O arcebispo de Santiago, monseñor Francisco José Prieto Fernández, presidiu a eucaristía celebrada este martes 8 de setembro con motivo da festa da Nosa Señora dos Remedios en Forcarei.
O prelado compostelán animou aos presentes para contemplar a María como exemplo dunha fe vivida desde un corazón aberto e transparente. A partir das lecturas proclamadas durante a celebración, lembrou a promesa do nacemento do Salvador e a importancia de descubrir a Deus tamén nas pequenas cousas de cada día.
O arcebispo subliñou que a grandeza dun corazón non se atopa nas aparencias, senón na súa capacidade para abrirse aos demais e a Deus. Neste sentido, presentou a María como referencia para quen busca vivir a fe dun xeito sincero e auténtico.
A celebración, sinalou, debía servir tamén para lembrar que a fe non se limita ás palabras, senón que se expresa na vida compartida e no xeito de acompañar a quen forma parte da comunidade.
A partir da pasaxe de Santo Paulo aos Romanos, o arcebispo destacou que «toda ocasión serve para quen ama» e vinculou esta actitude cunha forma de vivir o cristianismo afastada do egoísmo e das aparencias.
Neste sentido, invitou os fieis a prestar atención a quen atravesa dificultades, achegándose a eles de corazón a corazón. Para monseñor Prieto Fernández, esa proximidade constitúe unha expresión concreta da fe e da condición de quen se recoñece como fillos de Deus. Unha actitude que, segundo explicou, debe trasladarse á familia, ás amizades e á vida cotiá.
A homilía tamén puxo a mirada en San Xosé e na vida compartida con María. O arcebispo lembrou o protagonismo de ambos os dentro do proxecto familiar e destacou novamente o valor do pequeno e discreto, aludindo a Belén e Nazaré como lugares vinculados a unha historia que, a pesar de comezar desde a sinxeleza, tería unha transcendencia fundamental.
María foi presentada como exemplo de dispoñibilidade ante Deus, especialmente a través da súa resposta: «Fágase segundo a túa palabra». A súa actitude, explicou o arcebispo, mostra unha fe que non permanece encerrada en si mesma, senón que se pon en camiño e convértese en entrega aos demais.
