Mons. Julián Barrio: «A Igrexa ten moi en conta o sentir do pobo»

Mons. Julián Barrio Barrio é o arcebispo de Santiago de Compostela desde 1996, aínda que actualmente afronta os seus últimos meses no cargo, no que o substituirá mons. Francisco José Prieto.

A Igrexa ten moi en conta o sentir do pobo cristián nun determinado lugar. A profunda devoción na comarca á Virxe dá Xunqueira de Cee levou ao párroco, Desire Kouakou, a solicitar o Ano Xubilar para aproveitar todos os froitos que o agarimo á Santísima Virxe derrama nos arredores. Non o fixo por conta propia senón en representación dun forte sentir popular. Desde febreiro do presente ano, o templo ceense (con máis de 600 anos de historia) recibiu o recoñecemento de Santuario, debido á afluencia constante de fieis que acoden con fervor mariano a rezar xunto á imaxe da Aparecida, neste recuncho da Costa da Morte.

Certamente que a coroación canónica da imaxe da Virxe da Xunqueira de Cee culminará a ampla e frutífera actividade de todo o ano xubilar mariano, desde a apertura simbólica da porta santa do templo ceense. Seguramente que constituirá un dos últimos actos da miña etapa á fronte desta Arquidiocese compostelá. Alégrame moito que isto suceda entre a xente mariñeira cuxa devoción á Santísima Virxe admiro e celebro. Como non pode ser doutra maneira, axudarame no meu propio itinerario de fe, acrecentando o meu sentimento filial a María e compartíndoo co pobo de Deus presente nesta comarca.

Que podemos dicir sobre o fenómeno xacobeo! Sorprende a propios e estraños que a peregrinación a Santiago creza ano tras ano como un elemento de vitalidade humana e espiritual sen parangón. Por outra banda, o termo «Xubileu», fai alusión a un tempo especial no que a Iglesia ofrece dun modo especial a todas as persoas a graza do amor de Deus e a súa misericordia. O Camiño de Santiago facilita dun modo admirable ese encontro co Señor, cos irmáns e consigo mesmo mediante a oración, o sacrificio, a conversión, a escoita do Evanxeo, o perdón dos pecados, a Eucaristía, a fraternidade, as boas obras etc. O ano xubilar mariano inclúe un elemento imprescindible para os católicos como é a devoción á Virxe María. Trátase, por tanto, dun motivo de gozo engadido para quen desexe crecer na fe e celebrala comunitariamente.

Outra das calidades que fai deste acto especial para o arcebispo é o vínculo entre Cee e Santiago de Compostela. Unha relación da que durante este último ano púxose de manifesto en múltiples ocasións. Sobre todo, a través da figuras do ceenses Domingo Antonio de Andrade e Maximino Mariños.

O 1 de maio a Virxe da Xunqueira de Cee será coroada canónicamente, como belo broche ao Ano Xubilar celebrado na comarca. Ademais de todo o seu proveito pastoral e espiritual, constituíu unha ocasión para resaltar a vinculación histórica entre a vila mariñeira e a parroquia ceense coa Catedral compostelá e a propia cidade de Santiago. Sobre todo desde a Baixa Idade Media, o comercio, a arte, a fe e as peregrinacións estreitaron os lazos entre os lugares e as persoas. Ademais, personalidades ilustres nadas neste belo recuncho da Arquidiocese xa teñen un profundo oco no imaxinario universal que une Santiago e Cee. O arquitecto Domingo Antonio de Andrade, por exemplo, natural de Cee, figura imprescindible do barroco galego. O imaxineiro Maximino Magariños, outro ilustre fillo desta vila, escultor de varias tallas do templo de Sta. María da Xunqueira e autor do retablo das Reliquias e da capela de Santa María a Branca da catedral de Santiago, xunto coa súa obra pétrea do sepulcro do conde Froilaz. A nivel eclesiástico, estes vínculos nunca se perderon e agora veranse máis reforzados desde a distinción do templo ceense como santuario e confrade de honra da Arquiconfraría Universal do Apóstolo Santiago.

Que non cesen no seu empeño evanxelizador. O impulso que a devoción á Santísima Virxe lles facilitou durante todo este ano xubilar haberá de ser un faro que guíe a súa fe no medio das súas actividades cotiás. O labor parroquial conxunto que se leva a cabo nesa comarca constitúe xa un referente e un factor de unidade para todos os sectores da sociedade nese lugar. A devoción popular, a catequese, a acción social e solidaria a través de Cáritas ou outros camiños… Ser sal e ser luz, é unha tarefa de sempre para os que profesan a fe cristiá. O fervor mariano que aquí se cultiva, a recado que traerá grandes froitos para a pastoral para desenvolver no futuro, sen esquecer que para ir ao Fillo o mellor é facelo da man da Nai.

A coroación canónica das imaxes da Bienaventurada Virxe María é unha das formas máis solemnes e peculiares — ademais de extraordinaria e excepcional —do culto á Nai do Señor. Non é unha celebración moi antiga na historia da liturxia. As primeiras coroacións canónicas remóntanse ao século XVII, e non foron incorporadas definitivamente ao conxunto das celebracións litúrxicas católicas ata o século XIX. O rito pretende subliñar a devoción por unha determinada advocación da Virxe María, e consiste na imposición dunha coroa —ou coroas, se a imaxe da Virxe leva tamén a do Neno — á icona ou imaxe. María é polo tanto invocada e tida polo pobo de Deus como Raíña, porque é Nai do Fillo de Deus e Rei mesiánico.

Fonte: La Voz de Galicia