Español
Galego
- Centos de grupos de mocidade participaron este sábado 6 de decembro na Xornada Diocesana de mocidade e a Vixilia da Inmaculada.
- Una cita espiritual organizada pola Delegación de mocidade que combinou obradoiros, convivencia, celebración penitencial, procesión e Eucaristía baixo o lema “Con María, sodes o agora de Deus”
Sanxenxo converteuse este sábado 6 de decembro no punto de encontro da mocidade diocesana, ao acoller unha das citas máis destacadas do calendario pastoral. A Xornada Diocesana de Mocidade e a Vixilia da Inmaculada congregou a participantes chegados de múltiples parroquias e movementos, nun ambiente marcado pola actividade constante, a emoción compartida, a reflexión espiritual e un profundo compromiso cristián.
A fe apréndese e compártese
Desde primeiras horas da mañá, o Auditorio Emilia Pardo Bazán encheuse de mozos, catequistas, sacerdotes e voluntarios, mostrando o rostro dunha Igrexa dinámica e esperanzada que confía plenamente no papel dos seus mozos.
O encontro, organizado polo equipo da Delegación de Mocidade que coordina Javier García, desenvolveuse baixo o lema “Con María, sodes o agora de Deus”, unha mensaxe que acompañou cada momento da xornada e convidou os mozos a tomar conciencia do seu papel activo na Igrexa e na sociedade.
A acollida, ás 11:00 horas, marcou o inicio dunha mañá dinámica e intensa. Tras a benvida, arrincou unha completa oferta de obradoiros formativos, nos que os mozos puideron profundar en distintas dimensións da súa fe.
Abordáronse temas como a vida comunitaria, co obradoiro “Nunca só”, onde mozos da parroquia Virxe do Camiño de Pontevedra compartiron a súa experiencia de crecemento en grupo; o turismo como espazo para a evangelización, en “Turismo e fe”; a misión, en “A túa vida, unha misión”; a relixiosidade popular, en “A procesión vai por dentro”, dirixido polo padre Dani Costa; o discernimiento vocacional, en “Para quen son eu?”; e o compromiso xuvenil na Igrexa, en “A esperanza está posta nos mozos”, baseado no método LifeTeen.
Tras o xantar ás 13:30 horas, o ambiente distendido deu paso pola tarde ao magazine de actividades, ás 15:30, con dinámicas, testemuños e momentos lúdicos que reforzaron a convivencia. Ás 18:00 horas, unha merenda serviu de preparación inmediata para un dos momentos espirituais máis fondos da xornada: a Festa do Perdón.
Unha chamada directa ao corazón
A celebración penitencial, presidida polo arcebispo de Santiago, monseñor Francisco Prieto, viviuse nun clima de profundo silencio, recollemento e oración. O templo converteuse nun espazo de encontro persoal con Deus a través do sacramento da reconciliación.
O prelado centrou a súa reflexión na mirada misericordiosa de Deus, que non se cansa de esperar ao ser humano, mesmo no medio do medo, das dúbidas e da fraxilidade. Convidou os mozos a non deixarse paralizar pola inseguridade, a non encerrarse no temor nin na culpa, senón a abrir o corazón a esa mirada que non xulga, senón que sa.
A través de referencias bíblicas e da espiritualidade de Santo Agostiño, pediulles que aprendesen a “abrir os oídos do corazón”, a deixarse mirar por Deus con confianza, como un fillo déixase mirar polos seus pais. Insistiu en que o perdón non é un xuízo, senón un abrazo; non é humillación, senón liberación interior. Nese contexto, lembrou que Deus non se avergoña xamais de ningún dos seus fillos, e que sempre está disposto a revestilos de misericordia, bondade, humildade e amor.
A mensaxe foi clara e directa: o medo escraviza, a culpa paraliza, pero o perdón libera: “Déixate mirar, deixa que che fale, déixate abrazar pola misericordia de Deus”. A referencia constante a María como nai que acompaña este proceso de conversión deu á celebración un ton profundamente mariano na véspera da Inmaculada.
Un reencontro con Deus en clave xuvenil
Durante este espazo penitencial, unha nova chamada Jimena, de 17 anos, compartiu brevemente a súa experiencia de fe. Relatou como, tras crecer nun ambiente cristián, atravesou unha etapa de afastamento marcada polo enfado interior, a inseguridade e a procura constante de perfección.
Foi precisamente nun campamento diocesano onde redescubrió o perdón como un abrazo de misericordia que a axudou a reencontrarse con Deus. A súa mensaxe, sinxelo e sincero, subliñou que non fai falta ser perfecto para sentirse amado, porque o amor de Deus é incondicional.
Así, o arcebispo dirixiu unha mensaxe moi directa á mocidade, afirmando que eles son hoxe ese “agora de Deus”, porque Deus segue apostando por cada un, mesmo cando hai fraxilidade, dúbidas ou caídas. Neste sentido, animoulles a non esconderse, a non vivir desde a vergoña nin desde o medo, senón desde a confianza.
Mons. Prieto tamén lembrou que “Deus nunca se cansa do home”, subliñando que a fe cristiá é, ante todo, unha historia de amor persistente, onde Deus non deixa de saír ao encontro mesmo cando o ser humano tenta fuxir.
Tamén insistiu en que crer implica levantarse tras a caída, non instalarse na derrota nin no pesimismo. Convidou a mocidade a ser valentes, a comprometerse, a coidar os que sofren preto, a acompañar ao que o pasa mal, a non vivir desde o rumor nin a indiferenza.
Finalmente, lembrou que a primeira palabra de Deus no Novo Testamento é “alégrate”, unha chamada para vivir a fe con esperanza, con luz, con alegría, mesmo no medio das dificultades. Desde esa clave, animou a mocidade para confiar, a non renunciar aos seus soños, a descubrir que a vida ten sentido porque Cristo dálle nome.
Convidou a todos a repetir interiormente o mesmo “fágase” de María, como resposta persoal á chamada de Deus, e a non deixar pasar de longo o proxecto que Deus ten para cada un.
Unha xornada que fortalece a esperanza da Igrexa nova
A Xornada Diocesana da Mocidade e a Vixilia da Inmaculada foi moito máis que unha sucesión de actos. Foi unha experiencia de comunidade, de perdón, de fe compartida e de compromiso renovado. Os mozos non só participaron, senón que foron protagonistas de cada momento.
Sanxenxo converteuse así, por unhas horas, no rostro novo da Igrexa, un lugar onde a fe se viviu entre risas, silencios, preguntas, bágoas e esperanza. E onde quedou claro que, como lembrou o lema da xornada, con María, os mozos son hoxe o agora de Deus.
