{"id":29222,"date":"2023-12-27T14:52:09","date_gmt":"2023-12-27T13:52:09","guid":{"rendered":"https:\/\/archicompostela.es\/?p=29222"},"modified":"2023-12-29T09:25:24","modified_gmt":"2023-12-29T08:25:24","slug":"mons-francisco-jose-prieto-a-igrexa-debe-respirar-coa-rapidez-dos-tempos-pero-sen-responder-as-modas","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/mons-francisco-jose-prieto-a-igrexa-debe-respirar-coa-rapidez-dos-tempos-pero-sen-responder-as-modas\/","title":{"rendered":"Mons. Francisco Jos\u00e9 Prieto: \u201cA Igrexa debe respirar coa rapidez dos tempos, pero sen responder \u00e1s modas\u201d","raw":"Mons. Francisco Jos\u00e9 Prieto: \u201cA Igrexa debe respirar coa rapidez dos tempos, pero sen responder \u00e1s modas\u201d"},"content":{"rendered":"<ul>\n<li>Arturo Reboyras | Entrevista publicada en &#8220;El Correo Gallego&#8221;<\/li>\n<\/ul>\n<p>Pasaron seis meses desde que monse\u00f1or Francisco Jos\u00e9 Prieto (Ourense, 1968) se fixo co mando da Arquidiocese de Santiago, na que xa se empezan a albiscar os cambios proxectados polo novo prelado. Renovaci\u00f3n dos \u00f3rganos de goberno, reestruturaci\u00f3n territorial&#8230; Todo entra dentro dun plan que ten como fin adaptarse aos recursos actuais e optimizar a atenci\u00f3n pastoral aos fieis. Un reto &#8220;ilusionante&#8221; para o novo arcebispo.<\/p>\n<p><strong>\u00c9 arcebispo de Santiago desde hai apenas seis meses, pero xa se perciben bastantes cambios, que concepto o inspira para avanzar na folla de roteiro que trazou?<\/strong><\/p>\n<p>A Diocese non \u00e9 un proxecto persoal, porque non hai m\u00e1is proxecto que o que nos encomenda a Igrexa: Ide e anunciade. Agora, ese proxecto ten que tomar forma e rostro: o estilo, a maneira. Ent\u00f3n, por unha banda: a comu\u00f1\u00f3n co papa Francisco. Temos que procurar unha Igrexa diocesana m\u00e1is participada e corresponsable, por parte de todos: sacerdotes, laicos, vida consagrada, onde todos acheguen, onde todos sentan verdadeiramente parte. E que non soamente se vexa a Igrexa como unha cuesti\u00f3n do arcebispo e o seu equipo de goberno, sen\u00f3n que todos se integren. E despois temos que conseguir que sexa significativa nesta sociedade, xa non s\u00f3 me refiro \u00e1 nosa Galicia, \u00e1 nosa terra, \u00e1s nosas xentes, sen\u00f3n na vida das nosas parroquias, as nosas comunidades, na vida coti\u00e1. Estamos agora mesmo nun proceso de repensar, e non s\u00f3 sobre o papel sen\u00f3n cos nosos sacerdotes e laicos, a distribuci\u00f3n parroquial e arciprestal. Creo que iso \u00e9 fundamental.<\/p>\n<p><strong>A escaseza de sacerdotes ser\u00e1 un dos principais factores a ter en conta, imax\u00ednome&#8230;<\/strong><\/p>\n<p>Esta \u00e9 unha Diocese que nos anos 70 co\u00f1eceu case mil sacerdotes. Agora mesmo hai uns 500, pero dese total en activo est\u00e1n 300. Destes, uns 120 te\u00f1en m\u00e1is de 80 anos. \u00c9 un reto importante. Non quere dicir que o sacerdote o sexa todo ou o \u00fanico na vida de la Igrexa, pero ten un papel central e fundamental. Estamos a repensar todo o que \u00e9 a vida parroquial, onde se poden constitu\u00edr unidades pastorais ou outros equipos. Ent\u00f3n, claro, aqu\u00ed v\u00e9n un cambio. Xa non \u00e9 o cura o protagonista de todo e o que despois reparte tarefas. O cura ten un papel principal e moderador, pero hai que constitu\u00edr equipos entre sacerdotes cos laicos, e a\u00ed onde houbese, tam\u00e9n cos relixiosos.<\/p>\n<p><strong>Adaptarse aos tempos&#8230;<\/strong><\/p>\n<p>A Igrexa ten que respirar cos tempos, que non significa responder as modas, sen\u00f3n respirar na escoita ao home e muller deste tempo, cos seus retos e dificultades, que son moitas. Nun mundo que est\u00e1 a cambiar a unha velocidade tremenda. Unha velocidade que xa non soamente \u00e9 f\u00edsica ou material, sen\u00f3n que chega desde o punto de vista do mundo dixital, da intelixencia artificial, da realidade que est\u00e1 a vivir unha sociedade agora mesmo nun momento complexo e dif\u00edcil. Estamos a velo e palpando d\u00eda a d\u00eda: tensi\u00f3ns, polarizaci\u00f3ns. Ben, e agora mesmo, que ten que ser a Igrexa? Protagonista, non; significativa. E iso \u00e9 o que eu quero.<\/p>\n<p><strong>Todo un reto, sen d\u00fabida&#8230;<\/strong><\/p>\n<p>O que temos que evitar \u00e9 deixarnos levar: nada de inercias, nada de rutinas, porque o que fan \u00e9 frearnos e quedamos quietos. Mentres, a historia do mundo pasa diante dos nosos ollos. E eses ollos acaban por mirar cara \u00e1 Igrexa como algo do pasado.<\/p>\n<p><strong>As ideas son renovadoras, indubidablemente, pero cando vai \u00e1s parroquias e comp\u00e1rteas cos sacerdotes, que resposta recibe?<\/strong><\/p>\n<p>\u00c9 bo que nos habituemos todos, te\u00f1amos a idade que te\u00f1amos, a escoitar o tempo no que vivimos. \u00c9 importante, porque os cambios son moi r\u00e1pidos. Non todo o mundo ten o mesmo ritmo, pero \u00e9 certo que si hai unha acollida, sobre todo cando te achegas desde actitudes sempre permanentes e procuras proximidade, amabilidade, acollida, escoita&#8230; Iso funciona sempre porque facilita o encontro. Desde a\u00ed, co ritmo de cada un, \u00e9 posible facer cambios e establecer un horizonte cara ao que queremos chegar.<\/p>\n<p><strong> Entre os seus primeiros cambios est\u00e1 a renovaci\u00f3n da Curia, que criterios seguiu \u00e1 hora de facer estes nomeamentos?<\/strong><\/p>\n<p>Busquei persoas dun perfil fundamentalmente evanx\u00e9lico, eclesial. Busquei a diversidade porque enriquece. Sempre digo que na vida da Igrexa non debemos confundir unidade con uniformidade, unidade e diversidade, esa \u00e9 a clave. Unha unidade diversa \u00e9 como unha realidade sinf\u00f3nica. Ent\u00f3n, busquei unha opci\u00f3n sinf\u00f3nica, distintas voces, e que todas poidan, diriamos, compartir unha partitura, pero interpretada desde a s\u00faa particularidade. Iso enriquece \u00e1 Igrexa.<\/p>\n<p><strong>A Vigair\u00eda de Ensino p\u00faxoa por primeira vez en mans dunha muller, unha nai de familia. Os laicos cobran protagonismo no goberno da Arquidiocese&#8230;<\/strong><\/p>\n<p>Os laicos van ter un papel fundamental e central por un feito non de necesidade, sen\u00f3n porque o laico ten unha vocaci\u00f3n propia na vida de la Igrexa. Esa vocaci\u00f3n que temos todos por ser chamados a ser disc\u00edpulos, bautizados. O laico est\u00e1 chamado a unha maior corresponsabilidade que se est\u00e1 expresando en compromisos de responsabilidade e en papeis decisorios na vida da nosa Igrexa diocesana. Un exemplo \u00e9 unha tarefa tan importante como a que afecta a todo o que \u00e9 o \u00e1mbito do ensino, non soamente o ensino da relixi\u00f3n escolar, sen\u00f3n os nosos colexios e centros educativos. Eu busco persoas cun perfil eclesial, evanx\u00e9lico, e con ganas de traballar e de abrir novos cami\u00f1os e de facelo en equipo. Son as ideas que lles transmito. Despois, conf\u00edo plenamente nas persoas \u00e1s que nomeei para coordinar as distintas \u00e1reas diocesanas.<\/p>\n<p><strong>Reorganizar o territorio dunha Diocese tan grande, como exp\u00f3n, imax\u00ednome que non ser\u00e1 f\u00e1cil&#8230; <\/strong><\/p>\n<p>Realizamos xa o principal cambio estrutural, pero agora ten que chegar \u00e1 vida real das nosas parroquias. A parroquia xa non se basta por si mesma para a vida pastoral e eclesial das nosas xentes, pero tampouco est\u00e1 a bastar para a vida social e civil. A nivel civil vemos como para ofrecer mellores servizos e m\u00e1is calidade \u00e1s veces central\u00edzanse, a\u00ednda que \u00e9 certo que \u00e1s veces se deslocaliza pola dificultade que ten. Claro, \u00e9 unha tensi\u00f3n. A tensi\u00f3n que se vive civilmente nestas cuesti\u00f3ns xa a vivimos eclesialmente. E a parroquia, con todo o que significa e \u00e9, xa non se basta por si mesma. Para as celebraci\u00f3ns, para a catequese, para a acci\u00f3n sociocaritativa.<\/p>\n<p><strong>Que se pretende configurar?<\/strong><\/p>\n<p>Cham\u00e9moslle como queiramos: unidades pastorais, parroquiais&#8230; Pero deben permitir aglutinar esa realidade na que se atopan distintas parroquias sent\u00edndose parte dun proxecto compartido como unidade pastoral dentro dun arciprestado ou dunha arquidiocese. Haber\u00e1 que racionalizar as celebraci\u00f3ns dominicais etc. Claro, isto sup\u00f3n tam\u00e9n un reeducarnos todos. Traballar nunha pedagox\u00eda na cal deixemos iso de &#8216;sempre fixemos as\u00ed&#8217;, que argumento tan feble!<\/p>\n<p><strong>Unha realidade que se vive nas parroquias \u00e9 que as igrexas est\u00e1n cada vez m\u00e1is baleiras.M\u00e1is al\u00f3 do te\u00f3rico, que pode facer un cura para recuperar aos fieis?<\/strong><\/p>\n<p>A acci\u00f3n pastoral, m\u00e1is al\u00f3 das s\u00faas programaci\u00f3ns e proxectos, \u00e9 unha acci\u00f3n non de rutina sen\u00f3n coti\u00e1, que \u00e9 distinto, do d\u00eda a d\u00eda. E hai que potenciar sobre todo a escoita, a acollida, unha pastoral de proximidade, de proximidade. Xa antes da pandemia vi\u00f1amos vivindo un momento progresivo, cham\u00e9moslle de abandono, ou m\u00e1is ben de indiferenza. \u00c9 verdade que o relixioso a\u00ednda marca o ritmo da nosa xente, pero esa dimensi\u00f3n crente que enra\u00edza a t\u00faa vida \u00e9 mirada dunha maneira curiosa e estra\u00f1a. Ent\u00f3n, temos que ser n\u00f3s os que demos o paso. Primeiro, mostrando a verdade do que somos. Quizais se cadra f\u00e1ltanos, por un certo pudor, dar a co\u00f1ecer a verdade do que \u00e9 unha vida parroquial, coa s\u00faa catequese, a s\u00faa C\u00e1ritas, os seus grupos de liturxia, de lectura da palabra de Deus, a eucarist\u00eda dominical, que socializa&#8230; Hai que reco\u00f1ecer tam\u00e9n que situaci\u00f3ns recentes, escandalosas e graves, na vida da Igrexa provocaron afastamento. E neste sentido hai que refacer situaci\u00f3ns que feriron a tanta xente. O Evanxeo \u00e9 transmitido sempre por contaxio, non por proselitismo, sen\u00f3n polo contaxio do testemu\u00f1o de vida.<\/p>\n<p><strong>Cre que \u00e9 necesario un cambio na linguaxe para conseguir que a mensaxe chegue mellor? <\/strong><\/p>\n<p>Todo mensaxe ten unha vocaci\u00f3n fundamental, que \u00e9 ser entendido, comprendido. Se eu agora estou a dicir algo e o que me escoita non entende nada, a mensaxe p\u00e9rdese. Sen traizoar a substancia da mensaxe, Xes\u00fas falou coa linguaxe do seu tempo. A Igrexa dos s\u00e9culos seguintes coa linguaxe do seu tempo; pero o anuncio segue sendo o mesmo e segue sendo reco\u00f1ecible&#8230; Todo o mundo sabe o que \u00e9 unha boa noticia, todo o mundo sabe o que \u00e9 unha proposta dun Deus que se achega, que abraza a vida dos homes; pero dio de tal maneira que che entendan con esa linguaxe. Loxicamente, non podes falar a un home ou a unha muller do primeiro terzo do sigloXXI como o fac\u00edas no s\u00e9culo XX.<\/p>\n<p><strong>Cando llo di aos sacerdotes de m\u00e1is idade, non lle responden que pide demasiado?<\/strong><\/p>\n<p>Si, \u00e1s veces dino, pero tam\u00e9n son moi comprensibles e fixeron un gran esforzo ao longo dos seus anos. Son admirables os nosos sacerdotes maiores, que co\u00f1eceron moitos cambios e souberon responder a cada momento. Pero temos que ser capaces de xerar unha certa empat\u00eda, unha certa proximidade. E se non atopamos os termos axeitados, a linguaxe dun sincero apert\u00f3n de mans, un abrazo sincero ou unha escoita atenta mirando ao outro&#8230;, iso a calquera idade p\u00f3dese facer. Esa \u00e9 unha linguaxe que permanece sempre.<\/p>\n<p><strong>Creo que tam\u00e9n ten entre os seus plans a realizaci\u00f3n dunha auditor\u00eda do patrimonio da Arquidiocese, inclu\u00eddos os cemiterios&#8230;<\/strong><\/p>\n<p>Te\u00f1o unha preocupaci\u00f3n especial por como po\u00f1er o patrimonio en valor para beneficio da actividade pastoral da Igrexa e para beneficio do ben com\u00fan da sociedade. A realidade dos cemiterios en Galicia \u00e9 moi sensible. A Diocese ten 1.070 parroquias, pero os cemiterios chegan a 1.400. Imos facer un censo da realidade de cada un e imos facer tam\u00e9n un censo e un inventario dos bens inmobles da Diocese.<\/p>\n<p><strong>D\u00e1 a impresi\u00f3n de que non ser\u00e1 unha tarefa sinxela&#8230; <\/strong><\/p>\n<p>Temos que inventariar toda esa realidade que temos de bens para, primeiro, saber o que temos e por tanto valoralo, aprecialo e despois conservalo e protexelo. Pero ao mesmo tempo que iso permita o seu uso dentro da protecci\u00f3n axeitada que require un patrimonio que temos obrigaci\u00f3n de conservar. A\u00ed est\u00e1n as casas reitorais, de moitas delas xa quedan pedras sobre pedras, outras est\u00e1n nun magn\u00edfico estado. Pero, que uso lles podemos dar, que convenios podemos alcanzar con distintas instituci\u00f3ns para que te\u00f1an un uso que siga por unha banda beneficiando \u00e1 Igrexa diocesana pero que por outra banda repercuta tam\u00e9n no \u00e1mbito onde est\u00e1 presente esa casa? \u00c9 un dos retos grandes e a\u00ed est\u00e1 a traballar todo o equipo de Econom\u00eda e Patrimonio, co vigairo xeral da Diocese coordin\u00e1ndoos.<\/p>\n<p><strong>O papa Francisco acaba de autorizar as bendici\u00f3ns \u00e1s parellas homosexuais ou en situaci\u00f3n irregular, que opini\u00f3n mer\u00e9celle ao arcebispo de Santiago esta decisi\u00f3n?<\/strong><\/p>\n<p>Bendicir significa que Deus di ben de n\u00f3s. E a bendici\u00f3n que se propuxo \u00e9 unha bendici\u00f3n de tipo pastoral. Debemos ter unha actitude de acollida, de proximidade e axudar a xente para cami\u00f1ar sempre. O que non podemos \u00e9 desprezar, abeirar ou mirar para outro lado. Con este xesto do papa o que se est\u00e1 mostrando \u00e9 que temos que ter e mostrar precisamente ese Deus que acolle a todos os seus fillos e fillas.<\/p>\n<p><strong>A alcaldesa tampouco acudir\u00e1 \u00e1 festa da Translaci\u00f3n&#8230; <\/strong><\/p>\n<p>A porta sempre estar\u00e1 aberta. \u00c9 a alcaldesa de todos os que vivimos nesta cidade. E digo vivimos, porque eu tam\u00e9n son veci\u00f1o e, polo tanto, ela tam\u00e9n me representa a min como alcaldesa de todos os cidad\u00e1ns que viven aqu\u00ed, sexan crentes ou non crentes. A porta segue aberta e a invitaci\u00f3n seguirase formulando en cada ocasi\u00f3n.<\/p>\n<p><strong> Vexo que leva na lapela da chaqueta o pin de C\u00e1ritas, que representa para vostede?<\/strong><\/p>\n<p>Para min C\u00e1ritas foi un descubrimento. Eu co\u00f1ec\u00eda C\u00e1ritas, pero ao chegar a Santiago mergulleime nesa realidade e non deixo de admirar e de alentar o que C\u00e1ritas \u00e9 e hai cada d\u00eda. Moitas veces con esa discreci\u00f3n coa que o traballador e o voluntario de C\u00e1ritas avanza nos distintos proxectos ou programas que se desenvolven. Pero, sobre todo, e o m\u00e1is importante, non deixo de admirar o tesouro de C\u00e1ritas, as persoas que son acollidas, escoitadas e acompa\u00f1adas. \u00c9 impresionante. Ese tesouro humano e tam\u00e9n ferido. Por iso, para min C\u00e1ritas est\u00e1 no centro.<\/p>\n<p><strong>Puxo \u00e1 fronte da entidade a unha persoa cunha dilatada traxectoria no \u00e1mbito do servizo p\u00fablico, neste caso na pol\u00edtica, a exconselleira Pilar Farjas&#8230;<\/strong><\/p>\n<p>Pilar \u00e9 tam\u00e9n unha muller de parroquia, de vida parroquial, con identidade cristi\u00e1 profunda. Eu d\u00edxenlle: Pilar, con esa liberdade que me gusta dar sempre aos colaboradores, proxectade, innovade, abride novos cami\u00f1os, respondede \u00e1s novas pobrezas; fai equipo, equipo de traballo cos voluntarios e traballadores en C\u00e1ritas para seguir respondendo \u00e1 pobreza, \u00e1 de sempre, que est\u00e1 a\u00ed tam\u00e9n, pero sobre todo \u00e1s novas pobrezas que est\u00e1n a aparecer.<\/p>\n<p><strong>Ela fal\u00e1banos da pobreza da soidade, que cada vez chega m\u00e1is aos anci\u00e1ns e aos nenos&#8230; <\/strong><\/p>\n<p>A\u00ed temos unha preocupaci\u00f3n grande, sobre todo \u00e1 hora de ver como chegar aos nosos maiores para que non se sintan sos, buscar espazos de acollida, de encontro diario, e chegar aos nosos adolescentes. \u00c9 unha preocupaci\u00f3n que tam\u00e9n compartiron os responsables, directores e persoal pedag\u00f3xico, dos colexios concertados, que \u00e9 cos que m\u00e1is contacto te\u00f1o. Dinche que te\u00f1en unha preocupaci\u00f3n moi seria por estes mozos. Agora v\u00e9monos constantemente, p\u00f3\u00f1oo entrecomillado, enredados, ou sexa, nas redes sociais, pero ese enredar non toca o que antes dic\u00eda, o sacramento do encontro.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n","protected":false,"raw":"<ul>\r\n \t<li>Arturo Reboyras | Entrevista publicada en \"El Correo Gallego\"<\/li>\r\n<\/ul>\r\nPasaron seis meses desde que monse\u00f1or Francisco Jos\u00e9 Prieto (Ourense, 1968) se fixo co mando da Arquidiocese de Santiago, na que xa se empezan a albiscar os cambios proxectados polo novo prelado. Renovaci\u00f3n dos \u00f3rganos de goberno, reestruturaci\u00f3n territorial... Todo entra dentro dun plan que ten como fin adaptarse aos recursos actuais e optimizar a atenci\u00f3n pastoral aos fieis. Un reto \"ilusionante\" para o novo arcebispo.\r\n\r\n<strong>\u00c9 arcebispo de Santiago desde hai apenas seis meses, pero xa se perciben bastantes cambios, que concepto o inspira para avanzar na folla de roteiro que trazou?<\/strong>\r\n\r\nA Diocese non \u00e9 un proxecto persoal, porque non hai m\u00e1is proxecto que o que nos encomenda a Igrexa: Ide e anunciade. Agora, ese proxecto ten que tomar forma e rostro: o estilo, a maneira. Ent\u00f3n, por unha banda: a comu\u00f1\u00f3n co papa Francisco. Temos que procurar unha Igrexa diocesana m\u00e1is participada e corresponsable, por parte de todos: sacerdotes, laicos, vida consagrada, onde todos acheguen, onde todos sentan verdadeiramente parte. E que non soamente se vexa a Igrexa como unha cuesti\u00f3n do arcebispo e o seu equipo de goberno, sen\u00f3n que todos se integren. E despois temos que conseguir que sexa significativa nesta sociedade, xa non s\u00f3 me refiro \u00e1 nosa Galicia, \u00e1 nosa terra, \u00e1s nosas xentes, sen\u00f3n na vida das nosas parroquias, as nosas comunidades, na vida coti\u00e1. Estamos agora mesmo nun proceso de repensar, e non s\u00f3 sobre o papel sen\u00f3n cos nosos sacerdotes e laicos, a distribuci\u00f3n parroquial e arciprestal. Creo que iso \u00e9 fundamental.\r\n\r\n<strong>A escaseza de sacerdotes ser\u00e1 un dos principais factores a ter en conta, imax\u00ednome...<\/strong>\r\n\r\nEsta \u00e9 unha Diocese que nos anos 70 co\u00f1eceu case mil sacerdotes. Agora mesmo hai uns 500, pero dese total en activo est\u00e1n 300. Destes, uns 120 te\u00f1en m\u00e1is de 80 anos. \u00c9 un reto importante. Non quere dicir que o sacerdote o sexa todo ou o \u00fanico na vida de la Igrexa, pero ten un papel central e fundamental. Estamos a repensar todo o que \u00e9 a vida parroquial, onde se poden constitu\u00edr unidades pastorais ou outros equipos. Ent\u00f3n, claro, aqu\u00ed v\u00e9n un cambio. Xa non \u00e9 o cura o protagonista de todo e o que despois reparte tarefas. O cura ten un papel principal e moderador, pero hai que constitu\u00edr equipos entre sacerdotes cos laicos, e a\u00ed onde houbese, tam\u00e9n cos relixiosos.\r\n\r\n<strong>Adaptarse aos tempos...<\/strong>\r\n\r\nA Igrexa ten que respirar cos tempos, que non significa responder as modas, sen\u00f3n respirar na escoita ao home e muller deste tempo, cos seus retos e dificultades, que son moitas. Nun mundo que est\u00e1 a cambiar a unha velocidade tremenda. Unha velocidade que xa non soamente \u00e9 f\u00edsica ou material, sen\u00f3n que chega desde o punto de vista do mundo dixital, da intelixencia artificial, da realidade que est\u00e1 a vivir unha sociedade agora mesmo nun momento complexo e dif\u00edcil. Estamos a velo e palpando d\u00eda a d\u00eda: tensi\u00f3ns, polarizaci\u00f3ns. Ben, e agora mesmo, que ten que ser a Igrexa? Protagonista, non; significativa. E iso \u00e9 o que eu quero.\r\n\r\n<strong>Todo un reto, sen d\u00fabida...<\/strong>\r\n\r\nO que temos que evitar \u00e9 deixarnos levar: nada de inercias, nada de rutinas, porque o que fan \u00e9 frearnos e quedamos quietos. Mentres, a historia do mundo pasa diante dos nosos ollos. E eses ollos acaban por mirar cara \u00e1 Igrexa como algo do pasado.\r\n\r\n<strong>As ideas son renovadoras, indubidablemente, pero cando vai \u00e1s parroquias e comp\u00e1rteas cos sacerdotes, que resposta recibe?<\/strong>\r\n\r\n\u00c9 bo que nos habituemos todos, te\u00f1amos a idade que te\u00f1amos, a escoitar o tempo no que vivimos. \u00c9 importante, porque os cambios son moi r\u00e1pidos. Non todo o mundo ten o mesmo ritmo, pero \u00e9 certo que si hai unha acollida, sobre todo cando te achegas desde actitudes sempre permanentes e procuras proximidade, amabilidade, acollida, escoita... Iso funciona sempre porque facilita o encontro. Desde a\u00ed, co ritmo de cada un, \u00e9 posible facer cambios e establecer un horizonte cara ao que queremos chegar.\r\n\r\n<strong> Entre os seus primeiros cambios est\u00e1 a renovaci\u00f3n da Curia, que criterios seguiu \u00e1 hora de facer estes nomeamentos?<\/strong>\r\n\r\nBusquei persoas dun perfil fundamentalmente evanx\u00e9lico, eclesial. Busquei a diversidade porque enriquece. Sempre digo que na vida da Igrexa non debemos confundir unidade con uniformidade, unidade e diversidade, esa \u00e9 a clave. Unha unidade diversa \u00e9 como unha realidade sinf\u00f3nica. Ent\u00f3n, busquei unha opci\u00f3n sinf\u00f3nica, distintas voces, e que todas poidan, diriamos, compartir unha partitura, pero interpretada desde a s\u00faa particularidade. Iso enriquece \u00e1 Igrexa.\r\n\r\n<strong>A Vigair\u00eda de Ensino p\u00faxoa por primeira vez en mans dunha muller, unha nai de familia. Os laicos cobran protagonismo no goberno da Arquidiocese...<\/strong>\r\n\r\nOs laicos van ter un papel fundamental e central por un feito non de necesidade, sen\u00f3n porque o laico ten unha vocaci\u00f3n propia na vida de la Igrexa. Esa vocaci\u00f3n que temos todos por ser chamados a ser disc\u00edpulos, bautizados. O laico est\u00e1 chamado a unha maior corresponsabilidade que se est\u00e1 expresando en compromisos de responsabilidade e en papeis decisorios na vida da nosa Igrexa diocesana. Un exemplo \u00e9 unha tarefa tan importante como a que afecta a todo o que \u00e9 o \u00e1mbito do ensino, non soamente o ensino da relixi\u00f3n escolar, sen\u00f3n os nosos colexios e centros educativos. Eu busco persoas cun perfil eclesial, evanx\u00e9lico, e con ganas de traballar e de abrir novos cami\u00f1os e de facelo en equipo. Son as ideas que lles transmito. Despois, conf\u00edo plenamente nas persoas \u00e1s que nomeei para coordinar as distintas \u00e1reas diocesanas.\r\n\r\n<strong>Reorganizar o territorio dunha Diocese tan grande, como exp\u00f3n, imax\u00ednome que non ser\u00e1 f\u00e1cil... <\/strong>\r\n\r\nRealizamos xa o principal cambio estrutural, pero agora ten que chegar \u00e1 vida real das nosas parroquias. A parroquia xa non se basta por si mesma para a vida pastoral e eclesial das nosas xentes, pero tampouco est\u00e1 a bastar para a vida social e civil. A nivel civil vemos como para ofrecer mellores servizos e m\u00e1is calidade \u00e1s veces central\u00edzanse, a\u00ednda que \u00e9 certo que \u00e1s veces se deslocaliza pola dificultade que ten. Claro, \u00e9 unha tensi\u00f3n. A tensi\u00f3n que se vive civilmente nestas cuesti\u00f3ns xa a vivimos eclesialmente. E a parroquia, con todo o que significa e \u00e9, xa non se basta por si mesma. Para as celebraci\u00f3ns, para a catequese, para a acci\u00f3n sociocaritativa.\r\n\r\n<strong>Que se pretende configurar?<\/strong>\r\n\r\nCham\u00e9moslle como queiramos: unidades pastorais, parroquiais... Pero deben permitir aglutinar esa realidade na que se atopan distintas parroquias sent\u00edndose parte dun proxecto compartido como unidade pastoral dentro dun arciprestado ou dunha arquidiocese. Haber\u00e1 que racionalizar as celebraci\u00f3ns dominicais etc. Claro, isto sup\u00f3n tam\u00e9n un reeducarnos todos. Traballar nunha pedagox\u00eda na cal deixemos iso de 'sempre fixemos as\u00ed', que argumento tan feble!\r\n\r\n<strong>Unha realidade que se vive nas parroquias \u00e9 que as igrexas est\u00e1n cada vez m\u00e1is baleiras.M\u00e1is al\u00f3 do te\u00f3rico, que pode facer un cura para recuperar aos fieis?<\/strong>\r\n\r\nA acci\u00f3n pastoral, m\u00e1is al\u00f3 das s\u00faas programaci\u00f3ns e proxectos, \u00e9 unha acci\u00f3n non de rutina sen\u00f3n coti\u00e1, que \u00e9 distinto, do d\u00eda a d\u00eda. E hai que potenciar sobre todo a escoita, a acollida, unha pastoral de proximidade, de proximidade. Xa antes da pandemia vi\u00f1amos vivindo un momento progresivo, cham\u00e9moslle de abandono, ou m\u00e1is ben de indiferenza. \u00c9 verdade que o relixioso a\u00ednda marca o ritmo da nosa xente, pero esa dimensi\u00f3n crente que enra\u00edza a t\u00faa vida \u00e9 mirada dunha maneira curiosa e estra\u00f1a. Ent\u00f3n, temos que ser n\u00f3s os que demos o paso. Primeiro, mostrando a verdade do que somos. Quizais se cadra f\u00e1ltanos, por un certo pudor, dar a co\u00f1ecer a verdade do que \u00e9 unha vida parroquial, coa s\u00faa catequese, a s\u00faa C\u00e1ritas, os seus grupos de liturxia, de lectura da palabra de Deus, a eucarist\u00eda dominical, que socializa... Hai que reco\u00f1ecer tam\u00e9n que situaci\u00f3ns recentes, escandalosas e graves, na vida da Igrexa provocaron afastamento. E neste sentido hai que refacer situaci\u00f3ns que feriron a tanta xente. O Evanxeo \u00e9 transmitido sempre por contaxio, non por proselitismo, sen\u00f3n polo contaxio do testemu\u00f1o de vida.\r\n\r\n<strong>Cre que \u00e9 necesario un cambio na linguaxe para conseguir que a mensaxe chegue mellor? <\/strong>\r\n\r\nTodo mensaxe ten unha vocaci\u00f3n fundamental, que \u00e9 ser entendido, comprendido. Se eu agora estou a dicir algo e o que me escoita non entende nada, a mensaxe p\u00e9rdese. Sen traizoar a substancia da mensaxe, Xes\u00fas falou coa linguaxe do seu tempo. A Igrexa dos s\u00e9culos seguintes coa linguaxe do seu tempo; pero o anuncio segue sendo o mesmo e segue sendo reco\u00f1ecible... Todo o mundo sabe o que \u00e9 unha boa noticia, todo o mundo sabe o que \u00e9 unha proposta dun Deus que se achega, que abraza a vida dos homes; pero dio de tal maneira que che entendan con esa linguaxe. Loxicamente, non podes falar a un home ou a unha muller do primeiro terzo do sigloXXI como o fac\u00edas no s\u00e9culo XX.\r\n\r\n<strong>Cando llo di aos sacerdotes de m\u00e1is idade, non lle responden que pide demasiado?<\/strong>\r\n\r\nSi, \u00e1s veces dino, pero tam\u00e9n son moi comprensibles e fixeron un gran esforzo ao longo dos seus anos. Son admirables os nosos sacerdotes maiores, que co\u00f1eceron moitos cambios e souberon responder a cada momento. Pero temos que ser capaces de xerar unha certa empat\u00eda, unha certa proximidade. E se non atopamos os termos axeitados, a linguaxe dun sincero apert\u00f3n de mans, un abrazo sincero ou unha escoita atenta mirando ao outro..., iso a calquera idade p\u00f3dese facer. Esa \u00e9 unha linguaxe que permanece sempre.\r\n\r\n<strong>Creo que tam\u00e9n ten entre os seus plans a realizaci\u00f3n dunha auditor\u00eda do patrimonio da Arquidiocese, inclu\u00eddos os cemiterios...<\/strong>\r\n\r\nTe\u00f1o unha preocupaci\u00f3n especial por como po\u00f1er o patrimonio en valor para beneficio da actividade pastoral da Igrexa e para beneficio do ben com\u00fan da sociedade. A realidade dos cemiterios en Galicia \u00e9 moi sensible. A Diocese ten 1.070 parroquias, pero os cemiterios chegan a 1.400. Imos facer un censo da realidade de cada un e imos facer tam\u00e9n un censo e un inventario dos bens inmobles da Diocese.\r\n\r\n<strong>D\u00e1 a impresi\u00f3n de que non ser\u00e1 unha tarefa sinxela... <\/strong>\r\n\r\nTemos que inventariar toda esa realidade que temos de bens para, primeiro, saber o que temos e por tanto valoralo, aprecialo e despois conservalo e protexelo. Pero ao mesmo tempo que iso permita o seu uso dentro da protecci\u00f3n axeitada que require un patrimonio que temos obrigaci\u00f3n de conservar. A\u00ed est\u00e1n as casas reitorais, de moitas delas xa quedan pedras sobre pedras, outras est\u00e1n nun magn\u00edfico estado. Pero, que uso lles podemos dar, que convenios podemos alcanzar con distintas instituci\u00f3ns para que te\u00f1an un uso que siga por unha banda beneficiando \u00e1 Igrexa diocesana pero que por outra banda repercuta tam\u00e9n no \u00e1mbito onde est\u00e1 presente esa casa? \u00c9 un dos retos grandes e a\u00ed est\u00e1 a traballar todo o equipo de Econom\u00eda e Patrimonio, co vigairo xeral da Diocese coordin\u00e1ndoos.\r\n\r\n<strong>O papa Francisco acaba de autorizar as bendici\u00f3ns \u00e1s parellas homosexuais ou en situaci\u00f3n irregular, que opini\u00f3n mer\u00e9celle ao arcebispo de Santiago esta decisi\u00f3n?<\/strong>\r\n\r\nBendicir significa que Deus di ben de n\u00f3s. E a bendici\u00f3n que se propuxo \u00e9 unha bendici\u00f3n de tipo pastoral. Debemos ter unha actitude de acollida, de proximidade e axudar a xente para cami\u00f1ar sempre. O que non podemos \u00e9 desprezar, abeirar ou mirar para outro lado. Con este xesto do papa o que se est\u00e1 mostrando \u00e9 que temos que ter e mostrar precisamente ese Deus que acolle a todos os seus fillos e fillas.\r\n\r\n<strong>A alcaldesa tampouco acudir\u00e1 \u00e1 festa da Translaci\u00f3n... <\/strong>\r\n\r\nA porta sempre estar\u00e1 aberta. \u00c9 a alcaldesa de todos os que vivimos nesta cidade. E digo vivimos, porque eu tam\u00e9n son veci\u00f1o e, polo tanto, ela tam\u00e9n me representa a min como alcaldesa de todos os cidad\u00e1ns que viven aqu\u00ed, sexan crentes ou non crentes. A porta segue aberta e a invitaci\u00f3n seguirase formulando en cada ocasi\u00f3n.\r\n\r\n<strong> Vexo que leva na lapela da chaqueta o pin de C\u00e1ritas, que representa para vostede?<\/strong>\r\n\r\nPara min C\u00e1ritas foi un descubrimento. Eu co\u00f1ec\u00eda C\u00e1ritas, pero ao chegar a Santiago mergulleime nesa realidade e non deixo de admirar e de alentar o que C\u00e1ritas \u00e9 e hai cada d\u00eda. Moitas veces con esa discreci\u00f3n coa que o traballador e o voluntario de C\u00e1ritas avanza nos distintos proxectos ou programas que se desenvolven. Pero, sobre todo, e o m\u00e1is importante, non deixo de admirar o tesouro de C\u00e1ritas, as persoas que son acollidas, escoitadas e acompa\u00f1adas. \u00c9 impresionante. Ese tesouro humano e tam\u00e9n ferido. Por iso, para min C\u00e1ritas est\u00e1 no centro.\r\n\r\n<strong>Puxo \u00e1 fronte da entidade a unha persoa cunha dilatada traxectoria no \u00e1mbito do servizo p\u00fablico, neste caso na pol\u00edtica, a exconselleira Pilar Farjas...<\/strong>\r\n\r\nPilar \u00e9 tam\u00e9n unha muller de parroquia, de vida parroquial, con identidade cristi\u00e1 profunda. Eu d\u00edxenlle: Pilar, con esa liberdade que me gusta dar sempre aos colaboradores, proxectade, innovade, abride novos cami\u00f1os, respondede \u00e1s novas pobrezas; fai equipo, equipo de traballo cos voluntarios e traballadores en C\u00e1ritas para seguir respondendo \u00e1 pobreza, \u00e1 de sempre, que est\u00e1 a\u00ed tam\u00e9n, pero sobre todo \u00e1s novas pobrezas que est\u00e1n a aparecer.\r\n\r\n<strong>Ela fal\u00e1banos da pobreza da soidade, que cada vez chega m\u00e1is aos anci\u00e1ns e aos nenos... <\/strong>\r\n\r\nA\u00ed temos unha preocupaci\u00f3n grande, sobre todo \u00e1 hora de ver como chegar aos nosos maiores para que non se sintan sos, buscar espazos de acollida, de encontro diario, e chegar aos nosos adolescentes. \u00c9 unha preocupaci\u00f3n que tam\u00e9n compartiron os responsables, directores e persoal pedag\u00f3xico, dos colexios concertados, que \u00e9 cos que m\u00e1is contacto te\u00f1o. Dinche que te\u00f1en unha preocupaci\u00f3n moi seria por estes mozos. Agora v\u00e9monos constantemente, p\u00f3\u00f1oo entrecomillado, enredados, ou sexa, nas redes sociais, pero ese enredar non toca o que antes dic\u00eda, o sacramento do encontro.\r\n\r\n&nbsp;"},"excerpt":{"rendered":"","protected":false,"raw":""},"author":1,"featured_media":29223,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_gl_post_content":"<ul>\r\n \t<li>Arturo Reboyras | Entrevista publicada en \"El Correo Gallego\"<\/li>\r\n<\/ul>\r\nPasaron seis meses desde que monse\u00f1or Francisco Jos\u00e9 Prieto (Ourense, 1968) se fixo co mando da Arquidiocese de Santiago, na que xa se empezan a albiscar os cambios proxectados polo novo prelado. Renovaci\u00f3n dos \u00f3rganos de goberno, reestruturaci\u00f3n territorial... Todo entra dentro dun plan que ten como fin adaptarse aos recursos actuais e optimizar a atenci\u00f3n pastoral aos fieis. Un reto \"ilusionante\" para o novo arcebispo.\r\n\r\n<strong>\u00c9 arcebispo de Santiago desde hai apenas seis meses, pero xa se perciben bastantes cambios, que concepto o inspira para avanzar na folla de roteiro que trazou?<\/strong>\r\n\r\nA Diocese non \u00e9 un proxecto persoal, porque non hai m\u00e1is proxecto que o que nos encomenda a Igrexa: Ide e anunciade. Agora, ese proxecto ten que tomar forma e rostro: o estilo, a maneira. Ent\u00f3n, por unha banda: a comu\u00f1\u00f3n co papa Francisco. Temos que procurar unha Igrexa diocesana m\u00e1is participada e corresponsable, por parte de todos: sacerdotes, laicos, vida consagrada, onde todos acheguen, onde todos sentan verdadeiramente parte. E que non soamente se vexa a Igrexa como unha cuesti\u00f3n do arcebispo e o seu equipo de goberno, sen\u00f3n que todos se integren. E despois temos que conseguir que sexa significativa nesta sociedade, xa non s\u00f3 me refiro \u00e1 nosa Galicia, \u00e1 nosa terra, \u00e1s nosas xentes, sen\u00f3n na vida das nosas parroquias, as nosas comunidades, na vida coti\u00e1. Estamos agora mesmo nun proceso de repensar, e non s\u00f3 sobre o papel sen\u00f3n cos nosos sacerdotes e laicos, a distribuci\u00f3n parroquial e arciprestal. Creo que iso \u00e9 fundamental.\r\n\r\n<strong>A escaseza de sacerdotes ser\u00e1 un dos principais factores a ter en conta, imax\u00ednome...<\/strong>\r\n\r\nEsta \u00e9 unha Diocese que nos anos 70 co\u00f1eceu case mil sacerdotes. Agora mesmo hai uns 500, pero dese total en activo est\u00e1n 300. Destes, uns 120 te\u00f1en m\u00e1is de 80 anos. \u00c9 un reto importante. Non quere dicir que o sacerdote o sexa todo ou o \u00fanico na vida de la Igrexa, pero ten un papel central e fundamental. Estamos a repensar todo o que \u00e9 a vida parroquial, onde se poden constitu\u00edr unidades pastorais ou outros equipos. Ent\u00f3n, claro, aqu\u00ed v\u00e9n un cambio. Xa non \u00e9 o cura o protagonista de todo e o que despois reparte tarefas. O cura ten un papel principal e moderador, pero hai que constitu\u00edr equipos entre sacerdotes cos laicos, e a\u00ed onde houbese, tam\u00e9n cos relixiosos.\r\n\r\n<strong>Adaptarse aos tempos...<\/strong>\r\n\r\nA Igrexa ten que respirar cos tempos, que non significa responder as modas, sen\u00f3n respirar na escoita ao home e muller deste tempo, cos seus retos e dificultades, que son moitas. Nun mundo que est\u00e1 a cambiar a unha velocidade tremenda. Unha velocidade que xa non soamente \u00e9 f\u00edsica ou material, sen\u00f3n que chega desde o punto de vista do mundo dixital, da intelixencia artificial, da realidade que est\u00e1 a vivir unha sociedade agora mesmo nun momento complexo e dif\u00edcil. Estamos a velo e palpando d\u00eda a d\u00eda: tensi\u00f3ns, polarizaci\u00f3ns. Ben, e agora mesmo, que ten que ser a Igrexa? Protagonista, non; significativa. E iso \u00e9 o que eu quero.\r\n\r\n<strong>Todo un reto, sen d\u00fabida...<\/strong>\r\n\r\nO que temos que evitar \u00e9 deixarnos levar: nada de inercias, nada de rutinas, porque o que fan \u00e9 frearnos e quedamos quietos. Mentres, a historia do mundo pasa diante dos nosos ollos. E eses ollos acaban por mirar cara \u00e1 Igrexa como algo do pasado.\r\n\r\n<strong>As ideas son renovadoras, indubidablemente, pero cando vai \u00e1s parroquias e comp\u00e1rteas cos sacerdotes, que resposta recibe?<\/strong>\r\n\r\n\u00c9 bo que nos habituemos todos, te\u00f1amos a idade que te\u00f1amos, a escoitar o tempo no que vivimos. \u00c9 importante, porque os cambios son moi r\u00e1pidos. Non todo o mundo ten o mesmo ritmo, pero \u00e9 certo que si hai unha acollida, sobre todo cando te achegas desde actitudes sempre permanentes e procuras proximidade, amabilidade, acollida, escoita... Iso funciona sempre porque facilita o encontro. Desde a\u00ed, co ritmo de cada un, \u00e9 posible facer cambios e establecer un horizonte cara ao que queremos chegar.\r\n\r\n<strong> Entre os seus primeiros cambios est\u00e1 a renovaci\u00f3n da Curia, que criterios seguiu \u00e1 hora de facer estes nomeamentos?<\/strong>\r\n\r\nBusquei persoas dun perfil fundamentalmente evanx\u00e9lico, eclesial. Busquei a diversidade porque enriquece. Sempre digo que na vida da Igrexa non debemos confundir unidade con uniformidade, unidade e diversidade, esa \u00e9 a clave. Unha unidade diversa \u00e9 como unha realidade sinf\u00f3nica. Ent\u00f3n, busquei unha opci\u00f3n sinf\u00f3nica, distintas voces, e que todas poidan, diriamos, compartir unha partitura, pero interpretada desde a s\u00faa particularidade. Iso enriquece \u00e1 Igrexa.\r\n\r\n<strong>A Vigair\u00eda de Ensino p\u00faxoa por primeira vez en mans dunha muller, unha nai de familia. Os laicos cobran protagonismo no goberno da Arquidiocese...<\/strong>\r\n\r\nOs laicos van ter un papel fundamental e central por un feito non de necesidade, sen\u00f3n porque o laico ten unha vocaci\u00f3n propia na vida de la Igrexa. Esa vocaci\u00f3n que temos todos por ser chamados a ser disc\u00edpulos, bautizados. O laico est\u00e1 chamado a unha maior corresponsabilidade que se est\u00e1 expresando en compromisos de responsabilidade e en papeis decisorios na vida da nosa Igrexa diocesana. Un exemplo \u00e9 unha tarefa tan importante como a que afecta a todo o que \u00e9 o \u00e1mbito do ensino, non soamente o ensino da relixi\u00f3n escolar, sen\u00f3n os nosos colexios e centros educativos. Eu busco persoas cun perfil eclesial, evanx\u00e9lico, e con ganas de traballar e de abrir novos cami\u00f1os e de facelo en equipo. Son as ideas que lles transmito. Despois, conf\u00edo plenamente nas persoas \u00e1s que nomeei para coordinar as distintas \u00e1reas diocesanas.\r\n\r\n<strong>Reorganizar o territorio dunha Diocese tan grande, como exp\u00f3n, imax\u00ednome que non ser\u00e1 f\u00e1cil... <\/strong>\r\n\r\nRealizamos xa o principal cambio estrutural, pero agora ten que chegar \u00e1 vida real das nosas parroquias. A parroquia xa non se basta por si mesma para a vida pastoral e eclesial das nosas xentes, pero tampouco est\u00e1 a bastar para a vida social e civil. A nivel civil vemos como para ofrecer mellores servizos e m\u00e1is calidade \u00e1s veces central\u00edzanse, a\u00ednda que \u00e9 certo que \u00e1s veces se deslocaliza pola dificultade que ten. Claro, \u00e9 unha tensi\u00f3n. A tensi\u00f3n que se vive civilmente nestas cuesti\u00f3ns xa a vivimos eclesialmente. E a parroquia, con todo o que significa e \u00e9, xa non se basta por si mesma. Para as celebraci\u00f3ns, para a catequese, para a acci\u00f3n sociocaritativa.\r\n\r\n<strong>Que se pretende configurar?<\/strong>\r\n\r\nCham\u00e9moslle como queiramos: unidades pastorais, parroquiais... Pero deben permitir aglutinar esa realidade na que se atopan distintas parroquias sent\u00edndose parte dun proxecto compartido como unidade pastoral dentro dun arciprestado ou dunha arquidiocese. Haber\u00e1 que racionalizar as celebraci\u00f3ns dominicais etc. Claro, isto sup\u00f3n tam\u00e9n un reeducarnos todos. Traballar nunha pedagox\u00eda na cal deixemos iso de 'sempre fixemos as\u00ed', que argumento tan feble!\r\n\r\n<strong>Unha realidade que se vive nas parroquias \u00e9 que as igrexas est\u00e1n cada vez m\u00e1is baleiras.M\u00e1is al\u00f3 do te\u00f3rico, que pode facer un cura para recuperar aos fieis?<\/strong>\r\n\r\nA acci\u00f3n pastoral, m\u00e1is al\u00f3 das s\u00faas programaci\u00f3ns e proxectos, \u00e9 unha acci\u00f3n non de rutina sen\u00f3n coti\u00e1, que \u00e9 distinto, do d\u00eda a d\u00eda. E hai que potenciar sobre todo a escoita, a acollida, unha pastoral de proximidade, de proximidade. Xa antes da pandemia vi\u00f1amos vivindo un momento progresivo, cham\u00e9moslle de abandono, ou m\u00e1is ben de indiferenza. \u00c9 verdade que o relixioso a\u00ednda marca o ritmo da nosa xente, pero esa dimensi\u00f3n crente que enra\u00edza a t\u00faa vida \u00e9 mirada dunha maneira curiosa e estra\u00f1a. Ent\u00f3n, temos que ser n\u00f3s os que demos o paso. Primeiro, mostrando a verdade do que somos. Quizais se cadra f\u00e1ltanos, por un certo pudor, dar a co\u00f1ecer a verdade do que \u00e9 unha vida parroquial, coa s\u00faa catequese, a s\u00faa C\u00e1ritas, os seus grupos de liturxia, de lectura da palabra de Deus, a eucarist\u00eda dominical, que socializa... Hai que reco\u00f1ecer tam\u00e9n que situaci\u00f3ns recentes, escandalosas e graves, na vida da Igrexa provocaron afastamento. E neste sentido hai que refacer situaci\u00f3ns que feriron a tanta xente. O Evanxeo \u00e9 transmitido sempre por contaxio, non por proselitismo, sen\u00f3n polo contaxio do testemu\u00f1o de vida.\r\n\r\n<strong>Cre que \u00e9 necesario un cambio na linguaxe para conseguir que a mensaxe chegue mellor? <\/strong>\r\n\r\nTodo mensaxe ten unha vocaci\u00f3n fundamental, que \u00e9 ser entendido, comprendido. Se eu agora estou a dicir algo e o que me escoita non entende nada, a mensaxe p\u00e9rdese. Sen traizoar a substancia da mensaxe, Xes\u00fas falou coa linguaxe do seu tempo. A Igrexa dos s\u00e9culos seguintes coa linguaxe do seu tempo; pero o anuncio segue sendo o mesmo e segue sendo reco\u00f1ecible... Todo o mundo sabe o que \u00e9 unha boa noticia, todo o mundo sabe o que \u00e9 unha proposta dun Deus que se achega, que abraza a vida dos homes; pero dio de tal maneira que che entendan con esa linguaxe. Loxicamente, non podes falar a un home ou a unha muller do primeiro terzo do sigloXXI como o fac\u00edas no s\u00e9culo XX.\r\n\r\n<strong>Cando llo di aos sacerdotes de m\u00e1is idade, non lle responden que pide demasiado?<\/strong>\r\n\r\nSi, \u00e1s veces dino, pero tam\u00e9n son moi comprensibles e fixeron un gran esforzo ao longo dos seus anos. Son admirables os nosos sacerdotes maiores, que co\u00f1eceron moitos cambios e souberon responder a cada momento. Pero temos que ser capaces de xerar unha certa empat\u00eda, unha certa proximidade. E se non atopamos os termos axeitados, a linguaxe dun sincero apert\u00f3n de mans, un abrazo sincero ou unha escoita atenta mirando ao outro..., iso a calquera idade p\u00f3dese facer. Esa \u00e9 unha linguaxe que permanece sempre.\r\n\r\n<strong>Creo que tam\u00e9n ten entre os seus plans a realizaci\u00f3n dunha auditor\u00eda do patrimonio da Arquidiocese, inclu\u00eddos os cemiterios...<\/strong>\r\n\r\nTe\u00f1o unha preocupaci\u00f3n especial por como po\u00f1er o patrimonio en valor para beneficio da actividade pastoral da Igrexa e para beneficio do ben com\u00fan da sociedade. A realidade dos cemiterios en Galicia \u00e9 moi sensible. A Diocese ten 1.070 parroquias, pero os cemiterios chegan a 1.400. Imos facer un censo da realidade de cada un e imos facer tam\u00e9n un censo e un inventario dos bens inmobles da Diocese.\r\n\r\n<strong>D\u00e1 a impresi\u00f3n de que non ser\u00e1 unha tarefa sinxela... <\/strong>\r\n\r\nTemos que inventariar toda esa realidade que temos de bens para, primeiro, saber o que temos e por tanto valoralo, aprecialo e despois conservalo e protexelo. Pero ao mesmo tempo que iso permita o seu uso dentro da protecci\u00f3n axeitada que require un patrimonio que temos obrigaci\u00f3n de conservar. A\u00ed est\u00e1n as casas reitorais, de moitas delas xa quedan pedras sobre pedras, outras est\u00e1n nun magn\u00edfico estado. Pero, que uso lles podemos dar, que convenios podemos alcanzar con distintas instituci\u00f3ns para que te\u00f1an un uso que siga por unha banda beneficiando \u00e1 Igrexa diocesana pero que por outra banda repercuta tam\u00e9n no \u00e1mbito onde est\u00e1 presente esa casa? \u00c9 un dos retos grandes e a\u00ed est\u00e1 a traballar todo o equipo de Econom\u00eda e Patrimonio, co vigairo xeral da Diocese coordin\u00e1ndoos.\r\n\r\n<strong>O papa Francisco acaba de autorizar as bendici\u00f3ns \u00e1s parellas homosexuais ou en situaci\u00f3n irregular, que opini\u00f3n mer\u00e9celle ao arcebispo de Santiago esta decisi\u00f3n?<\/strong>\r\n\r\nBendicir significa que Deus di ben de n\u00f3s. E a bendici\u00f3n que se propuxo \u00e9 unha bendici\u00f3n de tipo pastoral. Debemos ter unha actitude de acollida, de proximidade e axudar a xente para cami\u00f1ar sempre. O que non podemos \u00e9 desprezar, abeirar ou mirar para outro lado. Con este xesto do papa o que se est\u00e1 mostrando \u00e9 que temos que ter e mostrar precisamente ese Deus que acolle a todos os seus fillos e fillas.\r\n\r\n<strong>A alcaldesa tampouco acudir\u00e1 \u00e1 festa da Translaci\u00f3n... <\/strong>\r\n\r\nA porta sempre estar\u00e1 aberta. \u00c9 a alcaldesa de todos os que vivimos nesta cidade. E digo vivimos, porque eu tam\u00e9n son veci\u00f1o e, polo tanto, ela tam\u00e9n me representa a min como alcaldesa de todos os cidad\u00e1ns que viven aqu\u00ed, sexan crentes ou non crentes. A porta segue aberta e a invitaci\u00f3n seguirase formulando en cada ocasi\u00f3n.\r\n\r\n<strong> Vexo que leva na lapela da chaqueta o pin de C\u00e1ritas, que representa para vostede?<\/strong>\r\n\r\nPara min C\u00e1ritas foi un descubrimento. Eu co\u00f1ec\u00eda C\u00e1ritas, pero ao chegar a Santiago mergulleime nesa realidade e non deixo de admirar e de alentar o que C\u00e1ritas \u00e9 e hai cada d\u00eda. Moitas veces con esa discreci\u00f3n coa que o traballador e o voluntario de C\u00e1ritas avanza nos distintos proxectos ou programas que se desenvolven. Pero, sobre todo, e o m\u00e1is importante, non deixo de admirar o tesouro de C\u00e1ritas, as persoas que son acollidas, escoitadas e acompa\u00f1adas. \u00c9 impresionante. Ese tesouro humano e tam\u00e9n ferido. Por iso, para min C\u00e1ritas est\u00e1 no centro.\r\n\r\n<strong>Puxo \u00e1 fronte da entidade a unha persoa cunha dilatada traxectoria no \u00e1mbito do servizo p\u00fablico, neste caso na pol\u00edtica, a exconselleira Pilar Farjas...<\/strong>\r\n\r\nPilar \u00e9 tam\u00e9n unha muller de parroquia, de vida parroquial, con identidade cristi\u00e1 profunda. Eu d\u00edxenlle: Pilar, con esa liberdade que me gusta dar sempre aos colaboradores, proxectade, innovade, abride novos cami\u00f1os, respondede \u00e1s novas pobrezas; fai equipo, equipo de traballo cos voluntarios e traballadores en C\u00e1ritas para seguir respondendo \u00e1 pobreza, \u00e1 de sempre, que est\u00e1 a\u00ed tam\u00e9n, pero sobre todo \u00e1s novas pobrezas que est\u00e1n a aparecer.\r\n\r\n<strong>Ela fal\u00e1banos da pobreza da soidade, que cada vez chega m\u00e1is aos anci\u00e1ns e aos nenos... <\/strong>\r\n\r\nA\u00ed temos unha preocupaci\u00f3n grande, sobre todo \u00e1 hora de ver como chegar aos nosos maiores para que non se sintan sos, buscar espazos de acollida, de encontro diario, e chegar aos nosos adolescentes. \u00c9 unha preocupaci\u00f3n que tam\u00e9n compartiron os responsables, directores e persoal pedag\u00f3xico, dos colexios concertados, que \u00e9 cos que m\u00e1is contacto te\u00f1o. Dinche que te\u00f1en unha preocupaci\u00f3n moi seria por estes mozos. Agora v\u00e9monos constantemente, p\u00f3\u00f1oo entrecomillado, enredados, ou sexa, nas redes sociais, pero ese enredar non toca o que antes dic\u00eda, o sacramento do encontro.\r\n\r\n&nbsp;","_gl_post_name":"mons-francisco-jose-prieto-a-igrexa-debe-respirar-coa-rapidez-dos-tempos-pero-sen-responder-as-modas","_gl_post_excerpt":"","_gl_post_title":"Mons. Francisco Jos\u00e9 Prieto: \u201cA Igrexa debe respirar coa rapidez dos tempos, pero sen responder \u00e1s modas\u201d","_es_post_content":"<ul>\r\n \t<li>Arturo Reboyras | Entrevista publicada en \"El Correo Gallego\"<\/li>\r\n<\/ul>\r\nHan pasado seis meses desde que monse\u00f1or Francisco Jos\u00e9 Prieto (Ourense, 1968) se hizo con el mando de la Archidi\u00f3cesis de Santiago, en la que ya se empiezan a vislumbrar los cambios proyectados por el nuevo prelado. Renovaci\u00f3n de los \u00f3rganos de gobierno, reestructuraci\u00f3n territorial... Todo entra dentro de un plan que tiene como fin adaptarse a los recursos actuales y optimizar la atenci\u00f3n pastoral a los fieles. Un reto \"ilusionante\" para el nuevo arzobispo.\r\n\r\n<strong>Es arzobispo de Santiago desde hace apenas seis meses, pero ya se perciben bastantes cambios, \u00bfqu\u00e9 concepto le inspira para avanzar en la hoja de ruta que ha trazado?<\/strong>\r\n\r\nLa Di\u00f3cesis no es un proyecto personal, porque no hay m\u00e1s proyecto que el que nos encomienda la Iglesia: Id y anunciad. Ahora, ese proyecto tiene que tomar forma y rostro: el estilo, la manera. Entonces, por una parte: la comuni\u00f3n con el papa Francisco. Tenemos que procurar una Iglesia diocesana m\u00e1s participada y corresponsable, por parte de todos: sacerdotes, laicos, vida consagrada, donde todos aporten, donde todos se sientan verdaderamente parte. Y que no solamente se vea a la Iglesia como una cuesti\u00f3n del arzobispo y su equipo de gobierno, sino que todos se integren. Y despu\u00e9s tenemos que conseguir que sea significativa en esta sociedad, ya no solo me refiero a nuestra Galicia, a nuestra tierra, a nuestras gentes, sino en la vida de nuestras parroquias, nuestras comunidades, en la vida cotidiana. Estamos ahora mismo en un proceso de repensar, y no solo sobre el papel sino con nuestros sacerdotes y laicos, la distribuci\u00f3n parroquial y arciprestal. Creo que eso es fundamental.\r\n\r\n<strong>La escasez de sacerdotes ser\u00e1 uno de los principales factores a tener en cuenta, me imagino...<\/strong>\r\n\r\nEsta es una Di\u00f3cesis que en los a\u00f1os 70 conoci\u00f3 casi mil sacerdotes. Ahora mismo hay unos 500, pero de ese total en activo est\u00e1n 300. De \u00e9stos, unos 120 tienen m\u00e1s de 80 a\u00f1os. Es un reto importante. No quiere decir que el sacerdote lo sea todo o lo \u00fanico en la vida de la Iglesia, pero tiene un papel central y fundamental. Estamos repensando todo lo que es la vida parroquial, donde se pueden constituir unidades pastorales u otros equipos. Entonces, claro, aqu\u00ed viene un cambio. Ya no es el cura el protagonista de todo y el que despu\u00e9s reparte tareas. El cura tiene un papel principal y moderador, pero hay que constituir equipos entre sacerdotes con los laicos, y ah\u00ed donde hubiera, tambi\u00e9n con los religiosos.\r\n\r\n<strong>Adaptarse a los tiempos...<\/strong>\r\n\r\nLa Iglesia tiene que respirar con los tiempos, que no significa responder a las modas, sino respirar en la escucha al hombre y mujer de este tiempo, con sus retos y dificultades, que son muchas. En un mundo que est\u00e1 cambiando a una velocidad tremenda. Una velocidad que ya no solamente es f\u00edsica o material, sino que llega desde el punto de vista del mundo digital, de la inteligencia artificial, de la realidad que est\u00e1 viviendo una sociedad ahora mismo en un momento complejo y dif\u00edcil. Lo estamos viendo y palpando d\u00eda a d\u00eda: tensiones, polarizaciones. Bueno, y ahora mismo, \u00bfqu\u00e9 tiene que ser la Iglesia? Protagonista, no; significativa. Y eso es lo que yo quiero.\r\n\r\n<strong>Todo un reto, sin duda...<\/strong>\r\n\r\nLo que tenemos que evitar es dejarnos llevar: nada de inercias, nada de rutinas, porque lo que hacen es frenarnos y nos quedamos quietos. Mientras, la historia del mundo pasa delante de nuestros ojos. Y esos ojos acaban por mirar hacia la Iglesia como algo del pasado.\r\n\r\n<strong>Las ideas son renovadoras, indudablemente, pero cuando va a las parroquias y las comparte con los sacerdotes, \u00bfqu\u00e9 respuesta recibe?<\/strong>\r\n\r\nEs bueno que nos habituemos todos, tengamos la edad que tengamos, a escuchar el tiempo en el que vivimos. Es importante, porque los cambios son muy r\u00e1pidos. No todo el mundo tiene el mismo ritmo, pero es cierto que s\u00ed hay una acogida, sobre todo cuando te acercas desde actitudes siempre permanentes y procuras cercan\u00eda, amabilidad, acogida, escucha... Eso funciona siempre porque facilita el encuentro. Desde ah\u00ed, con el ritmo de cada uno, es posible hacer cambios y establecer un horizonte hacia el que queremos llegar.\r\n\r\n<strong>Entre sus primeros cambios est\u00e1 la renovaci\u00f3n de la Curia, \u00bfqu\u00e9 criterios ha seguido a la hora de hacer estos nombramientos?<\/strong>\r\n\r\nHe buscado personas de un perfil fundamentalmente evang\u00e9lico, eclesial. He buscado la diversidad porque enriquece. Siempre digo que en la vida de la Iglesia no debemos confundir unidad con uniformidad, unidad y diversidad, esa es la clave. Una unidad diversa es como una realidad sinf\u00f3nica. Entonces, he buscado una opci\u00f3n sinf\u00f3nica, distintas voces, y que todas puedan, dir\u00edamos, compartir una partitura, pero interpretada desde su particularidad. Eso enriquece a la Iglesia.\r\n\r\n<strong>La Vicar\u00eda de Ense\u00f1anza la ha puesto por primera vez en manos de una mujer, una madre de familia. Los laicos cobran protagonismo en el gobierno de la Archidi\u00f3cesis...<\/strong>\r\n\r\nLos laicos van a tener un papel fundamental y central por un hecho no de necesidad, sino porque el laico tiene una vocaci\u00f3n propia en la vida de la Iglesia. Esa vocaci\u00f3n que tenemos todos por ser llamados a ser disc\u00edpulos, bautizados. El laico est\u00e1 llamado a una mayor corresponsabilidad que se est\u00e1 expresando en compromisos de responsabilidad y en papeles decisorios en la vida de nuestra Iglesia diocesana. Un ejemplo es una tarea tan importante como la que afecta a todo lo que es el \u00e1mbito de la ense\u00f1anza, no solamente la ense\u00f1anza de la religi\u00f3n escolar, sino nuestros colegios y centros educativos. Yo busco personas con un perfil eclesial, evang\u00e9lico, y con ganas de trabajar y de abrir nuevos caminos y de hacerlo en equipo. Son las ideas que les transmito. Despu\u00e9s, conf\u00edo plenamente en las personas a las que he nombrado para coordinar las distintas \u00e1reas diocesanas.\r\n\r\n<strong>Reorganizar el territorio de una Di\u00f3cesis tan grande, como plantea, me imagino que no ser\u00e1 f\u00e1cil...<\/strong>\r\n\r\nHemos realizado ya el principal cambio estructural, pero ahora tiene que llegar a la vida real de nuestras parroquias. La parroquia ya no se basta por s\u00ed misma para la vida pastoral y eclesial de nuestras gentes, pero tampoco est\u00e1 bastando para la vida social y civil. A nivel civil vemos c\u00f3mo para ofrecer mejores servicios y m\u00e1s calidad a veces se centralizan, aunque es cierto que a veces se deslocaliza por la dificultad que tiene. Claro, es una tensi\u00f3n. La tensi\u00f3n que se vive civilmente en estas cuestiones ya la vivimos eclesialmente. Y la parroquia, con todo lo que significa y es, ya no se basta por s\u00ed misma. Para las celebraciones, para la catequesis, para la acci\u00f3n sociocaritativa.\r\n\r\n<strong>\u00bfQu\u00e9 se pretende configurar?<\/strong>\r\n\r\nLlam\u00e9mosle como queramos: unidades pastorales, parroquiales... Pero deben permitir aglutinar esa realidad en la que se encuentran distintas parroquias sinti\u00e9ndose parte de un proyecto compartido como unidad pastoral dentro de un arciprestazgo o de una archidi\u00f3cesis. Habr\u00e1 que racionalizar las celebraciones dominicales, etc. Claro, esto supone tambi\u00e9n un reeducarnos todos. Trabajar en una pedagog\u00eda en la cual dejemos eso de 'siempre hemos hecho as\u00ed', \u00a1qu\u00e9 argumento tan endeble!\r\n\r\n<strong>Una realidad que se vive en las parroquias es que las iglesias est\u00e1n cada vez m\u00e1s vac\u00edas.M\u00e1s all\u00e1 de lo te\u00f3rico, \u00bfqu\u00e9 puede hacer un cura para recuperar a los fieles?<\/strong>\r\n\r\nLa acci\u00f3n pastoral, m\u00e1s all\u00e1 de sus programaciones y proyectos, es una acci\u00f3n no de rutina sino cotidiana, que es distinto, del d\u00eda a d\u00eda. Y hay que potenciar sobre todo la escucha, la acogida, una pastoral de proximidad, de cercan\u00eda. Ya antes de la pandemia ven\u00edamos viviendo un momento progresivo, llam\u00e9mosle de abandono, o m\u00e1s bien de indiferencia. Es verdad que lo religioso a\u00fan marca el ritmo de nuestra gente, pero esa dimensi\u00f3n creyente que enra\u00edza tu vida es mirada de una manera curiosa y extra\u00f1a. Entonces, tenemos que ser nosotros los que demos el paso. Primero, mostrando la verdad de lo que somos. Quiz\u00e1s a lo mejor nos falta, por un cierto pudor, dar a conocer la verdad de lo que es una vida parroquial, con su catequesis, su C\u00e1ritas, sus grupos de liturgia, de lectura de la palabra de Dios, la eucarist\u00eda dominical, que socializa... Hay que reconocer tambi\u00e9n que situaciones recientes, escandalosas y graves, en la vida de la Iglesia han provocado alejamiento. Y en este sentido hay que rehacer situaciones que han herido a tanta gente. El Evangelio es transmitido siempre por contagio, no por proselitismo, sino por el contagio del testimonio de vida.\r\n\r\n<strong>\u00bfCree que es necesario un cambio en el lenguaje para conseguir que el mensaje llegue mejor?<\/strong>\r\n\r\nTodo mensaje tiene una vocaci\u00f3n fundamental, que es ser entendido, comprendido. Si yo ahora estoy diciendo algo y el que me escucha no entiende nada, el mensaje se pierde. Sin traicionar la sustancia del mensaje, Jes\u00fas habl\u00f3 con el lenguaje de su tiempo. La Iglesia de los siglos siguientes con el lenguaje de su tiempo; pero el anuncio sigue siendo el mismo y sigue siendo reconocible... Todo el mundo sabe lo que es una buena noticia, todo el mundo sabe lo que es una propuesta de un Dios que se acerca, que abraza la vida de los hombres; pero dilo de tal manera que te entiendan con ese lenguaje. L\u00f3gicamente, no puedes hablar a un hombre o a una mujer del primer tercio del sigloXXI como lo hac\u00edas en el siglo XX.\r\n\r\n<strong>Cuando se lo dice a los sacerdotes de m\u00e1s edad, \u00bfno le responden que pide demasiado?<\/strong>\r\n\r\nS\u00ed, a veces lo dicen, pero tambi\u00e9n son muy comprensibles y han hecho un gran esfuerzo a lo largo de sus a\u00f1os. Son admirables nuestros sacerdotes mayores, que han conocido muchos cambios y han sabido responder a cada momento. Pero tenemos que ser capaces de generar una cierta empat\u00eda, una cierta proximidad. Y si no encontramos los t\u00e9rminos adecuados, el lenguaje de un sincero apret\u00f3n de manos, un abrazo sincero o una escucha atenta mirando al otro..., eso a cualquier edad se puede hacer. Ese es un lenguaje que permanece siempre.\r\n\r\n<strong>Creo que tambi\u00e9n tiene entre sus planes la realizaci\u00f3n de una auditor\u00eda del patrimonio de la Archidi\u00f3cesis, incluidos los cementerios...<\/strong>\r\n\r\nTengo una preocupaci\u00f3n especial por c\u00f3mo poner el patrimonio en valor para beneficio de la actividad pastoral de la Iglesia y para beneficio del bien com\u00fan de la sociedad. La realidad de los cementerios en Galicia es muy sensible. La Di\u00f3cesis tiene 1.070 parroquias, pero los cementerios llegan a 1.400. Vamos a hacer un censo de la realidad de cada uno y vamos a hacer tambi\u00e9n un censo y un inventario de los bienes inmuebles de la Di\u00f3cesis.\r\n\r\n<strong>Da la impresi\u00f3n de que no ser\u00e1 una tarea sencilla...<\/strong>\r\n\r\nTenemos que inventariar toda esa realidad que tenemos de bienes para, primero, saber lo que tenemos y por tanto valorarlo, apreciarlo y despu\u00e9s conservarlo y protegerlo. Pero al mismo tiempo que eso permita su uso dentro de la protecci\u00f3n adecuada que requiere un patrimonio que tenemos obligaci\u00f3n de conservar. Ah\u00ed est\u00e1n las casas rectorales, de muchas de ellas ya quedan piedras sobre piedras, otras est\u00e1n en un magn\u00edfico estado. Pero, \u00bfqu\u00e9 uso les podemos dar, qu\u00e9 convenios podemos alcanzar con distintas instituciones para que tengan un uso que siga por una parte beneficiando a la Iglesia diocesana pero que por otra parte repercuta tambi\u00e9n en el \u00e1mbito donde est\u00e1 presente esa casa? Es uno de los retos grandes y ah\u00ed est\u00e1 trabajando todo el equipo de Econom\u00eda y Patrimonio, con el vicario general de la Di\u00f3cesis coordin\u00e1ndoles.\r\n\r\n<strong>El papa Francisco acaba de autorizar las bendiciones a las parejas homosexuales o en situaci\u00f3n irregular, \u00bfqu\u00e9 opini\u00f3n le merece al arzobispo de Santiago esta decisi\u00f3n?<\/strong>\r\n\r\nBendecir significa que Dios dice bien de nosotros. Y la bendici\u00f3n que se ha propuesto es una bendici\u00f3n de tipo pastoral. Debemos tener una actitud de acogida, de cercan\u00eda y ayudar a la gente a caminar siempre. Lo que no podemos es despreciar, orillar o mirar para otro lado. Con este gesto del papa lo que se est\u00e1 mostrando es que tenemos que tener y mostrar precisamente ese Dios que acoge a todos sus hijos e hijas.\r\n\r\n<strong>La alcaldesa tampoco acudir\u00e1 a la fiesta de la Traslaci\u00f3n...<\/strong>\r\n\r\nLa puerta siempre estar\u00e1 abierta. Es la alcaldesa de todos los que vivimos en esta ciudad. Y digo vivimos, porque yo tambi\u00e9n soy vecino y, por tanto, ella tambi\u00e9n me representa a m\u00ed como alcaldesa de todos los ciudadanos que viven aqu\u00ed, sean creyentes o no creyentes. La puerta sigue abierta y la invitaci\u00f3n se seguir\u00e1 formulando en cada ocasi\u00f3n.\r\n\r\n<strong>Veo que lleva en la solapa de la chaqueta el pin de C\u00e1ritas, \u00bfqu\u00e9 representa para usted?<\/strong>\r\n\r\nPara m\u00ed C\u00e1ritas fue un descubrimiento. Yo conoc\u00eda C\u00e1ritas, pero al llegar a Santiago me he sumergido en esa realidad y no dejo de admirar y de alentar lo que C\u00e1ritas es y hace cada d\u00eda. Muchas veces con esa discreci\u00f3n con la que el trabajador y el voluntario de C\u00e1ritas avanza en los distintos proyectos o programas que se desarrollan. Pero, sobre todo, y lo m\u00e1s importante, no dejo de admirar el tesoro de C\u00e1ritas, las personas que son acogidas, escuchadas y acompa\u00f1adas. Es impresionante. Ese tesoro humano y tambi\u00e9n herido. Por eso, para m\u00ed C\u00e1ritas est\u00e1 en el centro.\r\n\r\n<strong>Ha puesto al frente de la entidad a una persona con una dilatada trayectoria en el \u00e1mbito del servicio p\u00fablico, en este caso en la pol\u00edtica, la exconselleira Pilar Farjas...<\/strong>\r\n\r\nPilar es tambi\u00e9n una mujer de parroquia, de vida parroquial, con identidad cristiana profunda. Yo le he dicho: Pilar, con esa libertad que me gusta dar siempre a los colaboradores, proyectad, innovad, abrid nuevos caminos, responded a las nuevas pobrezas; haz equipo, equipo de trabajo con los voluntarios y trabajadores en C\u00e1ritas para seguir respondiendo a la pobreza, a la de siempre, que est\u00e1 ah\u00ed tambi\u00e9n, pero sobre todo a las nuevas pobrezas que est\u00e1n apareciendo.\r\n\r\n<strong>Ella nos hablaba de la pobreza de la soledad, que cada vez llega m\u00e1s a los ancianos y a los ni\u00f1os...<\/strong>\r\n\r\nAh\u00ed tenemos una preocupaci\u00f3n grande, sobre todo a la hora de ver c\u00f3mo llegar a nuestros mayores para que no se sientan solos, buscar espacios de acogida, de encuentro diario, y llegar a nuestros adolescentes. Es una preocupaci\u00f3n que tambi\u00e9n han compartido los responsables, directores y personal pedag\u00f3gico, de los colegios concertados, que es con los que m\u00e1s contacto tengo. Te dicen que tienen una preocupaci\u00f3n muy seria por estos j\u00f3venes. Ahora nos vemos constantemente, lo pongo entrecomillado, enredados, o sea, en las redes sociales, pero ese enredar no toca lo que antes dec\u00eda, el sacramento del encuentro.\r\n\r\n&nbsp;","_es_post_name":"mons-francisco-jose-prieto-la-iglesia-debe-respirar-con-la-rapidez-de-los-tiempos-pero-sin-responder-a-las-modas","_es_post_excerpt":"","_es_post_title":"Mons. Francisco Jos\u00e9 Prieto: \u201cLa Iglesia debe respirar con la rapidez de los tiempos, pero sin responder a las modas\u201d","edit_language":"gl","footnotes":""},"categories":[3,4],"tags":[80],"class_list":["post-29222","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","category-actualidad","category-arzobispo","tag-medios"],"yoast_head":"<!-- This site is optimized with the Yoast SEO plugin v28.8 - https:\/\/yoast.com\/product\/yoast-seo-wordpress\/ -->\n<title>Mons. Francisco Jos\u00e9 Prieto: \u201cLa Iglesia debe respirar con la rapidez de los tiempos, pero sin responder a las modas\u201d - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/archicompostela.org\/mons-francisco-jose-prieto-la-iglesia-debe-respirar-con-la-rapidez-de-los-tiempos-pero-sin-responder-a-las-modas\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"gl_ES\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Mons. Francisco Jos\u00e9 Prieto: \u201cLa Iglesia debe respirar con la rapidez de los tiempos, pero sin responder a las modas\u201d - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"Arturo Reboyras | Entrevista publicada en &#8220;El Correo Gallego&#8221; Pasaron seis meses desde que monse\u00f1or Francisco Jos\u00e9 Prieto (Ourense, 1968) se fixo co mando da Arquidiocese de Santiago, na que xa se empezan a albiscar os cambios proxectados polo novo prelado. Renovaci\u00f3n dos \u00f3rganos de goberno, reestruturaci\u00f3n territorial&#8230; Todo entra dentro dun plan que ten [&hellip;]\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/archicompostela.org\/mons-francisco-jose-prieto-la-iglesia-debe-respirar-con-la-rapidez-de-los-tiempos-pero-sin-responder-a-las-modas\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago\" \/>\n<meta property=\"article:published_time\" content=\"2023-12-27T13:52:09+00:00\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2023-12-29T08:25:24+00:00\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/monsprieto.jpg\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:width\" content=\"1200\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:height\" content=\"675\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:type\" content=\"image\/jpeg\" \/>\n<meta name=\"author\" content=\"archicompostela_org\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Escrito por\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"archicompostela_org\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:label2\" content=\"Tempo de lectura\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data2\" content=\"10 minutes\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\\\/\\\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"Article\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/mons-francisco-jose-prieto-la-iglesia-debe-respirar-con-la-rapidez-de-los-tiempos-pero-sin-responder-a-las-modas\\\/#article\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/mons-francisco-jose-prieto-la-iglesia-debe-respirar-con-la-rapidez-de-los-tiempos-pero-sin-responder-a-las-modas\\\/\"},\"author\":{\"name\":\"archicompostela_org\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/1993741fd12112ec31242d379ae53cab\"},\"headline\":\"Mons. Francisco Jos\u00e9 Prieto: \u201cA Igrexa debe respirar coa rapidez dos tempos, pero sen responder \u00e1s modas\u201d\",\"datePublished\":\"2023-12-27T13:52:09+00:00\",\"dateModified\":\"2023-12-29T08:25:24+00:00\",\"mainEntityOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/mons-francisco-jose-prieto-la-iglesia-debe-respirar-con-la-rapidez-de-los-tiempos-pero-sin-responder-a-las-modas\\\/\"},\"wordCount\":2588,\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/mons-francisco-jose-prieto-la-iglesia-debe-respirar-con-la-rapidez-de-los-tiempos-pero-sin-responder-a-las-modas\\\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2023\\\/12\\\/monsprieto.jpg\",\"keywords\":[\"medios\"],\"articleSection\":[\"Actualidad\",\"Arzobispo\"],\"inLanguage\":\"gl-ES\"},{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/mons-francisco-jose-prieto-la-iglesia-debe-respirar-con-la-rapidez-de-los-tiempos-pero-sin-responder-a-las-modas\\\/\",\"url\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/mons-francisco-jose-prieto-la-iglesia-debe-respirar-con-la-rapidez-de-los-tiempos-pero-sin-responder-a-las-modas\\\/\",\"name\":\"Mons. Francisco Jos\u00e9 Prieto: \u201cLa Iglesia debe respirar con la rapidez de los tiempos, pero sin responder a las modas\u201d - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/mons-francisco-jose-prieto-la-iglesia-debe-respirar-con-la-rapidez-de-los-tiempos-pero-sin-responder-a-las-modas\\\/#primaryimage\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/mons-francisco-jose-prieto-la-iglesia-debe-respirar-con-la-rapidez-de-los-tiempos-pero-sin-responder-a-las-modas\\\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2023\\\/12\\\/monsprieto.jpg\",\"datePublished\":\"2023-12-27T13:52:09+00:00\",\"dateModified\":\"2023-12-29T08:25:24+00:00\",\"author\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/1993741fd12112ec31242d379ae53cab\"},\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/mons-francisco-jose-prieto-la-iglesia-debe-respirar-con-la-rapidez-de-los-tiempos-pero-sin-responder-a-las-modas\\\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"gl-ES\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/mons-francisco-jose-prieto-la-iglesia-debe-respirar-con-la-rapidez-de-los-tiempos-pero-sin-responder-a-las-modas\\\/\"]}]},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"gl-ES\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/mons-francisco-jose-prieto-la-iglesia-debe-respirar-con-la-rapidez-de-los-tiempos-pero-sin-responder-a-las-modas\\\/#primaryimage\",\"url\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2023\\\/12\\\/monsprieto.jpg\",\"contentUrl\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2023\\\/12\\\/monsprieto.jpg\",\"width\":1200,\"height\":675},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/mons-francisco-jose-prieto-la-iglesia-debe-respirar-con-la-rapidez-de-los-tiempos-pero-sin-responder-a-las-modas\\\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Portada\",\"item\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"Mons. Francisco Jos\u00e9 Prieto: \u201cLa Iglesia debe respirar con la rapidez de los tiempos, pero sin responder a las modas\u201d\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/#website\",\"url\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/\",\"name\":\"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago\",\"description\":\"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"gl-ES\"},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/1993741fd12112ec31242d379ae53cab\",\"name\":\"archicompostela_org\",\"sameAs\":[\"https:\\\/\\\/archicompostela.es\"],\"url\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/gl\\\/author\\\/archicompostela_org\\\/\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Mons. Francisco Jos\u00e9 Prieto: \u201cLa Iglesia debe respirar con la rapidez de los tiempos, pero sin responder a las modas\u201d - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/archicompostela.org\/mons-francisco-jose-prieto-la-iglesia-debe-respirar-con-la-rapidez-de-los-tiempos-pero-sin-responder-a-las-modas\/","og_locale":"gl_ES","og_type":"article","og_title":"Mons. Francisco Jos\u00e9 Prieto: \u201cLa Iglesia debe respirar con la rapidez de los tiempos, pero sin responder a las modas\u201d - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago","og_description":"Arturo Reboyras | Entrevista publicada en &#8220;El Correo Gallego&#8221; Pasaron seis meses desde que monse\u00f1or Francisco Jos\u00e9 Prieto (Ourense, 1968) se fixo co mando da Arquidiocese de Santiago, na que xa se empezan a albiscar os cambios proxectados polo novo prelado. Renovaci\u00f3n dos \u00f3rganos de goberno, reestruturaci\u00f3n territorial&#8230; Todo entra dentro dun plan que ten [&hellip;]","og_url":"https:\/\/archicompostela.org\/mons-francisco-jose-prieto-la-iglesia-debe-respirar-con-la-rapidez-de-los-tiempos-pero-sin-responder-a-las-modas\/","og_site_name":"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago","article_published_time":"2023-12-27T13:52:09+00:00","article_modified_time":"2023-12-29T08:25:24+00:00","og_image":[{"width":1200,"height":675,"url":"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/monsprieto.jpg","type":"image\/jpeg"}],"author":"archicompostela_org","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Escrito por":"archicompostela_org","Tempo de lectura":"10 minutes"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"Article","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/mons-francisco-jose-prieto-la-iglesia-debe-respirar-con-la-rapidez-de-los-tiempos-pero-sin-responder-a-las-modas\/#article","isPartOf":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/mons-francisco-jose-prieto-la-iglesia-debe-respirar-con-la-rapidez-de-los-tiempos-pero-sin-responder-a-las-modas\/"},"author":{"name":"archicompostela_org","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/#\/schema\/person\/1993741fd12112ec31242d379ae53cab"},"headline":"Mons. Francisco Jos\u00e9 Prieto: \u201cA Igrexa debe respirar coa rapidez dos tempos, pero sen responder \u00e1s modas\u201d","datePublished":"2023-12-27T13:52:09+00:00","dateModified":"2023-12-29T08:25:24+00:00","mainEntityOfPage":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/mons-francisco-jose-prieto-la-iglesia-debe-respirar-con-la-rapidez-de-los-tiempos-pero-sin-responder-a-las-modas\/"},"wordCount":2588,"image":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/mons-francisco-jose-prieto-la-iglesia-debe-respirar-con-la-rapidez-de-los-tiempos-pero-sin-responder-a-las-modas\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/monsprieto.jpg","keywords":["medios"],"articleSection":["Actualidad","Arzobispo"],"inLanguage":"gl-ES"},{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/mons-francisco-jose-prieto-la-iglesia-debe-respirar-con-la-rapidez-de-los-tiempos-pero-sin-responder-a-las-modas\/","url":"https:\/\/archicompostela.org\/mons-francisco-jose-prieto-la-iglesia-debe-respirar-con-la-rapidez-de-los-tiempos-pero-sin-responder-a-las-modas\/","name":"Mons. Francisco Jos\u00e9 Prieto: \u201cLa Iglesia debe respirar con la rapidez de los tiempos, pero sin responder a las modas\u201d - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago","isPartOf":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/mons-francisco-jose-prieto-la-iglesia-debe-respirar-con-la-rapidez-de-los-tiempos-pero-sin-responder-a-las-modas\/#primaryimage"},"image":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/mons-francisco-jose-prieto-la-iglesia-debe-respirar-con-la-rapidez-de-los-tiempos-pero-sin-responder-a-las-modas\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/monsprieto.jpg","datePublished":"2023-12-27T13:52:09+00:00","dateModified":"2023-12-29T08:25:24+00:00","author":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/#\/schema\/person\/1993741fd12112ec31242d379ae53cab"},"breadcrumb":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/mons-francisco-jose-prieto-la-iglesia-debe-respirar-con-la-rapidez-de-los-tiempos-pero-sin-responder-a-las-modas\/#breadcrumb"},"inLanguage":"gl-ES","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/archicompostela.org\/mons-francisco-jose-prieto-la-iglesia-debe-respirar-con-la-rapidez-de-los-tiempos-pero-sin-responder-a-las-modas\/"]}]},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"gl-ES","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/mons-francisco-jose-prieto-la-iglesia-debe-respirar-con-la-rapidez-de-los-tiempos-pero-sin-responder-a-las-modas\/#primaryimage","url":"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/monsprieto.jpg","contentUrl":"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2023\/12\/monsprieto.jpg","width":1200,"height":675},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/mons-francisco-jose-prieto-la-iglesia-debe-respirar-con-la-rapidez-de-los-tiempos-pero-sin-responder-a-las-modas\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Portada","item":"https:\/\/archicompostela.org\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"Mons. Francisco Jos\u00e9 Prieto: \u201cLa Iglesia debe respirar con la rapidez de los tiempos, pero sin responder a las modas\u201d"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/#website","url":"https:\/\/archicompostela.org\/","name":"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago","description":"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/archicompostela.org\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"gl-ES"},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/#\/schema\/person\/1993741fd12112ec31242d379ae53cab","name":"archicompostela_org","sameAs":["https:\/\/archicompostela.es"],"url":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/author\/archicompostela_org\/"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/29222","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=29222"}],"version-history":[{"count":34,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/29222\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":29257,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/29222\/revisions\/29257"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/29223"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=29222"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=29222"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=29222"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}