{"id":25525,"date":"2023-02-04T22:01:12","date_gmt":"2023-02-04T21:01:12","guid":{"rendered":"https:\/\/archicompostela.es\/?p=25525"},"modified":"2023-02-07T18:11:37","modified_gmt":"2023-02-07T17:11:37","slug":"carta-pastoral-en-el-dia-del-enfermo-2023","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/carta-pastoral-en-el-dia-del-enfermo-2023\/","title":{"rendered":"Carta Pastoral no D\u00eda do Enfermo 2023","raw":"Carta Pastoral no D\u00eda do Enfermo 2023"},"content":{"rendered":"

\u201cD\u00e9ixate cativar polo seu rostro desgastado\u201d<\/strong><\/p>\n

Queridos diocesanos:<\/p>\n

Na festa da nosa Se\u00f1ora de Lourdes celebramos a XXXI Xornada Mundial do Enfermo, sentindo moi pr\u00f3ximas as persoas enfermas e acompa\u00f1\u00e1ndoas na situaci\u00f3n concreta. Orienta a nosa reflexi\u00f3n o lema: \u201cNon me rexeites agora na vellez, non me abandones\u201d<\/strong><\/em> (Sal 71,9).<\/p>\n

Os nosos maiores<\/strong><\/h3>\n

Miramos aos nosos maiores de maneira especial. Con este sentir o papa Francisco chama \u00e1 Igrexa para fixarse na par\u00e1bola de Bo Samaritano. Habemos de coidar os nosos maiores e de maneira especial se se atopan enfermos xa estean na casa, nas residencias ou nos hospitais. Moitos deles engaden \u00e1 enfermidade o peso dos anos. Habemos de deixarnos cativar polo seu rostro desgastado e sucado polas engurras nas que se perciben ecos de esperanza, evitando a \u201ccultura do descarte\u201d<\/em> e cami\u00f1ando con e xunto a eles como Deus \u201cque \u00e9 proximidade, compaix\u00f3n e tenrura\u201d<\/em>, faino. A necesidade \u201cdo coidado e da compaix\u00f3n\u201d \u00farxenos a todos. Coidar aos nosos maiores m\u00e1is que unha obrigaci\u00f3n, lembrada no cuarto mandamento da Lei de Deus, \u00e9 algo que debemos sentir como unha necesidade non s\u00f3 por caridade sen\u00f3n tam\u00e9n por xustiza. \u00c9 verdade que a enfermidade pode acompa\u00f1arnos sendo nenos, mozos, adultos ou maiores. Percibimos esta realidade en n\u00f3s ou nos demais na vida de cada d\u00eda. \u201cA enfermidade forma parte da nosa experiencia humana. Pero, se se vive no illamento e no abandono, se non vai acompa\u00f1ada do coidado e da compaix\u00f3n, pode chegar a ser inhumana\u201d[1]. No noso peregrinar humano necesitamos ser acompa\u00f1ados e acompa\u00f1ar se queremos chegar lonxe, tratando de que os demais non nos pasen desapercibidos na s\u00faa situaci\u00f3n concreta. \u201cA nosa cultura inc\u00falcanos o medo para perder o tempo, pero o paradoxo \u00e9 que a aceleraci\u00f3n nos fai desperdiciar a vida\u2026 Viaxamos constantemente polo carril r\u00e1pido, cargados de emoci\u00f3ns, de adrenalina, de est\u00edmulos, e iso fai que non te\u00f1amos nunca o tempo e a tranquilidade que necesitamos para reflexionar e preguntarnos que \u00e9 o realmente importante\u201d[2].<\/p>\n

\u201cCoida de el\u201d (Lc<\/em> 10,35)<\/strong><\/h3>\n

\u201cCoida de el\u201d<\/em> (Lc 10,35)\u00a0\u00e9 a recomendaci\u00f3n do samaritano ao posadero. Xes\u00fas l\u00e9mbranolo tam\u00e9n a cada un de n\u00f3s, e ao final exh\u00f3rtanos: \u201cAnda e fai ti o mesmo\u201d.<\/em> Escribe o papa Francisco: \u201cA Enc\u00edclica Fratelli tutti<\/em> prop\u00f3n unha lectura actualizada da par\u00e1bola do bo samaritano. Escollina como eixe, como punto de inflexi\u00f3n, para poder sa\u00edr das sombras dun mundo pechado e pensar e xestar un mundo aberto<\/em> (cf. n. 56). De feito, existe unha conexi\u00f3n profunda entre esta par\u00e1bola de Xes\u00fas e as m\u00faltiples formas nas que se nega hoxe a fraternidade. En particular, o feito de que a persoa golpeada e desposu\u00edda sexa abandonada ao bordo do cami\u00f1o, representa a condici\u00f3n na que se deixa a moitos dos nosos irm\u00e1ns e irm\u00e1s cando m\u00e1is necesitados est\u00e1n de axuda. Non \u00e9 f\u00e1cil distinguir cales agresi\u00f3ns contra a vida e a s\u00faa dignidade proceden de causas naturais e cales, en cambio, prove\u00f1en da inxustiza e a violencia. En realidade, o nivel das desigualdades e a prevalencia dos intereses duns poucos xa afectan a todas as contornas humanas, ata tal punto que resulta dif\u00edcil considerar calquera experiencia como natural. Todo sufrimento ten lugar nunha cultura<\/em> e no medio das s\u00faas contradici\u00f3ns\u201d[3].<\/p>\n

Axentes sanitarios e familias<\/strong><\/h3>\n

Dic\u00eda o papa Bieito XVI, \u201cXes\u00fas, que est\u00e1 atento ao sufrimento humano, fainos pensar tam\u00e9n en todos aqueles que axudan aos enfermos para levar a s\u00faa cruz, especialmente nos m\u00e9dicos, nos axentes sanitarios e en quen presta a asistencia relixiosa nos hospitais. Son reservas de amor, que levan serenidade e esperanza aos que sofren. Na enc\u00edclica Deus caritas est<\/strong>,<\/em> expliquei que, neste valioso servizo, fai falta ante todo competencia profesional -que \u00e9 unha primeira necesidade fundamental-, pero esta por si soa non basta. En efecto, tr\u00e1tase de seres humanos, que necesitan humanidade e atenci\u00f3n cordial. Por iso, ditos axentes, ademais da preparaci\u00f3n profesional, necesitan tam\u00e9n e sobre todo unha formaci\u00f3n do coraz\u00f3n:<\/em> h\u00e1selles de guiar cara ao encontro con Deus en Cristo que suscite neles o amor e abra o seu esp\u00edrito ao outro\u201d[4].<\/p>\n

Non me esquezo e agradezo con afecto a tantas familias que nas s\u00faas casas atenden e coidan os maiores enfermos. Non esquezades que compartir a debilidade das persoas enfermas \u00e9 tallar para si un coraz\u00f3n misericordioso. \u201cA misericordia de Deus non \u00e9 unha idea abstracta, sen\u00f3n unha realidade concreta coa cal El revela o seu amor, que \u00e9 como o dun pai ou unha nai que se conmoven no m\u00e1is profundo das s\u00faas entra\u00f1as polo seu propio fillo. Vale dicir que se trata realmente dun amor \u201cvisceral\u201d. Prov\u00e9n en grao sumo \u00edntimo como un sentimento profundo, natural, feito de tenrura e compaix\u00f3n, de indulxencia e de perd\u00f3n\u201d[5]<\/em>.<\/p>\n

Santa Mar\u00eda, \u201cSa\u00fade dos enfermos, volve a n\u00f3s eses os teus ollos misericordiosos\u201d<\/em>! Queridos enfermos e enfermas, t\u00e9\u00f1ovos moi presentes na mi\u00f1a oraci\u00f3n e encom\u00e9ndome \u00e1 vosa. Sa\u00fadavos con todo afecto e bend\u00ed no Se\u00f1or,<\/p>\n

+ Juli\u00e1n Barrio Barrio,
\nArcebispo de Santiago de Compostela.<\/p>\n","protected":false,"raw":"

\u201cD\u00e9ixate cativar polo seu rostro desgastado\u201d<\/strong><\/p>\r\nQueridos diocesanos:\r\n\r\nNa festa da nosa Se\u00f1ora de Lourdes celebramos a XXXI Xornada Mundial do Enfermo, sentindo moi pr\u00f3ximas as persoas enfermas e acompa\u00f1\u00e1ndoas na situaci\u00f3n concreta. Orienta a nosa reflexi\u00f3n o lema: \u201cNon me rexeites agora na vellez, non me abandones\u201d<\/strong><\/em> (Sal 71,9).\r\n

Os nosos maiores<\/strong><\/h3>\r\nMiramos aos nosos maiores de maneira especial. Con este sentir o papa Francisco chama \u00e1 Igrexa para fixarse na par\u00e1bola de Bo Samaritano. Habemos de coidar os nosos maiores e de maneira especial se se atopan enfermos xa estean na casa, nas residencias ou nos hospitais. Moitos deles engaden \u00e1 enfermidade o peso dos anos. Habemos de deixarnos cativar polo seu rostro desgastado e sucado polas engurras nas que se perciben ecos de esperanza, evitando a \u201ccultura do descarte\u201d<\/em> e cami\u00f1ando con e xunto a eles como Deus \u201cque \u00e9 proximidade, compaix\u00f3n e tenrura\u201d<\/em>, faino. A necesidade \u201cdo coidado e da compaix\u00f3n\u201d \u00farxenos a todos. Coidar aos nosos maiores m\u00e1is que unha obrigaci\u00f3n, lembrada no cuarto mandamento da Lei de Deus, \u00e9 algo que debemos sentir como unha necesidade non s\u00f3 por caridade sen\u00f3n tam\u00e9n por xustiza. \u00c9 verdade que a enfermidade pode acompa\u00f1arnos sendo nenos, mozos, adultos ou maiores. Percibimos esta realidade en n\u00f3s ou nos demais na vida de cada d\u00eda. \u201cA enfermidade forma parte da nosa experiencia humana. Pero, se se vive no illamento e no abandono, se non vai acompa\u00f1ada do coidado e da compaix\u00f3n, pode chegar a ser inhumana\u201d[1]. No noso peregrinar humano necesitamos ser acompa\u00f1ados e acompa\u00f1ar se queremos chegar lonxe, tratando de que os demais non nos pasen desapercibidos na s\u00faa situaci\u00f3n concreta. \u201cA nosa cultura inc\u00falcanos o medo para perder o tempo, pero o paradoxo \u00e9 que a aceleraci\u00f3n nos fai desperdiciar a vida\u2026 Viaxamos constantemente polo carril r\u00e1pido, cargados de emoci\u00f3ns, de adrenalina, de est\u00edmulos, e iso fai que non te\u00f1amos nunca o tempo e a tranquilidade que necesitamos para reflexionar e preguntarnos que \u00e9 o realmente importante\u201d[2].\r\n

\u201cCoida de el\u201d (Lc<\/em> 10,35)<\/strong><\/h3>\r\n\u201cCoida de el\u201d<\/em> (Lc 10,35)\u00a0\u00e9 a recomendaci\u00f3n do samaritano ao posadero. Xes\u00fas l\u00e9mbranolo tam\u00e9n a cada un de n\u00f3s, e ao final exh\u00f3rtanos: \u201cAnda e fai ti o mesmo\u201d.<\/em> Escribe o papa Francisco: \u201cA Enc\u00edclica Fratelli tutti<\/em> prop\u00f3n unha lectura actualizada da par\u00e1bola do bo samaritano. Escollina como eixe, como punto de inflexi\u00f3n, para poder sa\u00edr das sombras dun mundo pechado e pensar e xestar un mundo aberto<\/em> (cf. n. 56). De feito, existe unha conexi\u00f3n profunda entre esta par\u00e1bola de Xes\u00fas e as m\u00faltiples formas nas que se nega hoxe a fraternidade. En particular, o feito de que a persoa golpeada e desposu\u00edda sexa abandonada ao bordo do cami\u00f1o, representa a condici\u00f3n na que se deixa a moitos dos nosos irm\u00e1ns e irm\u00e1s cando m\u00e1is necesitados est\u00e1n de axuda. Non \u00e9 f\u00e1cil distinguir cales agresi\u00f3ns contra a vida e a s\u00faa dignidade proceden de causas naturais e cales, en cambio, prove\u00f1en da inxustiza e a violencia. En realidade, o nivel das desigualdades e a prevalencia dos intereses duns poucos xa afectan a todas as contornas humanas, ata tal punto que resulta dif\u00edcil considerar calquera experiencia como natural. Todo sufrimento ten lugar nunha cultura<\/em> e no medio das s\u00faas contradici\u00f3ns\u201d[3].\r\n

Axentes sanitarios e familias<\/strong><\/h3>\r\nDic\u00eda o papa Bieito XVI, \u201cXes\u00fas, que est\u00e1 atento ao sufrimento humano, fainos pensar tam\u00e9n en todos aqueles que axudan aos enfermos para levar a s\u00faa cruz, especialmente nos m\u00e9dicos, nos axentes sanitarios e en quen presta a asistencia relixiosa nos hospitais. Son reservas de amor, que levan serenidade e esperanza aos que sofren. Na enc\u00edclica Deus caritas est<\/strong>,<\/em> expliquei que, neste valioso servizo, fai falta ante todo competencia profesional -que \u00e9 unha primeira necesidade fundamental-, pero esta por si soa non basta. En efecto, tr\u00e1tase de seres humanos, que necesitan humanidade e atenci\u00f3n cordial. Por iso, ditos axentes, ademais da preparaci\u00f3n profesional, necesitan tam\u00e9n e sobre todo unha formaci\u00f3n do coraz\u00f3n:<\/em> h\u00e1selles de guiar cara ao encontro con Deus en Cristo que suscite neles o amor e abra o seu esp\u00edrito ao outro\u201d[4].\r\n\r\nNon me esquezo e agradezo con afecto a tantas familias que nas s\u00faas casas atenden e coidan os maiores enfermos. Non esquezades que compartir a debilidade das persoas enfermas \u00e9 tallar para si un coraz\u00f3n misericordioso. \u201cA misericordia de Deus non \u00e9 unha idea abstracta, sen\u00f3n unha realidade concreta coa cal El revela o seu amor, que \u00e9 como o dun pai ou unha nai que se conmoven no m\u00e1is profundo das s\u00faas entra\u00f1as polo seu propio fillo. Vale dicir que se trata realmente dun amor \u201cvisceral\u201d. Prov\u00e9n en grao sumo \u00edntimo como un sentimento profundo, natural, feito de tenrura e compaix\u00f3n, de indulxencia e de perd\u00f3n\u201d[5]<\/em>.\r\n\r\nSanta Mar\u00eda, \u201cSa\u00fade dos enfermos, volve a n\u00f3s eses os teus ollos misericordiosos\u201d<\/em>! Queridos enfermos e enfermas, t\u00e9\u00f1ovos moi presentes na mi\u00f1a oraci\u00f3n e encom\u00e9ndome \u00e1 vosa. Sa\u00fadavos con todo afecto e bend\u00ed no Se\u00f1or,\r\n

+ Juli\u00e1n Barrio Barrio,\r\nArcebispo de Santiago de Compostela.<\/p>"},"excerpt":{"rendered":"","protected":false,"raw":""},"author":1,"featured_media":12152,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_gl_post_content":"

\u201cD\u00e9ixate cativar polo seu rostro desgastado\u201d<\/strong><\/p>\r\nQueridos diocesanos:\r\n\r\nNa festa da nosa Se\u00f1ora de Lourdes celebramos a XXXI Xornada Mundial do Enfermo, sentindo moi pr\u00f3ximas as persoas enfermas e acompa\u00f1\u00e1ndoas na situaci\u00f3n concreta. Orienta a nosa reflexi\u00f3n o lema: \u201cNon me rexeites agora na vellez, non me abandones\u201d<\/strong><\/em> (Sal 71,9).\r\n

Os nosos maiores<\/strong><\/h3>\r\nMiramos aos nosos maiores de maneira especial. Con este sentir o papa Francisco chama \u00e1 Igrexa para fixarse na par\u00e1bola de Bo Samaritano. Habemos de coidar os nosos maiores e de maneira especial se se atopan enfermos xa estean na casa, nas residencias ou nos hospitais. Moitos deles engaden \u00e1 enfermidade o peso dos anos. Habemos de deixarnos cativar polo seu rostro desgastado e sucado polas engurras nas que se perciben ecos de esperanza, evitando a \u201ccultura do descarte\u201d<\/em> e cami\u00f1ando con e xunto a eles como Deus \u201cque \u00e9 proximidade, compaix\u00f3n e tenrura\u201d<\/em>, faino. A necesidade \u201cdo coidado e da compaix\u00f3n\u201d \u00farxenos a todos. Coidar aos nosos maiores m\u00e1is que unha obrigaci\u00f3n, lembrada no cuarto mandamento da Lei de Deus, \u00e9 algo que debemos sentir como unha necesidade non s\u00f3 por caridade sen\u00f3n tam\u00e9n por xustiza. \u00c9 verdade que a enfermidade pode acompa\u00f1arnos sendo nenos, mozos, adultos ou maiores. Percibimos esta realidade en n\u00f3s ou nos demais na vida de cada d\u00eda. \u201cA enfermidade forma parte da nosa experiencia humana. Pero, se se vive no illamento e no abandono, se non vai acompa\u00f1ada do coidado e da compaix\u00f3n, pode chegar a ser inhumana\u201d[1]. No noso peregrinar humano necesitamos ser acompa\u00f1ados e acompa\u00f1ar se queremos chegar lonxe, tratando de que os demais non nos pasen desapercibidos na s\u00faa situaci\u00f3n concreta. \u201cA nosa cultura inc\u00falcanos o medo para perder o tempo, pero o paradoxo \u00e9 que a aceleraci\u00f3n nos fai desperdiciar a vida\u2026 Viaxamos constantemente polo carril r\u00e1pido, cargados de emoci\u00f3ns, de adrenalina, de est\u00edmulos, e iso fai que non te\u00f1amos nunca o tempo e a tranquilidade que necesitamos para reflexionar e preguntarnos que \u00e9 o realmente importante\u201d[2].\r\n

\u201cCoida de el\u201d (Lc<\/em> 10,35)<\/strong><\/h3>\r\n\u201cCoida de el\u201d<\/em> (Lc 10,35)\u00a0\u00e9 a recomendaci\u00f3n do samaritano ao posadero. Xes\u00fas l\u00e9mbranolo tam\u00e9n a cada un de n\u00f3s, e ao final exh\u00f3rtanos: \u201cAnda e fai ti o mesmo\u201d.<\/em> Escribe o papa Francisco: \u201cA Enc\u00edclica Fratelli tutti<\/em> prop\u00f3n unha lectura actualizada da par\u00e1bola do bo samaritano. Escollina como eixe, como punto de inflexi\u00f3n, para poder sa\u00edr das sombras dun mundo pechado e pensar e xestar un mundo aberto<\/em> (cf. n. 56). De feito, existe unha conexi\u00f3n profunda entre esta par\u00e1bola de Xes\u00fas e as m\u00faltiples formas nas que se nega hoxe a fraternidade. En particular, o feito de que a persoa golpeada e desposu\u00edda sexa abandonada ao bordo do cami\u00f1o, representa a condici\u00f3n na que se deixa a moitos dos nosos irm\u00e1ns e irm\u00e1s cando m\u00e1is necesitados est\u00e1n de axuda. Non \u00e9 f\u00e1cil distinguir cales agresi\u00f3ns contra a vida e a s\u00faa dignidade proceden de causas naturais e cales, en cambio, prove\u00f1en da inxustiza e a violencia. En realidade, o nivel das desigualdades e a prevalencia dos intereses duns poucos xa afectan a todas as contornas humanas, ata tal punto que resulta dif\u00edcil considerar calquera experiencia como natural. Todo sufrimento ten lugar nunha cultura<\/em> e no medio das s\u00faas contradici\u00f3ns\u201d[3].\r\n

Axentes sanitarios e familias<\/strong><\/h3>\r\nDic\u00eda o papa Bieito XVI, \u201cXes\u00fas, que est\u00e1 atento ao sufrimento humano, fainos pensar tam\u00e9n en todos aqueles que axudan aos enfermos para levar a s\u00faa cruz, especialmente nos m\u00e9dicos, nos axentes sanitarios e en quen presta a asistencia relixiosa nos hospitais. Son reservas de amor, que levan serenidade e esperanza aos que sofren. Na enc\u00edclica Deus caritas est<\/strong>,<\/em> expliquei que, neste valioso servizo, fai falta ante todo competencia profesional -que \u00e9 unha primeira necesidade fundamental-, pero esta por si soa non basta. En efecto, tr\u00e1tase de seres humanos, que necesitan humanidade e atenci\u00f3n cordial. Por iso, ditos axentes, ademais da preparaci\u00f3n profesional, necesitan tam\u00e9n e sobre todo unha formaci\u00f3n do coraz\u00f3n:<\/em> h\u00e1selles de guiar cara ao encontro con Deus en Cristo que suscite neles o amor e abra o seu esp\u00edrito ao outro\u201d[4].\r\n\r\nNon me esquezo e agradezo con afecto a tantas familias que nas s\u00faas casas atenden e coidan os maiores enfermos. Non esquezades que compartir a debilidade das persoas enfermas \u00e9 tallar para si un coraz\u00f3n misericordioso. \u201cA misericordia de Deus non \u00e9 unha idea abstracta, sen\u00f3n unha realidade concreta coa cal El revela o seu amor, que \u00e9 como o dun pai ou unha nai que se conmoven no m\u00e1is profundo das s\u00faas entra\u00f1as polo seu propio fillo. Vale dicir que se trata realmente dun amor \u201cvisceral\u201d. Prov\u00e9n en grao sumo \u00edntimo como un sentimento profundo, natural, feito de tenrura e compaix\u00f3n, de indulxencia e de perd\u00f3n\u201d[5]<\/em>.\r\n\r\nSanta Mar\u00eda, \u201cSa\u00fade dos enfermos, volve a n\u00f3s eses os teus ollos misericordiosos\u201d<\/em>! Queridos enfermos e enfermas, t\u00e9\u00f1ovos moi presentes na mi\u00f1a oraci\u00f3n e encom\u00e9ndome \u00e1 vosa. Sa\u00fadavos con todo afecto e bend\u00ed no Se\u00f1or,\r\n

+ Juli\u00e1n Barrio Barrio,\r\nArcebispo de Santiago de Compostela.<\/p>","_gl_post_name":"carta-pastoral-en-el-dia-del-enfermo-2023","_gl_post_excerpt":"","_gl_post_title":"Carta Pastoral no D\u00eda do Enfermo 2023","_es_post_content":"

\u201cD\u00e9jate cautivar por su rostro desgastado\u201d<\/strong><\/p>\r\nQueridos diocesanos:\r\n\r\nEn la fiesta de Nuestra Se\u00f1ora de Lourdes celebramos la XXXI Jornada Mundial del Enfermo, sintiendo muy cercanas a las personas enfermas y acompa\u00f1\u00e1ndolas en la situaci\u00f3n concreta. Orienta nuestra reflexi\u00f3n el lema: \u201cNo me rechaces ahora en la vejez, no me abandones\u201d (Sal 71,9).<\/em><\/strong>\r\n

Nuestros mayores<\/strong><\/h3>\r\nMiramos a nuestros mayores de manera especial. Con este sentir el papa Francisco llama a la Iglesia a fijarse en la par\u00e1bola de Buen Samaritano. Hemos de cuidar a nuestros mayores y de manera especial si se encuentran enfermos ya est\u00e9n en casa, en las residencias o en los hospitales. Muchos de ellos a\u00f1aden a la enfermedad el peso de los a\u00f1os. Hemos de dejarnos cautivar por su rostro desgastado y surcado por las arrugas en las que se perciben ecos de esperanza, evitando la \u201ccultura del descarte<\/em>\u201d y caminando con y junto a ellos como Dios \u201cque es cercan\u00eda, compasi\u00f3n y ternura<\/em>\u201d, lo hace. La necesidad \u201cdel<\/em> c<\/em>uidado y de la compasi\u00f3n<\/em>\u201d nos urge a todos. Cuidar a nuestros mayores m\u00e1s que una obligaci\u00f3n, recordada en el cuarto mandamiento de la Ley de Dios, es algo que debemos sentir como una necesidad no s\u00f3lo por caridad sino tambi\u00e9n por justicia. Es verdad que la enfermedad puede acompa\u00f1arnos siendo ni\u00f1os, j\u00f3venes, adultos o mayores. Percibimos esta realidad en nosotros o en los dem\u00e1s en la vida de cada d\u00eda. \u201cLa enfermedad forma parte de nuestra experiencia humana. Pero, si se vive en el aislamiento y en el abandono, si no va acompa\u00f1ada del cuidado y de la compasi\u00f3n, puede llegar a ser inhumana\u201d[1]<\/a>. En nuestro peregrinar humano necesitamos ser acompa\u00f1ados y acompa\u00f1ar si queremos llegar lejos, tratando de que los dem\u00e1s no nos pasen desapercibidos en su situaci\u00f3n concreta. \u201cNuestra cultura nos inculca el miedo a perder el tiempo, pero la paradoja es que la aceleraci\u00f3n nos hace desperdiciar la vida\u2026 Viajamos constantemente por el carril r\u00e1pido, cargados de emociones, de adrenalina, de est\u00edmulos, y eso hace que no tengamos nunca el tiempo y la tranquilidad que necesitamos para reflexionar y preguntarnos qu\u00e9 es lo realmente importante\u201d[2]<\/a>.\r\n

\u201cCuida de \u00e9l\u201d (Lc<\/em> 10,35)<\/strong><\/h3>\r\n\u201cCuida de \u00e9l<\/em>\u201d (Lc<\/em> 10,35) es la recomendaci\u00f3n del samaritano al posadero. Jes\u00fas nos lo recuerda tambi\u00e9n a cada uno de nosotros, y al final nos exhorta: \u201cAnda y haz t\u00fa lo mismo<\/em>\u201d. Escribe el papa Francisco: \u201cLa Enc\u00edclica Fratelli tutti <\/em>propone una lectura actualizada de la par\u00e1bola del buen samaritano. La escog\u00ed como eje, como punto de inflexi\u00f3n, para poder salir de las sombras de un mundo cerrado y pensar y gestar un mundo abierto<\/em> (cf. n. 56). De hecho, existe una conexi\u00f3n profunda entre esta par\u00e1bola de Jes\u00fas y las m\u00faltiples formas en las que se niega hoy la fraternidad. En particular, el hecho de que la persona golpeada y despojada sea abandonada al borde del camino, representa la condici\u00f3n en la que se deja a muchos de nuestros hermanos y hermanas cuando m\u00e1s necesitados est\u00e1n de ayuda. No es f\u00e1cil distinguir cu\u00e1les agresiones contra la vida y su dignidad proceden de causas naturales y cu\u00e1les, en cambio, provienen de la injusticia y la violencia. En realidad, el nivel de las desigualdades y la prevalencia de los intereses de unos pocos ya afectan a todos los entornos humanos, hasta tal punto que resulta dif\u00edcil considerar cualquier experiencia como natural.<\/em> Todo sufrimiento tiene lugar en una cultura<\/em> y en medio de sus contradicciones\u201d[3]<\/a>.\r\n

Agentes sanitarios y familias<\/strong><\/h3>\r\nDec\u00eda el papa Benedicto XVI, \u201cJes\u00fas, que est\u00e1 atento al sufrimiento humano, nos hace pensar tambi\u00e9n en todos aquellos que ayudan a los enfermos a llevar su cruz, especialmente en los m\u00e9dicos, en los agentes sanitarios y en quienes prestan la asistencia religiosa en los hospitales. Son reservas de amor<\/em>, que llevan serenidad y esperanza a los que sufren. En la enc\u00edclica Deus caritas est<\/em><\/a>, <\/em>expliqu\u00e9 que, en este valioso servicio, hace falta ante todo competencia profesional -que es una primera necesidad fundamental-, pero esta por s\u00ed sola no basta. En efecto, se trata de seres humanos, que necesitan humanidad y atenci\u00f3n cordial. Por eso, dichos agentes, adem\u00e1s de la preparaci\u00f3n profesional, necesitan tambi\u00e9n y sobre todo una formaci\u00f3n del coraz\u00f3n<\/em>: se les ha de guiar hacia el encuentro con Dios en Cristo que suscite en ellos el amor y abra su esp\u00edritu al otro\u201d[4]<\/a>.\r\n\r\nNo me olvido y agradezco con afecto a tantas familias que en sus casas atienden y cuidan a los mayores enfermos. No olvid\u00e9is que compartir la debilidad de las personas enfermas es tallar para s\u00ed un coraz\u00f3n misericordioso. \u201cLa misericordia de Dios no es una idea abstracta, sino una realidad concreta con la cual \u00c9l revela su amor, que es como el de un padre o una madre que se conmueven en lo <\/em>m\u00e1s profundo de sus entra\u00f1as por su propio hijo. Vale decir que se trata realmente de un amor \u201cvisceral\u201d. Proviene de lo m\u00e1s \u00edntimo como un sentimiento profundo, natural, hecho de ternura y compasi\u00f3n, de indulgencia y de perd\u00f3n\u201d[5]<\/strong><\/a><\/em>.\r\n\r\n\u00a1Santa Mar\u00eda, \u201cSalud de los enfermos, vuelve a nosotros esos tus ojos misericordiosos<\/em>\u201d! Queridos enfermos y enfermas, os tengo muy presentes en mi oraci\u00f3n y me encomiendo a la vuestra. Os saluda con todo afecto y bendice en el Se\u00f1or,\r\n

+ Juli\u00e1n Barrio Barrio,\r\nArzobispo de Santiago de Compostela.<\/p>\r\n \r\n\r\n[1]<\/a> FRANCISCO, Mensaje del Papa Francisco para la <\/em>XXXI Jornada Mundial del Enfermo en 2023.<\/em>\r\n\r\n[2]<\/a> C. HONOR\u00c9, Elogio de la lentitud. <\/em>\r\n\r\n[3]<\/a> Mensaje del Papa \u2026<\/em>\r\n\r\n[4]<\/a> BENEDICTO XVI, Angelus del 1-7-2012.<\/em>\r\n\r\n[5]<\/a> FRANCISCO, Misericordiae vultus, <\/em>n\u00ba 6.\r\n\r\n ","_es_post_name":"carta-pastoral-en-el-dia-del-enfermo-2023","_es_post_excerpt":"","_es_post_title":"Carta Pastoral en el D\u00eda del Enfermo 2023","edit_language":"gl","footnotes":""},"categories":[4],"tags":[47,77],"class_list":["post-25525","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","category-arzobispo","tag-cartas-pastorales","tag-la-voz-del-pastor"],"yoast_head":"\nCarta Pastoral en el D\u00eda del Enfermo 2023 - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-en-el-dia-del-enfermo-2023\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"gl_ES\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Carta Pastoral en el D\u00eda del Enfermo 2023 - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"\u201cD\u00e9ixate cativar polo seu rostro desgastado\u201d Queridos diocesanos: Na festa da nosa Se\u00f1ora de Lourdes celebramos a XXXI Xornada Mundial do Enfermo, sentindo moi pr\u00f3ximas as persoas enfermas e acompa\u00f1\u00e1ndoas na situaci\u00f3n concreta. Orienta a nosa reflexi\u00f3n o lema: \u201cNon me rexeites agora na vellez, non me abandones\u201d (Sal 71,9). Os nosos maiores Miramos aos […]\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-en-el-dia-del-enfermo-2023\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago\" \/>\n<meta property=\"article:published_time\" content=\"2023-02-04T21:01:12+00:00\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2023-02-07T17:11:37+00:00\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2018\/11\/cartas_pastorales.png\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:width\" content=\"750\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:height\" content=\"350\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:type\" content=\"image\/png\" \/>\n<meta name=\"author\" content=\"archicompostela_org\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Escrito por\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"archicompostela_org\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:label2\" content=\"Tempo de lectura\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data2\" content=\"4 minutes\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-en-el-dia-del-enfermo-2023\/\",\"url\":\"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-en-el-dia-del-enfermo-2023\/\",\"name\":\"Carta Pastoral en el D\u00eda del Enfermo 2023 - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/archicompostela.org\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-en-el-dia-del-enfermo-2023\/#primaryimage\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-en-el-dia-del-enfermo-2023\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2018\/11\/cartas_pastorales.png\",\"datePublished\":\"2023-02-04T21:01:12+00:00\",\"dateModified\":\"2023-02-07T17:11:37+00:00\",\"author\":{\"@id\":\"https:\/\/archicompostela.org\/#\/schema\/person\/1993741fd12112ec31242d379ae53cab\"},\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-en-el-dia-del-enfermo-2023\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"gl-ES\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-en-el-dia-del-enfermo-2023\/\"]}]},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"gl-ES\",\"@id\":\"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-en-el-dia-del-enfermo-2023\/#primaryimage\",\"url\":\"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2018\/11\/cartas_pastorales.png\",\"contentUrl\":\"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2018\/11\/cartas_pastorales.png\",\"width\":750,\"height\":350},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-en-el-dia-del-enfermo-2023\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Portada\",\"item\":\"https:\/\/archicompostela.org\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"Carta Pastoral en el D\u00eda del Enfermo 2023\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/archicompostela.org\/#website\",\"url\":\"https:\/\/archicompostela.org\/\",\"name\":\"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago\",\"description\":\"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/archicompostela.org\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"gl-ES\"},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\/\/archicompostela.org\/#\/schema\/person\/1993741fd12112ec31242d379ae53cab\",\"name\":\"archicompostela_org\",\"sameAs\":[\"https:\/\/archicompostela.es\"],\"url\":\"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/author\/archicompostela_org\/\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Carta Pastoral en el D\u00eda del Enfermo 2023 - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-en-el-dia-del-enfermo-2023\/","og_locale":"gl_ES","og_type":"article","og_title":"Carta Pastoral en el D\u00eda del Enfermo 2023 - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago","og_description":"\u201cD\u00e9ixate cativar polo seu rostro desgastado\u201d Queridos diocesanos: Na festa da nosa Se\u00f1ora de Lourdes celebramos a XXXI Xornada Mundial do Enfermo, sentindo moi pr\u00f3ximas as persoas enfermas e acompa\u00f1\u00e1ndoas na situaci\u00f3n concreta. Orienta a nosa reflexi\u00f3n o lema: \u201cNon me rexeites agora na vellez, non me abandones\u201d (Sal 71,9). Os nosos maiores Miramos aos […]","og_url":"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-en-el-dia-del-enfermo-2023\/","og_site_name":"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago","article_published_time":"2023-02-04T21:01:12+00:00","article_modified_time":"2023-02-07T17:11:37+00:00","og_image":[{"width":750,"height":350,"url":"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2018\/11\/cartas_pastorales.png","type":"image\/png"}],"author":"archicompostela_org","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Escrito por":"archicompostela_org","Tempo de lectura":"4 minutes"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-en-el-dia-del-enfermo-2023\/","url":"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-en-el-dia-del-enfermo-2023\/","name":"Carta Pastoral en el D\u00eda del Enfermo 2023 - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago","isPartOf":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-en-el-dia-del-enfermo-2023\/#primaryimage"},"image":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-en-el-dia-del-enfermo-2023\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2018\/11\/cartas_pastorales.png","datePublished":"2023-02-04T21:01:12+00:00","dateModified":"2023-02-07T17:11:37+00:00","author":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/#\/schema\/person\/1993741fd12112ec31242d379ae53cab"},"breadcrumb":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-en-el-dia-del-enfermo-2023\/#breadcrumb"},"inLanguage":"gl-ES","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-en-el-dia-del-enfermo-2023\/"]}]},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"gl-ES","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-en-el-dia-del-enfermo-2023\/#primaryimage","url":"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2018\/11\/cartas_pastorales.png","contentUrl":"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2018\/11\/cartas_pastorales.png","width":750,"height":350},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-en-el-dia-del-enfermo-2023\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Portada","item":"https:\/\/archicompostela.org\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"Carta Pastoral en el D\u00eda del Enfermo 2023"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/#website","url":"https:\/\/archicompostela.org\/","name":"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago","description":"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/archicompostela.org\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"gl-ES"},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/#\/schema\/person\/1993741fd12112ec31242d379ae53cab","name":"archicompostela_org","sameAs":["https:\/\/archicompostela.es"],"url":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/author\/archicompostela_org\/"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/25525","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=25525"}],"version-history":[{"count":14,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/25525\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":25548,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/25525\/revisions\/25548"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/12152"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=25525"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=25525"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=25525"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}