Corpus Christi – Día de la Caridad. Carta Pastoral de Mons. Francisco José Prieto Fernández

Con motivo da celebración do Corpus Christi e do Día da Caridad, que terá lugar o próximo 7 de xuño, o arcebispo de Santiago de Compostela, Mons. Francisco José Prieto Fernández, fixo pública unha carta pastoral na que invita os fieis a «alzar a mirada e elixir amar en comunidade». Na súa mensaxe, subliña a estreita relación entre a Eucaristía e a caridade cristiá, e anima ás comunidades parroquiais a ser espazos de acollida, fraternidade e esperanza, especialmente cara ás persoas máis vulnerables.
             Corpus Christi – Día da Caridad
            Alza a mirada e elixe amar en comunidade
      7 de xuño de 2026
Queridos irmáns:
A solemnidade do Corpus Christi invítanos cada ano para volver a mirada cara a Xesucristo, Pan de Vida, presenza viva que camiña co seu pobo e sostén a esperanza do mundo. Nesta xornada celebramos tamén o Día da Caridad, unha ocasión privilexiada para redescubrir que a Eucaristía non só se adora, senón que se vive; non só se contempla, senón que se traduce en amor concreto cara aos irmáns. A súa celebración está marcada este ano pola visita do papa León XIV ao noso país. E, precisamente, un dos actos centrais será a celebración da Eucaristía e a posterior procesión do Corpus polas rúas de Madrid.
Este ano queremos vivilo baixo unha chamada sinxela e profundamente evanxélica: “Alza a mirada e elixe amar en comunidade”. Vivimos nunha sociedade onde con frecuencia predominan o individualismo, a présa e o illamento. Moitas persoas experimentan a soidade, o cansazo interior ou a sensación de vivir desconectadas dos demais. Ás veces construímos relacións superficiais, mentres crece a dificultade para atoparnos de verdade. Tamén as nosas comunidades poden verse afectadas polo desánimo, a indiferenza ou a tentación de encerrarse nun mesmo.
Con todo, o Corpus Christi lémbranos que Cristo sae ao noso encontro e nos invita a levantar a mirada (cf. Jn 4, 35). Como ocorreu cos discípulos despois da resurrección, o Señor vén no medio dos nosos medos e fraxilidades para dicirnos novamente: “Paz a vós” (Xn 20, 19.21.26). A Eucaristía abre portas pechadas, rompe illamentos e devólvenos a alegría de sentirnos pobo, familia e comunidade. En palabras de san Paulo II, “a Eucaristía como unha gran escola de paz” (Mane nobiscum Domine 27).
Alzar a mirada significa recoñecer que non estamos feitos para vivir sós. Dios creounos para a comuñón, para o encontro, para compartir a vida e sosternos mutuamente. Quen contempla a Cristo Eucaristía descobre que amar non é unicamente un sentimento pasaxeiro, senón unha decisión concreta: elixir vivir con outros, camiñar con outros e facerse próximo aos outros.
A caridade cristiá nace precisamente dese encontro con Xesús. O Pan partido no altar ensínanos que a vida adquire o seu verdadeiro sentido cando se entrega. Cada Eucaristía é unha escola de fraternidade onde aprendemos a mirar o sufrimento de quen máis necesitan consolo, compañía, pan, esperanza e dignidade. Nos pobres, en quen sofre a soidade, nas familias feridas, nos descartados da nosa sociedade, Cristo segue esperándonos: “Na medida que El logre reinar entre nós, a vida social será ámbito de fraternidade, de xustiza, de paz, de dignidade para todos” (León XIV, Dilexi te 97).
Por iso, celebrar o Día da Caridad non consiste soamente en realizar unha axuda puntual ou un xesto solidario, aínda que tamén sexa importante. Trátase de elixir unha forma de vivir. Elixir amar é elixir construír comunidade. É saír da indiferenza e crear espazos onde cada persoa poida sentirse acollida, escoitada e valorada.
As parroquias, comunidades e grupos cristiáns da nosa Igrexa diocesana están chamados a ser fogares abertos onde ninguén sinta estraño. Necesitamos comunidades capaces de tecer relacións fraternas, de coidar aos máis vulnerables e de espertar esperanza no medio de tantas incertezas. O mundo necesita testemuñas dunha fraternidade posible.
A procesión do Corpus, percorrendo as nosas rúas e prazas, expresa precisamente esta certeza: Deus camiña entre nós. Cristo non permanece encerrado no templo; sae ao encontro da vida cotiá, ilumina as nosas feridas e impúlsanos a transformar a sociedade coa forza humilde do amor.
Elixir amar en comunidade significa tamén comprometernos co ben común, traballar por unha sociedade máis xusta e promover unha cultura do coidado. Alí onde alguén é esquecido, excluído ou descartado, os cristiáns estamos chamados a facernos presentes con proximidade, servizo e esperanza.
Hoxe damos grazas especialmente por tantas persoas que, desde Cáritas e outras realidades eclesiais, fan visible cada día o amor de Cristo mediante a súa entrega xenerosa. O seu servizo silencioso lembra que a caridade non é teoría, senón vida compartida; non é discurso, senón presenza; non é mera solidariedade, senón Evanxeo vivido.
Pidamos ao Señor que esta solemnidade do Corpus Christi renove a nosa fe na Eucaristía e ensanche o noso corazón. Que aprendamos a alzar a mirada para descubrir a Cristo presente no Pan de Vida e presente tamén en cada irmán. E que, sostidos por El, saibamos elixir cada día amar en comunidade, construíndo relacións fraternas que sexan signo do Reino de Deus no medio do mundo.
Coa miña bendición e afecto pastoral.
Francisco José Prieto Fernández
Arcebispo de Santiago de Compostela

 

 

Artículo anteriorLa ONCE entrega al arzobispo de Santiago una edición especial del “Cuponazo” con motivo de la visita del Papa León XIV a España
Artículo siguiente“Vengo para confirmar, alentar e inspirar una renovada fidelidad de los creyentes al Evangelio»