Español
Galego
- José María Maiz Cal, Severino Suárez Blanco e Ramón Caamaño Pacín asumen a súa misión como cóengos co reto de ser “pedras vivas” na Colexiata e custodios da mesa do perdón
- O arcebispo expresa a súa proximidade ás vítimas dos incendios e chama á unión de todos para superar unha traxedia que golpea a Galicia e outras comunidades
- Mons. Francisco Prieto invita a vivir a serenidade e a transparencia, lonxe de intereses partidistas ou interesados, para “partir humildemente o pan da palabra” e achegar a Cristo aos que máis o necesitan.
A Real e Insigne Colexiata de Santa María do Campo, un dos templos máis emblemáticos da Coruña, viviu hoxe, venres 15 de agosto, unha xornada histórica coa toma de posesión de tres novos membros do seu cabido de cóengos. O acto coincidiu coa solemnidade da Asunción da Virxe María, data que o arcebispo de Santiago, monseñor Francisco José Prieto Fernández, definiu como “un día fermoso e jubiloso no corazón de la Iglesia”.
Os novos capitulares designados polo prelado compostelán son o Rvdo. José María Maiz Cal, nomeado Cóengo Penal; o Ilmo. Severino Suárez Blanco, novo Cóengo Maxistral; e o Rvdo. Ramón Caamaño Pacín, que asume a función de Cóengo Doutoral. A súa designación produciuse o pasado 23 de xuño, tras a proposta do capítulo da colexiata e a avaliación do arcebispo.
A celebración estivo presidida por monseñor Prieto Fernández e concelebrada polo presidente e membros do cabido, así como por sacerdotes diocesanos. A liturxia, marcada pola solemnidade propia da festa mariana, tivo como centro a homilía do arcebispo, que se estendeu nunha profunda reflexión sobre a figura da Virxe María e o sentido do servizo eclesial.
“Peedras vivas” e corazón en Deus
Monseñor Prieto iniciou a súa mensaxe lembrando que a festa da Asunción celebra a “a nai do Salvador, nai do Mesías esperado”, aquela que respondeu o anuncio do anxo cun “Fágase en min segundo a túa palabra”. A partir dese si, dixo, María iniciou un camiño de fe que a levou a estar presente “na proximidade e na distancia”.
O arcebispo convidou os fieis a mirar a María como exemplo de confianza e entrega, destacando que “nos mostra horizonte, meta e plenitude” e que ensina a vivir “co corazón no ceo e os pés na terra”. Facendo un paralelismo coa vida dos novos cóengos, exhortounos a vivir o seu ministerio “na celebración, na presenza e no anuncio” e a ser “pedras vivas” que dean vida á colexiata, lugar de acollida para todos.
Lembrou que a misión dos cóengos non é outra que o servizo en nome do Señor, “sabendo que a fecundidade non é obra nosa, senón obra de Deus en nós”. Neste sentido, subliñou a importancia de que cada persoa que se achegue á colexiata atope non só a Eucaristía e a Palabra, senón tamén a “mesa do perdón sempre disposta e abundante, onde a misericordia reconcílianos de novo”.
Fe vivida en comunidade
Mons. Prieto Fernández insistiu en que a vida do cabido debe estar marcada pola fraternidade e a comuñón, como un don de Dios que nos fai irmáns en Cristo. E pediu aos novos cóengos que, xunto ao resto de membros do cabido, manteñan a colexiata “literalmente aberta” como signo permanente de acollida, de modo que quen chegue, atope neles unha palabra e un xesto que lle acheguen a Deus. “Basta un pequeno xesto para que Deus chegue ao corazón”, engadiu, subliñando que a pastoral non sempre se mide en grandes accións, senón na capacidade de estar preto das persoas.
Chamada á serenidade, a transparencia e o servizo a todos
O arcebispo tamén sinalou que o tempo presente esixe aprender a “conxugar verbos desde a fe, desde a raíz da esperanza e desde o vínculo do amor”. Entre eses verbos, citou a acollida, a entrega e a comuñón, vividos non de maneira egoísta ou individual, senón nun “plural que nos une a todos” no amor de Deus.
Tamén fixo unha chamada á serenidade e a transparencia nun mundo marcado por tensións e excesos, lembrando que o anuncio de la Iglesia non persegue intereses partidistas, senón que nace do desexo de “partir humildemente o pan da palabra” e ofrecer a Cristo a todos, especialmente a quen máis sofren.
Solidariedade e convivencia
O arcebispo dedicou unha mención especial a quen está sufrindo por mor da terrible secuela dos incendios, elevando oracións polas vítimas, os falecidos, as súas familias e por quen arrisca a súa vida combatendo o lume. Esta mensaxe compartiuno tamén na súa conta de X, onde subliñou a importancia da unidade e o compromiso de toda a sociedade para afrontar e superar esta traxedia.
Xa durante a homilía celebrada esta mañá na Catedral, puxo de relevo o drama que atravesan Galicia e outras rexións afectadas, facendo fincapé na devastación causada polos incendios. Así mesmo, tamén advertiu sobre o perigo de palabras e xestos incendiarios, de todo signo e credo, que arrasan a convivencia e queiman as pontes entre as persoas.
Neste contexto, o arcebispo subliñou que “a nosa palabra como Iglesia debe reflectir o Evanxeo, non ideoloxías nin prexuízos”, exhortando a que tanto a linguaxe como as accións da comunidade guíense pola solidariedade e a convivencia pacífica.
Unha colexiata con séculos de historia
A Colexiata de Santa María del Campo, situada en pleno centro histórico da Coruña, debe o seu nome a que probablemente se achaba fóra das murallas no momento da súa construción. A súa orixe exacta segue sendo obxecto de debate: algunhas teorías sitúana entre finais do século XI e o XIV. Tradicionalmente vinculada aos gremios de mariñeiros e comerciantes, foi elevada a colexiata en 1441 polo arcebispo de Santiago, e o Papa Eugenio IV confirmou o título dous anos despois.
O acto de hoxe non só supuxo a benvida oficial aos novos capitulares, senón tamén a renovación dun compromiso que une historia, fe e servizo. Como resumiu monseñor Prieto, a colexiata está chamada a ser “casa de María, casa de todos os fillos do Señor”, e os seus cóengos, testemuñas vivas desa misión.
