando a acción do Evanxeo nas súas comunidades. Lembrou que a misión pastoral vívese con alegría, con confianza e con entrega, seguindo o exemplo de Cristo que sae ao encontro dos homes e mulleres do seu tempo.
Cada corazón, unha semente: a Arquidiocese de Santiago mira ao mañá.
Hoxe, a Igrexa que peregrina en Santiago converteuse en terra fértil de esperanza. Cada xesto, cada palabra compartida, cada testemuño e taller, foi semente sementada con paciencia e confianza no Espírito, destinada a xerminar en fraternidade, alegría e servizo aos máis necesitados. A acción pastoral non se mide en resultados visibles, senón na fidelidade calada de quen se entrega, na atención aos vulnerables e na construción de comunidades que latexan con amor e proximidade.
Así, a Arquidiocese de Santiago emerxe como unha comunidade en saída, sementando con xenerosidade, abrindo camiños novos e confiando en que cada semente depositada hoxe dará froito mañá. En cada corazón que se deixa tocar, en cada encontro que transforma, florece a promesa dun futuro luminoso, tecido de fe, esperanza e vida compartida.
