No marco do primeiro século da Xornada Mundial das Misións, a arquidiocese acolleu un encontro de reflexión e testemuños presidido polo arcebispo Mons. Francisco José Prieto, no que se profundou sobre a vixencia do mandato evanxelizador e o papel indispensable dos misioneiros diocesanos.
O coloquio contou coas intervencións do arcebispo de Santiago de Compostela, Mons. Francisco José Prieto Fernández, xunto a un panel de misioneiros e axentes vinculados á acción evanxelizadora: o sacerdote diocesano David Álvarez, o laico e profesor Caetano Chenel, a misioneira laica Sita Portela e Carmen Maril.
Unha Igrexa samaritana e en misión permanente
Durante a súa intervención, Mons. Francisco José Prieto lembrou que a misión ad xentes acha a súa orixe no mandato evanxélico de Cristo enviado aos apóstolos e que a fe se fortalece na medida que compártese e entrégase. O prelado subliñou que «todos somos misión» polo bautismo e que unha diocese é verdadeiramente misioneira cando sitúa o encontro privado con Jesús no centro da súa vida. Así mesmo, definiu o perfil da evangelización como unha experiencia samaritana, capaz de sandar, acoller e ver a Cristo nos irmáns máis vulnerables.
Da Misión ad gentes á misión inter gentes
Pola súa banda, os relatores analizaron a evolución da labor misioneira nun mundo crecientemente globalizado. O sacerdote David Álvarez e o laico Caetano Chenel sinalaron que, aínda que hoxe as fronteiras físicas e culturais volvéronse máis porosas dando paso á noción de misión inter xentes e identificando necesidades evanxelizadoras na propia contorna, nunca se debe esquecer a misión tradicional nin a axuda ás Igrexas novas de África, América ou Asia que carecen de recursos materiais.
Polo seu lado, Sita Portela e Carmen Maril recalcaron que a vocación do misioneiro diocesano non conclúe ao regresar dun territorio de misión, senón que continúa ao transmitir os lazos de fe, sinxeleza e esperanza descubertas nas comunidades de acollida. Como expresaron os participantes, na labor misioneira sempre se recibe moito máis do que se achega, aprendendo leccións fundamentais de dignidade, vida comunitaria e fraternidade dos máis desfavorecidos.
O encontro concluíu renovando a chamada a soster aos misioneiros mediante a oración constante e a colaboración fraterna, lembrando que ser Iglesia e ser misioneiro son dúas realidades que camiñan indisolublemente unidas
