O Xubileu dos Catequistas en Roma e Asís: días de fe, encontro e esperanza

A peregrinación diocesana dos catequistas avanza entre xornadas intensas e cheas de significado. Cada día ofrece unha nova experiencia de comuñón, de beleza e de fe compartida, que vai deixando nos corazóns dos catequistas unha pegada profunda neste Xubileu da Esperanza.

O domingo foi o día máis esperado: a Eucaristía xubilar dos Catequistas, presidida polo Papa León XIV na Praza de San Pedro. Desde primeira hora da mañá, o grupo compostelán puido situarse moi preto do altar, fronte á Porta Santa, e vivir a celebración xunto a catequistas de todos os recunchos do mundo.

Na súa homilía, o Papa deixou palabras que resoaron como chamadas persoais: o Evanxeo non só ha de coñecerse, senón amarse; o catequista non transmite leccións, senón que fai resoar a fe coa súa propia vida; e educar na fe significa sementar nos corazóns a Palabra de vida para que dea froitos de ben. A institución de 39 novos catequistas de distintos países foi outro signo de esperanza e universalidade.

A xornada continuou cun percorrido por Piazza Navona, as Basílicas Maiores de San Xoán de Letrán e Santa María a Maior, e a pequena xoia de Santa Práxedes. Durante toda a tarde, o arcebispo mons. Francisco Prieto acompañou ao grupo, ofrecendo luz espiritual e histórica, un detalle que todos agradeceron á noitiña.

O luns conduciu aos peregrinos á raíz da fe. Nas catacumbas de San Calixto, ao celebrar a Eucaristía no día de San Miguel, presidida polo delegado Miguel López Varela, o grupo experimentou con forza a comuñón cos primeiros cristiáns e cos santos que sosteñen o camiño da Igrexa.

Máis tarde, a visita a San Pablo Extramuros impresionou pola súa grandiosidade e polo recordo vivo do apóstolo misioneiro. Pola tarde, o Coliseo e os Foros Romanos ofreceron un contraste elocuente: a grandeza efémera do poder humano fronte á esperanza humilde e firme do cristianismo que segue en pé tras vinte séculos.

O martes, a peregrinación trasladouse a Asís, terra de San Francisco. A primeira parada foi a Porciúncula, aquel lugar onde o poverello escoitou a voz de Dios que lle pedía “reparar a Igrexa”. Alí, os catequistas renovaron en silencio o seu propio si á misión.

A xornada continuou coa visita á basílica de San Francisco, á de Santa Clara e ao Santuario do Refugallo, onde descansan os restos do mozo beato Carlo Acutis. Ante a súa tumba, modelo luminoso para a mocidade, os sacerdotes do grupo tiveron ademais a sorpresa de atoparse coa nai do beato, nun xesto sinxelo que moitos gardaron como un agasallo.

A peregrinación prosegue, entre a beleza, a espiritualidade e tamén a proba. En todo o vivido, os catequistas descobren como Divos faise presente e confirma a misión. Este Xubileu da Esperanza lémbralles que ser catequistas é deixar ecoar a Palabra coa vida, sementar esperanza en cada corazón e ser testemuñas de fe nas comunidades ás que foron enviados.