{"id":67449,"date":"2026-06-11T14:24:47","date_gmt":"2026-06-11T12:24:47","guid":{"rendered":"https:\/\/archicompostela.org\/?p=67449"},"modified":"2026-06-15T22:39:18","modified_gmt":"2026-06-15T20:39:18","slug":"leon-xiv-cumpre-o-sono-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-segue-en-construcion","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/leon-xiv-cumpre-o-sono-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-segue-en-construcion\/","title":{"rendered":"Le\u00f3n XIV cumpre o so\u00f1o de Gaud\u00ed e ilumina desde Barcelona un templo que segue en construci\u00f3n","raw":"Le\u00f3n XIV cumpre o so\u00f1o de Gaud\u00ed e ilumina desde Barcelona un templo que segue en construci\u00f3n"},"content":{"rendered":"

\u00ab<\/strong>Am\u00e9n. D\u00e9u meu, D\u00e9u meu!\u00bb\u00a0foron as \u00faltimas palabras de\u00a0Antonio Gaud\u00ed Cornet. Do \u00abDios meu, Dios meu\u00bb de Cristo na cruz ata o testamento verbal do xenial arquitecto catal\u00e1n pasaron vinte s\u00e9culos, e esta tarde Barcelona congregouse nunha multitudinaria celebraci\u00f3n para conmemorar ese s\u00e9culo vinte e un.\u00a0Porque pasaron xa 100 anos desde aquel tr\u00e1xico 10 de xu\u00f1o de 1926\u00a0en que un tranv\u00eda atropelouno polas r\u00faas de Barcelona. Un accidente que escribiu o seu destino final nas marxes esquecidas da cidade que el mesmo dese\u00f1ara. O trazo dos seus lapis \u00e9 hoxe a arquitectura bendita que vertebra a Cidade Condal.<\/p>\n

\u00c1s 19:16hs o interior da Sacra Familia, bosque de pedras e vidros, xard\u00edn bot\u00e1nico de paramecios, fund\u00edase nun aplauso sereno. Nas pantallas aparec\u00eda o Santo Padre, que baixaba do Papam\u00f3vil \u00e1s portas da bas\u00edlica, recibido polas s\u00faas Maxestades, Felipe e Letizia, o presidente do Gobierno, Pedro S\u00e1nchez, e Salvador Illa, presidente auton\u00f3mico. Varios centenares de sacerdotes flanqueaban os laterais da altar, e tingu\u00edan co branco dos seus casullas o festival de cores ideado por Gaud\u00ed. Da s\u00faa ma\u00f1\u00e1 en Monserrat \u00e1 tarde na Sacra Familia \u2013ideada como unha cordilleira con dezaoito cimas\u2013,\u00a0Le\u00f3n XIV percorreu este m\u00e9rcores un roteiro de sendeirismo espiritual polos dous epicentros da fe en Catalu\u00f1a.<\/p>\n

Fotograf\u00eda: Kike Recuncho (Europa Press) <\/strong><\/p>\n

Nada \u00e9 casualidade. O cardeal barcelon\u00e9s Juan Jos\u00e9 Omella, que tam\u00e9n recib\u00eda ao Papa xunto ao sanedr\u00edn de pol\u00edticos e autoridades, hai tempo que se empe\u00f1ou en inaugurar a Torre de Xesucristo ao grande, nunha magna celebraci\u00f3n, e vaia se o conseguiu. Toda a Santa Misa de hoxe e a posterior bendici\u00f3n de la Torre de Xesucristo, coa s\u00faa pompa lit\u00farxica e a s\u00faa emoci\u00f3n contida, d\u00e9bese ao cari\u00f1o de monse\u00f1or Omella cara ao pont\u00edfice e ao seu xustificado afecto por Gaud\u00ed. O segredo da perseveranza \u00e9 o amor e este prelado aragon\u00e9s demostrou amar con fartura.<\/p>\n

A xornada \u00e9 precisamente o que moitos denominar\u00edan \u00abhist\u00f3rica\u00bb, e as\u00ed nos gustar\u00eda a todos que o sexa.\u00a0Cen anos tardou Barcelona en coroar a s\u00faa cidade, e o proxecto colosal de Antonio Gaud\u00ed non merec\u00eda menos esmero.\u00a0O encontro da Diocese de Barcelona co Bispo de Roma foi a veneraci\u00f3n dun venerable. O arquitecto de Reus est\u00e1 en proceso de beatificaci\u00f3n, tam\u00e9n pola sa teimos\u00eda dos bispos catal\u00e1ns.\u00a0E \u00e9 tam\u00e9n hist\u00f3rica porque marca, dalgunha forma, o eixo do primeiro Viaxe Apost\u00f3lica de #Le\u00f3n XIV a Espa\u00f1a.\u00a0O de hoxe puido ser o acto central de toda a s\u00faa visita: o d\u00eda que marcou no calendario, fronte a especulaci\u00f3ns da prensa \u2013e posibles adiantos de elecci\u00f3ns que nunca son tales\u2013, a vinda do Papa en xu\u00f1o. Ti\u00f1a todo o sentido.<\/p>\n

Despois dos sa\u00fados protocolarios, Le\u00f3n XIV visitou o ed\u00edculo e taller de Antonio Gaud\u00ed, onde unha nena invidente mostroulle unha pequena maqueta da torre de Xesucristo que bendir\u00eda ao cabo da xornada. Todos os ollos postos, dentro e f\u00f3ra do templo, nas pantallas instaladas para seguir a escaleta dunha Eucarist\u00eda xa bordada na memoria de Catalu\u00f1a. Entraba ent\u00f3n o Santo Padre na cripta, acompa\u00f1ado de monse\u00f1or Omella e do Reitor da parroquia, mos\u00e9n Josep Maria Turull. A s\u00faa oraci\u00f3n discreta ante o Sant\u00edsimo e a tumba de Gaud\u00ed espertaba o interese de todos.\u00a0Un Papa axeonllado ante o creador da bas\u00edlica; o \u2018Ipse Christus\u2019 prostrado ante o art\u00edfice bendito deste Ed\u00e9n de pedras claras.<\/p>\n

Fotograf\u00eda: Kike Recuncho (Europa Press) <\/strong><\/p>\n

A falta de dous d\u00edas, este arquitecto universal leva cen anos enterrado nesa mesma cripta na que agora se deti\u00f1a a rezar o Papa. O 12 de xu\u00f1o de 1926, dous d\u00edas despois da s\u00faa morte, Gaud\u00ed foi enterrado nesa capela que leva por advocaci\u00f3n \u00e1 Virxe do Carmen. As cr\u00f3nicas daqueles d\u00edas recollen que o cortexo f\u00fanebre que acompa\u00f1ou o seu f\u00e9retro\u00a0ata o templo que concibira\u00a0converteuse no acontecemento cidad\u00e1n m\u00e1is importante daquel ano. Non m\u00e1is que o acontecemento de hoxe, claro.<\/p>\n

\u00c1s 19:49hs comezaba o canto de entrada, irremediablemente solemne, e decenas de monaguillos, coas s\u00faas cirios e as s\u00faas cruces, a s\u00faa incensario e todo o aparato, encaraban o corredor central da Sacra Familia. O coro fixo as delicias dos 4200 peregrinos sentados no interior da bas\u00edlica e dos outros tantos que agardaban f\u00f3ra.\u00a0M\u00e1is de 500 voces,\u00a0segundo informaba a oficina de prensa da Bas\u00edlica,\u00a0quedaban escondidas no m\u00e1is alto da bas\u00edlica.Rozando a b\u00f3veda ou o artesonado ou o teito ou o que sexa que Gaud\u00ed quixo po\u00f1er no m\u00e1is alto, eran un centenar de nenos e outros tantos de maiores, voces brancas e bar\u00edtonos, corais e escolan\u00edas, quen se arremui\u00f1aba no ceo da bas\u00edlica e elev\u00e1bannos a todos os presentes a toda escatolog\u00eda. Juan da Loura, organista titular da Bas\u00edlica, po\u00f1\u00eda acordes ao festival de voces.<\/p>\n

Fotograf\u00eda: Manuel Queimadelos<\/strong><\/p>\n

As\u00ed, dous minutos antes do que marcaba a axenda, comezou a Santa Misa. O Goberno ocupaba as primeiras filas, a prensa \u2013centos de xornalistas acreditados para a ocasi\u00f3n\u2013 empolic\u00e1base nas tribunas e balc\u00f3ns e os Reis dirix\u00edan a s\u00faa mirada atenta desde o lateral dereito do presbiterio. #Le\u00f3n XIV, revestido de dourado, incensaba ent\u00f3n o altar e o aroma da s\u00faa presenza embriagaba a cidade enteira.\u00a0O Santo Padre presid\u00eda a Eucarist\u00eda no centro mesmo de Barcelona.<\/p>\n

Calquera an\u00e1lise xornal\u00edstica queda est\u00e9ril en comparanza coa breve oraci\u00f3n do acto penitencial, que resum\u00eda toda a faragulla do encontro: \u00abQueridos irm\u00e1ns: estamos aqu\u00ed reunidos para celebrar con alegr\u00eda a eucarist\u00eda,\u00a0que nos fai familiares de Dios e santos por vocaci\u00f3n, e para inaugurar a nova torre desta bas\u00edlica, coroada pola cruz, que,\u00a0como a escaleira de Jacob, une o ceo e a terra para encomio e gloria de Dios.\u00a0Reco\u00f1ezamos que somos pecadores e invoquemos con confianza a misericordia de Dios\u00bb. Hoxe na Sacra Familia, en fin, viv\u00edase a relixi\u00f3n, ese \u2018relegase\u2019 que une milagrosamente o humano e o divino.<\/p>\n

Fotograf\u00eda: Kike Recuncho (Europa Press) <\/strong><\/p>\n

Facendo gala da s\u00faa capacidade pol\u00edglota, o propio #Le\u00f3n XIV entoou o Gloria, en perfecto lat\u00edn, cun torrente de voz. Miles de persoas segu\u00edan o seu canto animadamente. E como eses noivos que escollen as lecturas da s\u00faa voda, con aquilo de \u00abo amor \u00e9 paciente\u00bb ou o de \u00abnon \u00e9 bo que o home estea s\u00f3\u00bb, o equipo de ceremonieros pontificios escolleu unhas lecturas que falaban con precisi\u00f3n para a celebraci\u00f3n desta tarde. \u00c9 o dardo atravesando o coraz\u00f3n ardente, escudo do Papa e seica choiva fina que todo o empapa nesta visita. Neste centenario, primeira visita de Le\u00f3n XIV a Barcelona como pont\u00edfice, leuse o Apocalipse, sumando simbolox\u00eda \u00e1 am\u00e1lgama de detalles: \u00abVelaqu\u00ed a morada de Dios entre os homes, e morar\u00e1 entre eles, e eles ser\u00e1n o seu pobo, e o \u201cDeus con eles\u201d ser\u00e1 o seu Deus\u00bb.<\/p>\n

Bendicir a s\u00faa morada foi, por tanto, a celebraci\u00f3n dunha certeza: Dios estaba aqu\u00ed entre n\u00f3s, con tanta xente reunida no seu nome (e supo\u00f1emos, mirando as primeiras bancadas, que tam\u00e9n un pu\u00f1ado na s\u00faa contra). O salmo, cantado por un mozo da Escolan\u00eda de Montserrat, daba gloria a Dios por esta magn\u00edfica humanidade que permitiu a Gaud\u00ed proxectar en pedra o ideal dunha vida: \u00abCoro\u00e1chelo de gloria e dignidade; d\u00e9cheslle o mando sobre as obras das t\u00faas mans\u00bb, cantaba o escolano.<\/p>\n

A iso das 20:19hs dilu\u00edase silenciosamente a expectaci\u00f3n ante a homil\u00eda de #Le\u00f3n XIV. Que dir\u00eda o Santo Padre ante esta improvisada canonizaci\u00f3n do arquitecto? O certo \u00e9 que o Papa pronunciou unha preciosa catequese sobre a construci\u00f3n da Bas\u00edlica. Hai que ter unha mirada de eternidade para sequera insinuar que cen anos non son nada, e que tanta euforia quedar\u00eda oca se a bendici\u00f3n desta Torre de Xesucristo sup\u00f3n o punto e final. Pero \u00e9 que Le\u00f3n XIV pos\u00fae esa mirada. A construci\u00f3n, explicou, segue viva en cada un de n\u00f3s.<\/p>\n

Fotograf\u00eda: Kike Recuncho (Europa Press)<\/strong><\/p>\n

\u00abA Sagrada Familia \u00e9 un templo que nos constit\u00fae nunha familia amada polo Se\u00f1or, alimentada pola s\u00faa propia vida na Eucarist\u00eda. As\u00ed \u00e9 como a Cidade Condal e toda Catalu\u00f1a re\u00fanense neste templo, signo tam\u00e9n de unidade e de concordia, e alzan a s\u00faa mirada para atoparse co rostro de Dios Padre, resplandeciente no seu Fillo feito home, Xesucristo\u00bb, comezou dicindo.<\/div>\n
<\/div>\n
Tirando do f\u00edo coa mesma idea poderosa \u2013que a esta bas\u00edlica quedan a\u00ednda, polo menos, outros cen anos\u2013, predicou: \u00abTodos n\u00f3s somos as pedras vivas desta obra, que ten a Cristo como fundamento e culmen, principio e fin. Moito m\u00e1is que un monumento, a Bas\u00edlica da Sacra Familia segue sendo hoxe unha obra en construci\u00f3n, que nos lembra como a vida cristi\u00e1 \u00e9 sempre un cami\u00f1o, porque se trata dun proxecto que Dios leva a cabo. Non habitamos, pois, unha obra inacabada, sen\u00f3n un templo a\u00ednda en construci\u00f3n. A s\u00faa imperfecci\u00f3n non\u00a0\u00a0\u00e9 un defecto, porque d\u00e1 testemu\u00f1o dun desexo; non significa unha carencia, sen\u00f3n que expresa unha promesa que queremos honrar con coherencia. A nosa gratitude conv\u00e9rtese ent\u00f3n en compromiso, \u00e1 vez que cooperamos no proxecto de Dios, \u00e9 dicir, na construci\u00f3n \u00e1 que El mesmo ch\u00e1manos\u00bb.<\/div>\n
<\/div>\n
Quen \u00e9 ent\u00f3n o construtor? Quen o constru\u00eddo? Nas s\u00faas palabras, Le\u00f3n XIV insinuou que non foi Gaud\u00ed quen alzou este templo para o Se\u00f1or, sen\u00f3n Dios quen alzo o templo da alma para Gaud\u00ed: \u00ab\u00c9 Dios, en cambio, quen nos d\u00e1 un lugar, e o lugar que nos regala \u00e9 o seu propio coraz\u00f3n: o lugar do Fillo, para n\u00f3s que eramos estra\u00f1os; o lugar do Amado, para n\u00f3s que somos pecadores\u00bb. Pero a nosa natureza de pecado \u00e9 precisamente a que nos invita a alzar a mirada: \u00abQueridos irm\u00e1ns, non podemos crer en Jes\u00fas e promover a guerra. Non podemos crer en Jes\u00fas e matar o inocente. Non podemos crer en Jes\u00fas e abandonar a quen sofre, a quen chora, a quen foxe da miseria\u00bb.<\/div>\n
<\/div>\n
Fotograf\u00eda: Kike Recuncho (Europa Press) <\/strong><\/div>\n
<\/div>\n
Durante a s\u00faa longa homil\u00eda, que xogou con ese biling\u00fcismo seu vernizado polo acento americano, o Santo Padre tivo unhas \u00faltimas palabras para a Torre de Xesucristo e para o seu formidable inventor: \u00abLembremos, pois, que a Cruz de Cristo, que coroa esta bas\u00edlica, \u00e9 a Cru dos \u00faltimos que se volven os primeiros, dos pecadores que se volven santos, dos mortos que resucitar\u00e1n\u00bb. E segu\u00eda: \u00abAo admirar a torre de Xesucristo, alzamos a mirada cara a El, cara a Aquel que s\u00f3 nos revela a verdade de Dios e a verdade de n\u00f3s mesmos\u00bb.<\/div>\n
<\/div>\n
Unha \u00faltima referencia a Gaud\u00ed rematou a s\u00faa homil\u00eda: \u00abCreado \u00e1 s\u00faa imaxe, o home responde \u00e1 obra de Dios co seu propio enxe\u00f1o: as\u00ed \u00e9 como o artista converte o talento en encomio e a creatividade en testemu\u00f1o do mesmo Creador. Como arquitecto ardente de fe, o venerable Antoni Gaud\u00ed concibiu estes espazos co desexo de narrar os misterios da vida do Se\u00f1or: deste xeito prop\u00faxonos unha peregrinaci\u00f3n espiritual, que conduce ao encontro con Cristo nado, morto e resucitado por n\u00f3s. Xunto con Gaud\u00ed, de quen conmemoro o centenario da s\u00faa morte, lembramos e damos as grazas esta tarde a todos os promotores e benefactores, aos artistas e aos traballadores que cooperan na construci\u00f3n dunha obra mestra arquitect\u00f3nica, que \u00e9 tam\u00e9n unha elocuente catequese feita de pedras, cores e luz\u00bb.<\/div>\n
<\/div>\n
Despois da homil\u00eda e as petici\u00f3ns \u2013que acertada estivo Barcelona, sen estridencias modernas nin s\u00faplicas inexplicables: pola Igrexa, polo Papa, polos #gobernante, polos que sofren, pola paz, e por n\u00f3s\u2013, a numerosa coral entoou \u2018Verleih uns Frieden Gn\u00e4diglich\u2019 de Mendelssohn. Nada \u00e9 casualidade, diciamos. A m\u00fasica foi outro bosque de matices, outra sinfon\u00eda de diversidades dentro do rico espect\u00e1culo ao redor da figura do arquitecto catal\u00e1n. Do canto gregoriano \u2013\u2018Jesu dulcis memoria\u2019\u2013, ao \u2018Ave Verum\u2019 de Elgar, pasando polo \u2018Oh, cel blau\u2019 de Millet ou o \u2018Virolai \u00e1 Mare de D\u00e9u de Montserrat\u2019, que soou en cada evento da etapa catal\u00e1. Un xogo de composici\u00f3ns que levantaba o fervor desta Igrexa que peregrina en Barcelona.<\/div>\n
<\/div>\n
A\u00ednda que a Santa Misa estivo repleta de momentos emocionantes, sobre as 20:57hs ti\u00f1a lugar unha doxolog\u00eda para a historia, que o Papa entoou con fiereza. Centos de sacerdotes estend\u00edan as s\u00faas mans para ofrecer, de novo cara ao alto, este sacrificio sempre antigo e sempre novo. A comu\u00f1\u00f3n prolongouse durante dez minutos longos mentres os cantos ambientaban o silencio da oraci\u00f3n. Unha coreograf\u00eda de movementos estudados fixo que miles de persoas comulguen, pero non as\u00ed na tribuna de prensa. Seica non se pode ter fe e garabatear notas a vuelapluma ao mesmo tempo?<\/div>\n
<\/div>\n
Fotograf\u00eda: Kike Recuncho (Europa Press)<\/strong><\/div>\n
<\/div>\n
Ent\u00f3n o cardeal Omella dirixiu unhas palabras finais en agradecemento pola visita do Santo Padre: \u00abNon queremos ser agoreiros de desastres sen\u00f3n sementadores de esperanza. A torre de Xesucristo que vostede, Santo Padre, vai bendicir, gran emblema desta cidade ol\u00edmpica, an\u00edmanos a alzar a mirada cara \u00e1 luz que proxecta esta torre coroada pola cruz de Xesucristo\u00bb. Unha afectuosa despedida \u00e1 que Le\u00f3n XIV respondeu co agasallo dun c\u00e1liz para a diocese de Barcelona.<\/div>\n
<\/div>\n
Hora e media despois do comezo da celebraci\u00f3n, o Santo Padre deu a s\u00faa bendici\u00f3n final: \u00abTi, que iluminaches ao teu servo Antoni Gaud\u00ed para deixar as realidades deste mundo e buscar as do ceo, conc\u00e9denos edificar no medio dos homes a nova Xerusal\u00e9n do teu Reino. Por Xesucristo, o noso Se\u00f1or\u00bb. Un am\u00e9n rotundo unificou a todos os presentes, \u00e1 vez que se atenuaban as luces do interior e os escolanos de Montserrat sa\u00edan con velas. A s\u00faa entoaci\u00f3n de \u2018Sanctus\u2019 daba comezo \u00e1 traca final da bendici\u00f3n.<\/div>\n
<\/div>\n
\u00c9, ai, a tensi\u00f3n fecunda de la Iglesia en Espa\u00f1a. O momento de maior recollemento fundiuse cos minutos de maior alboroto. Unha de cal e outra de area, estou \u00e9, unha de silencio e outra de puro ru\u00eddo. Ante a fachada iluminada polos focos e, sobre todo, polos rostros da Escolan\u00eda de Montserrat \u2013protagonistas musicais do itinerario barcelon\u00e9s\u2013, despegouse un espect\u00e1culo de m\u00fasica, luces e fogos artificiais. Pero nada como a luz dunha mirada. Era a de #Le\u00f3n XIV, sentado fronte \u00e1 facha principal do templo. Era a dos 4000 fieis do interior e os 5000 peregrinos congregados nos arredores. A sensaci\u00f3n compartida foi a de pura sorpresa. Sorpresa mai\u00fascula. Co \u2018Hosana in exelcis Deo\u2019 f\u00edxose a luz.<\/div>\n
<\/div>\n
Fotograf\u00eda: Manuel Queimadelos <\/strong><\/div>\n
<\/div>\n
O aplauso foi enxordecedor en dous momentos finais: primeiro, a Cruz quedaba iluminada por completo, cumprindo aquel desexo de Gaud\u00ed: \u00abA cruz ser\u00e1 de cristal; de d\u00eda reflectir\u00e1 a luz do sol e pola noite, mediante potentes focos, proxectar\u00e1 feixes de luz sobre a cidade\u00bb. E, para rematar, un espect\u00e1culo de drons que debuxaba no firmamento a silueta de Gaud\u00ed. O estalido de aplausos rematouse coa frase \u00abPrimeiro l\u2019amor. Despr\u00e9s a t\u00e8cnica\u00bb, nunha coreograf\u00eda de drons coloridos.<\/div>\n
<\/div>\n
Talvez fac\u00eda falta que pasasen cen anos para comprender a que refer\u00edase todo. Por que so\u00f1ou Gaud\u00ed esta tolemia. Por que erixiu cara ao ceo un templo imposible. Talvez fac\u00eda falta a perspectiva dun s\u00e9culo, mesmo, para comprender a actualidade da mensaxe do Papa. S\u00f3 agora, coa Torre de Xesucristo acesa, terminamos de entender o mandato destes d\u00edas: alzade a mirada. Barcelona por fin a alzou. D\u00e9u meu, D\u00e9u meu! Am\u00e9n.<\/div>\n
<\/div>\n

Texto: Pablo Mari\u00f1oso de Juana<\/strong><\/p>\n","protected":false,"raw":"\u00ab<\/strong>Am\u00e9n. D\u00e9u meu, D\u00e9u meu!\u00bb\u00a0foron as \u00faltimas palabras de\u00a0Antonio Gaud\u00ed Cornet. Do \u00abDios meu, Dios meu\u00bb de Cristo na cruz ata o testamento verbal do xenial arquitecto catal\u00e1n pasaron vinte s\u00e9culos, e esta tarde Barcelona congregouse nunha multitudinaria celebraci\u00f3n para conmemorar ese s\u00e9culo vinte e un.\u00a0Porque pasaron xa 100 anos desde aquel tr\u00e1xico 10 de xu\u00f1o de 1926\u00a0en que un tranv\u00eda atropelouno polas r\u00faas de Barcelona. Un accidente que escribiu o seu destino final nas marxes esquecidas da cidade que el mesmo dese\u00f1ara. O trazo dos seus lapis \u00e9 hoxe a arquitectura bendita que vertebra a Cidade Condal.\r\n\r\n\u00c1s 19:16hs o interior da Sacra Familia, bosque de pedras e vidros, xard\u00edn bot\u00e1nico de paramecios, fund\u00edase nun aplauso sereno. Nas pantallas aparec\u00eda o Santo Padre, que baixaba do Papam\u00f3vil \u00e1s portas da bas\u00edlica, recibido polas s\u00faas Maxestades, Felipe e Letizia, o presidente do Gobierno, Pedro S\u00e1nchez, e Salvador Illa, presidente auton\u00f3mico. Varios centenares de sacerdotes flanqueaban os laterais da altar, e tingu\u00edan co branco dos seus casullas o festival de cores ideado por Gaud\u00ed. Da s\u00faa ma\u00f1\u00e1 en Monserrat \u00e1 tarde na Sacra Familia \u2013ideada como unha cordilleira con dezaoito cimas\u2013,\u00a0Le\u00f3n XIV percorreu este m\u00e9rcores un roteiro de sendeirismo espiritual polos dous epicentros da fe en Catalu\u00f1a.\r\n\r\n Fotograf\u00eda: Kike Recuncho (Europa Press) <\/strong>\r\n\r\nNada \u00e9 casualidade. O cardeal barcelon\u00e9s Juan Jos\u00e9 Omella, que tam\u00e9n recib\u00eda ao Papa xunto ao sanedr\u00edn de pol\u00edticos e autoridades, hai tempo que se empe\u00f1ou en inaugurar a Torre de Xesucristo ao grande, nunha magna celebraci\u00f3n, e vaia se o conseguiu. Toda a Santa Misa de hoxe e a posterior bendici\u00f3n de la Torre de Xesucristo, coa s\u00faa pompa lit\u00farxica e a s\u00faa emoci\u00f3n contida, d\u00e9bese ao cari\u00f1o de monse\u00f1or Omella cara ao pont\u00edfice e ao seu xustificado afecto por Gaud\u00ed. O segredo da perseveranza \u00e9 o amor e este prelado aragon\u00e9s demostrou amar con fartura.\r\n\r\nA xornada \u00e9 precisamente o que moitos denominar\u00edan \u00abhist\u00f3rica\u00bb, e as\u00ed nos gustar\u00eda a todos que o sexa.\u00a0Cen anos tardou Barcelona en coroar a s\u00faa cidade, e o proxecto colosal de Antonio Gaud\u00ed non merec\u00eda menos esmero.\u00a0O encontro da Diocese de Barcelona co Bispo de Roma foi a veneraci\u00f3n dun venerable. O arquitecto de Reus est\u00e1 en proceso de beatificaci\u00f3n, tam\u00e9n pola sa teimos\u00eda dos bispos catal\u00e1ns.\u00a0E \u00e9 tam\u00e9n hist\u00f3rica porque marca, dalgunha forma, o eixo do primeiro Viaxe Apost\u00f3lica de #Le\u00f3n XIV a Espa\u00f1a.\u00a0O de hoxe puido ser o acto central de toda a s\u00faa visita: o d\u00eda que marcou no calendario, fronte a especulaci\u00f3ns da prensa \u2013e posibles adiantos de elecci\u00f3ns que nunca son tales\u2013, a vinda do Papa en xu\u00f1o. Ti\u00f1a todo o sentido.\r\n\r\nDespois dos sa\u00fados protocolarios, Le\u00f3n XIV visitou o ed\u00edculo e taller de Antonio Gaud\u00ed, onde unha nena invidente mostroulle unha pequena maqueta da torre de Xesucristo que bendir\u00eda ao cabo da xornada. Todos os ollos postos, dentro e f\u00f3ra do templo, nas pantallas instaladas para seguir a escaleta dunha Eucarist\u00eda xa bordada na memoria de Catalu\u00f1a. Entraba ent\u00f3n o Santo Padre na cripta, acompa\u00f1ado de monse\u00f1or Omella e do Reitor da parroquia, mos\u00e9n Josep Maria Turull. A s\u00faa oraci\u00f3n discreta ante o Sant\u00edsimo e a tumba de Gaud\u00ed espertaba o interese de todos.\u00a0Un Papa axeonllado ante o creador da bas\u00edlica; o \u2018Ipse Christus\u2019 prostrado ante o art\u00edfice bendito deste Ed\u00e9n de pedras claras.\r\n\r\nFotograf\u00eda: Kike Recuncho (Europa Press) <\/strong>\r\n\r\nA falta de dous d\u00edas, este arquitecto universal leva cen anos enterrado nesa mesma cripta na que agora se deti\u00f1a a rezar o Papa. O 12 de xu\u00f1o de 1926, dous d\u00edas despois da s\u00faa morte, Gaud\u00ed foi enterrado nesa capela que leva por advocaci\u00f3n \u00e1 Virxe do Carmen. As cr\u00f3nicas daqueles d\u00edas recollen que o cortexo f\u00fanebre que acompa\u00f1ou o seu f\u00e9retro\u00a0ata o templo que concibira\u00a0converteuse no acontecemento cidad\u00e1n m\u00e1is importante daquel ano. Non m\u00e1is que o acontecemento de hoxe, claro.\r\n\r\n\u00c1s 19:49hs comezaba o canto de entrada, irremediablemente solemne, e decenas de monaguillos, coas s\u00faas cirios e as s\u00faas cruces, a s\u00faa incensario e todo o aparato, encaraban o corredor central da Sacra Familia. O coro fixo as delicias dos 4200 peregrinos sentados no interior da bas\u00edlica e dos outros tantos que agardaban f\u00f3ra.\u00a0M\u00e1is de 500 voces,\u00a0segundo informaba a oficina de prensa da Bas\u00edlica,\u00a0quedaban escondidas no m\u00e1is alto da bas\u00edlica.Rozando a b\u00f3veda ou o artesonado ou o teito ou o que sexa que Gaud\u00ed quixo po\u00f1er no m\u00e1is alto, eran un centenar de nenos e outros tantos de maiores, voces brancas e bar\u00edtonos, corais e escolan\u00edas, quen se arremui\u00f1aba no ceo da bas\u00edlica e elev\u00e1bannos a todos os presentes a toda escatolog\u00eda. Juan da Loura, organista titular da Bas\u00edlica, po\u00f1\u00eda acordes ao festival de voces.\r\n\r\nFotograf\u00eda: Manuel Queimadelos<\/strong>\r\n\r\nAs\u00ed, dous minutos antes do que marcaba a axenda, comezou a Santa Misa. O Goberno ocupaba as primeiras filas, a prensa \u2013centos de xornalistas acreditados para a ocasi\u00f3n\u2013 empolic\u00e1base nas tribunas e balc\u00f3ns e os Reis dirix\u00edan a s\u00faa mirada atenta desde o lateral dereito do presbiterio. #Le\u00f3n XIV, revestido de dourado, incensaba ent\u00f3n o altar e o aroma da s\u00faa presenza embriagaba a cidade enteira.\u00a0O Santo Padre presid\u00eda a Eucarist\u00eda no centro mesmo de Barcelona.\r\n\r\nCalquera an\u00e1lise xornal\u00edstica queda est\u00e9ril en comparanza coa breve oraci\u00f3n do acto penitencial, que resum\u00eda toda a faragulla do encontro: \u00abQueridos irm\u00e1ns: estamos aqu\u00ed reunidos para celebrar con alegr\u00eda a eucarist\u00eda,\u00a0que nos fai familiares de Dios e santos por vocaci\u00f3n, e para inaugurar a nova torre desta bas\u00edlica, coroada pola cruz, que,\u00a0como a escaleira de Jacob, une o ceo e a terra para encomio e gloria de Dios.\u00a0Reco\u00f1ezamos que somos pecadores e invoquemos con confianza a misericordia de Dios\u00bb. Hoxe na Sacra Familia, en fin, viv\u00edase a relixi\u00f3n, ese \u2018relegase\u2019 que une milagrosamente o humano e o divino.\r\n\r\nFotograf\u00eda: Kike Recuncho (Europa Press) <\/strong>\r\n\r\nFacendo gala da s\u00faa capacidade pol\u00edglota, o propio #Le\u00f3n XIV entoou o Gloria, en perfecto lat\u00edn, cun torrente de voz. Miles de persoas segu\u00edan o seu canto animadamente. E como eses noivos que escollen as lecturas da s\u00faa voda, con aquilo de \u00abo amor \u00e9 paciente\u00bb ou o de \u00abnon \u00e9 bo que o home estea s\u00f3\u00bb, o equipo de ceremonieros pontificios escolleu unhas lecturas que falaban con precisi\u00f3n para a celebraci\u00f3n desta tarde. \u00c9 o dardo atravesando o coraz\u00f3n ardente, escudo do Papa e seica choiva fina que todo o empapa nesta visita. Neste centenario, primeira visita de Le\u00f3n XIV a Barcelona como pont\u00edfice, leuse o Apocalipse, sumando simbolox\u00eda \u00e1 am\u00e1lgama de detalles: \u00abVelaqu\u00ed a morada de Dios entre os homes, e morar\u00e1 entre eles, e eles ser\u00e1n o seu pobo, e o \u201cDeus con eles\u201d ser\u00e1 o seu Deus\u00bb.\r\n\r\nBendicir a s\u00faa morada foi, por tanto, a celebraci\u00f3n dunha certeza: Dios estaba aqu\u00ed entre n\u00f3s, con tanta xente reunida no seu nome (e supo\u00f1emos, mirando as primeiras bancadas, que tam\u00e9n un pu\u00f1ado na s\u00faa contra). O salmo, cantado por un mozo da Escolan\u00eda de Montserrat, daba gloria a Dios por esta magn\u00edfica humanidade que permitiu a Gaud\u00ed proxectar en pedra o ideal dunha vida: \u00abCoro\u00e1chelo de gloria e dignidade; d\u00e9cheslle o mando sobre as obras das t\u00faas mans\u00bb, cantaba o escolano.\r\n\r\nA iso das 20:19hs dilu\u00edase silenciosamente a expectaci\u00f3n ante a homil\u00eda de #Le\u00f3n XIV. Que dir\u00eda o Santo Padre ante esta improvisada canonizaci\u00f3n do arquitecto? O certo \u00e9 que o Papa pronunciou unha preciosa catequese sobre a construci\u00f3n da Bas\u00edlica. Hai que ter unha mirada de eternidade para sequera insinuar que cen anos non son nada, e que tanta euforia quedar\u00eda oca se a bendici\u00f3n desta Torre de Xesucristo sup\u00f3n o punto e final. Pero \u00e9 que Le\u00f3n XIV pos\u00fae esa mirada. A construci\u00f3n, explicou, segue viva en cada un de n\u00f3s.\r\n\r\nFotograf\u00eda: Kike Recuncho (Europa Press)<\/strong>\r\n

\u00abA Sagrada Familia \u00e9 un templo que nos constit\u00fae nunha familia amada polo Se\u00f1or, alimentada pola s\u00faa propia vida na Eucarist\u00eda. As\u00ed \u00e9 como a Cidade Condal e toda Catalu\u00f1a re\u00fanense neste templo, signo tam\u00e9n de unidade e de concordia, e alzan a s\u00faa mirada para atoparse co rostro de Dios Padre, resplandeciente no seu Fillo feito home, Xesucristo\u00bb, comezou dicindo.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Tirando do f\u00edo coa mesma idea poderosa \u2013que a esta bas\u00edlica quedan a\u00ednda, polo menos, outros cen anos\u2013, predicou: \u00abTodos n\u00f3s somos as pedras vivas desta obra, que ten a Cristo como fundamento e culmen, principio e fin. Moito m\u00e1is que un monumento, a Bas\u00edlica da Sacra Familia segue sendo hoxe unha obra en construci\u00f3n, que nos lembra como a vida cristi\u00e1 \u00e9 sempre un cami\u00f1o, porque se trata dun proxecto que Dios leva a cabo. Non habitamos, pois, unha obra inacabada, sen\u00f3n un templo a\u00ednda en construci\u00f3n. A s\u00faa imperfecci\u00f3n non\u00a0\u00a0\u00e9 un defecto, porque d\u00e1 testemu\u00f1o dun desexo; non significa unha carencia, sen\u00f3n que expresa unha promesa que queremos honrar con coherencia. A nosa gratitude conv\u00e9rtese ent\u00f3n en compromiso, \u00e1 vez que cooperamos no proxecto de Dios, \u00e9 dicir, na construci\u00f3n \u00e1 que El mesmo ch\u00e1manos\u00bb.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Quen \u00e9 ent\u00f3n o construtor? Quen o constru\u00eddo? Nas s\u00faas palabras, Le\u00f3n XIV insinuou que non foi Gaud\u00ed quen alzou este templo para o Se\u00f1or, sen\u00f3n Dios quen alzo o templo da alma para Gaud\u00ed: \u00ab\u00c9 Dios, en cambio, quen nos d\u00e1 un lugar, e o lugar que nos regala \u00e9 o seu propio coraz\u00f3n: o lugar do Fillo, para n\u00f3s que eramos estra\u00f1os; o lugar do Amado, para n\u00f3s que somos pecadores\u00bb. Pero a nosa natureza de pecado \u00e9 precisamente a que nos invita a alzar a mirada: \u00abQueridos irm\u00e1ns, non podemos crer en Jes\u00fas e promover a guerra. Non podemos crer en Jes\u00fas e matar o inocente. Non podemos crer en Jes\u00fas e abandonar a quen sofre, a quen chora, a quen foxe da miseria\u00bb.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Fotograf\u00eda: Kike Recuncho (Europa Press) <\/strong><\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Durante a s\u00faa longa homil\u00eda, que xogou con ese biling\u00fcismo seu vernizado polo acento americano, o Santo Padre tivo unhas \u00faltimas palabras para a Torre de Xesucristo e para o seu formidable inventor: \u00abLembremos, pois, que a Cruz de Cristo, que coroa esta bas\u00edlica, \u00e9 a Cru dos \u00faltimos que se volven os primeiros, dos pecadores que se volven santos, dos mortos que resucitar\u00e1n\u00bb. E segu\u00eda: \u00abAo admirar a torre de Xesucristo, alzamos a mirada cara a El, cara a Aquel que s\u00f3 nos revela a verdade de Dios e a verdade de n\u00f3s mesmos\u00bb.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Unha \u00faltima referencia a Gaud\u00ed rematou a s\u00faa homil\u00eda: \u00abCreado \u00e1 s\u00faa imaxe, o home responde \u00e1 obra de Dios co seu propio enxe\u00f1o: as\u00ed \u00e9 como o artista converte o talento en encomio e a creatividade en testemu\u00f1o do mesmo Creador. Como arquitecto ardente de fe, o venerable Antoni Gaud\u00ed concibiu estes espazos co desexo de narrar os misterios da vida do Se\u00f1or: deste xeito prop\u00faxonos unha peregrinaci\u00f3n espiritual, que conduce ao encontro con Cristo nado, morto e resucitado por n\u00f3s. Xunto con Gaud\u00ed, de quen conmemoro o centenario da s\u00faa morte, lembramos e damos as grazas esta tarde a todos os promotores e benefactores, aos artistas e aos traballadores que cooperan na construci\u00f3n dunha obra mestra arquitect\u00f3nica, que \u00e9 tam\u00e9n unha elocuente catequese feita de pedras, cores e luz\u00bb.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Despois da homil\u00eda e as petici\u00f3ns \u2013que acertada estivo Barcelona, sen estridencias modernas nin s\u00faplicas inexplicables: pola Igrexa, polo Papa, polos #gobernante, polos que sofren, pola paz, e por n\u00f3s\u2013, a numerosa coral entoou \u2018Verleih uns Frieden Gn\u00e4diglich\u2019 de Mendelssohn. Nada \u00e9 casualidade, diciamos. A m\u00fasica foi outro bosque de matices, outra sinfon\u00eda de diversidades dentro do rico espect\u00e1culo ao redor da figura do arquitecto catal\u00e1n. Do canto gregoriano \u2013\u2018Jesu dulcis memoria\u2019\u2013, ao \u2018Ave Verum\u2019 de Elgar, pasando polo \u2018Oh, cel blau\u2019 de Millet ou o \u2018Virolai \u00e1 Mare de D\u00e9u de Montserrat\u2019, que soou en cada evento da etapa catal\u00e1. Un xogo de composici\u00f3ns que levantaba o fervor desta Igrexa que peregrina en Barcelona.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
A\u00ednda que a Santa Misa estivo repleta de momentos emocionantes, sobre as 20:57hs ti\u00f1a lugar unha doxolog\u00eda para a historia, que o Papa entoou con fiereza. Centos de sacerdotes estend\u00edan as s\u00faas mans para ofrecer, de novo cara ao alto, este sacrificio sempre antigo e sempre novo. A comu\u00f1\u00f3n prolongouse durante dez minutos longos mentres os cantos ambientaban o silencio da oraci\u00f3n. Unha coreograf\u00eda de movementos estudados fixo que miles de persoas comulguen, pero non as\u00ed na tribuna de prensa. Seica non se pode ter fe e garabatear notas a vuelapluma ao mesmo tempo?<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Fotograf\u00eda: Kike Recuncho (Europa Press)<\/strong><\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Ent\u00f3n o cardeal Omella dirixiu unhas palabras finais en agradecemento pola visita do Santo Padre: \u00abNon queremos ser agoreiros de desastres sen\u00f3n sementadores de esperanza. A torre de Xesucristo que vostede, Santo Padre, vai bendicir, gran emblema desta cidade ol\u00edmpica, an\u00edmanos a alzar a mirada cara \u00e1 luz que proxecta esta torre coroada pola cruz de Xesucristo\u00bb. Unha afectuosa despedida \u00e1 que Le\u00f3n XIV respondeu co agasallo dun c\u00e1liz para a diocese de Barcelona.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Hora e media despois do comezo da celebraci\u00f3n, o Santo Padre deu a s\u00faa bendici\u00f3n final: \u00abTi, que iluminaches ao teu servo Antoni Gaud\u00ed para deixar as realidades deste mundo e buscar as do ceo, conc\u00e9denos edificar no medio dos homes a nova Xerusal\u00e9n do teu Reino. Por Xesucristo, o noso Se\u00f1or\u00bb. Un am\u00e9n rotundo unificou a todos os presentes, \u00e1 vez que se atenuaban as luces do interior e os escolanos de Montserrat sa\u00edan con velas. A s\u00faa entoaci\u00f3n de \u2018Sanctus\u2019 daba comezo \u00e1 traca final da bendici\u00f3n.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
\u00c9, ai, a tensi\u00f3n fecunda de la Iglesia en Espa\u00f1a. O momento de maior recollemento fundiuse cos minutos de maior alboroto. Unha de cal e outra de area, estou \u00e9, unha de silencio e outra de puro ru\u00eddo. Ante a fachada iluminada polos focos e, sobre todo, polos rostros da Escolan\u00eda de Montserrat \u2013protagonistas musicais do itinerario barcelon\u00e9s\u2013, despegouse un espect\u00e1culo de m\u00fasica, luces e fogos artificiais. Pero nada como a luz dunha mirada. Era a de #Le\u00f3n XIV, sentado fronte \u00e1 facha principal do templo. Era a dos 4000 fieis do interior e os 5000 peregrinos congregados nos arredores. A sensaci\u00f3n compartida foi a de pura sorpresa. Sorpresa mai\u00fascula. Co \u2018Hosana in exelcis Deo\u2019 f\u00edxose a luz.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Fotograf\u00eda: Manuel Queimadelos <\/strong><\/div>\r\n
<\/div>\r\n
O aplauso foi enxordecedor en dous momentos finais: primeiro, a Cruz quedaba iluminada por completo, cumprindo aquel desexo de Gaud\u00ed: \u00abA cruz ser\u00e1 de cristal; de d\u00eda reflectir\u00e1 a luz do sol e pola noite, mediante potentes focos, proxectar\u00e1 feixes de luz sobre a cidade\u00bb. E, para rematar, un espect\u00e1culo de drons que debuxaba no firmamento a silueta de Gaud\u00ed. O estalido de aplausos rematouse coa frase \u00abPrimeiro l\u2019amor. Despr\u00e9s a t\u00e8cnica\u00bb, nunha coreograf\u00eda de drons coloridos.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Talvez fac\u00eda falta que pasasen cen anos para comprender a que refer\u00edase todo. Por que so\u00f1ou Gaud\u00ed esta tolemia. Por que erixiu cara ao ceo un templo imposible. Talvez fac\u00eda falta a perspectiva dun s\u00e9culo, mesmo, para comprender a actualidade da mensaxe do Papa. S\u00f3 agora, coa Torre de Xesucristo acesa, terminamos de entender o mandato destes d\u00edas: alzade a mirada. Barcelona por fin a alzou. D\u00e9u meu, D\u00e9u meu! Am\u00e9n.<\/div>\r\n
<\/div>\r\nTexto: Pablo Mari\u00f1oso de Juana<\/strong>"},"excerpt":{"rendered":"","protected":false,"raw":""},"author":1,"featured_media":67450,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_gl_post_content":"\u00ab<\/strong>Am\u00e9n. D\u00e9u meu, D\u00e9u meu!\u00bb\u00a0foron as \u00faltimas palabras de\u00a0Antonio Gaud\u00ed Cornet. Do \u00abDios meu, Dios meu\u00bb de Cristo na cruz ata o testamento verbal do xenial arquitecto catal\u00e1n pasaron vinte s\u00e9culos, e esta tarde Barcelona congregouse nunha multitudinaria celebraci\u00f3n para conmemorar ese s\u00e9culo vinte e un.\u00a0Porque pasaron xa 100 anos desde aquel tr\u00e1xico 10 de xu\u00f1o de 1926\u00a0en que un tranv\u00eda atropelouno polas r\u00faas de Barcelona. Un accidente que escribiu o seu destino final nas marxes esquecidas da cidade que el mesmo dese\u00f1ara. O trazo dos seus lapis \u00e9 hoxe a arquitectura bendita que vertebra a Cidade Condal.\r\n\r\n\u00c1s 19:16hs o interior da Sacra Familia, bosque de pedras e vidros, xard\u00edn bot\u00e1nico de paramecios, fund\u00edase nun aplauso sereno. Nas pantallas aparec\u00eda o Santo Padre, que baixaba do Papam\u00f3vil \u00e1s portas da bas\u00edlica, recibido polas s\u00faas Maxestades, Felipe e Letizia, o presidente do Gobierno, Pedro S\u00e1nchez, e Salvador Illa, presidente auton\u00f3mico. Varios centenares de sacerdotes flanqueaban os laterais da altar, e tingu\u00edan co branco dos seus casullas o festival de cores ideado por Gaud\u00ed. Da s\u00faa ma\u00f1\u00e1 en Monserrat \u00e1 tarde na Sacra Familia \u2013ideada como unha cordilleira con dezaoito cimas\u2013,\u00a0Le\u00f3n XIV percorreu este m\u00e9rcores un roteiro de sendeirismo espiritual polos dous epicentros da fe en Catalu\u00f1a.\r\n\r\n Fotograf\u00eda: Kike Recuncho (Europa Press) <\/strong>\r\n\r\nNada \u00e9 casualidade. O cardeal barcelon\u00e9s Juan Jos\u00e9 Omella, que tam\u00e9n recib\u00eda ao Papa xunto ao sanedr\u00edn de pol\u00edticos e autoridades, hai tempo que se empe\u00f1ou en inaugurar a Torre de Xesucristo ao grande, nunha magna celebraci\u00f3n, e vaia se o conseguiu. Toda a Santa Misa de hoxe e a posterior bendici\u00f3n de la Torre de Xesucristo, coa s\u00faa pompa lit\u00farxica e a s\u00faa emoci\u00f3n contida, d\u00e9bese ao cari\u00f1o de monse\u00f1or Omella cara ao pont\u00edfice e ao seu xustificado afecto por Gaud\u00ed. O segredo da perseveranza \u00e9 o amor e este prelado aragon\u00e9s demostrou amar con fartura.\r\n\r\nA xornada \u00e9 precisamente o que moitos denominar\u00edan \u00abhist\u00f3rica\u00bb, e as\u00ed nos gustar\u00eda a todos que o sexa.\u00a0Cen anos tardou Barcelona en coroar a s\u00faa cidade, e o proxecto colosal de Antonio Gaud\u00ed non merec\u00eda menos esmero.\u00a0O encontro da Diocese de Barcelona co Bispo de Roma foi a veneraci\u00f3n dun venerable. O arquitecto de Reus est\u00e1 en proceso de beatificaci\u00f3n, tam\u00e9n pola sa teimos\u00eda dos bispos catal\u00e1ns.\u00a0E \u00e9 tam\u00e9n hist\u00f3rica porque marca, dalgunha forma, o eixo do primeiro Viaxe Apost\u00f3lica de #Le\u00f3n XIV a Espa\u00f1a.\u00a0O de hoxe puido ser o acto central de toda a s\u00faa visita: o d\u00eda que marcou no calendario, fronte a especulaci\u00f3ns da prensa \u2013e posibles adiantos de elecci\u00f3ns que nunca son tales\u2013, a vinda do Papa en xu\u00f1o. Ti\u00f1a todo o sentido.\r\n\r\nDespois dos sa\u00fados protocolarios, Le\u00f3n XIV visitou o ed\u00edculo e taller de Antonio Gaud\u00ed, onde unha nena invidente mostroulle unha pequena maqueta da torre de Xesucristo que bendir\u00eda ao cabo da xornada. Todos os ollos postos, dentro e f\u00f3ra do templo, nas pantallas instaladas para seguir a escaleta dunha Eucarist\u00eda xa bordada na memoria de Catalu\u00f1a. Entraba ent\u00f3n o Santo Padre na cripta, acompa\u00f1ado de monse\u00f1or Omella e do Reitor da parroquia, mos\u00e9n Josep Maria Turull. A s\u00faa oraci\u00f3n discreta ante o Sant\u00edsimo e a tumba de Gaud\u00ed espertaba o interese de todos.\u00a0Un Papa axeonllado ante o creador da bas\u00edlica; o \u2018Ipse Christus\u2019 prostrado ante o art\u00edfice bendito deste Ed\u00e9n de pedras claras.\r\n\r\nFotograf\u00eda: Kike Recuncho (Europa Press) <\/strong>\r\n\r\nA falta de dous d\u00edas, este arquitecto universal leva cen anos enterrado nesa mesma cripta na que agora se deti\u00f1a a rezar o Papa. O 12 de xu\u00f1o de 1926, dous d\u00edas despois da s\u00faa morte, Gaud\u00ed foi enterrado nesa capela que leva por advocaci\u00f3n \u00e1 Virxe do Carmen. As cr\u00f3nicas daqueles d\u00edas recollen que o cortexo f\u00fanebre que acompa\u00f1ou o seu f\u00e9retro\u00a0ata o templo que concibira\u00a0converteuse no acontecemento cidad\u00e1n m\u00e1is importante daquel ano. Non m\u00e1is que o acontecemento de hoxe, claro.\r\n\r\n\u00c1s 19:49hs comezaba o canto de entrada, irremediablemente solemne, e decenas de monaguillos, coas s\u00faas cirios e as s\u00faas cruces, a s\u00faa incensario e todo o aparato, encaraban o corredor central da Sacra Familia. O coro fixo as delicias dos 4200 peregrinos sentados no interior da bas\u00edlica e dos outros tantos que agardaban f\u00f3ra.\u00a0M\u00e1is de 500 voces,\u00a0segundo informaba a oficina de prensa da Bas\u00edlica,\u00a0quedaban escondidas no m\u00e1is alto da bas\u00edlica.Rozando a b\u00f3veda ou o artesonado ou o teito ou o que sexa que Gaud\u00ed quixo po\u00f1er no m\u00e1is alto, eran un centenar de nenos e outros tantos de maiores, voces brancas e bar\u00edtonos, corais e escolan\u00edas, quen se arremui\u00f1aba no ceo da bas\u00edlica e elev\u00e1bannos a todos os presentes a toda escatolog\u00eda. Juan da Loura, organista titular da Bas\u00edlica, po\u00f1\u00eda acordes ao festival de voces.\r\n\r\nFotograf\u00eda: Manuel Queimadelos<\/strong>\r\n\r\nAs\u00ed, dous minutos antes do que marcaba a axenda, comezou a Santa Misa. O Goberno ocupaba as primeiras filas, a prensa \u2013centos de xornalistas acreditados para a ocasi\u00f3n\u2013 empolic\u00e1base nas tribunas e balc\u00f3ns e os Reis dirix\u00edan a s\u00faa mirada atenta desde o lateral dereito do presbiterio. #Le\u00f3n XIV, revestido de dourado, incensaba ent\u00f3n o altar e o aroma da s\u00faa presenza embriagaba a cidade enteira.\u00a0O Santo Padre presid\u00eda a Eucarist\u00eda no centro mesmo de Barcelona.\r\n\r\nCalquera an\u00e1lise xornal\u00edstica queda est\u00e9ril en comparanza coa breve oraci\u00f3n do acto penitencial, que resum\u00eda toda a faragulla do encontro: \u00abQueridos irm\u00e1ns: estamos aqu\u00ed reunidos para celebrar con alegr\u00eda a eucarist\u00eda,\u00a0que nos fai familiares de Dios e santos por vocaci\u00f3n, e para inaugurar a nova torre desta bas\u00edlica, coroada pola cruz, que,\u00a0como a escaleira de Jacob, une o ceo e a terra para encomio e gloria de Dios.\u00a0Reco\u00f1ezamos que somos pecadores e invoquemos con confianza a misericordia de Dios\u00bb. Hoxe na Sacra Familia, en fin, viv\u00edase a relixi\u00f3n, ese \u2018relegase\u2019 que une milagrosamente o humano e o divino.\r\n\r\nFotograf\u00eda: Kike Recuncho (Europa Press) <\/strong>\r\n\r\nFacendo gala da s\u00faa capacidade pol\u00edglota, o propio #Le\u00f3n XIV entoou o Gloria, en perfecto lat\u00edn, cun torrente de voz. Miles de persoas segu\u00edan o seu canto animadamente. E como eses noivos que escollen as lecturas da s\u00faa voda, con aquilo de \u00abo amor \u00e9 paciente\u00bb ou o de \u00abnon \u00e9 bo que o home estea s\u00f3\u00bb, o equipo de ceremonieros pontificios escolleu unhas lecturas que falaban con precisi\u00f3n para a celebraci\u00f3n desta tarde. \u00c9 o dardo atravesando o coraz\u00f3n ardente, escudo do Papa e seica choiva fina que todo o empapa nesta visita. Neste centenario, primeira visita de Le\u00f3n XIV a Barcelona como pont\u00edfice, leuse o Apocalipse, sumando simbolox\u00eda \u00e1 am\u00e1lgama de detalles: \u00abVelaqu\u00ed a morada de Dios entre os homes, e morar\u00e1 entre eles, e eles ser\u00e1n o seu pobo, e o \u201cDeus con eles\u201d ser\u00e1 o seu Deus\u00bb.\r\n\r\nBendicir a s\u00faa morada foi, por tanto, a celebraci\u00f3n dunha certeza: Dios estaba aqu\u00ed entre n\u00f3s, con tanta xente reunida no seu nome (e supo\u00f1emos, mirando as primeiras bancadas, que tam\u00e9n un pu\u00f1ado na s\u00faa contra). O salmo, cantado por un mozo da Escolan\u00eda de Montserrat, daba gloria a Dios por esta magn\u00edfica humanidade que permitiu a Gaud\u00ed proxectar en pedra o ideal dunha vida: \u00abCoro\u00e1chelo de gloria e dignidade; d\u00e9cheslle o mando sobre as obras das t\u00faas mans\u00bb, cantaba o escolano.\r\n\r\nA iso das 20:19hs dilu\u00edase silenciosamente a expectaci\u00f3n ante a homil\u00eda de #Le\u00f3n XIV. Que dir\u00eda o Santo Padre ante esta improvisada canonizaci\u00f3n do arquitecto? O certo \u00e9 que o Papa pronunciou unha preciosa catequese sobre a construci\u00f3n da Bas\u00edlica. Hai que ter unha mirada de eternidade para sequera insinuar que cen anos non son nada, e que tanta euforia quedar\u00eda oca se a bendici\u00f3n desta Torre de Xesucristo sup\u00f3n o punto e final. Pero \u00e9 que Le\u00f3n XIV pos\u00fae esa mirada. A construci\u00f3n, explicou, segue viva en cada un de n\u00f3s.\r\n\r\nFotograf\u00eda: Kike Recuncho (Europa Press)<\/strong>\r\n
\u00abA Sagrada Familia \u00e9 un templo que nos constit\u00fae nunha familia amada polo Se\u00f1or, alimentada pola s\u00faa propia vida na Eucarist\u00eda. As\u00ed \u00e9 como a Cidade Condal e toda Catalu\u00f1a re\u00fanense neste templo, signo tam\u00e9n de unidade e de concordia, e alzan a s\u00faa mirada para atoparse co rostro de Dios Padre, resplandeciente no seu Fillo feito home, Xesucristo\u00bb, comezou dicindo.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Tirando do f\u00edo coa mesma idea poderosa \u2013que a esta bas\u00edlica quedan a\u00ednda, polo menos, outros cen anos\u2013, predicou: \u00abTodos n\u00f3s somos as pedras vivas desta obra, que ten a Cristo como fundamento e culmen, principio e fin. Moito m\u00e1is que un monumento, a Bas\u00edlica da Sacra Familia segue sendo hoxe unha obra en construci\u00f3n, que nos lembra como a vida cristi\u00e1 \u00e9 sempre un cami\u00f1o, porque se trata dun proxecto que Dios leva a cabo. Non habitamos, pois, unha obra inacabada, sen\u00f3n un templo a\u00ednda en construci\u00f3n. A s\u00faa imperfecci\u00f3n non\u00a0\u00a0\u00e9 un defecto, porque d\u00e1 testemu\u00f1o dun desexo; non significa unha carencia, sen\u00f3n que expresa unha promesa que queremos honrar con coherencia. A nosa gratitude conv\u00e9rtese ent\u00f3n en compromiso, \u00e1 vez que cooperamos no proxecto de Dios, \u00e9 dicir, na construci\u00f3n \u00e1 que El mesmo ch\u00e1manos\u00bb.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Quen \u00e9 ent\u00f3n o construtor? Quen o constru\u00eddo? Nas s\u00faas palabras, Le\u00f3n XIV insinuou que non foi Gaud\u00ed quen alzou este templo para o Se\u00f1or, sen\u00f3n Dios quen alzo o templo da alma para Gaud\u00ed: \u00ab\u00c9 Dios, en cambio, quen nos d\u00e1 un lugar, e o lugar que nos regala \u00e9 o seu propio coraz\u00f3n: o lugar do Fillo, para n\u00f3s que eramos estra\u00f1os; o lugar do Amado, para n\u00f3s que somos pecadores\u00bb. Pero a nosa natureza de pecado \u00e9 precisamente a que nos invita a alzar a mirada: \u00abQueridos irm\u00e1ns, non podemos crer en Jes\u00fas e promover a guerra. Non podemos crer en Jes\u00fas e matar o inocente. Non podemos crer en Jes\u00fas e abandonar a quen sofre, a quen chora, a quen foxe da miseria\u00bb.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Fotograf\u00eda: Kike Recuncho (Europa Press) <\/strong><\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Durante a s\u00faa longa homil\u00eda, que xogou con ese biling\u00fcismo seu vernizado polo acento americano, o Santo Padre tivo unhas \u00faltimas palabras para a Torre de Xesucristo e para o seu formidable inventor: \u00abLembremos, pois, que a Cruz de Cristo, que coroa esta bas\u00edlica, \u00e9 a Cru dos \u00faltimos que se volven os primeiros, dos pecadores que se volven santos, dos mortos que resucitar\u00e1n\u00bb. E segu\u00eda: \u00abAo admirar a torre de Xesucristo, alzamos a mirada cara a El, cara a Aquel que s\u00f3 nos revela a verdade de Dios e a verdade de n\u00f3s mesmos\u00bb.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Unha \u00faltima referencia a Gaud\u00ed rematou a s\u00faa homil\u00eda: \u00abCreado \u00e1 s\u00faa imaxe, o home responde \u00e1 obra de Dios co seu propio enxe\u00f1o: as\u00ed \u00e9 como o artista converte o talento en encomio e a creatividade en testemu\u00f1o do mesmo Creador. Como arquitecto ardente de fe, o venerable Antoni Gaud\u00ed concibiu estes espazos co desexo de narrar os misterios da vida do Se\u00f1or: deste xeito prop\u00faxonos unha peregrinaci\u00f3n espiritual, que conduce ao encontro con Cristo nado, morto e resucitado por n\u00f3s. Xunto con Gaud\u00ed, de quen conmemoro o centenario da s\u00faa morte, lembramos e damos as grazas esta tarde a todos os promotores e benefactores, aos artistas e aos traballadores que cooperan na construci\u00f3n dunha obra mestra arquitect\u00f3nica, que \u00e9 tam\u00e9n unha elocuente catequese feita de pedras, cores e luz\u00bb.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Despois da homil\u00eda e as petici\u00f3ns \u2013que acertada estivo Barcelona, sen estridencias modernas nin s\u00faplicas inexplicables: pola Igrexa, polo Papa, polos #gobernante, polos que sofren, pola paz, e por n\u00f3s\u2013, a numerosa coral entoou \u2018Verleih uns Frieden Gn\u00e4diglich\u2019 de Mendelssohn. Nada \u00e9 casualidade, diciamos. A m\u00fasica foi outro bosque de matices, outra sinfon\u00eda de diversidades dentro do rico espect\u00e1culo ao redor da figura do arquitecto catal\u00e1n. Do canto gregoriano \u2013\u2018Jesu dulcis memoria\u2019\u2013, ao \u2018Ave Verum\u2019 de Elgar, pasando polo \u2018Oh, cel blau\u2019 de Millet ou o \u2018Virolai \u00e1 Mare de D\u00e9u de Montserrat\u2019, que soou en cada evento da etapa catal\u00e1. Un xogo de composici\u00f3ns que levantaba o fervor desta Igrexa que peregrina en Barcelona.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
A\u00ednda que a Santa Misa estivo repleta de momentos emocionantes, sobre as 20:57hs ti\u00f1a lugar unha doxolog\u00eda para a historia, que o Papa entoou con fiereza. Centos de sacerdotes estend\u00edan as s\u00faas mans para ofrecer, de novo cara ao alto, este sacrificio sempre antigo e sempre novo. A comu\u00f1\u00f3n prolongouse durante dez minutos longos mentres os cantos ambientaban o silencio da oraci\u00f3n. Unha coreograf\u00eda de movementos estudados fixo que miles de persoas comulguen, pero non as\u00ed na tribuna de prensa. Seica non se pode ter fe e garabatear notas a vuelapluma ao mesmo tempo?<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Fotograf\u00eda: Kike Recuncho (Europa Press)<\/strong><\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Ent\u00f3n o cardeal Omella dirixiu unhas palabras finais en agradecemento pola visita do Santo Padre: \u00abNon queremos ser agoreiros de desastres sen\u00f3n sementadores de esperanza. A torre de Xesucristo que vostede, Santo Padre, vai bendicir, gran emblema desta cidade ol\u00edmpica, an\u00edmanos a alzar a mirada cara \u00e1 luz que proxecta esta torre coroada pola cruz de Xesucristo\u00bb. Unha afectuosa despedida \u00e1 que Le\u00f3n XIV respondeu co agasallo dun c\u00e1liz para a diocese de Barcelona.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Hora e media despois do comezo da celebraci\u00f3n, o Santo Padre deu a s\u00faa bendici\u00f3n final: \u00abTi, que iluminaches ao teu servo Antoni Gaud\u00ed para deixar as realidades deste mundo e buscar as do ceo, conc\u00e9denos edificar no medio dos homes a nova Xerusal\u00e9n do teu Reino. Por Xesucristo, o noso Se\u00f1or\u00bb. Un am\u00e9n rotundo unificou a todos os presentes, \u00e1 vez que se atenuaban as luces do interior e os escolanos de Montserrat sa\u00edan con velas. A s\u00faa entoaci\u00f3n de \u2018Sanctus\u2019 daba comezo \u00e1 traca final da bendici\u00f3n.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
\u00c9, ai, a tensi\u00f3n fecunda de la Iglesia en Espa\u00f1a. O momento de maior recollemento fundiuse cos minutos de maior alboroto. Unha de cal e outra de area, estou \u00e9, unha de silencio e outra de puro ru\u00eddo. Ante a fachada iluminada polos focos e, sobre todo, polos rostros da Escolan\u00eda de Montserrat \u2013protagonistas musicais do itinerario barcelon\u00e9s\u2013, despegouse un espect\u00e1culo de m\u00fasica, luces e fogos artificiais. Pero nada como a luz dunha mirada. Era a de #Le\u00f3n XIV, sentado fronte \u00e1 facha principal do templo. Era a dos 4000 fieis do interior e os 5000 peregrinos congregados nos arredores. A sensaci\u00f3n compartida foi a de pura sorpresa. Sorpresa mai\u00fascula. Co \u2018Hosana in exelcis Deo\u2019 f\u00edxose a luz.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Fotograf\u00eda: Manuel Queimadelos <\/strong><\/div>\r\n
<\/div>\r\n
O aplauso foi enxordecedor en dous momentos finais: primeiro, a Cruz quedaba iluminada por completo, cumprindo aquel desexo de Gaud\u00ed: \u00abA cruz ser\u00e1 de cristal; de d\u00eda reflectir\u00e1 a luz do sol e pola noite, mediante potentes focos, proxectar\u00e1 feixes de luz sobre a cidade\u00bb. E, para rematar, un espect\u00e1culo de drons que debuxaba no firmamento a silueta de Gaud\u00ed. O estalido de aplausos rematouse coa frase \u00abPrimeiro l\u2019amor. Despr\u00e9s a t\u00e8cnica\u00bb, nunha coreograf\u00eda de drons coloridos.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Talvez fac\u00eda falta que pasasen cen anos para comprender a que refer\u00edase todo. Por que so\u00f1ou Gaud\u00ed esta tolemia. Por que erixiu cara ao ceo un templo imposible. Talvez fac\u00eda falta a perspectiva dun s\u00e9culo, mesmo, para comprender a actualidade da mensaxe do Papa. S\u00f3 agora, coa Torre de Xesucristo acesa, terminamos de entender o mandato destes d\u00edas: alzade a mirada. Barcelona por fin a alzou. D\u00e9u meu, D\u00e9u meu! Am\u00e9n.<\/div>\r\n
<\/div>\r\nTexto: Pablo Mari\u00f1oso de Juana<\/strong>","_gl_post_name":"leon-xiv-cumpre-o-sono-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-segue-en-construcion","_gl_post_excerpt":"","_gl_post_title":"Le\u00f3n XIV cumpre o so\u00f1o de Gaud\u00ed e ilumina desde Barcelona un templo que segue en construci\u00f3n","_es_post_content":"\u00abAm\u00e9n. \u00a1D\u00e9u meu, D\u00e9u meu!\u00bb\u00a0<\/strong>fueron las \u00faltimas palabras de\u00a0Antonio Gaud\u00ed Cornet<\/strong>. Del \u00abDios m\u00edo, Dios m\u00edo\u00bb de Cristo en la cruz hasta el testamento verbal del genial arquitecto catal\u00e1n pasaron veinte siglos, y esta tarde Barcelona se ha congregado en una multitudinaria celebraci\u00f3n para conmemorar ese siglo veintiuno.\u00a0Porque han pasado ya 100 a\u00f1os desde aquel tr\u00e1gico 10 de junio de 1926<\/strong>\u00a0en que un tranv\u00eda lo atropell\u00f3 por las calles de Barcelona. Un accidente que escribi\u00f3 su destino final en los m\u00e1rgenes olvidados de la ciudad que \u00e9l mismo hab\u00eda dise\u00f1ado. El trazo de sus l\u00e1pices es hoy la arquitectura bendita que vertebra la Ciudad Condal.\r\n\r\nA las 19:16hs el interior de la Sagrada Familia, bosque de piedras y vidrios, jard\u00edn bot\u00e1nico de paramecios, se fund\u00eda en un aplauso sereno. En las pantallas aparec\u00eda el Santo Padre, que bajaba del Papam\u00f3vil a las puertas de la bas\u00edlica, recibido por Sus Majestades, Felipe y Letizia, el presidente del Gobierno, Pedro S\u00e1nchez, y Salvador Illa, presidente auton\u00f3mico. Varios centenares de sacerdotes flanqueaban los laterales del altar, y te\u00f1\u00edan con el blanco de sus casullas el festival de colores ideado por Gaud\u00ed. De su ma\u00f1ana en Monserrat a la tarde en la Sagrada Familia \u2013ideada como una cordillera con dieciocho cimas\u2013,\u00a0Le\u00f3n XIV ha recorrido este mi\u00e9rcoles una ruta de senderismo espiritual por los dos epicentros de la fe en Catalu\u00f1a<\/strong>.\r\n\r\nFotograf\u00eda: Kike Rinc\u00f3n (Europa Press)<\/strong>\r\n\r\nNada es casualidad. El cardenal barcelon\u00e9s Juan Jos\u00e9 Omella, que tambi\u00e9n recib\u00eda al Papa junto al sanedr\u00edn de pol\u00edticos y autoridades, hace tiempo que se empe\u00f1\u00f3 en inaugurar la Torre de Jesucristo a lo grande, en una magna celebraci\u00f3n, y vaya si lo ha conseguido. Toda la Santa Misa de hoy y la posterior bendici\u00f3n de la Torre de Jesucristo, con su pompa lit\u00fargica y su emoci\u00f3n contenida, se debe al cari\u00f1o de monse\u00f1or Omella hacia el pont\u00edfice y a su justificado afecto por Gaud\u00ed. El secreto de la perseverancia es el amor y este prelado aragon\u00e9s ha demostrado amar con creces.<\/strong>\r\n\r\nLa jornada es precisamente lo que muchos denominar\u00edan \u00abhist\u00f3rica\u00bb, y as\u00ed nos gustar\u00eda a todos que lo sea.\u00a0Cien a\u00f1os ha tardado Barcelona en coronar su ciudad, y el proyecto colosal de Antonio Gaud\u00ed no merec\u00eda menos esmero.<\/strong>\u00a0El encuentro de la Di\u00f3cesis de Barcelona con el Obispo de Roma ha sido la veneraci\u00f3n de un venerable. El arquitecto de Reus est\u00e1 en proceso de beatificaci\u00f3n, tambi\u00e9n por el sano empecinamiento de los obispos catalanes.\u00a0Y es tambi\u00e9n hist\u00f3rica porque marca, de alguna forma, el eje del primer Viaje Apost\u00f3lico de Le\u00f3n XIV a Espa\u00f1a.<\/strong>\u00a0El de hoy ha podido ser el acto central de toda su visita: el d\u00eda que marc\u00f3 en el calendario, frente a especulaciones de la prensa \u2013y posibles adelantos de elecciones que nunca son tales\u2013, la venida del Papa en junio. Ten\u00eda todo el sentido.\r\n\r\nDespu\u00e9s de los saludos protocolarios, Le\u00f3n XIV ha visitado el ed\u00edculo y taller de Antonio Gaud\u00ed, donde una ni\u00f1a invidente le ha mostrado una peque\u00f1a maqueta de la torre de Jesucristo que bendecir\u00eda al final de la jornada. Todos los ojos puestos, dentro y fuera del templo, en las pantallas instaladas para seguir la escaleta de una Eucarist\u00eda ya bordada en la memoria de Catalu\u00f1a. Entraba entonces el Santo Padre en la cripta, acompa\u00f1ado de monse\u00f1or Omella y del Rector de la parroquia, mos\u00e9n Josep Maria Turull. Su oraci\u00f3n discreta ante el Sant\u00edsimo y la tumba de Gaud\u00ed despertaba el inter\u00e9s de todos.\u00a0Un Papa arrodillado ante el creador de la bas\u00edlica<\/strong>; el \u2018Ipse Christus\u2019 postrado ante el art\u00edfice bendito de este Ed\u00e9n de piedras claras.\r\n\r\nFotograf\u00eda: Kike Rinc\u00f3n (Europa Press)<\/strong>\r\n\r\nA falta de dos d\u00edas, este arquitecto universal lleva cien a\u00f1os enterrado en esa misma cripta en la que ahora se deten\u00eda a rezar el Papa. El 12 de junio de 1926, dos d\u00edas despu\u00e9s de su muerte, Gaud\u00ed fue enterrado en esa capilla que lleva por advocaci\u00f3n a la Virgen del Carmen. Las cr\u00f3nicas de aquellos d\u00edas recogen que el cortejo f\u00fanebre que acompa\u00f1\u00f3 su f\u00e9retro<\/strong>\u00a0hasta el templo que hab\u00eda concebido\u00a0se convirti\u00f3 en el acontecimiento ciudadano m\u00e1s importante de aquel a\u00f1o<\/strong>. No m\u00e1s que el acontecimiento de hoy, claro.\r\n\r\nA las 19:49hs comenzaba el canto de entrada, irremediablemente solemne, y decenas de monaguillos, con sus cirios y sus cruces, su incensario y toda la parafernalia, encaraban el pasillo central de la Sagrada Familia. El coro ha hecho las delicias de los 4200 peregrinos sentados en el interior de la bas\u00edlica y de los otros tantos que aguardaban fuera.\u00a0M\u00e1s de 500 voces,<\/strong>\u00a0seg\u00fan informaba la oficina de prensa de la Bas\u00edlica,\u00a0quedaban escondidas en lo m\u00e1s alto de la bas\u00edlica.<\/strong>Rozando la b\u00f3veda o el artesonado o el techo o lo que sea que Gaud\u00ed quiso poner en lo m\u00e1s alto, eran un centenar de ni\u00f1os y otros tantos de mayores, voces blancas y bar\u00edtonos, corales y escolan\u00edas, quienes se arremolinaban en el cielo de la bas\u00edlica y nos elevaban a todos los presentes a toda escatolog\u00eda. Juan de la Rubia, organista titular de la Bas\u00edlica, pon\u00eda acordes al festival de voces.\r\n\r\nFotograf\u00eda: Manuel Queimadelos<\/strong>\r\n\r\nAs\u00ed, dos minutos antes de lo que marcaba la agenda, ha comenzado la Santa Misa. El Gobierno ocupaba las primeras filas, la prensa \u2013cientos de periodistas acreditados para la ocasi\u00f3n\u2013 se encaramaba en las tribunas y balcones y los Reyes dirig\u00edan su mirada atenta desde el lateral derecho del presbiterio. Le\u00f3n XIV, revestido de dorado, incensaba entonces el altar y el aroma de su presencia embriagaba la ciudad entera.\u00a0El Santo Padre presid\u00eda la Eucarist\u00eda en el centro mismo de Barcelona.<\/strong>\r\n\r\nCualquier an\u00e1lisis period\u00edstico queda est\u00e9ril en comparaci\u00f3n con la breve oraci\u00f3n del acto penitencial, que resum\u00eda toda la miga del encuentro: \u00abQueridos hermanos: estamos aqu\u00ed reunidos para celebrar con alegr\u00eda la eucarist\u00eda,\u00a0que nos hace familiares de Dios y santos por vocaci\u00f3n<\/strong>, y para inaugurar la nueva torre de esta bas\u00edlica, coronada por la cruz, que,\u00a0como la escalera de Jacob, une el cielo y la tierra para alabanza y gloria de Dios.<\/strong>\u00a0Reconozcamos que somos pecadores e invoquemos con confianza la misericordia de Dios\u00bb. Hoy en la Sagrada Familia, en fin, se viv\u00eda la religi\u00f3n, ese \u2018relegare\u2019 que une milagrosamente lo humano y lo divino.\r\n\r\nFotograf\u00eda: Kike Rinc\u00f3n (Europa Press)<\/strong>\r\n\r\nHaciendo gala de su capacidad pol\u00edglota, el propio Le\u00f3n XIV ha entonado el Gloria, en perfecto lat\u00edn, con un torrente de voz. Miles de personas segu\u00edan su canto animadamente. Y como esos novios que escogen las lecturas de su boda, con aquello de \u00abel amor es paciente\u00bb o lo de \u00abno es bueno que el hombre est\u00e9 solo\u00bb, el equipo de ceremonieros pontificios ha escogido unas lecturas que hablaban con precisi\u00f3n para la celebraci\u00f3n de esta tarde.\u00a0Es el dardo atravesando el coraz\u00f3n ardiente, escudo del Papa y acaso lluvia fina que todo lo empapa en esta visita.<\/strong>\u00a0En este centenario, primera visita de Le\u00f3n XIV a Barcelona como pont\u00edfice, se ha le\u00eddo el Apocalipsis, sumando simbolog\u00eda a la amalgama de detalles:\u00a0\u00abHe aqu\u00ed la morada de Dios entre los hombres, y morar\u00e1 entre ellos, y ellos ser\u00e1n su pueblo, y el \u201cDios con ellos\u201d ser\u00e1 su Dios\u00bb.<\/strong>\r\n\r\nBendecir su morada ha sido, por tanto, la celebraci\u00f3n de una certeza: Dios estaba aqu\u00ed entre nosotros,<\/strong>\u00a0con tanta gente reunida en su nombre (y suponemos, mirando las primeras bancadas, que tambi\u00e9n un pu\u00f1ado en su contra). El salmo, cantado por un chico de la Escolan\u00eda de Montserrat, daba gloria a Dios por\u00a0esta magn\u00edfica humanidad que permiti\u00f3 a Gaud\u00ed proyectar en piedra el ideal de una vida<\/strong>: \u00abLo coronaste de gloria y dignidad; le diste el mando sobre las obras de tus manos\u00bb, cantaba el escolano.\r\n\r\nA eso de las 20:19hs se dilu\u00eda silenciosamente la expectaci\u00f3n ante la homil\u00eda de Le\u00f3n XIV.\u00a0\u00bfQu\u00e9 dir\u00eda el Santo Padre ante esta improvisada canonizaci\u00f3n del arquitecto?\u00a0<\/strong>Lo cierto es que el Papa ha pronunciado una preciosa catequesis sobre la construcci\u00f3n de la Bas\u00edlica.\u00a0Hay que tener una mirada de eternidad para siquiera insinuar que cien a\u00f1os no son nada<\/strong>, y que tanta euforia quedar\u00eda hueca si la bendici\u00f3n de esta Torre de Jesucristo supone el punto y final. Pero es que Le\u00f3n XIV posee esa mirada.\u00a0La construcci\u00f3n, ha explicado, sigue viva en cada uno de nosotros.<\/strong>\r\n\r\nFotograf\u00eda: Kike Rinc\u00f3n (Europa Press)<\/strong>\r\n\r\n\u00abLa Sagrada Familia es un templo que nos constituye en una familia amada por el Se\u00f1or, alimentada por su propia vida en la Eucarist\u00eda.<\/strong>\u00a0As\u00ed es como la Ciudad Condal y toda Catalu\u00f1a se re\u00fanen en este templo, signo tambi\u00e9n de unidad y de concordia, y alzan su mirada para encontrarse con el rostro de Dios Padre, resplandeciente en su Hijo hecho hombre, Jesucristo\u00bb, ha comenzado diciendo.\r\n\r\nTirando del hilo con la misma idea poderosa \u2013que a esta bas\u00edlica le quedan todav\u00eda, por lo menos, otros cien a\u00f1os\u2013, ha predicado:\u00a0\u00abTodos nosotros somos las piedras vivas de esta obra, que tiene a Cristo como fundamento y culmen, principio y fin.<\/strong>\u00a0Mucho m\u00e1s que un monumento, la Bas\u00edlica de la Sagrada Familia sigue siendo hoy una obra en construcci\u00f3n, que nos recuerda c\u00f3mo la vida cristiana es siempre un camino, porque se trata de un proyecto que Dios lleva a cabo.\u00a0No habitamos, pues, una obra inacabada, sino un templo a\u00fan en construcci\u00f3n.<\/strong>\u00a0Su imperfecci\u00f3n no\u00a0\u00a0es un defecto, porque da testimonio de un deseo; no significa una carencia, sino que expresa una promesa que queremos honrar con coherencia. Nuestra gratitud se convierte entonces en compromiso, al tiempo que cooperamos en el proyecto de Dios, es decir, en la construcci\u00f3n a la que \u00c9l mismo nos llama\u00bb.\r\n\r\n\u00bfQui\u00e9n es entonces el constructor? \u00bfQui\u00e9n el construido? En sus palabras, Le\u00f3n XIV ha insinuado que no fue Gaud\u00ed quien alz\u00f3 este templo para el Se\u00f1or, sino Dios quien alzo el templo del alma para Gaud\u00ed:\u00a0\u00abEs Dios, en cambio, quien nos da un lugar, y el lugar que nos regala es su propio coraz\u00f3n: el lugar del Hijo, para nosotros que \u00e9ramos extra\u00f1os; el lugar del Amado, para nosotros que somos pecadores\u00bb<\/strong>. Pero nuestra naturaleza de pecado es precisamente la que nos invita a alzar la mirada: \u00abQueridos hermanos, no podemos creer en Jes\u00fas y promover la guerra. No podemos creer en Jes\u00fas y matar al inocente. No podemos creer en Jes\u00fas y abandonar a quien sufre, a quien llora, a quien huye de la miseria\u00bb.\r\n\r\nFotograf\u00eda: Kike Rinc\u00f3n (Europa Press)<\/strong>\r\n\r\nDurante su larga homil\u00eda, que ha jugado con ese biling\u00fcismo suyo barnizado por el acento americano, el Santo Padre ha tenido unas \u00faltimas palabras para la Torre de Jesucristo y para su formidable inventor: \u00abRecordemos, pues, que la Cruz de Cristo, que corona esta bas\u00edlica, es la Cru de los \u00faltimos que se vuelven los primeros, de los pecadores que se vuelven santos, de los muertos que resucitar\u00e1n\u00bb.<\/strong>\u00a0Y segu\u00eda:\u00a0\u00abAl admirar la torre de Jesucristo, alzamos la mirada hacia \u00c9l<\/strong>, hacia Aquel que s\u00f3lo nos revela la verdad de Dios y la verdad de nosotros mismos\u00bb.\r\n\r\nUna \u00faltima referencia a Gaud\u00ed ha rematado su homil\u00eda:\u00a0\u00abCreado a su imagen, el hombre responde a la obra de Dios con su propio ingenio: as\u00ed es como el artista convierte el talento en alabanza y la creatividad en testimonio del mismo Creador.<\/strong>\u00a0Como arquitecto ardiente de fe, el venerable Antoni Gaud\u00ed concibi\u00f3 estos espacios con el deseo de narrar los misterios de la vida del Se\u00f1or: de este modo nos ha propuesto una peregrinaci\u00f3n espiritual, que conduce al encuentro con Cristo nacido, muerto y resucitado por nosotros.\u00a0Junto con Gaud\u00ed, de quien conmemoramos el centenario de su muerte, recordamos y damos las gracias esta tarde a todos los promotores y benefactores, a los artistas y a los trabajadores\u00a0<\/strong>que cooperan en la construcci\u00f3n de una obra maestra arquitect\u00f3nica, que es tambi\u00e9n una elocuente catequesis hecha de piedras, colores y luz\u00bb.\r\n\r\nDespu\u00e9s de la homil\u00eda y las peticiones \u2013qu\u00e9 acertada ha estado Barcelona, sin estridencias modernas ni s\u00faplicas inexplicables: por la Iglesia, por el Papa, por los gobernantes, por los que sufren, por la paz, y por nosotros\u2013, la numerosa coral ha entonado\u00a0\u2018Verleih uns Frieden Gn\u00e4diglich\u2019 de Mendelssohn.\u00a0<\/strong>Nada es casualidad, dec\u00edamos. La m\u00fasica ha sido otro bosque de matices, otra sinfon\u00eda de diversidades dentro del rico espect\u00e1culo en torno a la figura del arquitecto catal\u00e1n. Del canto gregoriano \u2013\u2018Jesu dulcis memoria\u2019\u2013, al \u2018Ave Verum\u2019 de Elgar, pasando por el \u2018Oh, cel blau\u2019 de Millet o el \u2018Virolai a la Mare de D\u00e9u de Montserrat\u2019, que ha sonado en cada evento de la etapa catalana.\u00a0Un juego de composiciones que levantaba el fervor de esta Iglesia que peregrina en Barcelona.<\/strong>\r\n\r\nSi bien la Santa Misa ha estado repleta de momentos emocionantes, sobre las 20:57hs ten\u00eda lugar una doxolog\u00eda para la historia, que el Papa ha entonado con fiereza.\u00a0Cientos de sacerdotes extend\u00edan sus manos para ofrecer, de nuevo hacia lo alto, este sacrificio siempre antiguo y siempre nuevo.\u00a0<\/strong>La comuni\u00f3n se ha prolongado durante diez minutos largos mientras los cantos ambientaban el silencio de la oraci\u00f3n. Una coreograf\u00eda de movimientos estudiados ha hecho que miles de personas comulguen, pero no as\u00ed en la tribuna de prensa. \u00bfAcaso no se puede tener fe y garabatear notas a vuelapluma al mismo tiempo?\r\n\r\nFotograf\u00eda: Kike Rinc\u00f3n (Europa Press)<\/strong>\r\n\r\nEntonces el cardenal Omella ha dirigido unas palabras finales en agradecimiento por la visita del Santo Padre: \u00abNo queremos ser agoreros de desastres sino sembradores de esperanza. La torre de Jesucristo que usted, Santo Padre, va a bendecir, gran emblema de esta ciudad ol\u00edmpica, nos anima a alzar la mirada hacia la luz que proyecta esta torre coronada por la cruz de Jesucristo\u00bb.<\/strong> Una afectuosa despedida a la que Le\u00f3n XIV ha respondido con el regalo de un c\u00e1liz para la di\u00f3cesis de Barcelona.\r\n\r\nHora y media despu\u00e9s del comienzo de la celebraci\u00f3n, el Santo Padre ha dado su bendici\u00f3n final: \u00abT\u00fa, que iluminaste a tu siervo Antoni Gaud\u00ed para dejar las realidades de este mundo y buscar las del cielo, conc\u00e9denos edificar en medio de los hombres la nueva Jerusal\u00e9n de tu Reino. Por Jesucristo, nuestro Se\u00f1or\u00bb. Un am\u00e9n rotundo ha unificado a todos los presentes, al tiempo que se atenuaban las luces del interior y los escolanos de Montserrat sal\u00edan con velas. Su entonaci\u00f3n de \u2018Sanctus\u2019 daba comienzo a la traca final de la bendici\u00f3n.\r\n\r\nEs, ay, la tensi\u00f3n fecunda de la Iglesia en Espa\u00f1a. El momento de mayor recogimiento se ha fundido con los minutos de mayor alboroto. Una de cal y otra de arena, estoy es,\u00a0una de silencio y otra de puro ruido<\/strong>. Ante la fachada iluminada por los focos y, sobre todo, por los rostros de la Escolan\u00eda de Montserrat \u2013protagonistas musicales del itinerario barcelon\u00e9s\u2013, se ha despegado un espect\u00e1culo de m\u00fasica, luces y fuegos artificiales.\u00a0Pero nada como la luz de una mirada. Era la de Le\u00f3n XIV, sentado frente a la facha principal del templo<\/strong>. Era la de los 4000 fieles del interior y los 5000 peregrinos congregados en las afueras. La sensaci\u00f3n compartida ha sido la de pura sorpresa. Sorpresa may\u00fascula. Con el \u2018Hosana in exelcis Deo\u2019 se ha hecho la luz.\r\n\r\nFotograf\u00eda: Manuel Queimadelos<\/strong>\r\n\r\nEl aplauso ha sido ensordecedor en dos momentos finales: primero, la Cruz quedaba iluminada por completo, cumpliendo aquel deseo de Gaud\u00ed: \u00abLa cruz ser\u00e1 de cristal; de d\u00eda reflejar\u00e1 la luz del sol y por la noche, mediante potentes focos, proyectar\u00e1 haces de luz sobre la ciudad\u00bb.\u00a0<\/strong>Y, por \u00faltimo, un espect\u00e1culo de drones que dibujaba en el firmamento la silueta de Gaud\u00ed. El estallido de aplausos se ha rematado con la frase\u00a0\u00abPrimer l\u2019amor. Despr\u00e9s la t\u00e8cnica\u00bb<\/strong>, en una coreograf\u00eda de drones coloridos.\r\n\r\nQuiz\u00e1s hac\u00eda falta que pasaran cien a\u00f1os para comprender a qu\u00e9 se refer\u00eda todo.\u00a0Por qu\u00e9 so\u00f1\u00f3 Gaud\u00ed esta locura.\u00a0<\/strong>Por qu\u00e9 erigi\u00f3 hacia el cielo un templo imposible. Quiz\u00e1s hac\u00eda falta la perspectiva de un siglo, incluso, para comprender la actualidad del mensaje del Papa. S\u00f3lo ahora, con la Torre de Jesucristo encendida, terminamos de entender el mandato de estos d\u00edas: alzad la mirada. Barcelona por fin la ha alzado. \u00a1D\u00e9u meu, D\u00e9u meu! Am\u00e9n.\r\n\r\nTexto: Pablo Mari\u00f1oso de Juana<\/strong>","_es_post_name":"leon-xiv-cumple-el-sueno-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-sigue-en-construccion","_es_post_excerpt":"","_es_post_title":"Le\u00f3n XIV cumple el sue\u00f1o de Gaud\u00ed e ilumina desde Barcelona un templo que sigue en construcci\u00f3n","edit_language":"gl","footnotes":""},"categories":[3,215],"tags":[179],"class_list":["post-67449","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","category-actualidad","category-iglesia","tag-papa"],"yoast_head":"\nLe\u00f3n XIV cumple el sue\u00f1o de Gaud\u00ed e ilumina desde Barcelona un templo que sigue en construcci\u00f3n - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/leon-xiv-cumple-el-sueno-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-sigue-en-construccion\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"gl_ES\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Le\u00f3n XIV cumple el sue\u00f1o de Gaud\u00ed e ilumina desde Barcelona un templo que sigue en construcci\u00f3n - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"\u00abAm\u00e9n. D\u00e9u meu, D\u00e9u meu!\u00bb\u00a0foron as \u00faltimas palabras de\u00a0Antonio Gaud\u00ed Cornet. Do \u00abDios meu, Dios meu\u00bb de Cristo na cruz ata o testamento verbal do xenial arquitecto catal\u00e1n pasaron vinte s\u00e9culos, e esta tarde Barcelona congregouse nunha multitudinaria celebraci\u00f3n para conmemorar ese s\u00e9culo vinte e un.\u00a0Porque pasaron xa 100 anos desde aquel tr\u00e1xico 10 de […]\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/leon-xiv-cumple-el-sueno-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-sigue-en-construccion\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago\" \/>\n<meta property=\"article:published_time\" content=\"2026-06-11T12:24:47+00:00\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2026-06-15T20:39:18+00:00\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/1bae02a8-66bc-4ef9-9fba-5280d084e265_w5000-scaled.jpg\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:width\" content=\"2560\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:height\" content=\"1707\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:type\" content=\"image\/jpeg\" \/>\n<meta name=\"author\" content=\"archicompostela_org\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Escrito por\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"archicompostela_org\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:label2\" content=\"Tempo de lectura\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data2\" content=\"12 minutes\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\\\/\\\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"Article\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/gl\\\/leon-xiv-cumple-el-sueno-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-sigue-en-construccion\\\/#article\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/gl\\\/leon-xiv-cumple-el-sueno-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-sigue-en-construccion\\\/\"},\"author\":{\"name\":\"archicompostela_org\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/1993741fd12112ec31242d379ae53cab\"},\"headline\":\"Le\u00f3n XIV cumpre o so\u00f1o de Gaud\u00ed e ilumina desde Barcelona un templo que segue en construci\u00f3n\",\"datePublished\":\"2026-06-11T12:24:47+00:00\",\"dateModified\":\"2026-06-15T20:39:18+00:00\",\"mainEntityOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/gl\\\/leon-xiv-cumple-el-sueno-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-sigue-en-construccion\\\/\"},\"wordCount\":2955,\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/gl\\\/leon-xiv-cumple-el-sueno-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-sigue-en-construccion\\\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2026\\\/06\\\/1bae02a8-66bc-4ef9-9fba-5280d084e265_w5000-scaled.jpg\",\"keywords\":[\"Papa\"],\"articleSection\":[\"Actualidad\",\"Iglesia\"],\"inLanguage\":\"gl-ES\"},{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/gl\\\/leon-xiv-cumple-el-sueno-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-sigue-en-construccion\\\/\",\"url\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/gl\\\/leon-xiv-cumple-el-sueno-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-sigue-en-construccion\\\/\",\"name\":\"Le\u00f3n XIV cumple el sue\u00f1o de Gaud\u00ed e ilumina desde Barcelona un templo que sigue en construcci\u00f3n - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/gl\\\/leon-xiv-cumple-el-sueno-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-sigue-en-construccion\\\/#primaryimage\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/gl\\\/leon-xiv-cumple-el-sueno-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-sigue-en-construccion\\\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2026\\\/06\\\/1bae02a8-66bc-4ef9-9fba-5280d084e265_w5000-scaled.jpg\",\"datePublished\":\"2026-06-11T12:24:47+00:00\",\"dateModified\":\"2026-06-15T20:39:18+00:00\",\"author\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/1993741fd12112ec31242d379ae53cab\"},\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/gl\\\/leon-xiv-cumple-el-sueno-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-sigue-en-construccion\\\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"gl-ES\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/gl\\\/leon-xiv-cumple-el-sueno-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-sigue-en-construccion\\\/\"]}]},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"gl-ES\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/gl\\\/leon-xiv-cumple-el-sueno-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-sigue-en-construccion\\\/#primaryimage\",\"url\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2026\\\/06\\\/1bae02a8-66bc-4ef9-9fba-5280d084e265_w5000-scaled.jpg\",\"contentUrl\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2026\\\/06\\\/1bae02a8-66bc-4ef9-9fba-5280d084e265_w5000-scaled.jpg\",\"width\":2560,\"height\":1707,\"caption\":\"Fotograf\u00eda: Kike Rinc\u00f3n (Europa Press)\"},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/gl\\\/leon-xiv-cumple-el-sueno-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-sigue-en-construccion\\\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Portada\",\"item\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"Le\u00f3n XIV cumple el sue\u00f1o de Gaud\u00ed e ilumina desde Barcelona un templo que sigue en construcci\u00f3n\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/#website\",\"url\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/\",\"name\":\"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago\",\"description\":\"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"gl-ES\"},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/1993741fd12112ec31242d379ae53cab\",\"name\":\"archicompostela_org\",\"sameAs\":[\"https:\\\/\\\/archicompostela.es\"],\"url\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/gl\\\/author\\\/archicompostela_org\\\/\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Le\u00f3n XIV cumple el sue\u00f1o de Gaud\u00ed e ilumina desde Barcelona un templo que sigue en construcci\u00f3n - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/leon-xiv-cumple-el-sueno-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-sigue-en-construccion\/","og_locale":"gl_ES","og_type":"article","og_title":"Le\u00f3n XIV cumple el sue\u00f1o de Gaud\u00ed e ilumina desde Barcelona un templo que sigue en construcci\u00f3n - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago","og_description":"\u00abAm\u00e9n. D\u00e9u meu, D\u00e9u meu!\u00bb\u00a0foron as \u00faltimas palabras de\u00a0Antonio Gaud\u00ed Cornet. Do \u00abDios meu, Dios meu\u00bb de Cristo na cruz ata o testamento verbal do xenial arquitecto catal\u00e1n pasaron vinte s\u00e9culos, e esta tarde Barcelona congregouse nunha multitudinaria celebraci\u00f3n para conmemorar ese s\u00e9culo vinte e un.\u00a0Porque pasaron xa 100 anos desde aquel tr\u00e1xico 10 de […]","og_url":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/leon-xiv-cumple-el-sueno-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-sigue-en-construccion\/","og_site_name":"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago","article_published_time":"2026-06-11T12:24:47+00:00","article_modified_time":"2026-06-15T20:39:18+00:00","og_image":[{"width":2560,"height":1707,"url":"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/1bae02a8-66bc-4ef9-9fba-5280d084e265_w5000-scaled.jpg","type":"image\/jpeg"}],"author":"archicompostela_org","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Escrito por":"archicompostela_org","Tempo de lectura":"12 minutes"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"Article","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/leon-xiv-cumple-el-sueno-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-sigue-en-construccion\/#article","isPartOf":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/leon-xiv-cumple-el-sueno-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-sigue-en-construccion\/"},"author":{"name":"archicompostela_org","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/#\/schema\/person\/1993741fd12112ec31242d379ae53cab"},"headline":"Le\u00f3n XIV cumpre o so\u00f1o de Gaud\u00ed e ilumina desde Barcelona un templo que segue en construci\u00f3n","datePublished":"2026-06-11T12:24:47+00:00","dateModified":"2026-06-15T20:39:18+00:00","mainEntityOfPage":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/leon-xiv-cumple-el-sueno-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-sigue-en-construccion\/"},"wordCount":2955,"image":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/leon-xiv-cumple-el-sueno-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-sigue-en-construccion\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/1bae02a8-66bc-4ef9-9fba-5280d084e265_w5000-scaled.jpg","keywords":["Papa"],"articleSection":["Actualidad","Iglesia"],"inLanguage":"gl-ES"},{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/leon-xiv-cumple-el-sueno-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-sigue-en-construccion\/","url":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/leon-xiv-cumple-el-sueno-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-sigue-en-construccion\/","name":"Le\u00f3n XIV cumple el sue\u00f1o de Gaud\u00ed e ilumina desde Barcelona un templo que sigue en construcci\u00f3n - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago","isPartOf":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/leon-xiv-cumple-el-sueno-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-sigue-en-construccion\/#primaryimage"},"image":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/leon-xiv-cumple-el-sueno-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-sigue-en-construccion\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/1bae02a8-66bc-4ef9-9fba-5280d084e265_w5000-scaled.jpg","datePublished":"2026-06-11T12:24:47+00:00","dateModified":"2026-06-15T20:39:18+00:00","author":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/#\/schema\/person\/1993741fd12112ec31242d379ae53cab"},"breadcrumb":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/leon-xiv-cumple-el-sueno-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-sigue-en-construccion\/#breadcrumb"},"inLanguage":"gl-ES","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/archicompostela.org\/gl\/leon-xiv-cumple-el-sueno-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-sigue-en-construccion\/"]}]},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"gl-ES","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/leon-xiv-cumple-el-sueno-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-sigue-en-construccion\/#primaryimage","url":"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/1bae02a8-66bc-4ef9-9fba-5280d084e265_w5000-scaled.jpg","contentUrl":"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/1bae02a8-66bc-4ef9-9fba-5280d084e265_w5000-scaled.jpg","width":2560,"height":1707,"caption":"Fotograf\u00eda: Kike Rinc\u00f3n (Europa Press)"},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/leon-xiv-cumple-el-sueno-de-gaudi-e-ilumina-desde-barcelona-un-templo-que-sigue-en-construccion\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Portada","item":"https:\/\/archicompostela.org\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"Le\u00f3n XIV cumple el sue\u00f1o de Gaud\u00ed e ilumina desde Barcelona un templo que sigue en construcci\u00f3n"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/#website","url":"https:\/\/archicompostela.org\/","name":"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago","description":"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/archicompostela.org\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"gl-ES"},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/#\/schema\/person\/1993741fd12112ec31242d379ae53cab","name":"archicompostela_org","sameAs":["https:\/\/archicompostela.es"],"url":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/author\/archicompostela_org\/"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/67449","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=67449"}],"version-history":[{"count":13,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/67449\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":67558,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/67449\/revisions\/67558"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/67450"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=67449"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=67449"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=67449"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}