A comunidade parroquial de Santa Baia de Araño, en Rianxo, recibiu o sábado pola tarde ao arcebispo de Santiago, monseñor Francisco José Prieto Fernández. O encontro enmárcase nas visitas que o prelado realiza ás parroquias da diocese para compartir a celebración da fe e achegarse á vida das súas comunidades.
Monseñor Prieto presidiu a eucaristía e comezou a súa homilía expresando a alegría de estar en Araño. Referiuse os veciños e as familias que dan vida á parroquia e invitou a dar grazas por esa realidade compartida.
A partir da parábola do banquete de vodas, o arcebispo lembrou que Deus invita a todos a compartir a súa mesa e a vivir a fe en comunidade. Animou aos presentes para reflexionar sobre o lugar que ocupa nas súas vidas e a preguntarse se a súa relación con el limítase aos momentos de oración e celebración ou se tamén está presente nas decisións, inquietudes e responsabilidades de cada día.
Sinalou, ademais, que esa invitación require unha resposta libre e persoal. Como os convidados da parábola, cada un pode aceptala ou buscar escusas para deixala pasar.
Preguntar ao veciño como está e que necesita.
A homilía detívose tamén na acollida e as relacións dentro da comunidade. Fronte á facilidade para clasificar ás persoas ou establecer divisións, monseñor Prieto lembrou que Deus mira o corazón de cada unha e conta con todos.
O prelado trasladou esa reflexión á vida parroquial e animou a interesarse polo que sucede nas casas e polas circunstancias dos veciños, especialmente de quen atravesa dificultades. Preguntas tan sinxelas como “Como estás?” ou “Que necesitas?” poden abrir un espazo de escoita e de axuda.
Pediu que ese interese tradúzase en dispoñibilidade para acompañar. A comunidade constrúese cando os seus membros senten tidos en conta e atopan a alguén disposto a escoitar e atender as súas necesidades.
Acompañarse tamén nos momentos difíciles.
Ao explicar a imaxe do invitado que acode ao banquete sen o traxe de festa, o arcebispo vinculou a fe co xeito de actuar. Crer, sinalou, esixe unha resposta que se faga visible nas actitudes, no compromiso e no trato aos demais.
Animou así a vivir con autenticidade a fe que se celebra na eucaristía. Esa coherencia exprésase en decisións cotiás, como deterse ante quen necesita compañía ou prestar axuda cando xorde unha dificultade.
Na parte final da súa homilía, lembrou as palabras de san Paulo sobre a abundancia e a escaseza, así como o seu agradecemento a quen compartira as súas dificultades. A partir dese testemuño, invitou os fieis de Araño a sosterse mutuamente e a deixarse acompañar, para que ninguén sinta só dentro da comunidade.
