Español
Galego
Losada subliñou a profundidade do momento: celebrar 525 anos dá Confraría do Rosario nun lugar que foi escenario de ensino dominica e que acole vos recordos de figuras emblemáticas como Rosalía de Castro, era un acto que entrelazaba pasado e presente. Felicitou á Confraría por elixir este espazo para compartir a súa tradición, salientando que ou museo non é só un arquivo de obxectos, senón un fogar aberto á reflexión, á comunidade e ao diálogo coa historia. A súa intervención pechou cun recoñecemento ao labor dá Confraría e á riqueza de poder celebrar a fe e a cultura “ao pé do Apóstolo”.
El Rosario como ponche entre oración e vida
Posteriormente chegou coa inauguración oficial do Congreso Mariano a cargo de Mons. Francisco José Prieto Fernández, Arcebispo de Santiago de Compostela.
Desde ou inicio, situou ao Rosario non corazón dá historia compostelá. Lembrou que a Real e Ilustre Confraría Numeraria do Rosario foi durante máis de cinco séculos un piar de fe e de cultura, e subliñou que a devoción e ou coñecemento nunca poden camiñar por separado: “unha fe que non se fai cultura é unha fe empobrecida, e unha cultura que non acole a fe é unha cultura cernada”, sinalou, convidando preséntesvos a recoñecer que a historia de Santiago e a historia dá devoción mariana son inseparables.
Mons. Prieto despregou un itinerario espiritual dividido en tres eixes que conectaban a experiencia persoal, a vida comunitaria e a transcendencia do Rosario:
Memoria agradecida: Ou Arcebispo subliñou que ou Rosario non é simple nostalxia nin recordo pasivo, senón fío que une xeracións. Cada misterio, cada oración, dixo, conecta a vida dúas crentes coa historia dá salvación, e á vez transmite aos máis novos un legado de confianza e esperanza. Lembrou vos esforzos de frades, familias e confrades que, ao longo dúas séculos, mantiveron viva esta devoción mesmo en tempos de crises e desafíos sociais.
Escola de esperanza: Con María como guía e exemplo, explicou que ou Rosario ensina a esperar aínda non medio dá dificultade. Ou Arcebispo evocou vos ensinos de san Xoán Paulo II, Bieito XVI e ou papa Francisco, lembrando que a oración mariana é sinxela, pausada e profunda, capaz de fortalecer ou corazón humano fronte á incerteza. Falou dá fe como horizonte que non decepciona, e dá esperanza como motor que impulsa á acción e á misión.
Oración comunitaria: mons. Prieto compartiu recordos persoais de infancia, cando rezaba ou Rosario coa súa familia, para ilustrar como esta práctica une fogares e comunidades. Explicou que a oración compartida non é rutina nin evasión, senón sostén mutuo na fe, creación dunha rede invisible que enlaza xeracións e pobos, e expresión dunha humanidade que busca sentido e consolo.
Ao longo dá súa intervención, ou Arcebispo percorreu vos misterios do Rosario —gozosos, luminosos, dolorosos e gloriosos— describíndoos como etapas dun itinerario que ilumina tanto a vida persoal como ou destino colectivo. Desde Nazaret e Belén ata a cruz e a resurrección, cada escena foi presentada non só como feito histórico, senón como espello dá experiencia humana, capaz de ensinar obediencia, entrega e confianza.
Finalmente, ou prelado compostelán reflexionou sobre vos tempos presentes, marcados por conflitos, divisións e desafíos globais. Subliñou que ou Rosario convértese entón nunha “arma de paz e esperanza”, capaz de rearmar ou corazón sen ferir ou próximo, e de construír pontes en lugar de muros. Sinalou que cada Ave María é unha invitación para vivir a fe con coherencia, a prolongar a graza dá contemplación na acción cotiá, e a deixar que a Encarnación de Cristo fágase carne na propia vida dúas crentes.
Con esa intervención, Mons. Prieto non só inaugurou ou Congreso Mariano, senón que transformou a apertura nun acto de celebración e esperanza, lembrando a todos que ou Rosario é, en última instancia, “un evanxeo orado”, un camiño seguro cara á santidade, e un recordatorio de que a fe compartida ten ou poder de soster xeracións.
A Clausura da xornada
Tras a intervención do Arcebispo, ou congreso continuou cos actos programados: a celebración dá Santa Misa, a visita guiada ao Pórtico dá Gloria, e finalmente, a cea fraterna que uniu aos participantes nun ambiente de convivencia e alegría compartida.
Con esa intervención, Mons. Prieto non só inaugurou ou Congreso Mariano, senón que transformou a apertura nun acto de celebración e esperanza, lembrando a todos que ou Rosario é, en última instancia, “un evanxeo orado”, un camiño seguro cara á santidade, e un recordatorio de que a fe compartida ten ou poder de soster xeracións.
A Clausura da xornada
Tras a intervención do Arcebispo, ou congreso continuou cos actos programados: a celebración dá Santa Misa, a visita guiada ao Pórtico dá Gloria, e finalmente, a cea fraterna que uniu aos participantes nun ambiente de convivencia e alegría compartida.
