Español
Galego
O arcebispo presentou a María como a gran acompañante nese camiño de confianza, como nai e primeira discípula que coñeceu tanto o sufrimento como a forza que vén de Deus. Lembrou o seu silencio en Nazaré, a súa fuxida a Exipto, a súa presenza ao pé da cruz e a súa fidelidade inquebrantable. Desde esa experiencia, explicou, María segue repetindo hoxe aos seus fillos: “Non temas, Deus está contigo”. En Pontevedra, afirmou, o Inmaculado Corazón de María convértese nunha chamada para recibir paz e a ofrecer consolo, nun lugar onde a fe se vive como descanso da alma.
O prelado compostelán evocou directamente as palabras que o Neno Xesús dirixiu a Sor Lucía hai exactamente cen anos nesta mesma casa: “Ten compaixón do corazón da túa santísima nai, cuberto de espiñas, e ti polo menos procura consolarme”. Mons. Prieto destacou que aquela mensaxe segue sendo hoxe unha chamada á reparación entendida como tenrura, como amor que consola, non como carga: “A Virxe non pide sacrificios imposibles, pide amor; un amor que brota do corazón do seu Fillo e que sanda tamén o noso”.
O arcebispo concluíu a súa mensaxe convidando a todos a entrar, da man de María, no descanso do corazón de Xesús. A oración, o rosario, a consagración e a devoción dos primeiros sábados -dixo- non son obrigacións, senón espazos onde a alma volve respirar. “Aquí, nesta casa da Nai, casa de todos os seus fillos, resoa hoxe con forza a chamada de Xesús: vinde a min e acharedes descanso”, proclamou ao final da súa homilía.
A Eucaristía de hoxe marcou así o inicio do Ano Xubilar que vive Pontevedra, confirmando a cidade como lugar de peregrinación, consolo e esperanza, onde a mensaxe do Inmaculado Corazón de María segue vivo un século despois e continúa proxectándose cara ao mundo enteiro.
