- Funeral presidido polo arcebispo de Santiago na Parroquia de Santa María do Porto de Marín.
- Familias e veciños rendiron homenaxe aos falecidos e a “todas as persoas que perderon a vida no mar”.
- Mons. Francisco José Prieto apelou á memoria, ao abrazo e á esperanza ante a dor que “non entende de calendarios”.
Catro anos despois de que o mar cobrásese unha das súas páxinas máis negras, a localidade pontevedresa de Marín volveu reunirse para lembrar as 21 persoas falecidas no naufraxio do Villa de Pitanxo. O 15 de febreiro de 2022, en augas de Terranova, 21 dos 24 tripulantes do pesqueiro perderon a vida nunha traxedia que conmocionou a Galicia.
Este sábado, cando se cumpría o cuarto aniversario, familiares, compañeiros, amigos e veciños participaron nun funeral celebrado na Parroquia de Santa María do Porto de Marín en memoria dos falecidos e tamén de todas as persoas que perderon a vida no mar.
A cerimonia foi presidida polo arcebispo de Santiago, Mons. Francisco José Prieto Fernández, concelebrada polo párroco David Mohedano e outros sacerdotes da zona. Á celebración asistiron tamén diferentes representantes institucionais, entre eles o Defensor do Pobo, Ángel Gabilondo.
Unha dor que permanece
Na súa homilía, o arcebispo dirixiuse ás familias, a quen expresou proximidade e acompañamento. Lembrou que, cando unha traxedia convértese en noticia, “o corazón nunca debe deixar de convulsionarse, de emocionarse e de sentir”, porque só desde esa conmoción é posible construír unha sociedade verdadeiramente solidaria.
Mons. Prieto recoñeceu que o paso do tempo non borra determinadas feridas. “Hai feridas que non entenden de calendarios”, sinalou, subliñando que cada familia garda “unha historia única, un amor concreto, un nome e un rostro que non se borra”. Nese sentido, insistiu en que a dor “é real, é lexítima”, e asegurou que a Igrexa non se sitúa á marxe, senón “convosco e ao voso lado”
Memoria e fe no medio da traxedia
Durante a celebración, lembrouse que as 21 vítimas foron vidas concretas, con historia e nome propio. A partir das lecturas proclamadas, o arcebispo evocou tanto a fraxilidade humana como a esperanza cristiá. Ao referirse á pasaxe evanxélica do deserto, sinalou que tamén Xesús atravesou a proba e a soidade, e que “Deus non está lonxe das nosas noites”.
O arcebispo encomendou aos falecidos á misericordia de Deus e pediu fortaleza para as familias. Tamén invocou ao apóstolo Santiago para que os acompañase “ao pórtico definitivo”, e concluíu cunha mensaxe de esperanza: “Nada nin ninguén pode apartarnos nunca do amor de Deus”.
Unha comunidade unida no recordo
O funeral volveu reunir a unha comunidade marcada pola traxedia desde aquel 15 de febreiro de 2022. Catro anos despois, o recordo dos 21 mariñeiros seguiu presente en cada xesto e en cada palabra.
O templo converteuse nun espazo de recollemento, onde o peso da ausencia volveu facerse presente entre miradas, abrazos, oración e silencios compartidos.
Na parroquia marinense non só evocouse o pasado, senón que se renovou o compromiso de manter viva a memoria de quen perdeu a vida no mar.
Español
Galego
