Entrevista a D. Julián Barrio no programa "Bos días" da TVG

Hai remuda non arcebispado de Santiago despois de case tres décadas, Francisco José Prieto, ata o de agora bispo auxiliar, sucederá a Xulián Barrio. Os dous arcebispos, entrante e saínte, xa escenificaron este traspaso, que, con todo, non se fará efectivo ata ou vindeiro tres de xuño.

Monseñor Barrio, nunha entrevista non programa Bos días da TVG, repasou os 27 anos que estivo á fronte da arquidiocese compostelá, que definiu como “sinxela, pero loxicamente a situación en que nos atopamos hoxe á hora de dar resposta á esa necesidade de evanxelización que estamos a notar, é tamén complexa”.

Unha arquidiocese en que ou fenómeno dás peregrinacións define boa parte do que é. “Creo que non mundo non hai outra que teña esta dimensión exterior, de xeito que ou arcebispo non só ten que preocuparse do que é en se toda a dinámica pastoral dentro dá arquidiocese, senón tamén ten que atender esta cantidade inxente de peregrinos que nos chegan e que precisan ser atendidos e acompañados, e que precisan tamén unha palabra de alento e esperanza”.

“Isto é como un IVE engadido ás preocupacións lóxicas que ten que ter un arcebispo dunha arquidiocese coma esta”, conclúe Xulián Barrio para definir a dimensión que lles dan ás peregrinacións.

“Quero aproveitar, unha vez máis, para agradecer a todos os diocesanos esa comprensión que tiveron comigo, esa colaboración e loxicamente acompañarme, porque eu sentinme moi acompañado”, di o arcebispo cando bota a vista atrás e revisa o que foron todos estes anos en Compostela.

“Desde o primeiro momento eu tratei de escoitar”, di Xulián Barrio para definir a súa actuación á fronte dá arquidiocese de Santiago. “Realmente paréceme que hoxe é importante escoitar para tratar de dar respostas ás preguntas que a xente nos fai, porque eu ás veces pensaba que estabamos dando respostas a preguntas que ninguén nos fai e despois dicimos que a xente non nos segue, non nos oe, non nos acompaña. E claro hai que escoitar”.

Esa escoita activa tamén a dirixe ás autoridades, “a todas aquelas persoas que rexen institucións que son moi significativas, porque dunha cousa estou convencido desde o primeiro momento, buscar o ben da arquidiocese de Santiago é buscar tamén o ben para Galicia, porque é unha preocupación que temos que ter: unir forzas á hora de conseguir aquelas realidades que fagan que a nosa xente se atope a gusto e con esa orientación que debe ter”.

En canto á dimensión xacobea do Camiño e ás peregrinacións, recoñece que sempre lle preocupou que puidesen levarse por diante a espiritual. “Son consciente de que se o Camiño de Santiago perdese esa dimensión espiritual, banalizaríase. Se ou Camiño algunha vez perde esa dimensión converteríase nunha realidade inerte, que certamente non lle interesaría a ninguén”, afirmou ou aínda arcebispo compostelán.

Con todo, cre monseñor Barrio que durante este tempo vos anos xubilares e as celebracións xacobeas souberon ir dá man, “e así debe seguir sendo. Unir forzas neste sentido é dalgunha maneira tratar de axudar, de atoparse co peregrino, tratar de acompañalo, e isto para min é fundamental”.

O seu mandato á fronte dá aquidiocese finalizou practicamente ao mesmo tempo que se celebrou ou Ano Santo, que nesta ocasión foi dobre por decisión do papa Francisco. “Hai que agradecerlle a intuición que tivo porque certamente eu pedíralle que prorrogase ou ano santo ata xullo de 2022, pero o papa foi moito máis xeneroso, e intuíu a situación en que estabamos e que tantos e tantos peregrinos que doutra forma non poderían participar na celebración do Ano Santo”.

“Para min foi unha gran satisfacción e creo que na medida do posible intentamos que este Ano Santo dobre respondese ás expectativas que despois da pandemia tantas e tantas persoas tiñan”, afirma.

Un Ano Santo en que o papa non visitou Compostela, a pesar da invitación que se lle fixo, pero que Xulián Barrio entende que non foi posible. “A verdade é que para min [a visita papal] sería unha gran satisfacción, pero os camiños de Deus son os del e non

os nosos. En todo caso, teño que dicir que o papa estivo moi pendente da evolución do Ano Santo. O acompañounos coas súas mensaxes, moi significativas ao comezo e ao final do ano Santo. Quero dicir que o papa non estivo ausente. Desexariamos que estivese presente tamén, pero espero que outro ano será”.

Nese repaso a estas case tres décadas como arcebispo, o roubo do Códice Calixtino é un dous máis duros, “pero eu sempre confiei”, afirma Barrio. “Porque lendo a que fora a evolución da realidade do Códice, que se salvase dun incendio, das augas dun río…, e eu confiaba en que se salvaría das mans daquel que o subtraera. Foron momentos moi duros, pero eu vivinos con esperanza en que o final sería ou desexabamos”.

“Creo que un arcebispo non se xubila nunca”, di monseñor Barrio antes de finalizar a entrevista. “Cando o papa me pediu que continuase agradecino profundamente pola confianza, e agora comezo unha etapa nova”.

E nesa nova etapa asegura que “non vou esquecer os anos que vivín aquí e os meus diocesanos poden estar seguros que a onde vaia eles dalgunha maneira irán comigo, e voulles pedir que me acompañen sobre todo coa oración, e que axuden o meu sucesor tanto o máis como me axudaron a min”.

E nese camiño que agora ten por diante, quen sabe se o purpurado cardinalicio está non horizonte, pero “non entra nas miñas inquedanzas nin preocupacións. A providencia de Deus é a que é, e iranos dicindo”, conclúe Xulián Barrio.

Fonte: CRTVG