Español
Galego
A Real e Ilustre Confraría Numeraria do Rosario celebrou o domingo 4 de outubro, en San Domingos de Bonaval, unha eucaristía en honra á súa patroa, A nosa Señora do Rosario. A celebración estivo presidida polo arcebispo de Santiago de Compostela, monseñor Francisco José Prieto Fernández, e concelebrada por Pablo Carou, membro da irmandade.
Unha procesión desde a Catedral ata Bonaval.
A xornada comezou coa procesión da imaxe da nosa Señora do Rosario, patroa da confraría, desde a Catedral de Santiago ata San Domingos de Bonaval, onde se celebrou a eucaristía.
Fundada a finais do século XV, a irmandade mantén viva unha devoción transmitida de xeración en xeración. Durante a homilía, o arcebispo destacou esa herdanza de fe e lembrou a quen, no seo das familias, ensinaron a rezar e a confiar en Deus con palabras sinxelas e co seu exemplo.
«Detrás da devoción á Virxe hai nomes, rostros», sinalou ao lembrar a tantas persoas que atoparon na oración a forza para afrontar os momentos difíciles.
Unha fe que dea froitos na vida cotiá.
A partir da imaxe da viña, presente nas lecturas, Mons. Francisco José Prieto explicou que o coidado de Deus precede á resposta de cada crente. A vida recibida, a fe e as persoas que sosteñen a outros nas súas dificultades foron algúns dos exemplos cos que achegou esa mensaxe aos confrades.
O arcebispo invitou tamén a examinar os froitos da fe na vida cotiá. Lembrou que o amor recibido de Deus debe reflectirse no trato coa familia, no xeito de falar dos demais, no cumprimento das responsabilidades e na escoita de quen necesita atención.
Neste camiño, presentou a Cristo, crucificado e resucitado, como fundamento dunha vida nova, e a María como exemplo de acollida e confianza.
Unha fraternidade na que cada persoa sinta acompañada.
O prelado destacou o Rosario como unha oración que permite percorrer con María a vida de Xesús e confiarlle as preocupacións familiares, os problemas de saúde, a incerteza polo futuro dos fillos e as feridas que permanecen abertas. Subliñou que esa oración axuda a afrontar as dificultades e educa o corazón para responder as necesidades de cada día.
Trasladou esta reflexión á vida da irmandade, cuxo propio nome, lembrou, fala de irmáns. «A devoción compartida pode facer crecer unha fraternidade real», afirmou, ao pedir que cada persoa se soubese recoñecida e acompañada dentro da confraría.
O arcebispo concluíu co desexo de que o amor recibido de Deus dese froito nas familias, nas comunidades e na vida de quen máis necesitan proximidade e axuda. Despois da homilía, impuxo a medalla aos novos confrades.
