{"id":67490,"date":"2026-06-12T14:43:26","date_gmt":"2026-06-12T12:43:26","guid":{"rendered":"https:\/\/archicompostela.org\/?p=67490"},"modified":"2026-06-15T20:15:19","modified_gmt":"2026-06-15T18:15:19","slug":"que-creza-unha-nova-humanidade-reconciliada-no-amor-o-rogo-de-leon-xiv-a-unha-canarias-feita-terra-de-union","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/que-creza-unha-nova-humanidade-reconciliada-no-amor-o-rogo-de-leon-xiv-a-unha-canarias-feita-terra-de-union\/","title":{"rendered":"\"Que creza unha nova humanidade reconciliada no amor\u201d: o rogo de Le\u00f3n XIV a unha Canarias feita terra de uni\u00f3n","raw":"\"Que creza unha nova humanidade reconciliada no amor\u201d: o rogo de Le\u00f3n XIV a unha Canarias feita terra de uni\u00f3n"},"content":{"rendered":"
\n
\n
\u00c1 tardi\u00f1a, o Estadio de Gran Canaria transformouse nun lugar eucar\u00edstico. #Le\u00f3n XIV presidiu al\u00ed a Misa da Vixilia do Sacro Coraz\u00f3n de Jes\u00fas na que foi unha liturxia con aderezo canario que se lembrar\u00e1: o bucio guanche, o tambor, o Arrorr\u00f3 e a indumentaria tradicional das illas da provincia entrelaz\u00e1ronse con petici\u00f3ns en catro linguas e bandeiras de distintos recunchos do mundo. Antes de despedirse rumbo \u00e1s Palmas, o Papa deixou un desexo: \u00abQue creza ao noso ao redor unha nova humanidade, reconciliada no amor\u00bb.<\/div>\n
<\/div>\n
Soou primeiro o bucio. Esa vella buguina mari\u00f1a dos antigos poboadores das illas canarias, o mesmo co que durante s\u00e9culos cham\u00e1base de rocha a rocha, rachou o aire do estadio e, tras el, irrompeu un tambor que fixo retronar o coraz\u00f3n de moitos. Ese Gloria soaba a Canarias. Ata ese momento, o recinto (repartido en tres espazos para acoller a cuantos quixeron estar) fora unha marea de xente plet\u00f3rica, emocionada, riseira, que minutos antes soubera tam\u00e9n gardar un silencio belo, \u00e1 espera da Eucarist\u00eda.<\/div>\n
<\/div>\n
Le\u00f3n XIV chegou ao estadio mentres soaba o Himno de Canarias, e a vila de a provincia que vi\u00f1era desde Forteventura, Lanzarote, A Graciosa e Gran Canaria envolveuno. Nos ollos de moitos brillaba a conciencia dun acontecemento sen precedentes: o Sucesor de Pedro pisaba por primeira vez estas illas, un recuncho apartado do resto do mundo que, con todo, foi durante toda a historia ponte entre continentes. Minutos antes de que o Papa avanzase en procesi\u00f3n solemne cara \u00e1 altar, todo o estadio rezou unido ante a Virxe do Pino, patroa da illa, levada ata al\u00ed xunto ao Cristo de Telde.<\/div>\n
<\/div>\n
E ent\u00f3n o Papa saudou: \u00abO Se\u00f1or sexa convosco\u00bb.<\/div>\n
<\/div>\n
Unha Eucarist\u00eda con aderezo canario.<\/strong><\/div>\n
<\/div>\n
Poucas veces unha liturxia papal estivo tan tecida coa identidade dun pobo. A Orquestra Filarm\u00f3nica de Gran Canaria e os seus coros debullaron a Misa Canaria de Luis Garc\u00eda Prieto, composta sobre temas populares: o Gloria, co seu pulso de bucio e tambor, e un Cordeiro de Dios que recoll\u00eda a melod\u00eda doce do Arrorr\u00f3,<\/strong> esa nana coa que as illas durmiron aos seus fillos durante xeraci\u00f3ns. O m\u00e1is fondo de Canarias serv\u00eda todo o m\u00e1is sagrado.<\/div>\n
<\/div>\n
Nas ofrendas, unha familia avanzou cara \u00e1 altar ataviada coa indumentaria tradicional da provincia das Palmas, trouxen do s\u00e9culo XVIII de barqueira e de campesi\u00f1o grancanario, levando consigo aos seus fillos pequenos. E desde o local ao internacional, nas petici\u00f3ns rezouse en espa\u00f1ol, en ingl\u00e9s, en franc\u00e9s e en wolof, a lingua de quen cruzou o Atl\u00e1ntico desde Senegal e hoxe son parte desta terra. Polas bancadas ondeaban bandeiras de Filipinas, China, Venezuela, Cuba\u2026 este mapa improvisado deixaba ler sen palabras, que Canarias \u00e9 terra de uni\u00f3n, casa de moitos pobos. <\/strong><\/div>\n
<\/div>\n
\u00abDevolver amor por amor\u00bb <\/strong><\/div>\n
<\/div>\n
Na s\u00faa homil\u00eda, Le\u00f3n XIV det\u00edvose no Coraz\u00f3n de Cristo. Lembrou que Dios ama gratis, sen c\u00e1lculo nin m\u00e9rito previo, \u00abpor puro amor\u00bb,<\/strong> e que desa caridade brota a nosa propia vocaci\u00f3n de amar. Citando ao Papa Francisco, propuxo o cami\u00f1o m\u00e1is sinxelo e m\u00e1is esixente: \u00abdevolver amor por amor\u00bb, traducindo a medida infinita do amor de Dios na xenerosidade con que se serve, cada d\u00eda, aos m\u00e1is necesitados, indefensos e incapaces de devolver nada a cambio. \u00abPrecisamente como ocorre nesta illa, na acollida, no compartir, no don desinteresado\u00bb.<\/div>\n
<\/div>\n
Pero advertiu que a caridade non pode quedarse en asistencialismo<\/strong>. Como Jes\u00fas ao paral\u00edtico, hai que dicir ao que sofre \u00ablev\u00e1ntate, colle a padiola e bota a andar\u00bb: acompa\u00f1ar para que cada persoa se po\u00f1a en p\u00e9 e int\u00e9grese con dignidade. Non esqueceu, nunha xornada marcada polo mar, pedir oraci\u00f3n polos irm\u00e1ns que perderon a vida nas s\u00faas augas. E pechou invitando \u00e1 humildade do Coraz\u00f3n de Cristo, con santo Agust\u00edn: onde hai humildade hai amor, e onde hai amor hai paz. O seu anhelo final foi unha s\u00faplica polo mundo enteiro: que cesen as guerras e creza \u00abunha nova humanidade, reconciliada no amor\u00bb.<\/div>\n
<\/div>\n
\u00abPapa Le\u00f3n, quer\u00e9moste un mont\u00f3n\u00bb <\/strong><\/div>\n
<\/div>\n
Ao termo da celebraci\u00f3n chegou o momento da despedida, e houbo moita proximidade ao Sucesor de Pedro co seu pobo canario. O bispo de Canarias, monse\u00f1or Jos\u00e9 Mazuelos, resumiuno cun sorriso: aos espa\u00f1ois g\u00fastannos os lemas, d\u00edxolle ao Papa, e regaloulle o seu \u00abPapa Le\u00f3n, quer\u00e9mosche un mont\u00f3n\u00bb<\/strong>, que o estadio enteiro fixo propio. Despois, a bancada rompeu a cantar o ic\u00f3nico \u00abP\u00edo P\u00edo\u00bb, ese berro de x\u00fabilo co que os grancanarios celebran neste mesmo estadio, convertido agora en aclamaci\u00f3n ao Pont\u00edfice.<\/div>\n
<\/div>\n
Cando Le\u00f3n XIV partiu cara \u00e1s Palmas, a noite empezara a caer xa sobre Gran Canaria, quedaban no aire o eco do bucio, as bandeiras de tantos lugares e a certeza de que aquela tarde, nunha illa ponte entre mundos, o Coraz\u00f3n dun pobo insular xunto ao sucesor de pedro latexara ao ritmo do Arrorr\u00f3.<\/div>\n
<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n
\n

Autor: Bernab\u00e9 Villalba Silva<\/strong><\/p>\n

Fotograf\u00eda principal: Alejandro M. Barrosa\/ACFI\/EUROPA PRESS<\/strong><\/p>\n<\/div>\n","protected":false,"raw":"

\r\n
\r\n
\u00c1 tardi\u00f1a, o Estadio de Gran Canaria transformouse nun lugar eucar\u00edstico. #Le\u00f3n XIV presidiu al\u00ed a Misa da Vixilia do Sacro Coraz\u00f3n de Jes\u00fas na que foi unha liturxia con aderezo canario que se lembrar\u00e1: o bucio guanche, o tambor, o Arrorr\u00f3 e a indumentaria tradicional das illas da provincia entrelaz\u00e1ronse con petici\u00f3ns en catro linguas e bandeiras de distintos recunchos do mundo. Antes de despedirse rumbo \u00e1s Palmas, o Papa deixou un desexo: \u00abQue creza ao noso ao redor unha nova humanidade, reconciliada no amor\u00bb.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Soou primeiro o bucio. Esa vella buguina mari\u00f1a dos antigos poboadores das illas canarias, o mesmo co que durante s\u00e9culos cham\u00e1base de rocha a rocha, rachou o aire do estadio e, tras el, irrompeu un tambor que fixo retronar o coraz\u00f3n de moitos. Ese Gloria soaba a Canarias. Ata ese momento, o recinto (repartido en tres espazos para acoller a cuantos quixeron estar) fora unha marea de xente plet\u00f3rica, emocionada, riseira, que minutos antes soubera tam\u00e9n gardar un silencio belo, \u00e1 espera da Eucarist\u00eda.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Le\u00f3n XIV chegou ao estadio mentres soaba o Himno de Canarias, e a vila de a provincia que vi\u00f1era desde Forteventura, Lanzarote, A Graciosa e Gran Canaria envolveuno. Nos ollos de moitos brillaba a conciencia dun acontecemento sen precedentes: o Sucesor de Pedro pisaba por primeira vez estas illas, un recuncho apartado do resto do mundo que, con todo, foi durante toda a historia ponte entre continentes. Minutos antes de que o Papa avanzase en procesi\u00f3n solemne cara \u00e1 altar, todo o estadio rezou unido ante a Virxe do Pino, patroa da illa, levada ata al\u00ed xunto ao Cristo de Telde.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
E ent\u00f3n o Papa saudou: \u00abO Se\u00f1or sexa convosco\u00bb.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Unha Eucarist\u00eda con aderezo canario.<\/strong><\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Poucas veces unha liturxia papal estivo tan tecida coa identidade dun pobo. A Orquestra Filarm\u00f3nica de Gran Canaria e os seus coros debullaron a Misa Canaria de Luis Garc\u00eda Prieto, composta sobre temas populares: o Gloria, co seu pulso de bucio e tambor, e un Cordeiro de Dios que recoll\u00eda a melod\u00eda doce do Arrorr\u00f3,<\/strong> esa nana coa que as illas durmiron aos seus fillos durante xeraci\u00f3ns. O m\u00e1is fondo de Canarias serv\u00eda todo o m\u00e1is sagrado.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Nas ofrendas, unha familia avanzou cara \u00e1 altar ataviada coa indumentaria tradicional da provincia das Palmas, trouxen do s\u00e9culo XVIII de barqueira e de campesi\u00f1o grancanario, levando consigo aos seus fillos pequenos. E desde o local ao internacional, nas petici\u00f3ns rezouse en espa\u00f1ol, en ingl\u00e9s, en franc\u00e9s e en wolof, a lingua de quen cruzou o Atl\u00e1ntico desde Senegal e hoxe son parte desta terra. Polas bancadas ondeaban bandeiras de Filipinas, China, Venezuela, Cuba\u2026 este mapa improvisado deixaba ler sen palabras, que Canarias \u00e9 terra de uni\u00f3n, casa de moitos pobos. <\/strong><\/div>\r\n
<\/div>\r\n
\u00abDevolver amor por amor\u00bb <\/strong><\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Na s\u00faa homil\u00eda, Le\u00f3n XIV det\u00edvose no Coraz\u00f3n de Cristo. Lembrou que Dios ama gratis, sen c\u00e1lculo nin m\u00e9rito previo, \u00abpor puro amor\u00bb,<\/strong> e que desa caridade brota a nosa propia vocaci\u00f3n de amar. Citando ao Papa Francisco, propuxo o cami\u00f1o m\u00e1is sinxelo e m\u00e1is esixente: \u00abdevolver amor por amor\u00bb, traducindo a medida infinita do amor de Dios na xenerosidade con que se serve, cada d\u00eda, aos m\u00e1is necesitados, indefensos e incapaces de devolver nada a cambio. \u00abPrecisamente como ocorre nesta illa, na acollida, no compartir, no don desinteresado\u00bb.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Pero advertiu que a caridade non pode quedarse en asistencialismo<\/strong>. Como Jes\u00fas ao paral\u00edtico, hai que dicir ao que sofre \u00ablev\u00e1ntate, colle a padiola e bota a andar\u00bb: acompa\u00f1ar para que cada persoa se po\u00f1a en p\u00e9 e int\u00e9grese con dignidade. Non esqueceu, nunha xornada marcada polo mar, pedir oraci\u00f3n polos irm\u00e1ns que perderon a vida nas s\u00faas augas. E pechou invitando \u00e1 humildade do Coraz\u00f3n de Cristo, con santo Agust\u00edn: onde hai humildade hai amor, e onde hai amor hai paz. O seu anhelo final foi unha s\u00faplica polo mundo enteiro: que cesen as guerras e creza \u00abunha nova humanidade, reconciliada no amor\u00bb.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
\u00abPapa Le\u00f3n, quer\u00e9moste un mont\u00f3n\u00bb <\/strong><\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Ao termo da celebraci\u00f3n chegou o momento da despedida, e houbo moita proximidade ao Sucesor de Pedro co seu pobo canario. O bispo de Canarias, monse\u00f1or Jos\u00e9 Mazuelos, resumiuno cun sorriso: aos espa\u00f1ois g\u00fastannos os lemas, d\u00edxolle ao Papa, e regaloulle o seu \u00abPapa Le\u00f3n, quer\u00e9mosche un mont\u00f3n\u00bb<\/strong>, que o estadio enteiro fixo propio. Despois, a bancada rompeu a cantar o ic\u00f3nico \u00abP\u00edo P\u00edo\u00bb, ese berro de x\u00fabilo co que os grancanarios celebran neste mesmo estadio, convertido agora en aclamaci\u00f3n ao Pont\u00edfice.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Cando Le\u00f3n XIV partiu cara \u00e1s Palmas, a noite empezara a caer xa sobre Gran Canaria, quedaban no aire o eco do bucio, as bandeiras de tantos lugares e a certeza de que aquela tarde, nunha illa ponte entre mundos, o Coraz\u00f3n dun pobo insular xunto ao sucesor de pedro latexara ao ritmo do Arrorr\u00f3.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n
\r\n

Autor: Bernab\u00e9 Villalba Silva<\/strong><\/p>\r\n

Fotograf\u00eda principal: Alejandro M. Barrosa\/ACFI\/EUROPA PRESS<\/strong><\/p>\r\n\r\n<\/div>"},"excerpt":{"rendered":"","protected":false,"raw":""},"author":1,"featured_media":67491,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_gl_post_content":"

\r\n
\r\n
\u00c1 tardi\u00f1a, o Estadio de Gran Canaria transformouse nun lugar eucar\u00edstico. #Le\u00f3n XIV presidiu al\u00ed a Misa da Vixilia do Sacro Coraz\u00f3n de Jes\u00fas na que foi unha liturxia con aderezo canario que se lembrar\u00e1: o bucio guanche, o tambor, o Arrorr\u00f3 e a indumentaria tradicional das illas da provincia entrelaz\u00e1ronse con petici\u00f3ns en catro linguas e bandeiras de distintos recunchos do mundo. Antes de despedirse rumbo \u00e1s Palmas, o Papa deixou un desexo: \u00abQue creza ao noso ao redor unha nova humanidade, reconciliada no amor\u00bb.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Soou primeiro o bucio. Esa vella buguina mari\u00f1a dos antigos poboadores das illas canarias, o mesmo co que durante s\u00e9culos cham\u00e1base de rocha a rocha, rachou o aire do estadio e, tras el, irrompeu un tambor que fixo retronar o coraz\u00f3n de moitos. Ese Gloria soaba a Canarias. Ata ese momento, o recinto (repartido en tres espazos para acoller a cuantos quixeron estar) fora unha marea de xente plet\u00f3rica, emocionada, riseira, que minutos antes soubera tam\u00e9n gardar un silencio belo, \u00e1 espera da Eucarist\u00eda.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Le\u00f3n XIV chegou ao estadio mentres soaba o Himno de Canarias, e a vila de a provincia que vi\u00f1era desde Forteventura, Lanzarote, A Graciosa e Gran Canaria envolveuno. Nos ollos de moitos brillaba a conciencia dun acontecemento sen precedentes: o Sucesor de Pedro pisaba por primeira vez estas illas, un recuncho apartado do resto do mundo que, con todo, foi durante toda a historia ponte entre continentes. Minutos antes de que o Papa avanzase en procesi\u00f3n solemne cara \u00e1 altar, todo o estadio rezou unido ante a Virxe do Pino, patroa da illa, levada ata al\u00ed xunto ao Cristo de Telde.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
E ent\u00f3n o Papa saudou: \u00abO Se\u00f1or sexa convosco\u00bb.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Unha Eucarist\u00eda con aderezo canario.<\/strong><\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Poucas veces unha liturxia papal estivo tan tecida coa identidade dun pobo. A Orquestra Filarm\u00f3nica de Gran Canaria e os seus coros debullaron a Misa Canaria de Luis Garc\u00eda Prieto, composta sobre temas populares: o Gloria, co seu pulso de bucio e tambor, e un Cordeiro de Dios que recoll\u00eda a melod\u00eda doce do Arrorr\u00f3,<\/strong> esa nana coa que as illas durmiron aos seus fillos durante xeraci\u00f3ns. O m\u00e1is fondo de Canarias serv\u00eda todo o m\u00e1is sagrado.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Nas ofrendas, unha familia avanzou cara \u00e1 altar ataviada coa indumentaria tradicional da provincia das Palmas, trouxen do s\u00e9culo XVIII de barqueira e de campesi\u00f1o grancanario, levando consigo aos seus fillos pequenos. E desde o local ao internacional, nas petici\u00f3ns rezouse en espa\u00f1ol, en ingl\u00e9s, en franc\u00e9s e en wolof, a lingua de quen cruzou o Atl\u00e1ntico desde Senegal e hoxe son parte desta terra. Polas bancadas ondeaban bandeiras de Filipinas, China, Venezuela, Cuba\u2026 este mapa improvisado deixaba ler sen palabras, que Canarias \u00e9 terra de uni\u00f3n, casa de moitos pobos. <\/strong><\/div>\r\n
<\/div>\r\n
\u00abDevolver amor por amor\u00bb <\/strong><\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Na s\u00faa homil\u00eda, Le\u00f3n XIV det\u00edvose no Coraz\u00f3n de Cristo. Lembrou que Dios ama gratis, sen c\u00e1lculo nin m\u00e9rito previo, \u00abpor puro amor\u00bb,<\/strong> e que desa caridade brota a nosa propia vocaci\u00f3n de amar. Citando ao Papa Francisco, propuxo o cami\u00f1o m\u00e1is sinxelo e m\u00e1is esixente: \u00abdevolver amor por amor\u00bb, traducindo a medida infinita do amor de Dios na xenerosidade con que se serve, cada d\u00eda, aos m\u00e1is necesitados, indefensos e incapaces de devolver nada a cambio. \u00abPrecisamente como ocorre nesta illa, na acollida, no compartir, no don desinteresado\u00bb.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Pero advertiu que a caridade non pode quedarse en asistencialismo<\/strong>. Como Jes\u00fas ao paral\u00edtico, hai que dicir ao que sofre \u00ablev\u00e1ntate, colle a padiola e bota a andar\u00bb: acompa\u00f1ar para que cada persoa se po\u00f1a en p\u00e9 e int\u00e9grese con dignidade. Non esqueceu, nunha xornada marcada polo mar, pedir oraci\u00f3n polos irm\u00e1ns que perderon a vida nas s\u00faas augas. E pechou invitando \u00e1 humildade do Coraz\u00f3n de Cristo, con santo Agust\u00edn: onde hai humildade hai amor, e onde hai amor hai paz. O seu anhelo final foi unha s\u00faplica polo mundo enteiro: que cesen as guerras e creza \u00abunha nova humanidade, reconciliada no amor\u00bb.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
\u00abPapa Le\u00f3n, quer\u00e9moste un mont\u00f3n\u00bb <\/strong><\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Ao termo da celebraci\u00f3n chegou o momento da despedida, e houbo moita proximidade ao Sucesor de Pedro co seu pobo canario. O bispo de Canarias, monse\u00f1or Jos\u00e9 Mazuelos, resumiuno cun sorriso: aos espa\u00f1ois g\u00fastannos os lemas, d\u00edxolle ao Papa, e regaloulle o seu \u00abPapa Le\u00f3n, quer\u00e9mosche un mont\u00f3n\u00bb<\/strong>, que o estadio enteiro fixo propio. Despois, a bancada rompeu a cantar o ic\u00f3nico \u00abP\u00edo P\u00edo\u00bb, ese berro de x\u00fabilo co que os grancanarios celebran neste mesmo estadio, convertido agora en aclamaci\u00f3n ao Pont\u00edfice.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Cando Le\u00f3n XIV partiu cara \u00e1s Palmas, a noite empezara a caer xa sobre Gran Canaria, quedaban no aire o eco do bucio, as bandeiras de tantos lugares e a certeza de que aquela tarde, nunha illa ponte entre mundos, o Coraz\u00f3n dun pobo insular xunto ao sucesor de pedro latexara ao ritmo do Arrorr\u00f3.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n
\r\n

Autor: Bernab\u00e9 Villalba Silva<\/strong><\/p>\r\n

Fotograf\u00eda principal: Alejandro M. Barrosa\/ACFI\/EUROPA PRESS<\/strong><\/p>\r\n\r\n<\/div>","_gl_post_name":"que-creza-unha-nova-humanidade-reconciliada-no-amor-o-rogo-de-leon-xiv-a-unha-canarias-feita-terra-de-union","_gl_post_excerpt":"","_gl_post_title":"\"Que creza unha nova humanidade reconciliada no amor\u201d: o rogo de Le\u00f3n XIV a unha Canarias feita terra de uni\u00f3n","_es_post_content":"

Al caer la tarde, el Estadio de Gran Canaria se transform\u00f3 en un lugar eucar\u00edstico. Le\u00f3n XIV presidi\u00f3 all\u00ed la Misa de la Vigilia del Sagrado Coraz\u00f3n de Jes\u00fas en la que fue una liturgia con aderezo canario que se recordar\u00e1: el bucio guanche, el tambor, el Arrorr\u00f3 y la indumentaria tradicional de las islas de la provincia se entrelazaron con peticiones en cuatro lenguas y banderas de distintos rincones del mundo. Antes de despedirse rumbo a Las Palmas, el Papa dej\u00f3 un deseo: \u00abQue crezca a nuestro alrededor una nueva humanidad, reconciliada en el amor\u00bb.<\/p>\r\n\r\n

\r\n

Son\u00f3 primero el bucio. Esa vieja caracola marina de los antiguos pobladores de las islas canarias, el mismo con el que durante siglos se llamaba de risco a risco, rasg\u00f3 el aire del estadio y, tras \u00e9l, irrumpi\u00f3 un tambor que hizo retronar el coraz\u00f3n de muchos. Ese Gloria sonaba a Canarias. Hasta ese momento, el recinto (repartido en tres espacios para acoger a cuantos quisieron estar) hab\u00eda sido una marea de gente plet\u00f3rica, emocionada, sonriente, que minutos antes hab\u00eda sabido tambi\u00e9n guardar un silencio bello, a la espera de la Eucarist\u00eda.<\/p>\r\n

Le\u00f3n XIV lleg\u00f3 al estadio mientras sonaba el Himno de Canarias, y el pueblo de la provincia que hab\u00eda venido desde Fuerteventura, Lanzarote, La Graciosa y Gran Canaria<\/strong> lo envolvi\u00f3. En los ojos de muchos brillaba la conciencia de un acontecimiento sin precedentes: el Sucesor de Pedro pisaba por primera vez estas islas, un rinc\u00f3n apartado del resto del mundo que, sin embargo, ha sido durante toda la historia puente entre continentes. Minutos antes de que el Papa avanzase en procesi\u00f3n solemne hacia el altar, todo el estadio rez\u00f3 unido ante la Virgen del Pino, patrona de la isla, llevada hasta all\u00ed junto al Cristo de Telde.<\/p>\r\n

Y entonces el Papa salud\u00f3: \u00abEl Se\u00f1or est\u00e9 con ustedes\u00bb.<\/p>\r\n\r\n

Una Eucarist\u00eda con aderezo canario.<\/h3>\r\n

Pocas veces una liturgia papal ha estado tan tejida con la identidad de un pueblo. La Orquesta Filarm\u00f3nica de Gran Canaria y sus coros desgranaron la Misa Canaria de Luis Garc\u00eda Prieto, compuesta sobre temas populares: el Gloria, con su pulso de bucio y tambor, y un Cordero de Dios que recog\u00eda la melod\u00eda dulce del Arrorr\u00f3<\/strong>, esa nana con la que las islas han dormido a sus hijos durante generaciones. Lo m\u00e1s hondo de Canarias serv\u00eda a lo m\u00e1s sagrado.<\/p>\r\n

En las ofrendas, una familia avanz\u00f3 hacia el altar ataviada con la indumentaria tradicional de la provincia de Las Palmas, traje del siglo XVIII de barquera y de campesino grancanario, llevando consigo a sus hijos peque\u00f1os. Y desde lo local a lo internacional, en las peticiones se rez\u00f3 en espa\u00f1ol, en ingl\u00e9s, en franc\u00e9s y en wolof, la lengua de quienes cruzaron el Atl\u00e1ntico desde Senegal y hoy son parte de esta tierra. Por las gradas ondeaban banderas de Filipinas, China, Venezuela, Cuba\u2026 este mapa improvisado dejaba leer sin palabras, que Canarias es tierra de uni\u00f3n, casa de muchos pueblos<\/strong>.<\/p>\r\n\r\n

\u00abDevolver amor por amor\u00bb<\/h3>\r\n

En su homil\u00eda, Le\u00f3n XIV se detuvo en el Coraz\u00f3n de Cristo. Record\u00f3 que Dios ama gratis, sin c\u00e1lculo ni m\u00e9rito previo, \u00abpor puro amor\u00bb<\/strong>, y que de esa caridad brota nuestra propia vocaci\u00f3n de amar. Citando al Papa Francisco, propuso el camino m\u00e1s sencillo y m\u00e1s exigente: \u00abdevolver amor por amor\u00bb, traduciendo la medida infinita del amor de Dios en la generosidad con que se sirve, cada d\u00eda, a los m\u00e1s necesitados, indefensos e incapaces de devolver nada a cambio. \u00abPrecisamente como ocurre en esta isla, en la acogida, en el compartir, en el don desinteresado\u00bb.<\/p>\r\n

Pero advirti\u00f3 que la caridad no puede quedarse en asistencialismo<\/strong>. Como Jes\u00fas al paral\u00edtico, hay que decir al que sufre \u00ablev\u00e1ntate, coge la camilla y echa a andar\u00bb: acompa\u00f1ar para que cada persona se ponga en pie y se integre con dignidad. No olvid\u00f3, en una jornada marcada por el mar, pedir oraci\u00f3n por los hermanos que han perdido la vida en sus aguas. Y cerr\u00f3 invitando a la humildad del Coraz\u00f3n de Cristo, con san Agust\u00edn: donde hay humildad hay amor, y donde hay amor hay paz. Su anhelo final fue una s\u00faplica por el mundo entero: que cesen las guerras y crezca \u00abuna nueva humanidad, reconciliada en el amor\u00bb.<\/p>\r\n\r\n

\u00abPapa Le\u00f3n, te queremos un mont\u00f3n\u00bb<\/h3>\r\n

Al t\u00e9rmino de la celebraci\u00f3n lleg\u00f3 el momento de la despedida, y hubo mucha cercan\u00eda al Sucesor de Pedro con su pueblo canario. El obispo de Canarias, monse\u00f1or Jos\u00e9 Mazuelos, lo resumi\u00f3 con una sonrisa: a los espa\u00f1oles nos gustan los lemas, le dijo al Papa, y le regal\u00f3 el suyo \u00abPapa Le\u00f3n, te queremos un mont\u00f3n\u00bb<\/strong>, que el estadio entero hizo propio. Despu\u00e9s, la grada rompi\u00f3 a cantar el ic\u00f3nico \u00abP\u00edo P\u00edo\u00bb, ese grito de j\u00fabilo con el que los grancanarios celebran en este mismo estadio, convertido ahora en aclamaci\u00f3n al Pont\u00edfice.<\/p>\r\n

Cuando Le\u00f3n XIV parti\u00f3 hacia Las Palmas, la noche hab\u00eda empezado a caer ya sobre Gran Canaria, quedaban en el aire el eco del bucio, las banderas de tantos lugares y la certeza de que aquella tarde, en una isla puente entre mundos, el Coraz\u00f3n de un pueblo isle\u00f1o junto al sucesor de pedro hab\u00eda latido al ritmo del Arrorr\u00f3.<\/p>\r\n

Autor: Bernab\u00e9 Villalba Silva<\/strong><\/p>\r\n

Fotograf\u00eda principal: Alejandro M. Barrosa\/ACFI\/EUROPA PRESS<\/strong><\/p>\r\n\r\n<\/div>","_es_post_name":"que-crezca-una-nueva-humanidad-reconciliada-en-el-amor-el-ruego-de-leon-xiv-a-una-canarias-hecha-tierra-de-union","_es_post_excerpt":"","_es_post_title":"\"Que crezca una nueva humanidad reconciliada en el amor\u201d: el ruego de Le\u00f3n XIV a una Canarias hecha tierra de uni\u00f3n","edit_language":"gl","footnotes":""},"categories":[3,215],"tags":[179],"class_list":["post-67490","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","category-actualidad","category-iglesia","tag-papa"],"yoast_head":"\n"Que crezca una nueva humanidad reconciliada en el amor\u201d: el ruego de Le\u00f3n XIV a una Canarias hecha tierra de uni\u00f3n - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/que-crezca-una-nueva-humanidad-reconciliada-en-el-amor-el-ruego-de-leon-xiv-a-una-canarias-hecha-tierra-de-union\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"gl_ES\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\""Que crezca una nueva humanidad reconciliada en el amor\u201d: el ruego de Le\u00f3n XIV a una Canarias hecha tierra de uni\u00f3n - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"\u00c1 tardi\u00f1a, o Estadio de Gran Canaria transformouse nun lugar eucar\u00edstico. #Le\u00f3n XIV presidiu al\u00ed a Misa da Vixilia do Sacro Coraz\u00f3n de Jes\u00fas na que foi unha liturxia con aderezo canario que se lembrar\u00e1: o bucio guanche, o tambor, o Arrorr\u00f3 e a indumentaria tradicional das illas da provincia entrelaz\u00e1ronse con petici\u00f3ns en catro […]\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/que-crezca-una-nueva-humanidad-reconciliada-en-el-amor-el-ruego-de-leon-xiv-a-una-canarias-hecha-tierra-de-union\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago\" \/>\n<meta property=\"article:published_time\" content=\"2026-06-12T12:43:26+00:00\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2026-06-15T18:15:19+00:00\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/1a7959d6-7138-4730-ad86-817f8a42cc5b.webp\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:width\" content=\"1600\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:height\" content=\"1067\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:type\" content=\"image\/webp\" \/>\n<meta name=\"author\" content=\"archicompostela_org\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Escrito por\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"archicompostela_org\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:label2\" content=\"Tempo de lectura\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data2\" content=\"4 minutes\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/que-crezca-una-nueva-humanidad-reconciliada-en-el-amor-el-ruego-de-leon-xiv-a-una-canarias-hecha-tierra-de-union\/\",\"url\":\"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/que-crezca-una-nueva-humanidad-reconciliada-en-el-amor-el-ruego-de-leon-xiv-a-una-canarias-hecha-tierra-de-union\/\",\"name\":\"\\\"Que crezca una nueva humanidad reconciliada en el amor\u201d: el ruego de Le\u00f3n XIV a una Canarias hecha tierra de uni\u00f3n - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/archicompostela.org\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/que-crezca-una-nueva-humanidad-reconciliada-en-el-amor-el-ruego-de-leon-xiv-a-una-canarias-hecha-tierra-de-union\/#primaryimage\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/que-crezca-una-nueva-humanidad-reconciliada-en-el-amor-el-ruego-de-leon-xiv-a-una-canarias-hecha-tierra-de-union\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/1a7959d6-7138-4730-ad86-817f8a42cc5b.webp\",\"datePublished\":\"2026-06-12T12:43:26+00:00\",\"dateModified\":\"2026-06-15T18:15:19+00:00\",\"author\":{\"@id\":\"https:\/\/archicompostela.org\/#\/schema\/person\/1993741fd12112ec31242d379ae53cab\"},\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/que-crezca-una-nueva-humanidad-reconciliada-en-el-amor-el-ruego-de-leon-xiv-a-una-canarias-hecha-tierra-de-union\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"gl-ES\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/que-crezca-una-nueva-humanidad-reconciliada-en-el-amor-el-ruego-de-leon-xiv-a-una-canarias-hecha-tierra-de-union\/\"]}]},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"gl-ES\",\"@id\":\"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/que-crezca-una-nueva-humanidad-reconciliada-en-el-amor-el-ruego-de-leon-xiv-a-una-canarias-hecha-tierra-de-union\/#primaryimage\",\"url\":\"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/1a7959d6-7138-4730-ad86-817f8a42cc5b.webp\",\"contentUrl\":\"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/1a7959d6-7138-4730-ad86-817f8a42cc5b.webp\",\"width\":1600,\"height\":1067,\"caption\":\"Fotograf\u00eda principal: Alejandro M. Barrosa\/ACFI\/EUROPA PRESS\"},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/que-crezca-una-nueva-humanidad-reconciliada-en-el-amor-el-ruego-de-leon-xiv-a-una-canarias-hecha-tierra-de-union\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Portada\",\"item\":\"https:\/\/archicompostela.org\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"\u00abQue crezca una nueva humanidad reconciliada en el amor\u201d: el ruego de Le\u00f3n XIV a una Canarias hecha tierra de uni\u00f3n\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/archicompostela.org\/#website\",\"url\":\"https:\/\/archicompostela.org\/\",\"name\":\"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago\",\"description\":\"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/archicompostela.org\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"gl-ES\"},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\/\/archicompostela.org\/#\/schema\/person\/1993741fd12112ec31242d379ae53cab\",\"name\":\"archicompostela_org\",\"sameAs\":[\"https:\/\/archicompostela.es\"],\"url\":\"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/author\/archicompostela_org\/\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"\"Que crezca una nueva humanidad reconciliada en el amor\u201d: el ruego de Le\u00f3n XIV a una Canarias hecha tierra de uni\u00f3n - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/que-crezca-una-nueva-humanidad-reconciliada-en-el-amor-el-ruego-de-leon-xiv-a-una-canarias-hecha-tierra-de-union\/","og_locale":"gl_ES","og_type":"article","og_title":"\"Que crezca una nueva humanidad reconciliada en el amor\u201d: el ruego de Le\u00f3n XIV a una Canarias hecha tierra de uni\u00f3n - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago","og_description":"\u00c1 tardi\u00f1a, o Estadio de Gran Canaria transformouse nun lugar eucar\u00edstico. #Le\u00f3n XIV presidiu al\u00ed a Misa da Vixilia do Sacro Coraz\u00f3n de Jes\u00fas na que foi unha liturxia con aderezo canario que se lembrar\u00e1: o bucio guanche, o tambor, o Arrorr\u00f3 e a indumentaria tradicional das illas da provincia entrelaz\u00e1ronse con petici\u00f3ns en catro […]","og_url":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/que-crezca-una-nueva-humanidad-reconciliada-en-el-amor-el-ruego-de-leon-xiv-a-una-canarias-hecha-tierra-de-union\/","og_site_name":"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago","article_published_time":"2026-06-12T12:43:26+00:00","article_modified_time":"2026-06-15T18:15:19+00:00","og_image":[{"width":1600,"height":1067,"url":"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/1a7959d6-7138-4730-ad86-817f8a42cc5b.webp","type":"image\/webp"}],"author":"archicompostela_org","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Escrito por":"archicompostela_org","Tempo de lectura":"4 minutes"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/que-crezca-una-nueva-humanidad-reconciliada-en-el-amor-el-ruego-de-leon-xiv-a-una-canarias-hecha-tierra-de-union\/","url":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/que-crezca-una-nueva-humanidad-reconciliada-en-el-amor-el-ruego-de-leon-xiv-a-una-canarias-hecha-tierra-de-union\/","name":"\"Que crezca una nueva humanidad reconciliada en el amor\u201d: el ruego de Le\u00f3n XIV a una Canarias hecha tierra de uni\u00f3n - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago","isPartOf":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/que-crezca-una-nueva-humanidad-reconciliada-en-el-amor-el-ruego-de-leon-xiv-a-una-canarias-hecha-tierra-de-union\/#primaryimage"},"image":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/que-crezca-una-nueva-humanidad-reconciliada-en-el-amor-el-ruego-de-leon-xiv-a-una-canarias-hecha-tierra-de-union\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/1a7959d6-7138-4730-ad86-817f8a42cc5b.webp","datePublished":"2026-06-12T12:43:26+00:00","dateModified":"2026-06-15T18:15:19+00:00","author":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/#\/schema\/person\/1993741fd12112ec31242d379ae53cab"},"breadcrumb":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/que-crezca-una-nueva-humanidad-reconciliada-en-el-amor-el-ruego-de-leon-xiv-a-una-canarias-hecha-tierra-de-union\/#breadcrumb"},"inLanguage":"gl-ES","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/archicompostela.org\/gl\/que-crezca-una-nueva-humanidad-reconciliada-en-el-amor-el-ruego-de-leon-xiv-a-una-canarias-hecha-tierra-de-union\/"]}]},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"gl-ES","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/que-crezca-una-nueva-humanidad-reconciliada-en-el-amor-el-ruego-de-leon-xiv-a-una-canarias-hecha-tierra-de-union\/#primaryimage","url":"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/1a7959d6-7138-4730-ad86-817f8a42cc5b.webp","contentUrl":"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/1a7959d6-7138-4730-ad86-817f8a42cc5b.webp","width":1600,"height":1067,"caption":"Fotograf\u00eda principal: Alejandro M. Barrosa\/ACFI\/EUROPA PRESS"},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/que-crezca-una-nueva-humanidad-reconciliada-en-el-amor-el-ruego-de-leon-xiv-a-una-canarias-hecha-tierra-de-union\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Portada","item":"https:\/\/archicompostela.org\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"\u00abQue crezca una nueva humanidad reconciliada en el amor\u201d: el ruego de Le\u00f3n XIV a una Canarias hecha tierra de uni\u00f3n"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/#website","url":"https:\/\/archicompostela.org\/","name":"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago","description":"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/archicompostela.org\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"gl-ES"},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/#\/schema\/person\/1993741fd12112ec31242d379ae53cab","name":"archicompostela_org","sameAs":["https:\/\/archicompostela.es"],"url":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/author\/archicompostela_org\/"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/67490","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=67490"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/67490\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":67532,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/67490\/revisions\/67532"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/67491"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=67490"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=67490"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=67490"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}