{"id":23392,"date":"2022-06-07T17:38:47","date_gmt":"2022-06-07T15:38:47","guid":{"rendered":"https:\/\/archicompostela.es\/?p=23392"},"modified":"2022-06-12T22:16:01","modified_gmt":"2022-06-12T20:16:01","slug":"carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022\/","title":{"rendered":"Carta Pastoral Vida Contemplativa. 12 de xu\u00f1o de 2022","raw":"Carta Pastoral Vida Contemplativa. 12 de xu\u00f1o de 2022"},"content":{"rendered":"

L\u00e1mpadas acesas no cami\u00f1o da santidade<\/strong><\/p>\n

\n
\n
Queridos Membros de Vida Contemplativa:<\/div>\n
<\/div>\n
Chegado ao seu fin o tempo lit\u00farxico de Pascua, a Igrexa fai memoria festiva e solemne do misterio da Sant\u00edsima Trindade. A Conferencia Episcopal Espa\u00f1ola considerou que ese era un d\u00eda moi apropiado para que todos na Igrexa oremos polas relixiosas e os relixiosos de vida contemplativa e mostr\u00e9moslles con afecto a nosa gratitude.<\/div>\n
<\/div>\n
Se a fe nos toma da man e gu\u00eda ao coraz\u00f3n de Deus, al\u00ed perm\u00edtesenos contemplar o que Deus \u00e9 en si mesmo, e tam\u00e9n o que n\u00f3s somos en Deus: \u201cPois todos n\u00f3s fomos bautizados nun mesmo Esp\u00edrito para formar un s\u00f3 corpo\u201d (1 Cor 12,13); \u201cpois ben, v\u00f3s sodes o\u00a0 corpo de Cristo, e cada un \u00e9 un membro\u201d (1 Cor 12,27), e \u201cporque morrestes, e a vosa vida est\u00e1 escondida en Deus\u201d<\/em> (Col 3,3). Necesitamos achegarnos ao misterio do noso ser, ao que somos en Cristo Xes\u00fas, ao que somos en Deus, no seo da Trindade Santa. Pola natureza da s\u00faa vocaci\u00f3n, relixiosas e relixiosos contemplativos fix\u00e9ronse peregrinos permanentes nese cami\u00f1o polo que a fe os leva a sondar o misterio de Deus e os achega, ao mesmo tempo, ao misterio do home.<\/div>\n
<\/div>\n
Nesta Xornada dedicada aos contemplativos, ademais de acompa\u00f1alos coa forza da oraci\u00f3n, desexamos que se co\u00f1eza mellor e se te\u00f1a na debida estima a s\u00faa peculiar misi\u00f3n na Igrexa e no mundo. Eles est\u00e1n sempre \u00e1 escoita, promoven a conversi\u00f3n e animan o esp\u00edrito de comu\u00f1\u00f3n, sendo l\u00e1mpadas no cami\u00f1o sinodal que a Igrexa est\u00e1 a percorrer.<\/div>\n
<\/div>\n
Do laboratorio ao oratorio<\/strong><\/div>\n
<\/div>\n
Se o ser humano fose s\u00f3 un episodio intranscendente da evoluci\u00f3n da materia, non caber\u00eda falar de misterios, e o saber sobre n\u00f3s mesmos ser\u00eda s\u00f3 unha cuesti\u00f3n de laboratorios e de an\u00e1lises, de leis f\u00edsicas e qu\u00edmicas, de f\u00f3rmulas matem\u00e1ticas. Pero se o ser humano \u00e9 un ser libre, se somos suxeito de dereitos e deberes, se somos capaces de ben e de mal, ent\u00f3n a nosa existencia sae necesariamente do laboratorio en busca do oratorio e, m\u00e1is al\u00f3 da curiosidade nas an\u00e1lises e da precisi\u00f3n nas f\u00f3rmulas, f\u00e1isenos de casa a mirada contemplativa. Non parece que sexan poucos os que hoxe consideran a vida dos consagrados un absurdo, e a dos contemplativos unha tolemia, unha non vida. E o \u00e9, sen d\u00fabida, se ese xu\u00edzo se emite desde un mundo no que s\u00f3 ten sentido o que \u00e9 susceptible de ser analizado, utilizado e refugado \u00e1 marxe do transcendente.<\/div>\n
<\/div>\n
Se da humanidade desaparece a dimensi\u00f3n de misterio, non haber\u00e1 modo de dar sentido ao mosteiro. O crente int\u00fae, con todo, que nese mundo, no que os seres humanos seriamos apenas un accidente no proceso evolutivo, o noso dote ser\u00eda a soidade, a nosa lei o ego\u00edsmo, e a nosa forma de vida a violencia. Cada d\u00eda, o crente pode constatar que a tolemia, o absurdo, o absurdo, est\u00e1n precisamente nese mundo sen misterio que pecha os cami\u00f1os \u00e1 novidade, cega as fontes da esperanza, fai imposible a comu\u00f1\u00f3n. Os crentes so\u00f1amos un mundo novo no que se viva a fraternidade, un mundo que \u00e9 todo do home porque \u00e9 todo de Deus. Os crentes necesitamos penetrarnos pola greta luminosa do misterio.<\/div>\n
<\/div>\n
Na fondura do misterio<\/strong><\/div>\n
<\/div>\n
\u201cReco\u00f1ece de onde che v\u00e9n que existas, que te\u00f1as vida, intelixencia e sabedor\u00eda, e, o que est\u00e1 por encima de todo, que co\u00f1ezas a Deus, te\u00f1as a esperanza do reino dos ceos e agardes a contemplaci\u00f3n da gloria (agora, certamente, de forma enigm\u00e1tica e como nun espello, pero despois de maneira m\u00e1is plena e pura); reco\u00f1ece de onde che v\u00e9n que sexas fillo de Deus, coherdeiro de Cristo, e, dito con toda audacia, que sexas, mesmo, convertido en Deus\u201d[1]. Est\u00e1 a faltarnos talvez a audacia expresiva con que os Padres da Igrexa se penetraban nos misterios da fe. Dir\u00eda m\u00e1is a\u00ednda: \u00e9 moi posible que, da vida de moitos homes e mulleres que a\u00ednda se confesan cristi\u00e1ns, non s\u00f3 se ausentou a audacia da confesi\u00f3n de fe, sen\u00f3n que desaparecese tam\u00e9n a memoria do que somos por graza de Deus.<\/div>\n
<\/div>\n
M\u00e1is que considerar o que cada un de n\u00f3s \u00e9 pola fe, o que o Esp\u00edrito de Deus fai por n\u00f3s, o que de Deus recibimos por graza, e o que nos constit\u00fae no noso ser de cristi\u00e1ns, adoitamos fixarnos no que facemos ou deixamos de facer, en pr\u00e1cticas rituais que consideramos m\u00e1is ou menos obrigatorias para un cristi\u00e1n. Curiosamente, esas pr\u00e1cticas sit\u00faannos nun mundo sen misterio, nun mundo \u00e1 nosa medida, nun mundo que pretendemos que sexa s\u00f3 noso.<\/div>\n
<\/div>\n
Para darnos conta dese mundo sen horizonte de esperanza \u00e9 m\u00e1is que suficiente un lixeiro exame de conciencia: e enseguida atop\u00e1monos sempre iguais a n\u00f3s mesmos, sempre as mesmas fraxilidades, sempre e s\u00f3 a nosa realidade. Non \u00e9 as\u00ed a perspectiva de Deus \u00e1 que d\u00e1 acceso a audacia da fe. Al\u00ed son de casa as preguntas: De onde che v\u00e9n que existas? De onde che v\u00e9n que co\u00f1ezas a Deus? De onde che v\u00e9n que te\u00f1as esperanza? Al\u00ed \u00e9 de casa a fondura dos misterios: \u201cPolo bautismo fostes sepultados con Cristo e resucitastes con el, pola fe na forza de Deus que o resucitou dos mortos\u201d (Col 2,12). \u201cPero Deus rico en misericordia, polo gran amor con que nos amou, estando n\u00f3s mortos polos pecados, f\u00edxonos revivir con Cristo \u2013estades salvados por pura graza-; resucitounos con Cristo Xes\u00fas, sentounos no ceo con el\u201d ( Ef 2,4-6). \u201cComo sodes fillos, Deus enviou aos vosos coraz\u00f3ns o Esp\u00edrito do seu Fillo, que clama: \u00abAbba, Pai\u00bb. As\u00ed que xa non es escravo sen\u00f3n fillo, e se es fillo, es tam\u00e9n herdeiro por vontade de Deus\u201d<\/em> (G\u00e1l 4,6-7). Al\u00ed \u00e9 da casa a contemplaci\u00f3n.<\/div>\n
<\/div>\n
Convosco: <\/strong><\/div>\n
<\/div>\n
Grazas, irm\u00e1s e irm\u00e1ns nosos, que, desde o silencio contemplativo prestades \u00e1 comunidade eclesial o necesario servizo de vix\u00edas na noite, sentinelas do misterio, profetas dun mundo novo. Grazas pola vosa achega \u00e1 sociedade enteira, como memoria que sodes da dignidade humana, da grandeza divina, do amor que nos envolve, da dita que nos espera. Convosco est\u00e1 sempre o Se\u00f1or que vos chamou. Convosco estamos cuantos na Igrexa nos reco\u00f1ecemos bendicidos de Deus coas vosas vidas. Convosco est\u00e1n xa, a\u00ednda que non o saiban a\u00ednda, cuantos un d\u00eda descubran o misterio do que lles dades testemu\u00f1o.<\/div>\n
<\/div>\n
Graza e paz a v\u00f3s de Deus o noso Pai e do Se\u00f1or Xesucristo! O voso arcebispo sa\u00fadavos con afecto e bend\u00ed no Se\u00f1or. + Juli\u00e1n Barrio Barrio,<\/div>\n
<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

+ Juli\u00e1n Barrio Barrio,<\/p>\n

 <\/p>\n

[1]<\/a> San Gregorio Nacianceno, Serm\u00f3n<\/em> 14, 23. Versi\u00f3n tomada da Liturxia das horas, Oficio de lecturas, segunda lectura, luns da I Semana de Coresma.<\/p>\n","protected":false,"raw":"L\u00e1mpadas acesas no cami\u00f1o da santidade<\/strong>\r\n

\r\n
\r\n
Queridos Membros de Vida Contemplativa:<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Chegado ao seu fin o tempo lit\u00farxico de Pascua, a Igrexa fai memoria festiva e solemne do misterio da Sant\u00edsima Trindade. A Conferencia Episcopal Espa\u00f1ola considerou que ese era un d\u00eda moi apropiado para que todos na Igrexa oremos polas relixiosas e os relixiosos de vida contemplativa e mostr\u00e9moslles con afecto a nosa gratitude.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Se a fe nos toma da man e gu\u00eda ao coraz\u00f3n de Deus, al\u00ed perm\u00edtesenos contemplar o que Deus \u00e9 en si mesmo, e tam\u00e9n o que n\u00f3s somos en Deus: \u201cPois todos n\u00f3s fomos bautizados nun mesmo Esp\u00edrito para formar un s\u00f3 corpo\u201d (1 Cor 12,13); \u201cpois ben, v\u00f3s sodes o\u00a0 corpo de Cristo, e cada un \u00e9 un membro\u201d (1 Cor 12,27), e \u201cporque morrestes, e a vosa vida est\u00e1 escondida en Deus\u201d<\/em> (Col 3,3). Necesitamos achegarnos ao misterio do noso ser, ao que somos en Cristo Xes\u00fas, ao que somos en Deus, no seo da Trindade Santa. Pola natureza da s\u00faa vocaci\u00f3n, relixiosas e relixiosos contemplativos fix\u00e9ronse peregrinos permanentes nese cami\u00f1o polo que a fe os leva a sondar o misterio de Deus e os achega, ao mesmo tempo, ao misterio do home.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Nesta Xornada dedicada aos contemplativos, ademais de acompa\u00f1alos coa forza da oraci\u00f3n, desexamos que se co\u00f1eza mellor e se te\u00f1a na debida estima a s\u00faa peculiar misi\u00f3n na Igrexa e no mundo. Eles est\u00e1n sempre \u00e1 escoita, promoven a conversi\u00f3n e animan o esp\u00edrito de comu\u00f1\u00f3n, sendo l\u00e1mpadas no cami\u00f1o sinodal que a Igrexa est\u00e1 a percorrer.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Do laboratorio ao oratorio<\/strong><\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Se o ser humano fose s\u00f3 un episodio intranscendente da evoluci\u00f3n da materia, non caber\u00eda falar de misterios, e o saber sobre n\u00f3s mesmos ser\u00eda s\u00f3 unha cuesti\u00f3n de laboratorios e de an\u00e1lises, de leis f\u00edsicas e qu\u00edmicas, de f\u00f3rmulas matem\u00e1ticas. Pero se o ser humano \u00e9 un ser libre, se somos suxeito de dereitos e deberes, se somos capaces de ben e de mal, ent\u00f3n a nosa existencia sae necesariamente do laboratorio en busca do oratorio e, m\u00e1is al\u00f3 da curiosidade nas an\u00e1lises e da precisi\u00f3n nas f\u00f3rmulas, f\u00e1isenos de casa a mirada contemplativa. Non parece que sexan poucos os que hoxe consideran a vida dos consagrados un absurdo, e a dos contemplativos unha tolemia, unha non vida. E o \u00e9, sen d\u00fabida, se ese xu\u00edzo se emite desde un mundo no que s\u00f3 ten sentido o que \u00e9 susceptible de ser analizado, utilizado e refugado \u00e1 marxe do transcendente.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Se da humanidade desaparece a dimensi\u00f3n de misterio, non haber\u00e1 modo de dar sentido ao mosteiro. O crente int\u00fae, con todo, que nese mundo, no que os seres humanos seriamos apenas un accidente no proceso evolutivo, o noso dote ser\u00eda a soidade, a nosa lei o ego\u00edsmo, e a nosa forma de vida a violencia. Cada d\u00eda, o crente pode constatar que a tolemia, o absurdo, o absurdo, est\u00e1n precisamente nese mundo sen misterio que pecha os cami\u00f1os \u00e1 novidade, cega as fontes da esperanza, fai imposible a comu\u00f1\u00f3n. Os crentes so\u00f1amos un mundo novo no que se viva a fraternidade, un mundo que \u00e9 todo do home porque \u00e9 todo de Deus. Os crentes necesitamos penetrarnos pola greta luminosa do misterio.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Na fondura do misterio<\/strong><\/div>\r\n
<\/div>\r\n
\u201cReco\u00f1ece de onde che v\u00e9n que existas, que te\u00f1as vida, intelixencia e sabedor\u00eda, e, o que est\u00e1 por encima de todo, que co\u00f1ezas a Deus, te\u00f1as a esperanza do reino dos ceos e agardes a contemplaci\u00f3n da gloria (agora, certamente, de forma enigm\u00e1tica e como nun espello, pero despois de maneira m\u00e1is plena e pura); reco\u00f1ece de onde che v\u00e9n que sexas fillo de Deus, coherdeiro de Cristo, e, dito con toda audacia, que sexas, mesmo, convertido en Deus\u201d[1]. Est\u00e1 a faltarnos talvez a audacia expresiva con que os Padres da Igrexa se penetraban nos misterios da fe. Dir\u00eda m\u00e1is a\u00ednda: \u00e9 moi posible que, da vida de moitos homes e mulleres que a\u00ednda se confesan cristi\u00e1ns, non s\u00f3 se ausentou a audacia da confesi\u00f3n de fe, sen\u00f3n que desaparecese tam\u00e9n a memoria do que somos por graza de Deus.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
M\u00e1is que considerar o que cada un de n\u00f3s \u00e9 pola fe, o que o Esp\u00edrito de Deus fai por n\u00f3s, o que de Deus recibimos por graza, e o que nos constit\u00fae no noso ser de cristi\u00e1ns, adoitamos fixarnos no que facemos ou deixamos de facer, en pr\u00e1cticas rituais que consideramos m\u00e1is ou menos obrigatorias para un cristi\u00e1n. Curiosamente, esas pr\u00e1cticas sit\u00faannos nun mundo sen misterio, nun mundo \u00e1 nosa medida, nun mundo que pretendemos que sexa s\u00f3 noso.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Para darnos conta dese mundo sen horizonte de esperanza \u00e9 m\u00e1is que suficiente un lixeiro exame de conciencia: e enseguida atop\u00e1monos sempre iguais a n\u00f3s mesmos, sempre as mesmas fraxilidades, sempre e s\u00f3 a nosa realidade. Non \u00e9 as\u00ed a perspectiva de Deus \u00e1 que d\u00e1 acceso a audacia da fe. Al\u00ed son de casa as preguntas: De onde che v\u00e9n que existas? De onde che v\u00e9n que co\u00f1ezas a Deus? De onde che v\u00e9n que te\u00f1as esperanza? Al\u00ed \u00e9 de casa a fondura dos misterios: \u201cPolo bautismo fostes sepultados con Cristo e resucitastes con el, pola fe na forza de Deus que o resucitou dos mortos\u201d (Col 2,12). \u201cPero Deus rico en misericordia, polo gran amor con que nos amou, estando n\u00f3s mortos polos pecados, f\u00edxonos revivir con Cristo \u2013estades salvados por pura graza-; resucitounos con Cristo Xes\u00fas, sentounos no ceo con el\u201d ( Ef 2,4-6). \u201cComo sodes fillos, Deus enviou aos vosos coraz\u00f3ns o Esp\u00edrito do seu Fillo, que clama: \u00abAbba, Pai\u00bb. As\u00ed que xa non es escravo sen\u00f3n fillo, e se es fillo, es tam\u00e9n herdeiro por vontade de Deus\u201d<\/em> (G\u00e1l 4,6-7). Al\u00ed \u00e9 da casa a contemplaci\u00f3n.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Convosco: <\/strong><\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Grazas, irm\u00e1s e irm\u00e1ns nosos, que, desde o silencio contemplativo prestades \u00e1 comunidade eclesial o necesario servizo de vix\u00edas na noite, sentinelas do misterio, profetas dun mundo novo. Grazas pola vosa achega \u00e1 sociedade enteira, como memoria que sodes da dignidade humana, da grandeza divina, do amor que nos envolve, da dita que nos espera. Convosco est\u00e1 sempre o Se\u00f1or que vos chamou. Convosco estamos cuantos na Igrexa nos reco\u00f1ecemos bendicidos de Deus coas vosas vidas. Convosco est\u00e1n xa, a\u00ednda que non o saiban a\u00ednda, cuantos un d\u00eda descubran o misterio do que lles dades testemu\u00f1o.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Graza e paz a v\u00f3s de Deus o noso Pai e do Se\u00f1or Xesucristo! O voso arcebispo sa\u00fadavos con afecto e bend\u00ed no Se\u00f1or. + Juli\u00e1n Barrio Barrio,<\/div>\r\n
<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n

+ Juli\u00e1n Barrio Barrio,<\/p>\r\n \r\n\r\n[1]<\/a> San Gregorio Nacianceno, Serm\u00f3n<\/em> 14, 23. Versi\u00f3n tomada da Liturxia das horas, Oficio de lecturas, segunda lectura, luns da I Semana de Coresma."},"excerpt":{"rendered":"","protected":false,"raw":""},"author":1,"featured_media":12152,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_gl_post_content":"L\u00e1mpadas acesas no cami\u00f1o da santidade<\/strong>\r\n

\r\n
\r\n
Queridos Membros de Vida Contemplativa:<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Chegado ao seu fin o tempo lit\u00farxico de Pascua, a Igrexa fai memoria festiva e solemne do misterio da Sant\u00edsima Trindade. A Conferencia Episcopal Espa\u00f1ola considerou que ese era un d\u00eda moi apropiado para que todos na Igrexa oremos polas relixiosas e os relixiosos de vida contemplativa e mostr\u00e9moslles con afecto a nosa gratitude.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Se a fe nos toma da man e gu\u00eda ao coraz\u00f3n de Deus, al\u00ed perm\u00edtesenos contemplar o que Deus \u00e9 en si mesmo, e tam\u00e9n o que n\u00f3s somos en Deus: \u201cPois todos n\u00f3s fomos bautizados nun mesmo Esp\u00edrito para formar un s\u00f3 corpo\u201d (1 Cor 12,13); \u201cpois ben, v\u00f3s sodes o\u00a0 corpo de Cristo, e cada un \u00e9 un membro\u201d (1 Cor 12,27), e \u201cporque morrestes, e a vosa vida est\u00e1 escondida en Deus\u201d<\/em> (Col 3,3). Necesitamos achegarnos ao misterio do noso ser, ao que somos en Cristo Xes\u00fas, ao que somos en Deus, no seo da Trindade Santa. Pola natureza da s\u00faa vocaci\u00f3n, relixiosas e relixiosos contemplativos fix\u00e9ronse peregrinos permanentes nese cami\u00f1o polo que a fe os leva a sondar o misterio de Deus e os achega, ao mesmo tempo, ao misterio do home.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Nesta Xornada dedicada aos contemplativos, ademais de acompa\u00f1alos coa forza da oraci\u00f3n, desexamos que se co\u00f1eza mellor e se te\u00f1a na debida estima a s\u00faa peculiar misi\u00f3n na Igrexa e no mundo. Eles est\u00e1n sempre \u00e1 escoita, promoven a conversi\u00f3n e animan o esp\u00edrito de comu\u00f1\u00f3n, sendo l\u00e1mpadas no cami\u00f1o sinodal que a Igrexa est\u00e1 a percorrer.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Do laboratorio ao oratorio<\/strong><\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Se o ser humano fose s\u00f3 un episodio intranscendente da evoluci\u00f3n da materia, non caber\u00eda falar de misterios, e o saber sobre n\u00f3s mesmos ser\u00eda s\u00f3 unha cuesti\u00f3n de laboratorios e de an\u00e1lises, de leis f\u00edsicas e qu\u00edmicas, de f\u00f3rmulas matem\u00e1ticas. Pero se o ser humano \u00e9 un ser libre, se somos suxeito de dereitos e deberes, se somos capaces de ben e de mal, ent\u00f3n a nosa existencia sae necesariamente do laboratorio en busca do oratorio e, m\u00e1is al\u00f3 da curiosidade nas an\u00e1lises e da precisi\u00f3n nas f\u00f3rmulas, f\u00e1isenos de casa a mirada contemplativa. Non parece que sexan poucos os que hoxe consideran a vida dos consagrados un absurdo, e a dos contemplativos unha tolemia, unha non vida. E o \u00e9, sen d\u00fabida, se ese xu\u00edzo se emite desde un mundo no que s\u00f3 ten sentido o que \u00e9 susceptible de ser analizado, utilizado e refugado \u00e1 marxe do transcendente.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Se da humanidade desaparece a dimensi\u00f3n de misterio, non haber\u00e1 modo de dar sentido ao mosteiro. O crente int\u00fae, con todo, que nese mundo, no que os seres humanos seriamos apenas un accidente no proceso evolutivo, o noso dote ser\u00eda a soidade, a nosa lei o ego\u00edsmo, e a nosa forma de vida a violencia. Cada d\u00eda, o crente pode constatar que a tolemia, o absurdo, o absurdo, est\u00e1n precisamente nese mundo sen misterio que pecha os cami\u00f1os \u00e1 novidade, cega as fontes da esperanza, fai imposible a comu\u00f1\u00f3n. Os crentes so\u00f1amos un mundo novo no que se viva a fraternidade, un mundo que \u00e9 todo do home porque \u00e9 todo de Deus. Os crentes necesitamos penetrarnos pola greta luminosa do misterio.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Na fondura do misterio<\/strong><\/div>\r\n
<\/div>\r\n
\u201cReco\u00f1ece de onde che v\u00e9n que existas, que te\u00f1as vida, intelixencia e sabedor\u00eda, e, o que est\u00e1 por encima de todo, que co\u00f1ezas a Deus, te\u00f1as a esperanza do reino dos ceos e agardes a contemplaci\u00f3n da gloria (agora, certamente, de forma enigm\u00e1tica e como nun espello, pero despois de maneira m\u00e1is plena e pura); reco\u00f1ece de onde che v\u00e9n que sexas fillo de Deus, coherdeiro de Cristo, e, dito con toda audacia, que sexas, mesmo, convertido en Deus\u201d[1]. Est\u00e1 a faltarnos talvez a audacia expresiva con que os Padres da Igrexa se penetraban nos misterios da fe. Dir\u00eda m\u00e1is a\u00ednda: \u00e9 moi posible que, da vida de moitos homes e mulleres que a\u00ednda se confesan cristi\u00e1ns, non s\u00f3 se ausentou a audacia da confesi\u00f3n de fe, sen\u00f3n que desaparecese tam\u00e9n a memoria do que somos por graza de Deus.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
M\u00e1is que considerar o que cada un de n\u00f3s \u00e9 pola fe, o que o Esp\u00edrito de Deus fai por n\u00f3s, o que de Deus recibimos por graza, e o que nos constit\u00fae no noso ser de cristi\u00e1ns, adoitamos fixarnos no que facemos ou deixamos de facer, en pr\u00e1cticas rituais que consideramos m\u00e1is ou menos obrigatorias para un cristi\u00e1n. Curiosamente, esas pr\u00e1cticas sit\u00faannos nun mundo sen misterio, nun mundo \u00e1 nosa medida, nun mundo que pretendemos que sexa s\u00f3 noso.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Para darnos conta dese mundo sen horizonte de esperanza \u00e9 m\u00e1is que suficiente un lixeiro exame de conciencia: e enseguida atop\u00e1monos sempre iguais a n\u00f3s mesmos, sempre as mesmas fraxilidades, sempre e s\u00f3 a nosa realidade. Non \u00e9 as\u00ed a perspectiva de Deus \u00e1 que d\u00e1 acceso a audacia da fe. Al\u00ed son de casa as preguntas: De onde che v\u00e9n que existas? De onde che v\u00e9n que co\u00f1ezas a Deus? De onde che v\u00e9n que te\u00f1as esperanza? Al\u00ed \u00e9 de casa a fondura dos misterios: \u201cPolo bautismo fostes sepultados con Cristo e resucitastes con el, pola fe na forza de Deus que o resucitou dos mortos\u201d (Col 2,12). \u201cPero Deus rico en misericordia, polo gran amor con que nos amou, estando n\u00f3s mortos polos pecados, f\u00edxonos revivir con Cristo \u2013estades salvados por pura graza-; resucitounos con Cristo Xes\u00fas, sentounos no ceo con el\u201d ( Ef 2,4-6). \u201cComo sodes fillos, Deus enviou aos vosos coraz\u00f3ns o Esp\u00edrito do seu Fillo, que clama: \u00abAbba, Pai\u00bb. As\u00ed que xa non es escravo sen\u00f3n fillo, e se es fillo, es tam\u00e9n herdeiro por vontade de Deus\u201d<\/em> (G\u00e1l 4,6-7). Al\u00ed \u00e9 da casa a contemplaci\u00f3n.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Convosco: <\/strong><\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Grazas, irm\u00e1s e irm\u00e1ns nosos, que, desde o silencio contemplativo prestades \u00e1 comunidade eclesial o necesario servizo de vix\u00edas na noite, sentinelas do misterio, profetas dun mundo novo. Grazas pola vosa achega \u00e1 sociedade enteira, como memoria que sodes da dignidade humana, da grandeza divina, do amor que nos envolve, da dita que nos espera. Convosco est\u00e1 sempre o Se\u00f1or que vos chamou. Convosco estamos cuantos na Igrexa nos reco\u00f1ecemos bendicidos de Deus coas vosas vidas. Convosco est\u00e1n xa, a\u00ednda que non o saiban a\u00ednda, cuantos un d\u00eda descubran o misterio do que lles dades testemu\u00f1o.<\/div>\r\n
<\/div>\r\n
Graza e paz a v\u00f3s de Deus o noso Pai e do Se\u00f1or Xesucristo! O voso arcebispo sa\u00fadavos con afecto e bend\u00ed no Se\u00f1or. + Juli\u00e1n Barrio Barrio,<\/div>\r\n
<\/div>\r\n<\/div>\r\n<\/div>\r\n

+ Juli\u00e1n Barrio Barrio,<\/p>\r\n \r\n\r\n[1]<\/a> San Gregorio Nacianceno, Serm\u00f3n<\/em> 14, 23. Versi\u00f3n tomada da Liturxia das horas, Oficio de lecturas, segunda lectura, luns da I Semana de Coresma.","_gl_post_name":"carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022","_gl_post_excerpt":"","_gl_post_title":"Carta Pastoral Vida Contemplativa. 12 de xu\u00f1o de 2022","_es_post_content":"L\u00e1mparas encendidas en el camino de la santidad<\/strong>\r\n\r\nQueridos Miembros de Vida Contemplativa:\r\n\r\nLlegado a su fin el tiempo lit\u00fargico de Pascua, la Iglesia hace memoria festiva y solemne del misterio de la Sant\u00edsima Trinidad. La Conferencia Episcopal Espa\u00f1ola ha considerado que \u00e9se era un d\u00eda muy apropiado para que todos en la Iglesia oremos por las religiosas y los religiosos de vida contemplativa y les mostremos con afecto nuestra gratitud.\r\n\r\nSi la fe nos toma de la mano y gu\u00eda al coraz\u00f3n de Dios, all\u00ed se nos permite contemplar lo que Dios es en s\u00ed mismo, y tambi\u00e9n lo que nosotros somos en Dios: \u201cPues todos nosotros hemos sido bautizados en un mismo Esp\u00edritu para formar un solo cuerpo<\/em>\u201d (1Cor 12,13); \u201cpues bien, vosotros sois el\u00a0 cuerpo de Cristo, y cada uno es un miembro<\/em>\u201d (1Cor 12,27), y \u201cporque hab\u00e9is muerto, y vuestra vida est\u00e1 escondida en Dios<\/em>\u201d (Col 3,3). Necesitamos acercarnos al misterio de nuestro ser, a lo que somos en Cristo Jes\u00fas, a lo que somos en Dios, en el seno de la Trinidad Santa. Por la naturaleza de su vocaci\u00f3n, religiosas y religiosos contemplativos se han hecho peregrinos permanentes en ese camino por el que la fe los lleva a sondear el misterio de Dios y los acerca, al mismo tiempo, al misterio del hombre.\r\n\r\nEn esta Jornada dedicada a los contemplativos, adem\u00e1s de acompa\u00f1arlos con la fuerza de la oraci\u00f3n, deseamos que se conozca mejor y se tenga en la debida estima su peculiar misi\u00f3n en la Iglesia y en el mundo. Ellos est\u00e1n siempre a la escucha, promueven la conversi\u00f3n y animan el esp\u00edritu de comuni\u00f3n, siendo l\u00e1mparas en el camino sinodal que la Iglesia est\u00e1 recorriendo.\r\n\r\nDel laboratorio al oratorio<\/strong>\r\n\r\nSi el ser humano fuese s\u00f3lo un episodio intrascendente de la evoluci\u00f3n de la materia, no cabr\u00eda hablar de misterios, y el saber sobre nosotros mismos ser\u00eda s\u00f3lo una cuesti\u00f3n de laboratorios y de an\u00e1lisis, de leyes f\u00edsicas y qu\u00edmicas, de f\u00f3rmulas matem\u00e1ticas. Pero si el ser humano es un ser libre, si somos sujeto de derechos y deberes, si somos capaces de bien y de mal, entonces nuestra existencia sale necesariamente del laboratorio en busca del oratorio y, m\u00e1s all\u00e1 de la curiosidad en los an\u00e1lisis y de la precisi\u00f3n en las f\u00f3rmulas, se nos hace de casa la mirada contemplativa. No parece que sean pocos los que hoy consideran la vida de los consagrados un sinsentido, y la de los contemplativos una locura, una no vida. Y lo es, sin duda, si ese juicio se emite desde un mundo en el que s\u00f3lo tiene sentido lo que es susceptible de ser analizado, utilizado y desechado al margen de lo trascendente.\r\n\r\nSi de la humanidad desaparece la dimensi\u00f3n de misterio, no habr\u00e1 modo de dar sentido al monasterio. El creyente intuye, sin embargo, que en ese mundo, en el que los seres humanos ser\u00edamos apenas un accidente en el proceso evolutivo, nuestra dote ser\u00eda la soledad, nuestra ley el ego\u00edsmo, y nuestra forma de vida la violencia. Cada d\u00eda, el creyente puede constatar que la locura, el absurdo, el sinsentido, est\u00e1n precisamente en ese mundo sin misterio que cierra los caminos a la novedad, ciega las fuentes de la esperanza, hace imposible la comuni\u00f3n. Los creyentes so\u00f1amos un mundo nuevo en el que se viva la fraternidad, un mundo que es todo del hombre porque es todo de Dios. Los creyentes necesitamos adentrarnos por la rendija luminosa del misterio.\r\n\r\nEn la hondura del misterio<\/strong>\r\n\r\n\u201cReconoce de d\u00f3nde te viene que existas, que tengas vida, inteligencia y sabidur\u00eda, y, lo que est\u00e1 por encima de todo, que conozcas a Dios, tengas la esperanza del reino de los cielos y aguardes la contemplaci\u00f3n de la gloria (ahora, ciertamente, de forma enigm\u00e1tica y como en un espejo, pero despu\u00e9s de manera m\u00e1s plena y pura); reconoce de d\u00f3nde te viene que seas hijo de Dios, coheredero de Cristo, y, dicho con toda audacia, que seas, incluso, convertido en Dios\u201d[1]<\/a>. Nos est\u00e1 faltando tal vez la audacia expresiva con que los Padres de la Iglesia se adentraban en los misterios de la fe. Dir\u00eda m\u00e1s a\u00fan: es muy posible que, de la vida de muchos hombres y mujeres que todav\u00eda se confiesan cristianos, no s\u00f3lo se haya ausentado la audacia de la confesi\u00f3n de fe, sino que haya desaparecido tambi\u00e9n la memoria de lo que somos por gracia de Dios.\r\n\r\nM\u00e1s que considerar lo que cada uno de nosotros es por la fe, lo que el Esp\u00edritu de Dios hace por nosotros, lo que de Dios hemos recibido por gracia, y lo que nos constituye en nuestro ser de cristianos, solemos fijarnos en lo que hacemos o dejamos de hacer, en pr\u00e1cticas rituales que consideramos m\u00e1s o menos obligatorias para un cristiano. Curiosamente, esas pr\u00e1cticas nos sit\u00faan en un mundo sin misterio, en un mundo a nuestra medida, en un mundo que pretendemos que sea s\u00f3lo nuestro.\r\n\r\nPara darnos cuenta de ese mundo sin horizonte de esperanza es m\u00e1s que suficiente un ligero examen de conciencia: y enseguida nos encontramos siempre iguales a nosotros mismos, siempre las mismas fragilidades, siempre y s\u00f3lo nuestra realidad. No es as\u00ed la perspectiva de Dios a la que da acceso la audacia de la fe. All\u00ed son de casa las preguntas: \u00bfDe d\u00f3nde te viene que existas? \u00bfDe d\u00f3nde te viene que conozcas a Dios? \u00bfDe d\u00f3nde te viene que tengas esperanza? All\u00ed es de casa la hondura de los misterios: \u201cPor el <\/em>bautismo fuisteis sepultados con Cristo y hab\u00e9is resucitado con \u00e9l, por la fe en la fuerza de Dios que lo resucit\u00f3 de los muertos<\/em>\u201d (Col 2,12). \u201cPero Dios rico en misericordia, por el gran amor con que nos am\u00f3, estando nosotros muertos por los pecados, nos ha hecho revivir con Cristo \u2013est\u00e1is salvados por pura gracia-; nos ha resucitado con Cristo Jes\u00fas, nos ha sentado en el cielo con \u00e9l<\/em>\u201d (Ef 2,4-6). \u201cComo sois hijos, Dios envi\u00f3 a vuestros corazones el Esp\u00edritu de su Hijo, que clama: \u00abAbba, Padre\u00bb. As\u00ed que ya no eres esclavo sino hijo, y si eres hijo, eres tambi\u00e9n heredero por voluntad de Dios<\/em>\u201d (Gal 4,6-7). All\u00ed es de casa la contemplaci\u00f3n.\r\n\r\nCon vosotros:<\/strong>\r\n\r\nGracias, hermanas y hermanos nuestros, que, desde el silencio contemplativo prest\u00e1is a la comunidad eclesial el necesario servicio de vig\u00edas en la noche, centinelas del misterio, profetas de un mundo nuevo. Gracias por vuestra aportaci\u00f3n a la sociedad entera, como memoria que sois de la dignidad humana, de la grandeza divina, del amor que nos envuelve, de la dicha que nos espera. Con vosotros est\u00e1 siempre el Se\u00f1or que os ha llamado. Con vosotros estamos cuantos en la Iglesia nos reconocemos bendecidos de Dios con vuestras vidas. Con vosotros est\u00e1n ya, aunque no lo sepan todav\u00eda, cuantos un d\u00eda descubran el misterio del que les dais testimonio.\r\n\r\n\u00a1Gracia y paz a vosotros de Dios nuestro Padre y del Se\u00f1or Jesucristo! Vuestro arzobispo os saluda con afecto y bendice en el Se\u00f1or.\r\n

+ Juli\u00e1n Barrio Barrio,\r\nArzobispo de Santiago de Compostela.<\/p>\r\n \r\n\r\n \r\n\r\n[1]<\/a> San Gregorio Nacianceno, Serm\u00f3n<\/em> 14, 23. Versi\u00f3n tomada de la Liturgia de las horas, Oficio de lecturas, segunda lectura, lunes de la I Semana de Cuaresma.","_es_post_name":"carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022","_es_post_excerpt":"","_es_post_title":"Carta Pastoral Vida Contemplativa. 12 de junio de 2022","edit_language":"gl","footnotes":""},"categories":[4],"tags":[47,77],"class_list":["post-23392","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","category-arzobispo","tag-cartas-pastorales","tag-la-voz-del-pastor"],"yoast_head":"\nCarta Pastoral Vida Contemplativa. 12 de junio de 2022 - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"gl_ES\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Carta Pastoral Vida Contemplativa. 12 de junio de 2022 - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"L\u00e1mpadas acesas no cami\u00f1o da santidade Queridos Membros de Vida Contemplativa: Chegado ao seu fin o tempo lit\u00farxico de Pascua, a Igrexa fai memoria festiva e solemne do misterio da Sant\u00edsima Trindade. A Conferencia Episcopal Espa\u00f1ola considerou que ese era un d\u00eda moi apropiado para que todos na Igrexa oremos polas relixiosas e os relixiosos […]\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago\" \/>\n<meta property=\"article:published_time\" content=\"2022-06-07T15:38:47+00:00\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2022-06-12T20:16:01+00:00\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2018\/11\/cartas_pastorales.png\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:width\" content=\"750\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:height\" content=\"350\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:type\" content=\"image\/png\" \/>\n<meta name=\"author\" content=\"archicompostela_org\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Escrito por\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"archicompostela_org\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:label2\" content=\"Tempo de lectura\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data2\" content=\"5 minutes\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\\\/\\\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"Article\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022\\\/#article\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022\\\/\"},\"author\":{\"name\":\"archicompostela_org\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/1993741fd12112ec31242d379ae53cab\"},\"headline\":\"Carta Pastoral Vida Contemplativa. 12 de xu\u00f1o de 2022\",\"datePublished\":\"2022-06-07T15:38:47+00:00\",\"dateModified\":\"2022-06-12T20:16:01+00:00\",\"mainEntityOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022\\\/\"},\"wordCount\":1288,\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022\\\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2018\\\/11\\\/cartas_pastorales.png\",\"keywords\":[\"Cartas Pastorales\",\"La Voz del Pastor\"],\"articleSection\":[\"Arzobispo\"],\"inLanguage\":\"gl-ES\"},{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022\\\/\",\"url\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022\\\/\",\"name\":\"Carta Pastoral Vida Contemplativa. 12 de junio de 2022 - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022\\\/#primaryimage\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022\\\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2018\\\/11\\\/cartas_pastorales.png\",\"datePublished\":\"2022-06-07T15:38:47+00:00\",\"dateModified\":\"2022-06-12T20:16:01+00:00\",\"author\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/1993741fd12112ec31242d379ae53cab\"},\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022\\\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"gl-ES\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022\\\/\"]}]},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"gl-ES\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022\\\/#primaryimage\",\"url\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2018\\\/11\\\/cartas_pastorales.png\",\"contentUrl\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2018\\\/11\\\/cartas_pastorales.png\",\"width\":750,\"height\":350},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022\\\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Portada\",\"item\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"Carta Pastoral Vida Contemplativa. 12 de junio de 2022\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/#website\",\"url\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/\",\"name\":\"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago\",\"description\":\"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"gl-ES\"},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/1993741fd12112ec31242d379ae53cab\",\"name\":\"archicompostela_org\",\"sameAs\":[\"https:\\\/\\\/archicompostela.es\"],\"url\":\"https:\\\/\\\/archicompostela.org\\\/gl\\\/author\\\/archicompostela_org\\\/\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Carta Pastoral Vida Contemplativa. 12 de junio de 2022 - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022\/","og_locale":"gl_ES","og_type":"article","og_title":"Carta Pastoral Vida Contemplativa. 12 de junio de 2022 - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago","og_description":"L\u00e1mpadas acesas no cami\u00f1o da santidade Queridos Membros de Vida Contemplativa: Chegado ao seu fin o tempo lit\u00farxico de Pascua, a Igrexa fai memoria festiva e solemne do misterio da Sant\u00edsima Trindade. A Conferencia Episcopal Espa\u00f1ola considerou que ese era un d\u00eda moi apropiado para que todos na Igrexa oremos polas relixiosas e os relixiosos […]","og_url":"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022\/","og_site_name":"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago","article_published_time":"2022-06-07T15:38:47+00:00","article_modified_time":"2022-06-12T20:16:01+00:00","og_image":[{"width":750,"height":350,"url":"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2018\/11\/cartas_pastorales.png","type":"image\/png"}],"author":"archicompostela_org","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Escrito por":"archicompostela_org","Tempo de lectura":"5 minutes"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"Article","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022\/#article","isPartOf":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022\/"},"author":{"name":"archicompostela_org","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/#\/schema\/person\/1993741fd12112ec31242d379ae53cab"},"headline":"Carta Pastoral Vida Contemplativa. 12 de xu\u00f1o de 2022","datePublished":"2022-06-07T15:38:47+00:00","dateModified":"2022-06-12T20:16:01+00:00","mainEntityOfPage":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022\/"},"wordCount":1288,"image":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2018\/11\/cartas_pastorales.png","keywords":["Cartas Pastorales","La Voz del Pastor"],"articleSection":["Arzobispo"],"inLanguage":"gl-ES"},{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022\/","url":"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022\/","name":"Carta Pastoral Vida Contemplativa. 12 de junio de 2022 - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago","isPartOf":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022\/#primaryimage"},"image":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2018\/11\/cartas_pastorales.png","datePublished":"2022-06-07T15:38:47+00:00","dateModified":"2022-06-12T20:16:01+00:00","author":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/#\/schema\/person\/1993741fd12112ec31242d379ae53cab"},"breadcrumb":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022\/#breadcrumb"},"inLanguage":"gl-ES","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022\/"]}]},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"gl-ES","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022\/#primaryimage","url":"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2018\/11\/cartas_pastorales.png","contentUrl":"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2018\/11\/cartas_pastorales.png","width":750,"height":350},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/carta-pastoral-vida-contemplativa-12-de-junio-de-2022\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Portada","item":"https:\/\/archicompostela.org\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"Carta Pastoral Vida Contemplativa. 12 de junio de 2022"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/#website","url":"https:\/\/archicompostela.org\/","name":"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago","description":"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/archicompostela.org\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"gl-ES"},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/#\/schema\/person\/1993741fd12112ec31242d379ae53cab","name":"archicompostela_org","sameAs":["https:\/\/archicompostela.es"],"url":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/author\/archicompostela_org\/"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23392","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=23392"}],"version-history":[{"count":14,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23392\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":23417,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/23392\/revisions\/23417"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/12152"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=23392"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=23392"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=23392"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}