Queridos diocesanos:<\/p>\n
Cando Xes\u00fas sobe ao ceo dilles aos seus disc\u00edpulos: \u201cRecibiredes a forza do Esp\u00edrito Santo que vai vir sobre v\u00f3s e seredes as mi\u00f1as testemu\u00f1as en Xerusal\u00e9n, en toda Xudea e Samar\u00eda, e ata o conf\u00edn da terra\u201d<\/em> (Feit 1,8). O don do Esp\u00edrito Santo e o testemu\u00f1o son a garant\u00eda da Igrexa na s\u00faa misi\u00f3n evanxelizadora. Cristo estar\u00e1 onde a s\u00faa Igrexa dea testemu\u00f1o del e se entregue por el. Os Ap\u00f3stolos comezaron a anunciar a Cristo, acontecemento que quen forma a comunidade cristi\u00e1 deben co\u00f1ecer po\u00f1endo a s\u00faa vida baixo esta nova luz que lle d\u00e1 sentido. A universalidade da verdade de Cristo esixe que sexa anunciada.<\/p>\n O papa Francisco na s\u00faa Mensaxe para esta Xornada dinos que os tres fundamentos da vida e da acci\u00f3n misioneira son: \u201cPara que sexades as mi\u00f1as testemu\u00f1as\u201d, \u201cata os conf\u00edns da terra\u201d e \u201co Esp\u00edrito Santo vir\u00e1 sobre v\u00f3s e recibiredes a s\u00faa forza\u201d.<\/strong> Somos chamados a ser misioneiros e testemu\u00f1as, conscientes de que a identidade da Igrexa \u00e9 evanxelizar, anunciando a vida, morte e resurrecci\u00f3n de Cristo por amor a Deus Pai e aos homes. Nestes tempos de incerteza, volvamos a Cristo, a Boa Noticia da salvaci\u00f3n, con alegr\u00eda e dando testemu\u00f1o. San Paulo VI escribiu: \u201cO home contempor\u00e1neo escoita m\u00e1is a gusto aos que dan testemu\u00f1o que aos que ensinan, ou se escoita aos que ensinan, \u00a0\u00e9 porque dan testemu\u00f1o\u201d (EN 41). Por isto na evanxelizaci\u00f3n o exemplo de vida cristi\u00e1 e o anuncio de Cristo van intimamente unidos, sendo fundamental a acci\u00f3n do Esp\u00edrito Santo, coa s\u00faa forza e inspiraci\u00f3n. \u201cRecibir o gozo do Esp\u00edrito Santo, escrib\u00eda o papa Francisco, \u00e9 unha graza. E \u00e9 a \u00fanica forza que podemos ter para predicar o Evanxeo, para confesar a fe no Se\u00f1or\u201d (Domund 2020).<\/p>\n A oraci\u00f3n,<\/strong> \u201cque \u00e9 a primeira forma de misi\u00f3n, porque \u00e9 o Esp\u00edrito do Se\u00f1or o que precede e permite as nosas boas obras: a primac\u00eda \u00e9 sempre da s\u00faa graza\u201d (cf. EG 223), na misi\u00f3n evanxelizadora ha de estar acompa\u00f1ada pola acci\u00f3n caritativa-social,<\/strong> xerando procesos de discernimento cristi\u00e1n sobre as condici\u00f3ns das pobrezas materiais e espirituais, e sobre os anhelos e reivindicaci\u00f3ns dos pobres, alentando o esp\u00edrito de caridade, proxect\u00e1ndonos cara \u00e1 sociedade co anuncio e os xestos prof\u00e9ticos, como luz posta no candeeiro, e tratando de vivir un amor activo e concreto con cada ser humano. \u201cNon debe esquecerse, certamente, que ningu\u00e9n debe quedar exclu\u00eddo do noso amor, desde o momento que coa Encarnaci\u00f3n do Fillo de Deus uniuse en certo xeito a cada home… \u00c9 a hora dunha nova imaxinaci\u00f3n que promova non tanto e non s\u00f3 a eficacia das axudas prestadas, sen\u00f3n a capacidade de facerse pr\u00f3ximos e solidarios con quen sofre, para que o xesto de axuda sexa sentido non como esmola humillante, sen\u00f3n como un compartir fraterno\u201d (NMI 49-50). O amor aos pobres \u00e9 evanxeo que acolle, abraza, e libera. Neste senso, a acci\u00f3n caritativa con\u00e9ctase coas esperanzas hist\u00f3ricas da humanidade, e coas experiencias orixinarias da fe porque derivan dunha iniciativa de revelaci\u00f3n e redenci\u00f3n divinas. Habemos de percibir a ampla dimensi\u00f3n do compromiso caritativo no anuncio da obra salvadora e liberadora de Xes\u00fas. O pobre interp\u00e9lanos, debe ser evanxelizado e ax\u00fadanos a evanxelizarnos. Non o podemos tratar de memoria nin por computador. A comunidade cristi\u00e1 ten o deber e a responsabilidade de ser o suxeito da acci\u00f3n socio-caritativa, \u201cque sen deixar de gozarse coas iniciativas dos demais, reivindica para si as obras de caridade como deber e dereito propio que non pode allear\u201d (AA 8).<\/p>\n Tam\u00e9n necesitamos co\u00f1ecer mellor a Sagrada Escritura<\/strong> como Palabra de Deus para anunciar a Xesucristo con obras e palabras na vida coti\u00e1[1]. O ministerio da Palabra \u201cten como misi\u00f3n iluminar, dar sentido, mostrar o verdadeiro significado dos acontecementos. S\u00f3 as Escrituras nos descobren a mirada e os designios de Deus e s\u00f3 desde elas o home pode situarse ante a vida como un crente. Pola contra permanece cego, na escuridade\u2026 A luz non \u00e9 para ser contemplada ela mesma, sen\u00f3n para poder ver a realidade sobre a que se proxecta. A l\u00e1mpada col\u00f3case sobre o candeeiro non para ser vista, sen\u00f3n para que vexan os que habitan a casa (Mt 5,15)\u201d[2]. Tr\u00e1tase de co\u00f1ecer o senso da vida a trav\u00e9s da Palabra de Deus.<\/p>\n Pidamos \u00e1 Virxe Mar\u00eda, en quen a Palabra se fixo carne, e ao Ap\u00f3stolo Santiago que derramou o seu sangue polo anuncio do Evanxeo, intercedan ante o Se\u00f1or para que fortaleza a todos os misioneiros e misioneiras no seu labor misioneiro que necesita tam\u00e9n da nosa xenerosa axuda econ\u00f3mica.<\/p>\n +Juli\u00e1n Barrio Barrio, <\/p>\n [1]<\/a> Cf. CEE, A nova evanxelizaci\u00f3n desde a Palabra de Deus: \u201cPola t\u00faa Palabra votarei as redes\u201d (Lc 5,5). Plan Pastoral 2011-2015, <\/em>Madrid 2012.<\/p>\n [2]<\/a> F. ECHEVARR\u00cdA, O cami\u00f1o, o pozo e a fatiga. Claves b\u00edblicas para unha nova evaxelizaci\u00f3n,<\/em> Madrid 1991, 52-53.<\/p>\n <\/p>\n","protected":false,"raw":"Queridos diocesanos:\r\n\r\nCando Xes\u00fas sobe ao ceo dilles aos seus disc\u00edpulos: \u201cRecibiredes a forza do Esp\u00edrito Santo que vai vir sobre v\u00f3s e seredes as mi\u00f1as testemu\u00f1as en Xerusal\u00e9n, en toda Xudea e Samar\u00eda, e ata o conf\u00edn da terra\u201d<\/em> (Feit 1,8). O don do Esp\u00edrito Santo e o testemu\u00f1o son a garant\u00eda da Igrexa na s\u00faa misi\u00f3n evanxelizadora. Cristo estar\u00e1 onde a s\u00faa Igrexa dea testemu\u00f1o del e se entregue por el. Os Ap\u00f3stolos comezaron a anunciar a Cristo, acontecemento que quen forma a comunidade cristi\u00e1 deben co\u00f1ecer po\u00f1endo a s\u00faa vida baixo esta nova luz que lle d\u00e1 sentido. A universalidade da verdade de Cristo esixe que sexa anunciada.\r\n\r\nO papa Francisco na s\u00faa Mensaxe para esta Xornada dinos que os tres fundamentos da vida e da acci\u00f3n misioneira son: \u201cPara que sexades as mi\u00f1as testemu\u00f1as\u201d, \u201cata os conf\u00edns da terra\u201d e \u201co Esp\u00edrito Santo vir\u00e1 sobre v\u00f3s e recibiredes a s\u00faa forza\u201d.<\/strong> Somos chamados a ser misioneiros e testemu\u00f1as, conscientes de que a identidade da Igrexa \u00e9 evanxelizar, anunciando a vida, morte e resurrecci\u00f3n de Cristo por amor a Deus Pai e aos homes. Nestes tempos de incerteza, volvamos a Cristo, a Boa Noticia da salvaci\u00f3n, con alegr\u00eda e dando testemu\u00f1o. San Paulo VI escribiu: \u201cO home contempor\u00e1neo escoita m\u00e1is a gusto aos que dan testemu\u00f1o que aos que ensinan, ou se escoita aos que ensinan, \u00a0\u00e9 porque dan testemu\u00f1o\u201d (EN 41). Por isto na evanxelizaci\u00f3n o exemplo de vida cristi\u00e1 e o anuncio de Cristo van intimamente unidos, sendo fundamental a acci\u00f3n do Esp\u00edrito Santo, coa s\u00faa forza e inspiraci\u00f3n. \u201cRecibir o gozo do Esp\u00edrito Santo, escrib\u00eda o papa Francisco, \u00e9 unha graza. E \u00e9 a \u00fanica forza que podemos ter para predicar o Evanxeo, para confesar a fe no Se\u00f1or\u201d (Domund 2020).\r\n\r\nA oraci\u00f3n,<\/strong> \u201cque \u00e9 a primeira forma de misi\u00f3n, porque \u00e9 o Esp\u00edrito do Se\u00f1or o que precede e permite as nosas boas obras: a primac\u00eda \u00e9 sempre da s\u00faa graza\u201d (cf. EG 223), na misi\u00f3n evanxelizadora ha de estar acompa\u00f1ada pola acci\u00f3n caritativa-social,<\/strong> xerando procesos de discernimento cristi\u00e1n sobre as condici\u00f3ns das pobrezas materiais e espirituais, e sobre os anhelos e reivindicaci\u00f3ns dos pobres, alentando o esp\u00edrito de caridade, proxect\u00e1ndonos cara \u00e1 sociedade co anuncio e os xestos prof\u00e9ticos, como luz posta no candeeiro, e tratando de vivir un amor activo e concreto con cada ser humano. \u201cNon debe esquecerse, certamente, que ningu\u00e9n debe quedar exclu\u00eddo do noso amor, desde o momento que coa Encarnaci\u00f3n do Fillo de Deus uniuse en certo xeito a cada home... \u00c9 a hora dunha nova imaxinaci\u00f3n que promova non tanto e non s\u00f3 a eficacia das axudas prestadas, sen\u00f3n a capacidade de facerse pr\u00f3ximos e solidarios con quen sofre, para que o xesto de axuda sexa sentido non como esmola humillante, sen\u00f3n como un compartir fraterno\u201d (NMI 49-50). O amor aos pobres \u00e9 evanxeo que acolle, abraza, e libera. Neste senso, a acci\u00f3n caritativa con\u00e9ctase coas esperanzas hist\u00f3ricas da humanidade, e coas experiencias orixinarias da fe porque derivan dunha iniciativa de revelaci\u00f3n e redenci\u00f3n divinas. Habemos de percibir a ampla dimensi\u00f3n do compromiso caritativo no anuncio da obra salvadora e liberadora de Xes\u00fas. O pobre interp\u00e9lanos, debe ser evanxelizado e ax\u00fadanos a evanxelizarnos. Non o podemos tratar de memoria nin por computador. A comunidade cristi\u00e1 ten o deber e a responsabilidade de ser o suxeito da acci\u00f3n socio-caritativa, \u201cque sen deixar de gozarse coas iniciativas dos demais, reivindica para si as obras de caridade como deber e dereito propio que non pode allear\u201d (AA 8).\r\n\r\nTam\u00e9n necesitamos co\u00f1ecer mellor a Sagrada Escritura<\/strong> como Palabra de Deus para anunciar a Xesucristo con obras e palabras na vida coti\u00e1[1]. O ministerio da Palabra \u201cten como misi\u00f3n iluminar, dar sentido, mostrar o verdadeiro significado dos acontecementos. S\u00f3 as Escrituras nos descobren a mirada e os designios de Deus e s\u00f3 desde elas o home pode situarse ante a vida como un crente. Pola contra permanece cego, na escuridade\u2026 A luz non \u00e9 para ser contemplada ela mesma, sen\u00f3n para poder ver a realidade sobre a que se proxecta. A l\u00e1mpada col\u00f3case sobre o candeeiro non para ser vista, sen\u00f3n para que vexan os que habitan a casa (Mt 5,15)\u201d[2]. Tr\u00e1tase de co\u00f1ecer o senso da vida a trav\u00e9s da Palabra de Deus.\r\n\r\nPidamos \u00e1 Virxe Mar\u00eda, en quen a Palabra se fixo carne, e ao Ap\u00f3stolo Santiago que derramou o seu sangue polo anuncio do Evanxeo, intercedan ante o Se\u00f1or para que fortaleza a todos os misioneiros e misioneiras no seu labor misioneiro que necesita tam\u00e9n da nosa xenerosa axuda econ\u00f3mica.\r\n +Juli\u00e1n Barrio Barrio,\r\nArcebispo de Santiago de Compostela.<\/p>\r\n \r\n\r\n[1]<\/a> Cf. CEE, A nova evanxelizaci\u00f3n desde a Palabra de Deus: \u201cPola t\u00faa Palabra votarei as redes\u201d (Lc 5,5). Plan Pastoral 2011-2015, <\/em>Madrid 2012.\r\n\r\n[2]<\/a> F. ECHEVARR\u00cdA, O cami\u00f1o, o pozo e a fatiga. Claves b\u00edblicas para unha nova evaxelizaci\u00f3n,<\/em> Madrid 1991, 52-53.\r\n\r\n "},"excerpt":{"rendered":"","protected":false,"raw":""},"author":1,"featured_media":12152,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_gl_post_content":"Queridos diocesanos:\r\n\r\nCando Xes\u00fas sobe ao ceo dilles aos seus disc\u00edpulos: \u201cRecibiredes a forza do Esp\u00edrito Santo que vai vir sobre v\u00f3s e seredes as mi\u00f1as testemu\u00f1as en Xerusal\u00e9n, en toda Xudea e Samar\u00eda, e ata o conf\u00edn da terra\u201d<\/em> (Feit 1,8). O don do Esp\u00edrito Santo e o testemu\u00f1o son a garant\u00eda da Igrexa na s\u00faa misi\u00f3n evanxelizadora. Cristo estar\u00e1 onde a s\u00faa Igrexa dea testemu\u00f1o del e se entregue por el. Os Ap\u00f3stolos comezaron a anunciar a Cristo, acontecemento que quen forma a comunidade cristi\u00e1 deben co\u00f1ecer po\u00f1endo a s\u00faa vida baixo esta nova luz que lle d\u00e1 sentido. A universalidade da verdade de Cristo esixe que sexa anunciada.\r\n\r\nO papa Francisco na s\u00faa Mensaxe para esta Xornada dinos que os tres fundamentos da vida e da acci\u00f3n misioneira son: \u201cPara que sexades as mi\u00f1as testemu\u00f1as\u201d, \u201cata os conf\u00edns da terra\u201d e \u201co Esp\u00edrito Santo vir\u00e1 sobre v\u00f3s e recibiredes a s\u00faa forza\u201d.<\/strong> Somos chamados a ser misioneiros e testemu\u00f1as, conscientes de que a identidade da Igrexa \u00e9 evanxelizar, anunciando a vida, morte e resurrecci\u00f3n de Cristo por amor a Deus Pai e aos homes. Nestes tempos de incerteza, volvamos a Cristo, a Boa Noticia da salvaci\u00f3n, con alegr\u00eda e dando testemu\u00f1o. San Paulo VI escribiu: \u201cO home contempor\u00e1neo escoita m\u00e1is a gusto aos que dan testemu\u00f1o que aos que ensinan, ou se escoita aos que ensinan, \u00a0\u00e9 porque dan testemu\u00f1o\u201d (EN 41). Por isto na evanxelizaci\u00f3n o exemplo de vida cristi\u00e1 e o anuncio de Cristo van intimamente unidos, sendo fundamental a acci\u00f3n do Esp\u00edrito Santo, coa s\u00faa forza e inspiraci\u00f3n. \u201cRecibir o gozo do Esp\u00edrito Santo, escrib\u00eda o papa Francisco, \u00e9 unha graza. E \u00e9 a \u00fanica forza que podemos ter para predicar o Evanxeo, para confesar a fe no Se\u00f1or\u201d (Domund 2020).\r\n\r\nA oraci\u00f3n,<\/strong> \u201cque \u00e9 a primeira forma de misi\u00f3n, porque \u00e9 o Esp\u00edrito do Se\u00f1or o que precede e permite as nosas boas obras: a primac\u00eda \u00e9 sempre da s\u00faa graza\u201d (cf. EG 223), na misi\u00f3n evanxelizadora ha de estar acompa\u00f1ada pola acci\u00f3n caritativa-social,<\/strong> xerando procesos de discernimento cristi\u00e1n sobre as condici\u00f3ns das pobrezas materiais e espirituais, e sobre os anhelos e reivindicaci\u00f3ns dos pobres, alentando o esp\u00edrito de caridade, proxect\u00e1ndonos cara \u00e1 sociedade co anuncio e os xestos prof\u00e9ticos, como luz posta no candeeiro, e tratando de vivir un amor activo e concreto con cada ser humano. \u201cNon debe esquecerse, certamente, que ningu\u00e9n debe quedar exclu\u00eddo do noso amor, desde o momento que coa Encarnaci\u00f3n do Fillo de Deus uniuse en certo xeito a cada home... \u00c9 a hora dunha nova imaxinaci\u00f3n que promova non tanto e non s\u00f3 a eficacia das axudas prestadas, sen\u00f3n a capacidade de facerse pr\u00f3ximos e solidarios con quen sofre, para que o xesto de axuda sexa sentido non como esmola humillante, sen\u00f3n como un compartir fraterno\u201d (NMI 49-50). O amor aos pobres \u00e9 evanxeo que acolle, abraza, e libera. Neste senso, a acci\u00f3n caritativa con\u00e9ctase coas esperanzas hist\u00f3ricas da humanidade, e coas experiencias orixinarias da fe porque derivan dunha iniciativa de revelaci\u00f3n e redenci\u00f3n divinas. Habemos de percibir a ampla dimensi\u00f3n do compromiso caritativo no anuncio da obra salvadora e liberadora de Xes\u00fas. O pobre interp\u00e9lanos, debe ser evanxelizado e ax\u00fadanos a evanxelizarnos. Non o podemos tratar de memoria nin por computador. A comunidade cristi\u00e1 ten o deber e a responsabilidade de ser o suxeito da acci\u00f3n socio-caritativa, \u201cque sen deixar de gozarse coas iniciativas dos demais, reivindica para si as obras de caridade como deber e dereito propio que non pode allear\u201d (AA 8).\r\n\r\nTam\u00e9n necesitamos co\u00f1ecer mellor a Sagrada Escritura<\/strong> como Palabra de Deus para anunciar a Xesucristo con obras e palabras na vida coti\u00e1[1]. O ministerio da Palabra \u201cten como misi\u00f3n iluminar, dar sentido, mostrar o verdadeiro significado dos acontecementos. S\u00f3 as Escrituras nos descobren a mirada e os designios de Deus e s\u00f3 desde elas o home pode situarse ante a vida como un crente. Pola contra permanece cego, na escuridade\u2026 A luz non \u00e9 para ser contemplada ela mesma, sen\u00f3n para poder ver a realidade sobre a que se proxecta. A l\u00e1mpada col\u00f3case sobre o candeeiro non para ser vista, sen\u00f3n para que vexan os que habitan a casa (Mt 5,15)\u201d[2]. Tr\u00e1tase de co\u00f1ecer o senso da vida a trav\u00e9s da Palabra de Deus.\r\n\r\nPidamos \u00e1 Virxe Mar\u00eda, en quen a Palabra se fixo carne, e ao Ap\u00f3stolo Santiago que derramou o seu sangue polo anuncio do Evanxeo, intercedan ante o Se\u00f1or para que fortaleza a todos os misioneiros e misioneiras no seu labor misioneiro que necesita tam\u00e9n da nosa xenerosa axuda econ\u00f3mica.\r\n +Juli\u00e1n Barrio Barrio,\r\nArcebispo de Santiago de Compostela.<\/p>\r\n \r\n\r\n[1]<\/a> Cf. CEE, A nova evanxelizaci\u00f3n desde a Palabra de Deus: \u201cPola t\u00faa Palabra votarei as redes\u201d (Lc 5,5). Plan Pastoral 2011-2015, <\/em>Madrid 2012.\r\n\r\n[2]<\/a> F. ECHEVARR\u00cdA, O cami\u00f1o, o pozo e a fatiga. Claves b\u00edblicas para unha nova evaxelizaci\u00f3n,<\/em> Madrid 1991, 52-53.\r\n\r\n ","_gl_post_name":"carta-pastoral-para-a-xornada-do-domund-2022","_gl_post_excerpt":"","_gl_post_title":"Carta pastoral para a Xornada do Domund 2022","_es_post_content":"Queridos diocesanos:\r\n\r\nCuando Jes\u00fas sube al cielo les dice a sus disc\u00edpulos: \u201cRecibir\u00e9is la fuerza del Esp\u00edritu Santo que va a venir sobre vosotros y ser\u00e9is mis testigos en Jerusal\u00e9n, en toda Judea y Samar\u00eda, y hasta el conf\u00edn de la tierra<\/em>\u201d (Hech 1,8). El don del Esp\u00edritu Santo y el testimonio son la garant\u00eda de la Iglesia en su misi\u00f3n evangelizadora. Cristo estar\u00e1 donde su Iglesia d\u00e9 testimonio de \u00e9l y se entregue por \u00e9l. Los Ap\u00f3stoles comenzaron a anunciar a Cristo, acontecimiento que quienes forman la comunidad cristiana deben conocer poniendo su vida bajo esta nueva luz que le da sentido. La universalidad de la verdad de Cristo exige que sea anunciada.\r\n\r\nEl papa Francisco en su Mensaje para esta Jornada nos dice que los tres fundamentos de la vida y de la acci\u00f3n misionera son: \u201cPara que se\u00e1is mis testigos\u201d, \u201chasta los confines de la tierra\u201d y \u201cel Esp\u00edritu Santo vendr\u00e1 sobre vosotros y recibir\u00e9is su fuerza\u201d<\/strong>. Somos llamados a ser misioneros y testigos, conscientes de que la identidad de la Iglesia es evangelizar, anunciando la vida, muerte y resurrecci\u00f3n de Cristo por amor a Dios Padre y a los hombres. En estos tiempos de incertidumbre, volvamos a Cristo, la Buena Noticia de la salvaci\u00f3n, con alegr\u00eda y dando testimonio. San Pablo VI escribi\u00f3: \u201cEl hombre contempor\u00e1neo escucha m\u00e1s a gusto a los que dan testimonio que a los que ense\u00f1an, o si escucha a los que ense\u00f1an, \u00a0es porque dan testimonio\u201d (EN 41). Por esto en la evangelizaci\u00f3n el ejemplo de vida cristiana y el anuncio de Cristo van \u00edntimamente unidos, siendo fundamental la acci\u00f3n del Esp\u00edritu Santo, con su fuerza e inspiraci\u00f3n. \u201cRecibir el gozo del Esp\u00edritu Santo, escrib\u00eda el papa Francisco, es una gracia. Y es la \u00fanica fuerza que podemos tener para predicar el Evangelio, para confesar la fe en el Se\u00f1or\u201d (Domund 2020).\r\n\r\nLa oraci\u00f3n<\/strong>, \u201cque es la primera forma de misi\u00f3n, porque es el Esp\u00edritu del Se\u00f1or el que precede y permite nuestras buenas obras: la primac\u00eda es siempre de su gracia\u201d (cf. EG 223), en la misi\u00f3n evangelizadora ha de estar acompa\u00f1ada por la acci\u00f3n caritativa-social,<\/strong> generando procesos de discernimiento cristiano sobre las condiciones de las pobrezas materiales y espirituales, y sobre los anhelos y reivindicaciones de los pobres, alentando el esp\u00edritu de caridad, proyect\u00e1ndonos hacia la sociedad con el anuncio y los gestos prof\u00e9ticos, como luz puesta en el candelero, y tratando de vivir un amor activo y concreto con cada ser humano. \u201cNo debe olvidarse, ciertamente, que nadie debe quedar excluido de nuestro amor, desde el momento que con la Encarnaci\u00f3n del Hijo de Dios se ha unido en cierto modo a cada hombre... Es la hora de una nueva imaginaci\u00f3n que promueva no tanto y no s\u00f3lo la eficacia de las ayudas prestadas, sino la capacidad de hacerse cercanos y solidarios con quien sufre, para que el gesto de ayuda sea sentido no como limosna humillante, sino como un compartir fraterno\u201d (NMI 49-50). El amor a los pobres es evangelio que acoge, abraza, y libera. En este sentido, la acci\u00f3n caritativa se conecta con las esperanzas hist\u00f3ricas de la humanidad, y con las experiencias originarias de la fe porque derivan de una iniciativa de revelaci\u00f3n y redenci\u00f3n divinas. Hemos de percibir la amplia dimensi\u00f3n del compromiso caritativo en el anuncio de la obra salvadora y liberadora de Jes\u00fas. El pobre nos interpela, debe ser evangelizado y nos ayuda a evangelizarnos. No le podemos tratar de memoria ni por ordenador. La comunidad cristiana tiene el deber y la responsabilidad de ser el sujeto de la acci\u00f3n socio-caritativa, \u201cque sin dejar de gozarse con las iniciativas de los dem\u00e1s, reivindica para si las obras de caridad como deber y derecho propio que no puede enajenar\u201d (AA 8).\r\n\r\nTambi\u00e9n necesitamos conocer mejor l<\/strong>a Sagrada Escritura<\/strong> como Palabra de Dios para anunciar a Jesucristo con obras y palabras en la vida cotidiana[1]<\/a>. El ministerio de la Palabra \u201ctiene como misi\u00f3n iluminar, dar sentido, mostrar el verdadero significado de los acontecimientos. S\u00f3lo las Escrituras nos descubren la mirada y los designios de Dios y s\u00f3lo desde ellas el hombre puede situarse ante la vida como un creyente. De lo contrario permanece ciego, en la obscuridad\u2026 La luz no es para ser contemplada ella misma, sino para poder ver la realidad sobre la que se proyecta. La l\u00e1mpara se coloca sobre el candelero no para ser vista, sino para que vean los que habitan la casa (Mt 5,15)\u201d[2]<\/a>. Se trata de conocer el sentido de la vida a trav\u00e9s de la Palabra de Dios.\r\n\r\nPidamos a la Virgen Mar\u00eda, en quien la Palabra se hizo carne, y al Ap\u00f3stol Santiago que derram\u00f3 su sangre por el anuncio del Evangelio, intercedan ante el Se\u00f1or para que fortalezca a todos los misioneros y misioneras en su labor misionera que necesita tambi\u00e9n de nuestra generosa ayuda econ\u00f3mica.\r\n\r\nOs saluda con afecto y bendice en el Se\u00f1or,\r\n +Juli\u00e1n Barrio Barrio,\r\nArzobispo de Santiago de Compostela.<\/p>\r\n \r\n\r\n[1]<\/a> Cf. CEE, La nueva evangelizaci\u00f3n desde la Palabra de Dios: \u201cPor tu Palabra echar\u00e9 las redes\u201d (Lc 5,5). Plan Pastoral 2011-2015, <\/em>Madrid 2012.\r\n\r\n[2]<\/a> F. ECHEVARR\u00cdA, El camino, el pozo y la fatiga. Claves b\u00edblicas para una nueva evangelizaci\u00f3n,<\/em> Madrid 1991, 52-53.","_es_post_name":"carta-pastoral-para-la-jornada-del-domund-2022","_es_post_excerpt":"","_es_post_title":"Carta pastoral para la Jornada del Domund 2022","edit_language":"gl","footnotes":""},"categories":[4],"tags":[47,77],"class_list":["post-24453","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","category-arzobispo","tag-cartas-pastorales","tag-la-voz-del-pastor"],"yoast_head":"\n
\nArcebispo de Santiago de Compostela.<\/p>\n