Español
Galego
- O Auditorio de Afundación de A Coruña acolle un acto diocesano centrado nas migracións como realidade humana global.
Mons. Fernando García Cadiñanos foi o encargado de analizar as tensións sociais e a resposta da Igrexa ante o fenómeno migratorio.
Mons. Santiago Agrelo conmove con testemuños reais e denuncia a indiferenza ante o drama das persoas migrantes.
O Auditorio de Afundación na Coruña foi escenario este martes 24 de marzo, ás 20.00 horas, dun acto cargado de reflexión, denuncia e apelacións á conciencia social con motivo da Xornada pola Vida, que a Igrexa celebra cada 25 de marzo baixo o lema “A vida, un don inviolable”.
O acto contou coa presenza do arcebispo de Santiago de Compostela, mons. Francisco José Prieto Fernández, e estivo conducido polo delegado de pastoral familiar, Antonio Gutiérrez.
Organizado polas delegacións para a Familia e a Vida e para o Servizo do Desenvolvemento Humano Integral da Arquidiocese de Santiago, o encontro situou no centro do debate a realidade das migracións, abordándoa desde unha perspectiva profundamente humana, social e evanxélica. A iniciativa quixo responder a un contexto marcado polo crecente protagonismo do fenómeno migratorio no ámbito político, mediático e social, tanto en Europa como noutras rexións do mundo.
Desde o inicio, os organizadores subliñaron que a migración non pode entenderse como un fenómeno illado ou exclusivo de determinados territorios, senón como unha realidade global que acompañou á humanidade ao longo da historia. Neste sentido, lembrouse que países de América Latina, como Arxentina ou Panamá, construíronse en gran medida grazas á chegada de persoas migrantes, e que Europa foi durante décadas terra de emigración.
Unha mirada desde a doutrina social da Igrexa
O bispo de Mondoñedo-Ferrol e presidente da Subcomisión Episcopal para as Migracións e Movilidad Humana da Conferencia Episcopal Española, mons. Fernando García Cadiñanos, foi o encargado de ofrecer unha reflexión máis teórica sobre a cuestión migratoria, abordándoa desde a doutrina social da Igrexa e a Sagrada Escritura.
Na súa intervención, describiu o fenómeno migratorio como un ámbito marcado por múltiples tensións que esixen discernimento. Entre elas, destacou a coexistencia de diferentes sensibilidades sociais: desde quen vive a migración en clave de acollida e solidariedade ata quen o fai desde a indiferenza ou o rexeitamento. A estas posturas súmase, segundo explicou, unha tendencia crecente a culpabilizar ás persoas migrantes de problemas sociais, converténdoas en “cabezas de turco” de medos e incertezas colectivas.
Mons. García Cadiñanos tamén se referiu á tensión entre globalización e identidade, sinalando que o mundo actual, cada vez máis interconectado, xera ao mesmo tempo un desexo de protexer o propio. Esta dualidade, indicou, forma parte da complexidade do fenómeno migratorio.
Outro dos aspectos abordados foi a distancia entre a percepción social e a realidade. O bispo destacou que, en moitos casos, a poboación tende a sobreestimar o número de persoas migrantes, o que contribúe a alimentar discursos alarmistas. Esta distorsión, advertiu, afecta tamén a cuestións como a delincuencia ou o uso de recursos sociais.
En canto ao papel dos Estados, defendeu a necesidade de equilibrar a acollida co control de fronteiras, aínda que insistiu en que este equilibrio non pode basearse unicamente en criterios económicos ou de benestar. “A sustentabilidade non debe medirse só desde o interese propio, senón tamén desde as necesidades reais de quen busca unha vida digna”, sinalou.
Desde unha perspectiva evanxélica, o bispo lembrou que a Igrexa está chamada a situar a dignidade da persoa humana no centro da súa acción. Neste sentido, evocou os catro verbos propostos polo papa Francisco para abordar a realidade migratoria: acoller, protexer, promover e integrar.
Ademais, subliñou que a tradición cristiá identifica a Deus coa experiencia do migrante, lembrando pasaxes bíblicas nos que se convida a acoller o forasteiro. Esta dimensión, explicou, converte a atención ás persoas migrantes nunha cuestión esencial para a credibilidade da fe cristiá.
O testemuño que interpela: historias de vida e morte
A intervención do arcebispo emérito de Tánxer, mons. Santiago Agrelo Martínez, achegou unha dimensión profundamente vivencial ao encontro. O seu discurso, cargado de emotividade, centrouse en denunciar a invisibilización do sufrimento das persoas migrantes e a falta de resposta social ante esta realidade.
Mons. Agrelo denunciou o uso da linguaxe como ferramenta de deshumanización. Termos como “irregulares” ou “ilegais”, afirmou, contribúen a invisibilizar as persoas e a reducilas a categorías administrativas, afastando á sociedade da súa realidade humana.
Un dos momentos máis impactantes da súa intervención foi o relato da historia de Precious, unha muller nixeriana vítima de trata que, onda a súa filla de cinco anos, morreu nunha travesía marítima cara a España. A narración, detallada e desgarradora, puxo de manifesto as condicións extremas que enfrontan moitas persoas migrantes: violencia, explotación, enfermidade, rexeitamento institucional e, en moitos casos, a morte.
O relato incluíu episodios como intentos errados de cruzar fronteiras, devolucións, situacións de vulnerabilidade extrema e a acción de redes de trata. Finalmente, nai e filla faleceron afogadas tras a intervención de forzas marítimas que afundiron a embarcación na que viaxaban.
Para mons. Agrelo, historias como esta evidencian unha realidade que a sociedade prefire non ver. “Ou non os vimos ou non nos deixaron velos”, afirmou, subliñando que a indiferenza é un dos maiores perigos. Ao seu xuízo, esta actitude non só afecta as vítimas, senón que compromete a propia humanidade de quen mira cara a outro lado.
Unha chamada á conciencia e á acción
O acto concluíu cunha reflexión colectiva sobre a necesidade de recuperar a compaixón e a responsabilidade compartida ante o fenómeno migratorio. Os organizadores insistiron en que a integración social non pode lograrse sen un cambio de mentalidade que supere prexuízos e ideoloxías.
O lema proposto, “a dignidade non coñece fronteiras”, sintetizou a mensaxe central da xornada: a defensa da vida e da dignidade humana debe estenderse a todas as persoas, independentemente da súa orixe ou situación.
Os asistentes abandonaron o auditorio cunha mestura de reflexión e emoción, conscientes da complexidade do tema e da necesidade de abordalo desde unha perspectiva máis humana. Tal e como destacou Antonio Gutiérrez no peche do acto, a xornada deixou “moitas cousas na cabeza e no corazón”, convidando a un compromiso que transcenda o ámbito da reflexión para converterse en acción.
A Xornada pola Vida celebrada na Diocese consolidouse así como un espazo de encontro e conciencia, onde a realidade das migracións foi presentada non só como un desafío social, senón como unha interpelación directa aos valores fundamentais da sociedade contemporánea.
