{"id":21953,"date":"2021-12-27T22:40:27","date_gmt":"2021-12-27T21:40:27","guid":{"rendered":"https:\/\/archicompostela.es\/?p=21953"},"modified":"2021-12-28T10:19:42","modified_gmt":"2021-12-28T09:19:42","slug":"mensaxe-do-papa-francisco-para-a-55-xornada-mundial-da-paz","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/mensaxe-do-papa-francisco-para-a-55-xornada-mundial-da-paz\/","title":{"rendered":"Mensaxe do Papa Francisco para a 55 Xornada Mundial da Paz","raw":"Mensaxe do Papa Francisco para a 55 Xornada Mundial da Paz"},"content":{"rendered":"

O 1 de xaneiro <\/strong>cel\u00e9brase a 55 Xornada Mundial pola Paz <\/strong>baixo o lema: \u201cDi\u00e1logo entre xeraci\u00f3ns, educaci\u00f3n e traballo: instrumentos para constru\u00edr unha paz duradeira\u201d.<\/strong><\/p>\n

O Santo Padre fai un chamamento aos gobernantes e a cantos te\u00f1en responsabilidades pol\u00edticas e sociais, aos pastores e aos animadores das comunidades eclesiais, como tam\u00e9n a todos os homes e mulleres de boa vontade \u00abpara que sigamos avanzando xuntos con valent\u00eda e creatividade por estes tres cami\u00f1os: o di\u00e1logo entre as xeraci\u00f3ns, a educaci\u00f3n e o traballo. Que sexan cada vez m\u00e1is numerosos os que, sen facer ru\u00eddo, con humildade e perseveranza, conv\u00e9rtanse cada d\u00eda en artes\u00e1ns de paz. E que sempre os preceda e acompa\u00f1e a bendici\u00f3n do Deus da paz\u00bb.<\/p>\n

Di\u00e1logo entre xeraci\u00f3ns, educaci\u00f3n e traballo:<\/strong>
\n\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 instrumentos para constru\u00edr unha paz duradeira<\/strong>
\n\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0(texto \u00edntegro)<\/strong><\/p>\n

1. \u00abQue fermosos son sobre as monta\u00f1as os pasos do mensaxeiro que proclama a paz!\u00bb<\/strong> (Is 52,7).<\/p>\n

As palabras do profeta Isa\u00edas expresan o consolo, o suspiro de alivio dun pobo exiliado, esgotado pola violencia e os abusos, exposto \u00e1 indignidade e \u00e1 morte. O profeta Baruc pregunt\u00e1base respecto disto: \u00abPor que, Israel, est\u00e1s nunha terra de inimigos e envelleciches nun pa\u00eds estranxeiro? Por que te manchaches con cad\u00e1veres e c\u00f3ntaste entre os que baixan \u00e1 fosa?\u00bb (3,10-11). Para este pobo, a chegada do mensaxeiro da paz<\/em> significaba a esperanza dun renacemento dos escombros da historia, o comezo dun futuro prometedor.<\/p>\n

A\u00ednda hoxe, o cami\u00f1o da paz,<\/em> que san Paulo VI denominou co novo nome de desenvolvemento integral<\/em> [1],permanece desafortunadamente afastado da vida real de moitos homes e mulleres e, xa que logo, da familia humana, que est\u00e1 totalmente interconectada. Malia os numerosos esforzos encami\u00f1ados a un di\u00e1logo construtivo entre as naci\u00f3ns, o ru\u00eddo enxordecedor das guerras e os conflitos amplif\u00edcase, mentres se propagan enfermidades de proporci\u00f3ns pand\u00e9micas, agr\u00e1vanse os efectos do cambio clim\u00e1tico e da degradaci\u00f3n do medioambiente, empeora a traxedia da fame e da sede, e segue dominando un modelo econ\u00f3mico que se basea m\u00e1is no individualismo que no compartir solidario. Como no tempo dos antigos profetas, o clamor dos pobres e da terra [2] segue elev\u00e1ndose hoxe, implorando xustiza e paz.<\/p>\n

En cada \u00e9poca, a paz \u00e9 tanto un don do alto como o froito dun compromiso compartido. Existe, en efecto, unha “arquitectura” da paz, na que interve\u00f1en as distintas instituci\u00f3ns da sociedade, e existe un “artesanado” da paz que nos involucra a cada un de n\u00f3s persoalmente. [3] Todos poden colaborar na construci\u00f3n dun mundo m\u00e1is pac\u00edfico: partindo do propio coraz\u00f3n e das relaci\u00f3ns na familia, na sociedade e co medioambiente, ata as relaci\u00f3ns entre os pobos e entre os Estados.<\/p>\n

Aqu\u00ed gustar\u00edame propo\u00f1er tres cami\u00f1os<\/em> para constru\u00edr unha paz duradeira. En primeiro lugar, o di\u00e1logo entre as xeraci\u00f3ns,<\/em> como base para a realizaci\u00f3n de proxectos compartidos. En segundo lugar, a educaci\u00f3n,<\/em> como factor de liberdade, responsabilidade e desenvolvemento. E, para rematar, o traballo para unha plena realizaci\u00f3n da dignidade humana. Estes tres elementos son esenciais para \u00aba xestaci\u00f3n dun pacto social\u00bb [4], sen o cal todo proxecto de paz \u00e9 insubstancial.<\/p>\n

2. Di\u00e1logo entre xeraci\u00f3ns para constru\u00edr a paz<\/strong><\/p>\n

Nun mundo a\u00ednda atenazado polas garras da pandemia, que causou demasiados problemas, \u00abalg\u00fans tratan de fuxir da realidade refuxi\u00e1ndose en mundos privados, e outros enfr\u00f3ntana con violencia destrutiva, pero entre a indiferenza ego\u00edsta e a protesta violenta, sempre hai unha opci\u00f3n posible: o di\u00e1logo. O di\u00e1logo entre as xeraci\u00f3ns\u00bb [5].<\/p>\n

Todo di\u00e1logo sincero, a\u00ednda que non estea exento dunha dial\u00e9ctica xusta e positiva, require sempre unha confianza b\u00e1sica entre os interlocutores. Debemos recuperar esta confianza mutua. A actual crise sanitaria aumentou en todos a sensaci\u00f3n de soidade e o repregue sobre un mesmo. A soidade dos maiores vai acompa\u00f1ada nos mozos dun sentimento de impotencia e da falta dunha idea com\u00fan de futuro. Esta crise \u00e9 certamente dolorosa. Pero tam\u00e9n pode facer emerxer o mellor das persoas. De feito, durante a pandemia vimos xenerosos exemplos de compaix\u00f3n, colaboraci\u00f3n e solidariedade en todo o mundo.<\/p>\n

Dialogar significa escoitarse, confrontarse, po\u00f1erse de acordo e cami\u00f1ar xuntos. Fomentar todo isto entre as xeraci\u00f3ns significa labrar a dura e est\u00e9ril terra do conflito e a exclusi\u00f3n para cultivar al\u00ed as sementes dunha paz duradeira e compartida.<\/p>\n

A\u00ednda que o desenvolvemento tecnol\u00f3xico e econ\u00f3mico divida a mi\u00fado as xeraci\u00f3ns, as crises contempor\u00e1neas revelan a urxencia de que se al\u00eden. Por unha banda, os mozos necesitan a experiencia existencial, sapiencial e espiritual dos maiores; polo outro, os maiores necesitan o apoio, o afecto, a creatividade e o dinamismo dos mozos.<\/p>\n

Os grandes retos sociais e os procesos de construci\u00f3n da paz non poden prescindir do di\u00e1logo entre os depositarios da memoria “os maiores” e os continuadores da historia “os mozos”; tampouco poden prescindir da vontade de cada un de n\u00f3s de dar cabida ao outro, de non pretender ocupar todo o escenario perseguindo os propios intereses inmediatos coma se non pasase nin futuro. A crise global que vivimos m\u00f3stranos que o encontro e o di\u00e1logo entre xeraci\u00f3ns \u00e9 a forza propulsora dunha pol\u00edtica sa, que non se contenta con administrar a situaci\u00f3n existente \u00abcon parches ou soluci\u00f3ns r\u00e1pidas\u00bb [6], sen\u00f3n que se ofrece como forma eminente de amor ao outro [7], na procura de proxectos compartidos e sostibles.<\/p>\n

Si sabemos practicar este di\u00e1logo interxeracional no medio das dificultades, \u00abpoderemos estar ben arraigados no presente, e desde aqu\u00ed frecuentar o pasado e o futuro: frecuentar o pasado, para aprender da historia e para sandar as feridas que \u00e1s veces nos condicionan; frecuentar o futuro, para alimentar o entusiasmo, facer xerminar so\u00f1os, suscitar profec\u00edas, facer florecer esperanzas. Dese modo, unidos, poderemos aprender uns de outros\u00bb [8]. Sen ra\u00edces, como poder\u00edan as \u00e1rbores crecer e dar froito?<\/p>\n

S\u00f3 hai que pensar na cuesti\u00f3n do coidado da nosa casa com\u00fan. De feito, o propio medioambiente \u00ab\u00e9 un pr\u00e9stamo que cada xeraci\u00f3n recibe e debe transmitir \u00e1 xeraci\u00f3n seguinte\u00bb [9]. Por iso, temos que apreciar e alentar os numerosos mozos que se esforzan por un mundo m\u00e1is xusto e atento \u00e1 salvagarda da creaci\u00f3n, confiada ao noso coidado. Fano con preocupaci\u00f3n e entusiasmo e, sobre todo, con sentido de responsabilidade ante o urxente cambio de rumbo [10] que nos impo\u00f1en as dificultades derivadas da crise \u00e9tica e socio-ambiental actual [11].<\/p>\n

Por outra banda, a oportunidade de constru\u00edr xuntos cami\u00f1os cara \u00e1 paz non pode prescindir da educaci\u00f3n e o traballo, lugares e contextos privilexiados para o di\u00e1logo interxeracional. \u00c9 a educaci\u00f3n a que proporciona a gram\u00e1tica para o di\u00e1logo entre as xeraci\u00f3ns, e \u00e9 na experiencia do traballo onde homes e mulleres de diferentes xeraci\u00f3ns se atopan axud\u00e1ndose mutuamente, intercambiando co\u00f1ecementos, experiencias e habilidades para o ben com\u00fan.<\/p>\n

3. A instruci\u00f3n e a educaci\u00f3n como motores da paz<\/strong><\/p>\n

O orzamento para a instruci\u00f3n e a educaci\u00f3n, consideradas como un gasto m\u00e1is que como un investimento, diminu\u00edu significativamente a nivel mundial nos \u00faltimos anos. Con todo, estas constit\u00faen os principais vectores dun desenvolvemento humano integral: fan \u00e1 persoa m\u00e1is libre e responsable, e son indispensables para a defensa e a promoci\u00f3n da paz. Noutras palabras, a instruci\u00f3n e a educaci\u00f3n son as bases dunha sociedade cohesionada, civil, capaz de xerar esperanza, riqueza e progreso.<\/p>\n

Os gastos militares, en cambio, aumentaron, superando o nivel rexistrado ao final da “guerra fr\u00eda”, e parecen destinados a crecer de modo exorbitante [12].<\/p>\n

Xa que logo, \u00e9 oportuno e urxente que cantos te\u00f1en responsabilidades de goberno elaboren pol\u00edticas econ\u00f3micas que prevexan un cambio na relaci\u00f3n entre os investimentos p\u00fablicos destinadas \u00e1 educaci\u00f3n e os fondos reservados aos armamentos. Por outra banda, a procura dun proceso real de desarme internacional non pode sen\u00f3n causar grandes beneficios ao desenvolvemento de pobos e naci\u00f3ns, liberando recursos financeiros que se empreguen de xeito m\u00e1is apropiado para a sa\u00fade, a escola, as infraestruturas e o coidado do territorio, entre outros.<\/p>\n

Gustar\u00edame que o investimento na educaci\u00f3n estivese acompa\u00f1ada por un compromiso m\u00e1is consistente orientado a promover a cultura do coidado [13]. Esta cultura, fronte \u00e1s fractura da sociedade e \u00e1 inercia das instituci\u00f3ns, pode converterse na linguaxe com\u00fan que rompa as barreiras e constr\u00faa pontes. \u00abUn pa\u00eds crece cando as s\u00faas diversas riquezas culturais dialogan de xeito construtivo: a cultura popular, a universitaria, a xuvenil, a art\u00edstica, a tecnol\u00f3xica, a cultura econ\u00f3mica, a cultura da familia e dos medios de comunicaci\u00f3n\u00bb [14]. Por conseguinte, \u00e9 necesario forxar un novo paradigma cultural a trav\u00e9s de \u00abun pacto educativo global para e coas xeraci\u00f3ns m\u00e1is novas, que involucre na formaci\u00f3n de persoas maduras \u00e1s familias, comunidades, escolas e universidades, instituci\u00f3ns, relixi\u00f3ns, gobernantes, a toda a humanidade\u00bb [15]. Un pacto que promova a educaci\u00f3n \u00e1 ecolox\u00eda integral segundo un modelo cultural de paz, de desenvolvemento e de sostibilidade, centrado na fraternidade e na alianza entre o ser humano e a s\u00faa contorna [16].<\/p>\n

Investir na instruci\u00f3n e na educaci\u00f3n das novas xeraci\u00f3ns \u00e9 o cami\u00f1o principal que as conduce, por medio dunha preparaci\u00f3n espec\u00edfica, a ocupar de xeito provechoso un lugar axeitado no mundo do traballo [17].<\/p>\n

4. Promover e asegurar o traballo constr\u00fae a paz<\/strong><\/p>\n

O traballo \u00e9 un factor indispensable para constru\u00edr e manter a paz; \u00e9 expresi\u00f3n dun mesmo e dos propios dons, pero tam\u00e9n \u00e9 compromiso, esforzo, colaboraci\u00f3n con outros, porque se traballa sempre con ou por algu\u00e9n. Nesta perspectiva marcadamente social, o traballo \u00e9 o lugar onde aprendemos a ofrecer a nosa contribuci\u00f3n por un mundo m\u00e1is habitable e fermoso.<\/p>\n

A situaci\u00f3n do mundo do traballo, que xa estaba afrontando m\u00faltiples desaf\u00edos, viuse agravada pola pandemia de Covid-19. Mill\u00f3ns de actividades econ\u00f3micas e produtivas crebaron; os traballadores precarios son cada vez m\u00e1is vulnerables; moitos daqueles que desenvolven servizos esenciais permanecen a\u00ednda m\u00e1is ocultos \u00e1 conciencia p\u00fablica e pol\u00edtica; a instruci\u00f3n a distancia provocou en moitos casos unha regresi\u00f3n na aprendizaxe e nos programas educativos. As\u00ed mesmo, os mozos que se asoman ao mercado profesional e os adultos que caeron na desocupaci\u00f3n afrontan actualmente perspectivas dram\u00e1ticas.<\/p>\n

O impacto da crise sobre a econom\u00eda informal, que a mi\u00fado afecta aos traballadores migrantes, foi particularmente devastador. A moitos deles as leis nacionais non os reco\u00f1ecen, \u00e9 coma se non existisen. Tanto eles como as s\u00faas familias viven en condici\u00f3ns moi precarias, expostos a diversas formas de escravitude e privados dun sistema de asistencia social que os protexa. A iso agr\u00e9gase que actualmente s\u00f3 un terzo da poboaci\u00f3n mundial en idade laboral goza dun sistema de seguridade social, ou pode beneficiarse del s\u00f3 de xeito restrinxido. A violencia e a criminalidade organizada aumentan en moitos pa\u00edses, sufocando a liberdade e a dignidade das persoas, envelenando a econom\u00eda e impedindo que se fomente o ben com\u00fan. A resposta a esta situaci\u00f3n s\u00f3 pode vir a trav\u00e9s dunha maior oferta das oportunidades de traballo digno.<\/p>\n

O traballo, en efecto, \u00e9 a base sobre a cal se constr\u00faen en toda comunidade a xustiza e a solidariedade. Por iso, \u00abnon debe buscarse que o progreso tecnol\u00f3xico substit\u00faa cada vez m\u00e1is o traballo humano, co cal a humanidade danar\u00edase a si mesma. O traballo \u00e9 unha necesidade, parte do sentido da vida nesta terra, cami\u00f1o de maduraci\u00f3n, de desenvolvemento humano e de realizaci\u00f3n persoal\u00bb [18]. Temos que unir as ideas e os esforzos para crear as condici\u00f3ns e inventar soluci\u00f3ns, para que todo ser humano en idade de traballar te\u00f1a a oportunidade de contribu\u00edr co seu propio traballo \u00e1 vida da familia e da sociedade.<\/p>\n

\u00c9 m\u00e1is urxente que nunca que se promovan en todo o mundo condici\u00f3ns laborais decentes e dignas, orientadas ao ben com\u00fan e ao coidado da creaci\u00f3n. \u00c9 necesario asegurar e soster a liberdade das iniciativas empresariais e, ao mesmo tempo, impulsar unha responsabilidade social renovada, para que o beneficio non sexa o \u00fanico principio reitor.<\/p>\n

Nesta perspectiva hai que estimular, acoller e soster as iniciativas que instan \u00e1s empresas ao respecto dos dereitos humanos fundamentais das traballadoras e dos traballadores, sensibilizando nese sentido non s\u00f3 \u00e1s instituci\u00f3ns, sen\u00f3n tam\u00e9n aos consumidores, \u00e1 sociedade civil e \u00e1s realidades empresariais. Estas \u00faltimas, canto m\u00e1is conscientes son da s\u00faa funci\u00f3n social, m\u00e1is se converten en lugares nos que se exercita a dignidade humana, participando as\u00ed \u00e1 s\u00faa vez na construci\u00f3n da paz. Neste aspecto a pol\u00edtica est\u00e1 chamada a desempe\u00f1ar un rol activo, promovendo un xusto equilibrio entre a liberdade econ\u00f3mica e a xustiza social. E todos aqueles que act\u00faan neste campo, comezando polos traballadores e os empresarios cat\u00f3licos, poden atopar orientaci\u00f3ns seguras en a doutrina social da Igrexa.<\/p>\n

Queridos irm\u00e1ns e irm\u00e1s: Mentres intentamos unir os esforzos para sa\u00edr da pandemia, quixese renovar o meu agradecemento a cantos se comprometeron e contin\u00faan dedic\u00e1ndose con xenerosidade e responsabilidade a garantir a instruci\u00f3n, a seguridade e a tutela dos dereitos, para ofrecer a atenci\u00f3n m\u00e9dica, para facilitar o encontro entre familiares e enfermos, para brindar axuda econ\u00f3mica \u00e1s persoas indixentes ou que perderon o traballo. Aseguro o meu recordo na oraci\u00f3n por todas as v\u00edtimas e as s\u00faas familias.<\/p>\n

Aos gobernantes e a cantos te\u00f1en responsabilidades pol\u00edticas e sociais, aos pastores e aos animadores das comunidades eclesiais, como tam\u00e9n a todos os homes e mulleres de boa vontade, fago un chamamento para que sigamos avanzando xuntos con valent\u00eda e creatividade por estes tres cami\u00f1os: o di\u00e1logo entre as xeraci\u00f3ns, a educaci\u00f3n e o traballo. Que sexan cada vez m\u00e1is numerosos os que, sen facer ru\u00eddo, con humildade e perseveranza, conv\u00e9rtanse cada d\u00eda en artes\u00e1ns de paz. E que sempre os preceda e acompa\u00f1e a bendici\u00f3n do Deus da paz.<\/p>\n

Vaticano, 8 de decembro de 2021<\/em><\/p>\n

Francisco<\/strong><\/em><\/p>\n

____________________________________<\/p>\n","protected":false,"raw":"O 1 de xaneiro <\/strong>cel\u00e9brase a 55 Xornada Mundial pola Paz <\/strong>baixo o lema: \u201cDi\u00e1logo entre xeraci\u00f3ns, educaci\u00f3n e traballo: instrumentos para constru\u00edr unha paz duradeira\u201d.<\/strong>\r\n\r\nO Santo Padre fai un chamamento aos gobernantes e a cantos te\u00f1en responsabilidades pol\u00edticas e sociais, aos pastores e aos animadores das comunidades eclesiais, como tam\u00e9n a todos os homes e mulleres de boa vontade \u00abpara que sigamos avanzando xuntos con valent\u00eda e creatividade por estes tres cami\u00f1os: o di\u00e1logo entre as xeraci\u00f3ns, a educaci\u00f3n e o traballo. Que sexan cada vez m\u00e1is numerosos os que, sen facer ru\u00eddo, con humildade e perseveranza, conv\u00e9rtanse cada d\u00eda en artes\u00e1ns de paz. E que sempre os preceda e acompa\u00f1e a bendici\u00f3n do Deus da paz\u00bb.\r\n\r\nDi\u00e1logo entre xeraci\u00f3ns, educaci\u00f3n e traballo:<\/strong>\r\n\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 instrumentos para constru\u00edr unha paz duradeira<\/strong>\r\n\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0(texto \u00edntegro)<\/strong>\r\n\r\n1. \u00abQue fermosos son sobre as monta\u00f1as os pasos do mensaxeiro que proclama a paz!\u00bb<\/strong> (Is 52,7).\r\n\r\nAs palabras do profeta Isa\u00edas expresan o consolo, o suspiro de alivio dun pobo exiliado, esgotado pola violencia e os abusos, exposto \u00e1 indignidade e \u00e1 morte. O profeta Baruc pregunt\u00e1base respecto disto: \u00abPor que, Israel, est\u00e1s nunha terra de inimigos e envelleciches nun pa\u00eds estranxeiro? Por que te manchaches con cad\u00e1veres e c\u00f3ntaste entre os que baixan \u00e1 fosa?\u00bb (3,10-11). Para este pobo, a chegada do mensaxeiro da paz<\/em> significaba a esperanza dun renacemento dos escombros da historia, o comezo dun futuro prometedor.\r\n\r\nA\u00ednda hoxe, o cami\u00f1o da paz,<\/em> que san Paulo VI denominou co novo nome de desenvolvemento integral<\/em> [1],permanece desafortunadamente afastado da vida real de moitos homes e mulleres e, xa que logo, da familia humana, que est\u00e1 totalmente interconectada. Malia os numerosos esforzos encami\u00f1ados a un di\u00e1logo construtivo entre as naci\u00f3ns, o ru\u00eddo enxordecedor das guerras e os conflitos amplif\u00edcase, mentres se propagan enfermidades de proporci\u00f3ns pand\u00e9micas, agr\u00e1vanse os efectos do cambio clim\u00e1tico e da degradaci\u00f3n do medioambiente, empeora a traxedia da fame e da sede, e segue dominando un modelo econ\u00f3mico que se basea m\u00e1is no individualismo que no compartir solidario. Como no tempo dos antigos profetas, o clamor dos pobres e da terra [2] segue elev\u00e1ndose hoxe, implorando xustiza e paz.\r\n\r\nEn cada \u00e9poca, a paz \u00e9 tanto un don do alto como o froito dun compromiso compartido. Existe, en efecto, unha \"arquitectura\" da paz, na que interve\u00f1en as distintas instituci\u00f3ns da sociedade, e existe un \"artesanado\" da paz que nos involucra a cada un de n\u00f3s persoalmente. [3] Todos poden colaborar na construci\u00f3n dun mundo m\u00e1is pac\u00edfico: partindo do propio coraz\u00f3n e das relaci\u00f3ns na familia, na sociedade e co medioambiente, ata as relaci\u00f3ns entre os pobos e entre os Estados.\r\n\r\nAqu\u00ed gustar\u00edame propo\u00f1er tres cami\u00f1os<\/em> para constru\u00edr unha paz duradeira. En primeiro lugar, o di\u00e1logo entre as xeraci\u00f3ns,<\/em> como base para a realizaci\u00f3n de proxectos compartidos. En segundo lugar, a educaci\u00f3n,<\/em> como factor de liberdade, responsabilidade e desenvolvemento. E, para rematar, o traballo para unha plena realizaci\u00f3n da dignidade humana. Estes tres elementos son esenciais para \u00aba xestaci\u00f3n dun pacto social\u00bb [4], sen o cal todo proxecto de paz \u00e9 insubstancial.\r\n\r\n2. Di\u00e1logo entre xeraci\u00f3ns para constru\u00edr a paz<\/strong>\r\n\r\nNun mundo a\u00ednda atenazado polas garras da pandemia, que causou demasiados problemas, \u00abalg\u00fans tratan de fuxir da realidade refuxi\u00e1ndose en mundos privados, e outros enfr\u00f3ntana con violencia destrutiva, pero entre a indiferenza ego\u00edsta e a protesta violenta, sempre hai unha opci\u00f3n posible: o di\u00e1logo. O di\u00e1logo entre as xeraci\u00f3ns\u00bb [5].\r\n\r\nTodo di\u00e1logo sincero, a\u00ednda que non estea exento dunha dial\u00e9ctica xusta e positiva, require sempre unha confianza b\u00e1sica entre os interlocutores. Debemos recuperar esta confianza mutua. A actual crise sanitaria aumentou en todos a sensaci\u00f3n de soidade e o repregue sobre un mesmo. A soidade dos maiores vai acompa\u00f1ada nos mozos dun sentimento de impotencia e da falta dunha idea com\u00fan de futuro. Esta crise \u00e9 certamente dolorosa. Pero tam\u00e9n pode facer emerxer o mellor das persoas. De feito, durante a pandemia vimos xenerosos exemplos de compaix\u00f3n, colaboraci\u00f3n e solidariedade en todo o mundo.\r\n\r\nDialogar significa escoitarse, confrontarse, po\u00f1erse de acordo e cami\u00f1ar xuntos. Fomentar todo isto entre as xeraci\u00f3ns significa labrar a dura e est\u00e9ril terra do conflito e a exclusi\u00f3n para cultivar al\u00ed as sementes dunha paz duradeira e compartida.\r\n\r\nA\u00ednda que o desenvolvemento tecnol\u00f3xico e econ\u00f3mico divida a mi\u00fado as xeraci\u00f3ns, as crises contempor\u00e1neas revelan a urxencia de que se al\u00eden. Por unha banda, os mozos necesitan a experiencia existencial, sapiencial e espiritual dos maiores; polo outro, os maiores necesitan o apoio, o afecto, a creatividade e o dinamismo dos mozos.\r\n\r\nOs grandes retos sociais e os procesos de construci\u00f3n da paz non poden prescindir do di\u00e1logo entre os depositarios da memoria \"os maiores\" e os continuadores da historia \"os mozos\"; tampouco poden prescindir da vontade de cada un de n\u00f3s de dar cabida ao outro, de non pretender ocupar todo o escenario perseguindo os propios intereses inmediatos coma se non pasase nin futuro. A crise global que vivimos m\u00f3stranos que o encontro e o di\u00e1logo entre xeraci\u00f3ns \u00e9 a forza propulsora dunha pol\u00edtica sa, que non se contenta con administrar a situaci\u00f3n existente \u00abcon parches ou soluci\u00f3ns r\u00e1pidas\u00bb [6], sen\u00f3n que se ofrece como forma eminente de amor ao outro [7], na procura de proxectos compartidos e sostibles.\r\n\r\nSi sabemos practicar este di\u00e1logo interxeracional no medio das dificultades, \u00abpoderemos estar ben arraigados no presente, e desde aqu\u00ed frecuentar o pasado e o futuro: frecuentar o pasado, para aprender da historia e para sandar as feridas que \u00e1s veces nos condicionan; frecuentar o futuro, para alimentar o entusiasmo, facer xerminar so\u00f1os, suscitar profec\u00edas, facer florecer esperanzas. Dese modo, unidos, poderemos aprender uns de outros\u00bb [8]. Sen ra\u00edces, como poder\u00edan as \u00e1rbores crecer e dar froito?\r\n\r\nS\u00f3 hai que pensar na cuesti\u00f3n do coidado da nosa casa com\u00fan. De feito, o propio medioambiente \u00ab\u00e9 un pr\u00e9stamo que cada xeraci\u00f3n recibe e debe transmitir \u00e1 xeraci\u00f3n seguinte\u00bb [9]. Por iso, temos que apreciar e alentar os numerosos mozos que se esforzan por un mundo m\u00e1is xusto e atento \u00e1 salvagarda da creaci\u00f3n, confiada ao noso coidado. Fano con preocupaci\u00f3n e entusiasmo e, sobre todo, con sentido de responsabilidade ante o urxente cambio de rumbo [10] que nos impo\u00f1en as dificultades derivadas da crise \u00e9tica e socio-ambiental actual [11].\r\n\r\nPor outra banda, a oportunidade de constru\u00edr xuntos cami\u00f1os cara \u00e1 paz non pode prescindir da educaci\u00f3n e o traballo, lugares e contextos privilexiados para o di\u00e1logo interxeracional. \u00c9 a educaci\u00f3n a que proporciona a gram\u00e1tica para o di\u00e1logo entre as xeraci\u00f3ns, e \u00e9 na experiencia do traballo onde homes e mulleres de diferentes xeraci\u00f3ns se atopan axud\u00e1ndose mutuamente, intercambiando co\u00f1ecementos, experiencias e habilidades para o ben com\u00fan.\r\n\r\n3. A instruci\u00f3n e a educaci\u00f3n como motores da paz<\/strong>\r\n\r\nO orzamento para a instruci\u00f3n e a educaci\u00f3n, consideradas como un gasto m\u00e1is que como un investimento, diminu\u00edu significativamente a nivel mundial nos \u00faltimos anos. Con todo, estas constit\u00faen os principais vectores dun desenvolvemento humano integral: fan \u00e1 persoa m\u00e1is libre e responsable, e son indispensables para a defensa e a promoci\u00f3n da paz. Noutras palabras, a instruci\u00f3n e a educaci\u00f3n son as bases dunha sociedade cohesionada, civil, capaz de xerar esperanza, riqueza e progreso.\r\n\r\nOs gastos militares, en cambio, aumentaron, superando o nivel rexistrado ao final da \"guerra fr\u00eda\", e parecen destinados a crecer de modo exorbitante [12].\r\n\r\nXa que logo, \u00e9 oportuno e urxente que cantos te\u00f1en responsabilidades de goberno elaboren pol\u00edticas econ\u00f3micas que prevexan un cambio na relaci\u00f3n entre os investimentos p\u00fablicos destinadas \u00e1 educaci\u00f3n e os fondos reservados aos armamentos. Por outra banda, a procura dun proceso real de desarme internacional non pode sen\u00f3n causar grandes beneficios ao desenvolvemento de pobos e naci\u00f3ns, liberando recursos financeiros que se empreguen de xeito m\u00e1is apropiado para a sa\u00fade, a escola, as infraestruturas e o coidado do territorio, entre outros.\r\n\r\nGustar\u00edame que o investimento na educaci\u00f3n estivese acompa\u00f1ada por un compromiso m\u00e1is consistente orientado a promover a cultura do coidado [13]. Esta cultura, fronte \u00e1s fractura da sociedade e \u00e1 inercia das instituci\u00f3ns, pode converterse na linguaxe com\u00fan que rompa as barreiras e constr\u00faa pontes. \u00abUn pa\u00eds crece cando as s\u00faas diversas riquezas culturais dialogan de xeito construtivo: a cultura popular, a universitaria, a xuvenil, a art\u00edstica, a tecnol\u00f3xica, a cultura econ\u00f3mica, a cultura da familia e dos medios de comunicaci\u00f3n\u00bb [14]. Por conseguinte, \u00e9 necesario forxar un novo paradigma cultural a trav\u00e9s de \u00abun pacto educativo global para e coas xeraci\u00f3ns m\u00e1is novas, que involucre na formaci\u00f3n de persoas maduras \u00e1s familias, comunidades, escolas e universidades, instituci\u00f3ns, relixi\u00f3ns, gobernantes, a toda a humanidade\u00bb [15]. Un pacto que promova a educaci\u00f3n \u00e1 ecolox\u00eda integral segundo un modelo cultural de paz, de desenvolvemento e de sostibilidade, centrado na fraternidade e na alianza entre o ser humano e a s\u00faa contorna [16].\r\n\r\nInvestir na instruci\u00f3n e na educaci\u00f3n das novas xeraci\u00f3ns \u00e9 o cami\u00f1o principal que as conduce, por medio dunha preparaci\u00f3n espec\u00edfica, a ocupar de xeito provechoso un lugar axeitado no mundo do traballo [17].\r\n\r\n4. Promover e asegurar o traballo constr\u00fae a paz<\/strong>\r\n\r\nO traballo \u00e9 un factor indispensable para constru\u00edr e manter a paz; \u00e9 expresi\u00f3n dun mesmo e dos propios dons, pero tam\u00e9n \u00e9 compromiso, esforzo, colaboraci\u00f3n con outros, porque se traballa sempre con ou por algu\u00e9n. Nesta perspectiva marcadamente social, o traballo \u00e9 o lugar onde aprendemos a ofrecer a nosa contribuci\u00f3n por un mundo m\u00e1is habitable e fermoso.\r\n\r\nA situaci\u00f3n do mundo do traballo, que xa estaba afrontando m\u00faltiples desaf\u00edos, viuse agravada pola pandemia de Covid-19. Mill\u00f3ns de actividades econ\u00f3micas e produtivas crebaron; os traballadores precarios son cada vez m\u00e1is vulnerables; moitos daqueles que desenvolven servizos esenciais permanecen a\u00ednda m\u00e1is ocultos \u00e1 conciencia p\u00fablica e pol\u00edtica; a instruci\u00f3n a distancia provocou en moitos casos unha regresi\u00f3n na aprendizaxe e nos programas educativos. As\u00ed mesmo, os mozos que se asoman ao mercado profesional e os adultos que caeron na desocupaci\u00f3n afrontan actualmente perspectivas dram\u00e1ticas.\r\n\r\nO impacto da crise sobre a econom\u00eda informal, que a mi\u00fado afecta aos traballadores migrantes, foi particularmente devastador. A moitos deles as leis nacionais non os reco\u00f1ecen, \u00e9 coma se non existisen. Tanto eles como as s\u00faas familias viven en condici\u00f3ns moi precarias, expostos a diversas formas de escravitude e privados dun sistema de asistencia social que os protexa. A iso agr\u00e9gase que actualmente s\u00f3 un terzo da poboaci\u00f3n mundial en idade laboral goza dun sistema de seguridade social, ou pode beneficiarse del s\u00f3 de xeito restrinxido. A violencia e a criminalidade organizada aumentan en moitos pa\u00edses, sufocando a liberdade e a dignidade das persoas, envelenando a econom\u00eda e impedindo que se fomente o ben com\u00fan. A resposta a esta situaci\u00f3n s\u00f3 pode vir a trav\u00e9s dunha maior oferta das oportunidades de traballo digno.\r\n\r\nO traballo, en efecto, \u00e9 a base sobre a cal se constr\u00faen en toda comunidade a xustiza e a solidariedade. Por iso, \u00abnon debe buscarse que o progreso tecnol\u00f3xico substit\u00faa cada vez m\u00e1is o traballo humano, co cal a humanidade danar\u00edase a si mesma. O traballo \u00e9 unha necesidade, parte do sentido da vida nesta terra, cami\u00f1o de maduraci\u00f3n, de desenvolvemento humano e de realizaci\u00f3n persoal\u00bb [18]. Temos que unir as ideas e os esforzos para crear as condici\u00f3ns e inventar soluci\u00f3ns, para que todo ser humano en idade de traballar te\u00f1a a oportunidade de contribu\u00edr co seu propio traballo \u00e1 vida da familia e da sociedade.\r\n\r\n\u00c9 m\u00e1is urxente que nunca que se promovan en todo o mundo condici\u00f3ns laborais decentes e dignas, orientadas ao ben com\u00fan e ao coidado da creaci\u00f3n. \u00c9 necesario asegurar e soster a liberdade das iniciativas empresariais e, ao mesmo tempo, impulsar unha responsabilidade social renovada, para que o beneficio non sexa o \u00fanico principio reitor.\r\n\r\nNesta perspectiva hai que estimular, acoller e soster as iniciativas que instan \u00e1s empresas ao respecto dos dereitos humanos fundamentais das traballadoras e dos traballadores, sensibilizando nese sentido non s\u00f3 \u00e1s instituci\u00f3ns, sen\u00f3n tam\u00e9n aos consumidores, \u00e1 sociedade civil e \u00e1s realidades empresariais. Estas \u00faltimas, canto m\u00e1is conscientes son da s\u00faa funci\u00f3n social, m\u00e1is se converten en lugares nos que se exercita a dignidade humana, participando as\u00ed \u00e1 s\u00faa vez na construci\u00f3n da paz. Neste aspecto a pol\u00edtica est\u00e1 chamada a desempe\u00f1ar un rol activo, promovendo un xusto equilibrio entre a liberdade econ\u00f3mica e a xustiza social. E todos aqueles que act\u00faan neste campo, comezando polos traballadores e os empresarios cat\u00f3licos, poden atopar orientaci\u00f3ns seguras en a doutrina social da Igrexa.\r\n\r\nQueridos irm\u00e1ns e irm\u00e1s: Mentres intentamos unir os esforzos para sa\u00edr da pandemia, quixese renovar o meu agradecemento a cantos se comprometeron e contin\u00faan dedic\u00e1ndose con xenerosidade e responsabilidade a garantir a instruci\u00f3n, a seguridade e a tutela dos dereitos, para ofrecer a atenci\u00f3n m\u00e9dica, para facilitar o encontro entre familiares e enfermos, para brindar axuda econ\u00f3mica \u00e1s persoas indixentes ou que perderon o traballo. Aseguro o meu recordo na oraci\u00f3n por todas as v\u00edtimas e as s\u00faas familias.\r\n\r\nAos gobernantes e a cantos te\u00f1en responsabilidades pol\u00edticas e sociais, aos pastores e aos animadores das comunidades eclesiais, como tam\u00e9n a todos os homes e mulleres de boa vontade, fago un chamamento para que sigamos avanzando xuntos con valent\u00eda e creatividade por estes tres cami\u00f1os: o di\u00e1logo entre as xeraci\u00f3ns, a educaci\u00f3n e o traballo. Que sexan cada vez m\u00e1is numerosos os que, sen facer ru\u00eddo, con humildade e perseveranza, conv\u00e9rtanse cada d\u00eda en artes\u00e1ns de paz. E que sempre os preceda e acompa\u00f1e a bendici\u00f3n do Deus da paz.\r\n\r\nVaticano, 8 de decembro de 2021<\/em>\r\n\r\nFrancisco<\/strong><\/em>\r\n\r\n____________________________________"},"excerpt":{"rendered":"","protected":false,"raw":""},"author":1,"featured_media":21970,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_gl_post_content":"O 1 de xaneiro <\/strong>cel\u00e9brase a 55 Xornada Mundial pola Paz <\/strong>baixo o lema: \u201cDi\u00e1logo entre xeraci\u00f3ns, educaci\u00f3n e traballo: instrumentos para constru\u00edr unha paz duradeira\u201d.<\/strong>\r\n\r\nO Santo Padre fai un chamamento aos gobernantes e a cantos te\u00f1en responsabilidades pol\u00edticas e sociais, aos pastores e aos animadores das comunidades eclesiais, como tam\u00e9n a todos os homes e mulleres de boa vontade \u00abpara que sigamos avanzando xuntos con valent\u00eda e creatividade por estes tres cami\u00f1os: o di\u00e1logo entre as xeraci\u00f3ns, a educaci\u00f3n e o traballo. Que sexan cada vez m\u00e1is numerosos os que, sen facer ru\u00eddo, con humildade e perseveranza, conv\u00e9rtanse cada d\u00eda en artes\u00e1ns de paz. E que sempre os preceda e acompa\u00f1e a bendici\u00f3n do Deus da paz\u00bb.\r\n\r\nDi\u00e1logo entre xeraci\u00f3ns, educaci\u00f3n e traballo:<\/strong>\r\n\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 instrumentos para constru\u00edr unha paz duradeira<\/strong>\r\n\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0(texto \u00edntegro)<\/strong>\r\n\r\n1. \u00abQue fermosos son sobre as monta\u00f1as os pasos do mensaxeiro que proclama a paz!\u00bb<\/strong> (Is 52,7).\r\n\r\nAs palabras do profeta Isa\u00edas expresan o consolo, o suspiro de alivio dun pobo exiliado, esgotado pola violencia e os abusos, exposto \u00e1 indignidade e \u00e1 morte. O profeta Baruc pregunt\u00e1base respecto disto: \u00abPor que, Israel, est\u00e1s nunha terra de inimigos e envelleciches nun pa\u00eds estranxeiro? Por que te manchaches con cad\u00e1veres e c\u00f3ntaste entre os que baixan \u00e1 fosa?\u00bb (3,10-11). Para este pobo, a chegada do mensaxeiro da paz<\/em> significaba a esperanza dun renacemento dos escombros da historia, o comezo dun futuro prometedor.\r\n\r\nA\u00ednda hoxe, o cami\u00f1o da paz,<\/em> que san Paulo VI denominou co novo nome de desenvolvemento integral<\/em> [1],permanece desafortunadamente afastado da vida real de moitos homes e mulleres e, xa que logo, da familia humana, que est\u00e1 totalmente interconectada. Malia os numerosos esforzos encami\u00f1ados a un di\u00e1logo construtivo entre as naci\u00f3ns, o ru\u00eddo enxordecedor das guerras e os conflitos amplif\u00edcase, mentres se propagan enfermidades de proporci\u00f3ns pand\u00e9micas, agr\u00e1vanse os efectos do cambio clim\u00e1tico e da degradaci\u00f3n do medioambiente, empeora a traxedia da fame e da sede, e segue dominando un modelo econ\u00f3mico que se basea m\u00e1is no individualismo que no compartir solidario. Como no tempo dos antigos profetas, o clamor dos pobres e da terra [2] segue elev\u00e1ndose hoxe, implorando xustiza e paz.\r\n\r\nEn cada \u00e9poca, a paz \u00e9 tanto un don do alto como o froito dun compromiso compartido. Existe, en efecto, unha \"arquitectura\" da paz, na que interve\u00f1en as distintas instituci\u00f3ns da sociedade, e existe un \"artesanado\" da paz que nos involucra a cada un de n\u00f3s persoalmente. [3] Todos poden colaborar na construci\u00f3n dun mundo m\u00e1is pac\u00edfico: partindo do propio coraz\u00f3n e das relaci\u00f3ns na familia, na sociedade e co medioambiente, ata as relaci\u00f3ns entre os pobos e entre os Estados.\r\n\r\nAqu\u00ed gustar\u00edame propo\u00f1er tres cami\u00f1os<\/em> para constru\u00edr unha paz duradeira. En primeiro lugar, o di\u00e1logo entre as xeraci\u00f3ns,<\/em> como base para a realizaci\u00f3n de proxectos compartidos. En segundo lugar, a educaci\u00f3n,<\/em> como factor de liberdade, responsabilidade e desenvolvemento. E, para rematar, o traballo para unha plena realizaci\u00f3n da dignidade humana. Estes tres elementos son esenciais para \u00aba xestaci\u00f3n dun pacto social\u00bb [4], sen o cal todo proxecto de paz \u00e9 insubstancial.\r\n\r\n2. Di\u00e1logo entre xeraci\u00f3ns para constru\u00edr a paz<\/strong>\r\n\r\nNun mundo a\u00ednda atenazado polas garras da pandemia, que causou demasiados problemas, \u00abalg\u00fans tratan de fuxir da realidade refuxi\u00e1ndose en mundos privados, e outros enfr\u00f3ntana con violencia destrutiva, pero entre a indiferenza ego\u00edsta e a protesta violenta, sempre hai unha opci\u00f3n posible: o di\u00e1logo. O di\u00e1logo entre as xeraci\u00f3ns\u00bb [5].\r\n\r\nTodo di\u00e1logo sincero, a\u00ednda que non estea exento dunha dial\u00e9ctica xusta e positiva, require sempre unha confianza b\u00e1sica entre os interlocutores. Debemos recuperar esta confianza mutua. A actual crise sanitaria aumentou en todos a sensaci\u00f3n de soidade e o repregue sobre un mesmo. A soidade dos maiores vai acompa\u00f1ada nos mozos dun sentimento de impotencia e da falta dunha idea com\u00fan de futuro. Esta crise \u00e9 certamente dolorosa. Pero tam\u00e9n pode facer emerxer o mellor das persoas. De feito, durante a pandemia vimos xenerosos exemplos de compaix\u00f3n, colaboraci\u00f3n e solidariedade en todo o mundo.\r\n\r\nDialogar significa escoitarse, confrontarse, po\u00f1erse de acordo e cami\u00f1ar xuntos. Fomentar todo isto entre as xeraci\u00f3ns significa labrar a dura e est\u00e9ril terra do conflito e a exclusi\u00f3n para cultivar al\u00ed as sementes dunha paz duradeira e compartida.\r\n\r\nA\u00ednda que o desenvolvemento tecnol\u00f3xico e econ\u00f3mico divida a mi\u00fado as xeraci\u00f3ns, as crises contempor\u00e1neas revelan a urxencia de que se al\u00eden. Por unha banda, os mozos necesitan a experiencia existencial, sapiencial e espiritual dos maiores; polo outro, os maiores necesitan o apoio, o afecto, a creatividade e o dinamismo dos mozos.\r\n\r\nOs grandes retos sociais e os procesos de construci\u00f3n da paz non poden prescindir do di\u00e1logo entre os depositarios da memoria \"os maiores\" e os continuadores da historia \"os mozos\"; tampouco poden prescindir da vontade de cada un de n\u00f3s de dar cabida ao outro, de non pretender ocupar todo o escenario perseguindo os propios intereses inmediatos coma se non pasase nin futuro. A crise global que vivimos m\u00f3stranos que o encontro e o di\u00e1logo entre xeraci\u00f3ns \u00e9 a forza propulsora dunha pol\u00edtica sa, que non se contenta con administrar a situaci\u00f3n existente \u00abcon parches ou soluci\u00f3ns r\u00e1pidas\u00bb [6], sen\u00f3n que se ofrece como forma eminente de amor ao outro [7], na procura de proxectos compartidos e sostibles.\r\n\r\nSi sabemos practicar este di\u00e1logo interxeracional no medio das dificultades, \u00abpoderemos estar ben arraigados no presente, e desde aqu\u00ed frecuentar o pasado e o futuro: frecuentar o pasado, para aprender da historia e para sandar as feridas que \u00e1s veces nos condicionan; frecuentar o futuro, para alimentar o entusiasmo, facer xerminar so\u00f1os, suscitar profec\u00edas, facer florecer esperanzas. Dese modo, unidos, poderemos aprender uns de outros\u00bb [8]. Sen ra\u00edces, como poder\u00edan as \u00e1rbores crecer e dar froito?\r\n\r\nS\u00f3 hai que pensar na cuesti\u00f3n do coidado da nosa casa com\u00fan. De feito, o propio medioambiente \u00ab\u00e9 un pr\u00e9stamo que cada xeraci\u00f3n recibe e debe transmitir \u00e1 xeraci\u00f3n seguinte\u00bb [9]. Por iso, temos que apreciar e alentar os numerosos mozos que se esforzan por un mundo m\u00e1is xusto e atento \u00e1 salvagarda da creaci\u00f3n, confiada ao noso coidado. Fano con preocupaci\u00f3n e entusiasmo e, sobre todo, con sentido de responsabilidade ante o urxente cambio de rumbo [10] que nos impo\u00f1en as dificultades derivadas da crise \u00e9tica e socio-ambiental actual [11].\r\n\r\nPor outra banda, a oportunidade de constru\u00edr xuntos cami\u00f1os cara \u00e1 paz non pode prescindir da educaci\u00f3n e o traballo, lugares e contextos privilexiados para o di\u00e1logo interxeracional. \u00c9 a educaci\u00f3n a que proporciona a gram\u00e1tica para o di\u00e1logo entre as xeraci\u00f3ns, e \u00e9 na experiencia do traballo onde homes e mulleres de diferentes xeraci\u00f3ns se atopan axud\u00e1ndose mutuamente, intercambiando co\u00f1ecementos, experiencias e habilidades para o ben com\u00fan.\r\n\r\n3. A instruci\u00f3n e a educaci\u00f3n como motores da paz<\/strong>\r\n\r\nO orzamento para a instruci\u00f3n e a educaci\u00f3n, consideradas como un gasto m\u00e1is que como un investimento, diminu\u00edu significativamente a nivel mundial nos \u00faltimos anos. Con todo, estas constit\u00faen os principais vectores dun desenvolvemento humano integral: fan \u00e1 persoa m\u00e1is libre e responsable, e son indispensables para a defensa e a promoci\u00f3n da paz. Noutras palabras, a instruci\u00f3n e a educaci\u00f3n son as bases dunha sociedade cohesionada, civil, capaz de xerar esperanza, riqueza e progreso.\r\n\r\nOs gastos militares, en cambio, aumentaron, superando o nivel rexistrado ao final da \"guerra fr\u00eda\", e parecen destinados a crecer de modo exorbitante [12].\r\n\r\nXa que logo, \u00e9 oportuno e urxente que cantos te\u00f1en responsabilidades de goberno elaboren pol\u00edticas econ\u00f3micas que prevexan un cambio na relaci\u00f3n entre os investimentos p\u00fablicos destinadas \u00e1 educaci\u00f3n e os fondos reservados aos armamentos. Por outra banda, a procura dun proceso real de desarme internacional non pode sen\u00f3n causar grandes beneficios ao desenvolvemento de pobos e naci\u00f3ns, liberando recursos financeiros que se empreguen de xeito m\u00e1is apropiado para a sa\u00fade, a escola, as infraestruturas e o coidado do territorio, entre outros.\r\n\r\nGustar\u00edame que o investimento na educaci\u00f3n estivese acompa\u00f1ada por un compromiso m\u00e1is consistente orientado a promover a cultura do coidado [13]. Esta cultura, fronte \u00e1s fractura da sociedade e \u00e1 inercia das instituci\u00f3ns, pode converterse na linguaxe com\u00fan que rompa as barreiras e constr\u00faa pontes. \u00abUn pa\u00eds crece cando as s\u00faas diversas riquezas culturais dialogan de xeito construtivo: a cultura popular, a universitaria, a xuvenil, a art\u00edstica, a tecnol\u00f3xica, a cultura econ\u00f3mica, a cultura da familia e dos medios de comunicaci\u00f3n\u00bb [14]. Por conseguinte, \u00e9 necesario forxar un novo paradigma cultural a trav\u00e9s de \u00abun pacto educativo global para e coas xeraci\u00f3ns m\u00e1is novas, que involucre na formaci\u00f3n de persoas maduras \u00e1s familias, comunidades, escolas e universidades, instituci\u00f3ns, relixi\u00f3ns, gobernantes, a toda a humanidade\u00bb [15]. Un pacto que promova a educaci\u00f3n \u00e1 ecolox\u00eda integral segundo un modelo cultural de paz, de desenvolvemento e de sostibilidade, centrado na fraternidade e na alianza entre o ser humano e a s\u00faa contorna [16].\r\n\r\nInvestir na instruci\u00f3n e na educaci\u00f3n das novas xeraci\u00f3ns \u00e9 o cami\u00f1o principal que as conduce, por medio dunha preparaci\u00f3n espec\u00edfica, a ocupar de xeito provechoso un lugar axeitado no mundo do traballo [17].\r\n\r\n4. Promover e asegurar o traballo constr\u00fae a paz<\/strong>\r\n\r\nO traballo \u00e9 un factor indispensable para constru\u00edr e manter a paz; \u00e9 expresi\u00f3n dun mesmo e dos propios dons, pero tam\u00e9n \u00e9 compromiso, esforzo, colaboraci\u00f3n con outros, porque se traballa sempre con ou por algu\u00e9n. Nesta perspectiva marcadamente social, o traballo \u00e9 o lugar onde aprendemos a ofrecer a nosa contribuci\u00f3n por un mundo m\u00e1is habitable e fermoso.\r\n\r\nA situaci\u00f3n do mundo do traballo, que xa estaba afrontando m\u00faltiples desaf\u00edos, viuse agravada pola pandemia de Covid-19. Mill\u00f3ns de actividades econ\u00f3micas e produtivas crebaron; os traballadores precarios son cada vez m\u00e1is vulnerables; moitos daqueles que desenvolven servizos esenciais permanecen a\u00ednda m\u00e1is ocultos \u00e1 conciencia p\u00fablica e pol\u00edtica; a instruci\u00f3n a distancia provocou en moitos casos unha regresi\u00f3n na aprendizaxe e nos programas educativos. As\u00ed mesmo, os mozos que se asoman ao mercado profesional e os adultos que caeron na desocupaci\u00f3n afrontan actualmente perspectivas dram\u00e1ticas.\r\n\r\nO impacto da crise sobre a econom\u00eda informal, que a mi\u00fado afecta aos traballadores migrantes, foi particularmente devastador. A moitos deles as leis nacionais non os reco\u00f1ecen, \u00e9 coma se non existisen. Tanto eles como as s\u00faas familias viven en condici\u00f3ns moi precarias, expostos a diversas formas de escravitude e privados dun sistema de asistencia social que os protexa. A iso agr\u00e9gase que actualmente s\u00f3 un terzo da poboaci\u00f3n mundial en idade laboral goza dun sistema de seguridade social, ou pode beneficiarse del s\u00f3 de xeito restrinxido. A violencia e a criminalidade organizada aumentan en moitos pa\u00edses, sufocando a liberdade e a dignidade das persoas, envelenando a econom\u00eda e impedindo que se fomente o ben com\u00fan. A resposta a esta situaci\u00f3n s\u00f3 pode vir a trav\u00e9s dunha maior oferta das oportunidades de traballo digno.\r\n\r\nO traballo, en efecto, \u00e9 a base sobre a cal se constr\u00faen en toda comunidade a xustiza e a solidariedade. Por iso, \u00abnon debe buscarse que o progreso tecnol\u00f3xico substit\u00faa cada vez m\u00e1is o traballo humano, co cal a humanidade danar\u00edase a si mesma. O traballo \u00e9 unha necesidade, parte do sentido da vida nesta terra, cami\u00f1o de maduraci\u00f3n, de desenvolvemento humano e de realizaci\u00f3n persoal\u00bb [18]. Temos que unir as ideas e os esforzos para crear as condici\u00f3ns e inventar soluci\u00f3ns, para que todo ser humano en idade de traballar te\u00f1a a oportunidade de contribu\u00edr co seu propio traballo \u00e1 vida da familia e da sociedade.\r\n\r\n\u00c9 m\u00e1is urxente que nunca que se promovan en todo o mundo condici\u00f3ns laborais decentes e dignas, orientadas ao ben com\u00fan e ao coidado da creaci\u00f3n. \u00c9 necesario asegurar e soster a liberdade das iniciativas empresariais e, ao mesmo tempo, impulsar unha responsabilidade social renovada, para que o beneficio non sexa o \u00fanico principio reitor.\r\n\r\nNesta perspectiva hai que estimular, acoller e soster as iniciativas que instan \u00e1s empresas ao respecto dos dereitos humanos fundamentais das traballadoras e dos traballadores, sensibilizando nese sentido non s\u00f3 \u00e1s instituci\u00f3ns, sen\u00f3n tam\u00e9n aos consumidores, \u00e1 sociedade civil e \u00e1s realidades empresariais. Estas \u00faltimas, canto m\u00e1is conscientes son da s\u00faa funci\u00f3n social, m\u00e1is se converten en lugares nos que se exercita a dignidade humana, participando as\u00ed \u00e1 s\u00faa vez na construci\u00f3n da paz. Neste aspecto a pol\u00edtica est\u00e1 chamada a desempe\u00f1ar un rol activo, promovendo un xusto equilibrio entre a liberdade econ\u00f3mica e a xustiza social. E todos aqueles que act\u00faan neste campo, comezando polos traballadores e os empresarios cat\u00f3licos, poden atopar orientaci\u00f3ns seguras en a doutrina social da Igrexa.\r\n\r\nQueridos irm\u00e1ns e irm\u00e1s: Mentres intentamos unir os esforzos para sa\u00edr da pandemia, quixese renovar o meu agradecemento a cantos se comprometeron e contin\u00faan dedic\u00e1ndose con xenerosidade e responsabilidade a garantir a instruci\u00f3n, a seguridade e a tutela dos dereitos, para ofrecer a atenci\u00f3n m\u00e9dica, para facilitar o encontro entre familiares e enfermos, para brindar axuda econ\u00f3mica \u00e1s persoas indixentes ou que perderon o traballo. Aseguro o meu recordo na oraci\u00f3n por todas as v\u00edtimas e as s\u00faas familias.\r\n\r\nAos gobernantes e a cantos te\u00f1en responsabilidades pol\u00edticas e sociais, aos pastores e aos animadores das comunidades eclesiais, como tam\u00e9n a todos os homes e mulleres de boa vontade, fago un chamamento para que sigamos avanzando xuntos con valent\u00eda e creatividade por estes tres cami\u00f1os: o di\u00e1logo entre as xeraci\u00f3ns, a educaci\u00f3n e o traballo. Que sexan cada vez m\u00e1is numerosos os que, sen facer ru\u00eddo, con humildade e perseveranza, conv\u00e9rtanse cada d\u00eda en artes\u00e1ns de paz. E que sempre os preceda e acompa\u00f1e a bendici\u00f3n do Deus da paz.\r\n\r\nVaticano, 8 de decembro de 2021<\/em>\r\n\r\nFrancisco<\/strong><\/em>\r\n\r\n____________________________________","_gl_post_name":"mensaxe-do-papa-francisco-para-a-55-xornada-mundial-da-paz","_gl_post_excerpt":"","_gl_post_title":"Mensaxe do Papa Francisco para a 55 Xornada Mundial da Paz","_es_post_content":"El 1 de enero <\/strong>se celebra la 55 Jornada Mundial por la Paz <\/strong>bajo el lema: \u201cDi\u00e1logo entre generaciones, educaci\u00f3n y trabajo: instrumentos para construir una paz duradera\u201d.<\/strong>\r\n\r\nEl Santo Padre hace un llamamiento a los gobernantes y a cuantos tienen responsabilidades pol\u00edticas y sociales, a los pastores y a los animadores de las comunidades eclesiales, como tambi\u00e9n a todos los hombres y mujeres de buena voluntad \u00abpara que sigamos avanzando juntos con valent\u00eda y creatividad por estos tres caminos: el di\u00e1logo entre las generaciones, la educaci\u00f3n y el trabajo.<\/strong> Que sean cada vez m\u00e1s numerosos quienes, sin hacer ruido, con humildad y perseverancia, se conviertan cada d\u00eda en artesanos de paz. Y que siempre los preceda y acompa\u00f1e la bendici\u00f3n del Dios de la paz\u00bb.\r\n

Di\u00e1logo entre generaciones, educaci\u00f3n y trabajo:\r\ninstrumentos para construir una paz duradera\r\n(texto \u00edntegro)<\/h3>\r\n
<\/div>\r\n1.\u00a0\u00ab\u00a1Qu\u00e9 hermosos son sobre las monta\u00f1as los pasos del mensajero que proclama la paz!\u00bb (Is 52,7).<\/em><\/strong>\r\n\r\nLas palabras del profeta Isa\u00edas expresan el consuelo, el suspiro de alivio de un pueblo exiliado, agotado por la violencia y los abusos, expuesto a la indignidad y la muerte. El profeta Baruc se preguntaba al respecto: \u00ab\u00bfPor qu\u00e9, Israel, est\u00e1s en una tierra de enemigos y envejeciste en un pa\u00eds extranjero? \u00bfPor qu\u00e9 te manchaste con cad\u00e1veres y te cuentas entre los que bajan a la fosa?\u00bb (3,10-11). Para este pueblo, la llegada del\u00a0mensajero de la paz<\/em>\u00a0significaba la esperanza de un renacimiento de los escombros de la historia, el comienzo de un futuro prometedor.\r\n\r\nTodav\u00eda hoy, el\u00a0camino de la paz<\/em>, que\u00a0san Pablo VI\u00a0denomin\u00f3 con el nuevo nombre de\u00a0desarrollo<\/em>\u00a0integral<\/em>\u00a0[1],permanece desafortunadamente alejado de la vida real de muchos hombres y mujeres y, por tanto, de la familia humana, que est\u00e1 totalmente interconectada. A pesar de los numerosos esfuerzos encaminados a un di\u00e1logo constructivo entre las naciones, el ruido ensordecedor de las guerras y los conflictos se amplifica, mientras se propagan enfermedades de proporciones pand\u00e9micas, se agravan los efectos del cambio clim\u00e1tico y de la degradaci\u00f3n del medioambiente, empeora la tragedia del hambre y la sed, y sigue dominando un modelo econ\u00f3mico que se basa m\u00e1s en el individualismo que en el compartir solidario. Como en el tiempo de los antiguos profetas,\u00a0el clamor de los pobres y de la tierra<\/em>\u00a0[2]\u00a0sigue elev\u00e1ndose hoy, implorando justicia y paz.\r\n\r\nEn cada \u00e9poca, la paz es tanto un don de lo alto como el fruto de un compromiso compartido. Existe, en efecto, una \u201carquitectura\u201d de la paz, en la que intervienen las distintas instituciones de la sociedad, y existe un \u201cartesanado\u201d de la paz que nos involucra a cada uno de nosotros personalmente.\u00a0[3]\u00a0Todos pueden colaborar en la construcci\u00f3n de un mundo m\u00e1s pac\u00edfico: partiendo del propio coraz\u00f3n y de las relaciones en la familia, en la sociedad y con el medioambiente, hasta las relaciones entre los pueblos y entre los Estados.\r\n\r\nAqu\u00ed me gustar\u00eda proponer\u00a0tres caminos<\/em>\u00a0para construir una paz duradera. En primer lugar,\u00a0el di\u00e1logo entre las generaciones<\/em>, como base para la realizaci\u00f3n de proyectos compartidos. En segundo lugar,\u00a0la educaci\u00f3n<\/em>, como factor de libertad, responsabilidad y desarrollo. Y, por \u00faltimo,\u00a0el trabajo<\/em>\u00a0para una plena realizaci\u00f3n de la dignidad humana. Estos tres elementos son esenciales para \u00abla gestaci\u00f3n de un pacto social\u00bb\u00a0[4], sin el cual todo proyecto de paz es insustancial.\r\n\r\n2.\u00a0Di\u00e1logo entre generaciones para construir la paz<\/em><\/strong>\r\n\r\nEn un mundo todav\u00eda atenazado por las garras de la pandemia, que ha causado demasiados problemas, \u00abalgunos tratan de huir de la realidad refugi\u00e1ndose en mundos privados, y otros la enfrentan con violencia destructiva, pero entre la indiferencia ego\u00edsta y la protesta violenta, siempre hay una opci\u00f3n posible: el di\u00e1logo. El di\u00e1logo entre las generaciones\u00bb\u00a0[5].\r\n\r\nTodo di\u00e1logo sincero, aunque no est\u00e9 exento de una dial\u00e9ctica justa y positiva, requiere siempre una confianza b\u00e1sica entre los interlocutores. Debemos recuperar esta confianza mutua. La actual crisis sanitaria ha aumentado en todos la sensaci\u00f3n de soledad y el repliegue sobre uno mismo. La soledad de los mayores va acompa\u00f1ada en los j\u00f3venes de un sentimiento de impotencia y de la falta de una idea com\u00fan de futuro. Esta crisis es ciertamente dolorosa. Pero tambi\u00e9n puede hacer emerger lo mejor de las personas. De hecho, durante la pandemia hemos visto generosos ejemplos de compasi\u00f3n, colaboraci\u00f3n y solidaridad en todo el mundo.\r\n\r\nDialogar significa escucharse, confrontarse, ponerse de acuerdo y caminar juntos. Fomentar todo esto entre las generaciones significa labrar la dura y est\u00e9ril tierra del conflicto y la exclusi\u00f3n para cultivar all\u00ed las semillas de una paz duradera y compartida.\r\n\r\nAunque el desarrollo tecnol\u00f3gico y econ\u00f3mico haya dividido a menudo a las generaciones, las crisis contempor\u00e1neas revelan la urgencia de que se al\u00eden. Por un lado, los j\u00f3venes necesitan la experiencia existencial, sapiencial y espiritual de los mayores; por el otro, los mayores necesitan el apoyo, el afecto, la creatividad y el dinamismo de los j\u00f3venes.\r\n\r\nLos grandes retos sociales y los procesos de construcci\u00f3n de la paz no pueden prescindir del di\u00e1logo entre los depositarios de la memoria \u2015los mayores\u2015 y los continuadores de la historia \u2015los j\u00f3venes\u2015; tampoco pueden prescindir de la voluntad de cada uno de nosotros de dar cabida al otro, de no pretender ocupar todo el escenario persiguiendo los propios intereses inmediatos como si no hubiera pasado ni futuro. La crisis global que vivimos nos muestra que el encuentro y el di\u00e1logo entre generaciones es la fuerza propulsora de una pol\u00edtica sana, que no se contenta con administrar la situaci\u00f3n existente \u00abcon parches o soluciones r\u00e1pidas\u00bb\u00a0[6], sino que se ofrece como forma eminente de amor al otro\u00a0[7], en la b\u00fasqueda de proyectos compartidos y sostenibles.\r\n\r\nSi sabemos practicar este di\u00e1logo intergeneracional en medio de las dificultades, \u00abpodremos estar bien arraigados en el presente, y desde aqu\u00ed frecuentar el pasado y el futuro: frecuentar el pasado, para aprender de la historia y para sanar las heridas que a veces nos condicionan; frecuentar el futuro, para alimentar el entusiasmo, hacer germinar sue\u00f1os, suscitar profec\u00edas, hacer florecer esperanzas. De ese modo, unidos, podremos aprender unos de otros\u00bb\u00a0[8]. Sin ra\u00edces, \u00bfc\u00f3mo podr\u00edan los \u00e1rboles crecer y dar fruto?\r\n\r\nS\u00f3lo hay que pensar en la cuesti\u00f3n del cuidado de nuestra casa com\u00fan. De hecho, el propio medioambiente \u00abes un pr\u00e9stamo que cada generaci\u00f3n recibe y debe transmitir a la generaci\u00f3n siguiente\u00bb\u00a0[9]. Por ello, tenemos que apreciar y alentar a los numerosos j\u00f3venes que se esfuerzan por un mundo m\u00e1s justo y atento a la salvaguarda de la creaci\u00f3n, confiada a nuestro cuidado. Lo hacen con preocupaci\u00f3n y entusiasmo y, sobre todo, con sentido de responsabilidad ante el urgente cambio de rumbo\u00a0[10]\u00a0que nos imponen las dificultades derivadas de la crisis \u00e9tica y socio-ambiental actual\u00a0[11].\r\n\r\nPor otra parte, la oportunidad de construir juntos caminos hacia la paz no puede prescindir de la educaci\u00f3n y el trabajo, lugares y contextos privilegiados para el di\u00e1logo intergeneracional. Es la educaci\u00f3n la que proporciona la gram\u00e1tica para el di\u00e1logo entre las generaciones, y es en la experiencia del trabajo donde hombres y mujeres de diferentes generaciones se encuentran ayud\u00e1ndose mutuamente, intercambiando conocimientos, experiencias y habilidades para el bien com\u00fan.\r\n\r\n3.\u00a0\u00a0La instrucci\u00f3n y la educaci\u00f3n como motores de la paz<\/em><\/strong>\r\n\r\nEl presupuesto para la instrucci\u00f3n y la educaci\u00f3n, consideradas como un gasto m\u00e1s que como una inversi\u00f3n, ha disminuido significativamente a nivel mundial en los \u00faltimos a\u00f1os. Sin embargo, estas constituyen los principales vectores de un desarrollo humano integral: hacen a la persona m\u00e1s libre y responsable, y son indispensables para la defensa y la promoci\u00f3n de la paz. En otras palabras, la instrucci\u00f3n y la educaci\u00f3n son las bases de una sociedad cohesionada, civil, capaz de generar esperanza, riqueza y progreso.\r\n\r\nLos gastos militares, en cambio, han aumentado, superando el nivel registrado al final de la \u201cguerra fr\u00eda\u201d, y parecen destinados a crecer de modo exorbitante\u00a0[12].\r\n\r\nPor tanto, es oportuno y urgente que cuantos tienen responsabilidades de gobierno elaboren pol\u00edticas econ\u00f3micas que prevean un cambio en la relaci\u00f3n entre las inversiones p\u00fablicas destinadas a la educaci\u00f3n y los fondos reservados a los armamentos. Por otra parte, la b\u00fasqueda de un proceso real de desarme internacional no puede sino causar grandes beneficios al desarrollo de pueblos y naciones, liberando recursos financieros que se empleen de manera m\u00e1s apropiada para la salud, la escuela, las infraestructuras y el cuidado del territorio, entre otros.\r\n\r\nMe gustar\u00eda que la inversi\u00f3n en la educaci\u00f3n estuviera acompa\u00f1ada por un compromiso m\u00e1s consistente orientado a promover la cultura del cuidado\u00a0[13]. Esta cultura, frente a las fracturas de la sociedad y a la inercia de las instituciones, puede convertirse en el lenguaje com\u00fan que rompa las barreras y construya puentes. \u00abUn pa\u00eds crece cuando sus diversas riquezas culturales dialogan de manera constructiva: la cultura popular, la universitaria, la juvenil, la art\u00edstica, la tecnol\u00f3gica, la cultura econ\u00f3mica, la cultura de la familia y de los medios de comunicaci\u00f3n\u00bb\u00a0[14]. Por consiguiente, es necesario forjar un nuevo paradigma cultural a trav\u00e9s de \u00abun pacto educativo global para y con las generaciones m\u00e1s j\u00f3venes, que involucre en la formaci\u00f3n de personas maduras a las familias, comunidades, escuelas y universidades, instituciones, religiones, gobernantes, a toda la humanidad\u00bb\u00a0[15]. Un pacto que promueva la educaci\u00f3n a la ecolog\u00eda integral seg\u00fan un modelo cultural de paz, de desarrollo y de sostenibilidad, centrado en la fraternidad y en la alianza entre el ser humano y su entorno\u00a0[16].\r\n\r\nInvertir en la instrucci\u00f3n y en la educaci\u00f3n de las j\u00f3venes generaciones es el camino principal que las conduce, por medio de una preparaci\u00f3n espec\u00edfica, a ocupar de manera provechosa un lugar adecuado en el mundo del trabajo\u00a0[17].\r\n\r\n4.\u00a0Promover y asegurar el trabajo construye la paz<\/em><\/strong>\r\n\r\nEl trabajo es un factor indispensable para construir y mantener la paz; es expresi\u00f3n de uno mismo y de los propios dones, pero tambi\u00e9n es compromiso, esfuerzo, colaboraci\u00f3n con otros, porque se trabaja siempre con o por alguien. En esta perspectiva marcadamente social, el trabajo es el lugar donde aprendemos a ofrecer nuestra contribuci\u00f3n por un mundo m\u00e1s habitable y hermoso.\r\n\r\nLa situaci\u00f3n del mundo del trabajo, que ya estaba afrontando m\u00faltiples desaf\u00edos, se ha visto agravada por la pandemia de Covid-19. Millones de actividades econ\u00f3micas y productivas han quebrado; los trabajadores precarios son cada vez m\u00e1s vulnerables; muchos de aquellos que desarrollan servicios esenciales permanecen a\u00fan m\u00e1s ocultos a la conciencia p\u00fablica y pol\u00edtica; la instrucci\u00f3n a distancia ha provocado en muchos casos una regresi\u00f3n en el aprendizaje y en los programas educativos. Asimismo, los j\u00f3venes que se asoman al mercado profesional y los adultos que han ca\u00eddo en la desocupaci\u00f3n afrontan actualmente perspectivas dram\u00e1ticas.\r\n\r\nEl impacto de la crisis sobre la econom\u00eda informal, que a menudo afecta a los trabajadores migrantes, ha sido particularmente devastador. A muchos de ellos las leyes nacionales no los reconocen, es como si no existieran. Tanto ellos como sus familias viven en condiciones muy precarias, expuestos a diversas formas de esclavitud y privados de un sistema de asistencia social que los proteja. A eso se agrega que actualmente s\u00f3lo un tercio de la poblaci\u00f3n mundial en edad laboral goza de un sistema de seguridad social, o puede beneficiarse de \u00e9l s\u00f3lo de manera restringida. La violencia y la criminalidad organizada aumentan en muchos pa\u00edses, sofocando la libertad y la dignidad de las personas, envenenando la econom\u00eda e impidiendo que se fomente el bien com\u00fan. La respuesta a esta situaci\u00f3n s\u00f3lo puede venir a trav\u00e9s de una mayor oferta de las oportunidades de trabajo digno.\r\n\r\nEl trabajo, en efecto, es la base sobre la cual se construyen en toda comunidad la justicia y la solidaridad. Por eso, \u00abno debe buscarse que el progreso tecnol\u00f3gico reemplace cada vez m\u00e1s el trabajo humano, con lo cual la humanidad se da\u00f1ar\u00eda a s\u00ed misma. El trabajo es una necesidad, parte del sentido de la vida en esta tierra, camino de maduraci\u00f3n, de desarrollo humano y de realizaci\u00f3n personal\u00bb\u00a0[18]. Tenemos que unir las ideas y los esfuerzos para crear las condiciones e inventar soluciones, para que todo ser humano en edad de trabajar tenga la oportunidad de contribuir con su propio trabajo a la vida de la familia y de la sociedad.\r\n\r\nEs m\u00e1s urgente que nunca que se promuevan en todo el mundo condiciones laborales decentes y dignas, orientadas al bien com\u00fan y al cuidado de la creaci\u00f3n. Es necesario asegurar y sostener la libertad de las iniciativas empresariales y, al mismo tiempo, impulsar una responsabilidad social renovada, para que el beneficio no sea el \u00fanico principio rector.\r\n\r\nEn esta perspectiva hay que estimular, acoger y sostener las iniciativas que instan a las empresas al respeto de los derechos humanos fundamentales de las trabajadoras y los trabajadores, sensibilizando en ese sentido no s\u00f3lo a las instituciones, sino tambi\u00e9n a los consumidores, a la sociedad civil y a las realidades empresariales. Estas \u00faltimas, cuanto m\u00e1s conscientes son de su funci\u00f3n social, m\u00e1s se convierten en lugares en los que se ejercita la dignidad humana, participando as\u00ed a su vez en la construcci\u00f3n de la paz. En este aspecto la pol\u00edtica est\u00e1 llamada a desempe\u00f1ar un rol activo, promoviendo un justo equilibrio entre la libertad econ\u00f3mica y la justicia social. Y todos aquellos que act\u00faan en este campo, comenzando por los trabajadores y los empresarios cat\u00f3licos, pueden encontrar orientaciones seguras en la\u00a0doctrina social de la Iglesia<\/em>.\r\n\r\nQueridos hermanos y hermanas: Mientras intentamos unir los esfuerzos para salir de la pandemia, quisiera renovar mi agradecimiento a cuantos se han comprometido y contin\u00faan dedic\u00e1ndose con generosidad y responsabilidad a garantizar la instrucci\u00f3n, la seguridad y la tutela de los derechos, para ofrecer la atenci\u00f3n m\u00e9dica, para facilitar el encuentro entre familiares y enfermos, para brindar ayuda econ\u00f3mica a las personas indigentes o que han perdido el trabajo. Aseguro mi recuerdo en la oraci\u00f3n por todas las v\u00edctimas y sus familias.\r\n\r\nA los gobernantes y a cuantos tienen responsabilidades pol\u00edticas y sociales, a los pastores y a los animadores de las comunidades eclesiales, como tambi\u00e9n a todos los hombres y mujeres de buena voluntad, hago un llamamiento para que sigamos avanzando juntos con valent\u00eda y creatividad por estos tres caminos: el di\u00e1logo entre las generaciones, la educaci\u00f3n y el trabajo. Que sean cada vez m\u00e1s numerosos quienes, sin hacer ruido, con humildad y perseverancia, se conviertan cada d\u00eda en artesanos de paz. Y que siempre los preceda y acompa\u00f1e la bendici\u00f3n del Dios de la paz.\r\n\r\nVaticano, 8 de diciembre de 2021<\/em>\r\n\r\nFrancisco<\/strong><\/em>\r\n\r\n____________________________________\r\n\r\n[1]\u00a0Cf. Carta enc.\u00a0Populorum progressio<\/a><\/em>\u00a0(26 marzo 1967), 76ss.\r\n\r\n[2]\u00a0Cf. Carta enc.\u00a0Laudato si\u2019<\/a><\/em>\u00a0(24 mayo 2015), 49\u00a0.<\/em>\r\n\r\n[3]\u00a0Cf. Carta enc.\u00a0Fratelli tutti<\/a><\/em>\u00a0(3 octubre 2020), 231.\r\n\r\n[4]\u00a0Ib\u00edd<\/a>.<\/em>, 218.\r\n\r\n[5]\u00a0Ib\u00edd<\/a>.<\/em>, 199.\r\n\r\n[6]\u00a0Ib\u00edd<\/a>.<\/em>, 179.\r\n\r\n[7]\u00a0Cf.\u00a0ib\u00edd<\/a>.<\/em>, 180.\r\n\r\n[8]\u00a0Exhort. ap. postsin.\u00a0Christus vivit<\/a><\/em>\u00a0(25 marzo 2019), 199.\r\n\r\n[9]\u00a0Carta enc.\u00a0Laudato si\u2019<\/a><\/em>\u00a0(24 mayo 2015), 159.\r\n\r\n[10]\u00a0Cf.\u00a0ib\u00edd.<\/em>,\u00a0163<\/a>;\u00a0202<\/a>.\r\n\r\n[11]\u00a0Cf.\u00a0ib\u00edd<\/a>.<\/em>, 139.\r\n\r\n[12]\u00a0Cf.\u00a0Mensaje a los participantes en el 4\u00ba Foro de Par\u00eds sobre la paz<\/em>, 11-13 noviembre 2021.\r\n\r\n[13]\u00a0Cf. Carta enc.\u00a0Laudato si\u2019<\/a><\/em>\u00a0(24 mayo 2015), 231;\u00a0Mensaje para la LIV Jornada Mundial de la Paz.<\/em>\u00a0La cultura del cuidado como camino de paz<\/em><\/a>\u00a0(8 diciembre 2020).\r\n\r\n[14]\u00a0Carta enc.\u00a0Fratelli tutti<\/a><\/em>\u00a0(3 octubre 2020), 199.\r\n\r\n[15]\u00a0Videomensaje con ocasi\u00f3n del Encuentro \u201c<\/em>Global Compact on Education. Together to Look Beyond\u201d<\/a>\u00a0(15 octubre 2020).\r\n\r\n[16]\u00a0Cf.\u00a0Videomensaje con ocasi\u00f3n de la Cumbre virtual de alto nivel sobre retos clim\u00e1ticos<\/a>\u00a0<\/em>(12 diciembre 2020).\r\n\r\n[17]\u00a0Cf. S. Juan Pablo II, Carta enc.\u00a0Laborem exercens<\/a><\/em>\u00a0(14 septiembre 1981), 18.\r\n\r\n[18]\u00a0Carta enc.\u00a0Laudato si\u2019<\/a><\/em>\u00a0(24 mayo 2015), 128.\r\n\r\n ","_es_post_name":"mensaje-del-papa-francisco-para-la-55-jornada-mundial-de-la-paz","_es_post_excerpt":"","_es_post_title":"Mensaje del Papa Francisco para la 55 Jornada Mundial de la Paz","edit_language":"gl","footnotes":""},"categories":[3],"tags":[179],"class_list":["post-21953","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","category-actualidad","tag-papa"],"yoast_head":"\nMensaje del Papa Francisco para la 55 Jornada Mundial de la Paz - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/archicompostela.org\/mensaje-del-papa-francisco-para-la-55-jornada-mundial-de-la-paz\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"gl_ES\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Mensaje del Papa Francisco para la 55 Jornada Mundial de la Paz - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"O 1 de xaneiro cel\u00e9brase a 55 Xornada Mundial pola Paz baixo o lema: \u201cDi\u00e1logo entre xeraci\u00f3ns, educaci\u00f3n e traballo: instrumentos para constru\u00edr unha paz duradeira\u201d. O Santo Padre fai un chamamento aos gobernantes e a cantos te\u00f1en responsabilidades pol\u00edticas e sociais, aos pastores e aos animadores das comunidades eclesiais, como tam\u00e9n a todos os […]\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/archicompostela.org\/mensaje-del-papa-francisco-para-la-55-jornada-mundial-de-la-paz\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago\" \/>\n<meta property=\"article:published_time\" content=\"2021-12-27T21:40:27+00:00\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2021-12-28T09:19:42+00:00\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2021\/12\/Papa_paz55.jpg\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:width\" content=\"1266\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:height\" content=\"662\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:type\" content=\"image\/jpeg\" \/>\n<meta name=\"author\" content=\"archicompostela_org\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Escrito por\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"archicompostela_org\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:label2\" content=\"Tempo de lectura\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data2\" content=\"10 minutes\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\/\/archicompostela.org\/mensaje-del-papa-francisco-para-la-55-jornada-mundial-de-la-paz\/\",\"url\":\"https:\/\/archicompostela.org\/mensaje-del-papa-francisco-para-la-55-jornada-mundial-de-la-paz\/\",\"name\":\"Mensaje del Papa Francisco para la 55 Jornada Mundial de la Paz - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/archicompostela.org\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\/\/archicompostela.org\/mensaje-del-papa-francisco-para-la-55-jornada-mundial-de-la-paz\/#primaryimage\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\/\/archicompostela.org\/mensaje-del-papa-francisco-para-la-55-jornada-mundial-de-la-paz\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2021\/12\/Papa_paz55.jpg\",\"datePublished\":\"2021-12-27T21:40:27+00:00\",\"dateModified\":\"2021-12-28T09:19:42+00:00\",\"author\":{\"@id\":\"https:\/\/archicompostela.org\/#\/schema\/person\/1993741fd12112ec31242d379ae53cab\"},\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\/\/archicompostela.org\/mensaje-del-papa-francisco-para-la-55-jornada-mundial-de-la-paz\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"gl-ES\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/archicompostela.org\/mensaje-del-papa-francisco-para-la-55-jornada-mundial-de-la-paz\/\"]}]},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"gl-ES\",\"@id\":\"https:\/\/archicompostela.org\/mensaje-del-papa-francisco-para-la-55-jornada-mundial-de-la-paz\/#primaryimage\",\"url\":\"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2021\/12\/Papa_paz55.jpg\",\"contentUrl\":\"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2021\/12\/Papa_paz55.jpg\",\"width\":1266,\"height\":662},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\/\/archicompostela.org\/mensaje-del-papa-francisco-para-la-55-jornada-mundial-de-la-paz\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Portada\",\"item\":\"https:\/\/archicompostela.org\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"Mensaje del Papa Francisco para la 55 Jornada Mundial de la Paz\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/archicompostela.org\/#website\",\"url\":\"https:\/\/archicompostela.org\/\",\"name\":\"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago\",\"description\":\"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/archicompostela.org\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"gl-ES\"},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\/\/archicompostela.org\/#\/schema\/person\/1993741fd12112ec31242d379ae53cab\",\"name\":\"archicompostela_org\",\"sameAs\":[\"https:\/\/archicompostela.es\"],\"url\":\"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/author\/archicompostela_org\/\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Mensaje del Papa Francisco para la 55 Jornada Mundial de la Paz - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/archicompostela.org\/mensaje-del-papa-francisco-para-la-55-jornada-mundial-de-la-paz\/","og_locale":"gl_ES","og_type":"article","og_title":"Mensaje del Papa Francisco para la 55 Jornada Mundial de la Paz - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago","og_description":"O 1 de xaneiro cel\u00e9brase a 55 Xornada Mundial pola Paz baixo o lema: \u201cDi\u00e1logo entre xeraci\u00f3ns, educaci\u00f3n e traballo: instrumentos para constru\u00edr unha paz duradeira\u201d. O Santo Padre fai un chamamento aos gobernantes e a cantos te\u00f1en responsabilidades pol\u00edticas e sociais, aos pastores e aos animadores das comunidades eclesiais, como tam\u00e9n a todos os […]","og_url":"https:\/\/archicompostela.org\/mensaje-del-papa-francisco-para-la-55-jornada-mundial-de-la-paz\/","og_site_name":"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago","article_published_time":"2021-12-27T21:40:27+00:00","article_modified_time":"2021-12-28T09:19:42+00:00","og_image":[{"width":1266,"height":662,"url":"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2021\/12\/Papa_paz55.jpg","type":"image\/jpeg"}],"author":"archicompostela_org","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Escrito por":"archicompostela_org","Tempo de lectura":"10 minutes"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/mensaje-del-papa-francisco-para-la-55-jornada-mundial-de-la-paz\/","url":"https:\/\/archicompostela.org\/mensaje-del-papa-francisco-para-la-55-jornada-mundial-de-la-paz\/","name":"Mensaje del Papa Francisco para la 55 Jornada Mundial de la Paz - Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago","isPartOf":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/mensaje-del-papa-francisco-para-la-55-jornada-mundial-de-la-paz\/#primaryimage"},"image":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/mensaje-del-papa-francisco-para-la-55-jornada-mundial-de-la-paz\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2021\/12\/Papa_paz55.jpg","datePublished":"2021-12-27T21:40:27+00:00","dateModified":"2021-12-28T09:19:42+00:00","author":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/#\/schema\/person\/1993741fd12112ec31242d379ae53cab"},"breadcrumb":{"@id":"https:\/\/archicompostela.org\/mensaje-del-papa-francisco-para-la-55-jornada-mundial-de-la-paz\/#breadcrumb"},"inLanguage":"gl-ES","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/archicompostela.org\/mensaje-del-papa-francisco-para-la-55-jornada-mundial-de-la-paz\/"]}]},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"gl-ES","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/mensaje-del-papa-francisco-para-la-55-jornada-mundial-de-la-paz\/#primaryimage","url":"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2021\/12\/Papa_paz55.jpg","contentUrl":"https:\/\/archicompostela.org\/wp-content\/uploads\/2021\/12\/Papa_paz55.jpg","width":1266,"height":662},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/mensaje-del-papa-francisco-para-la-55-jornada-mundial-de-la-paz\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Portada","item":"https:\/\/archicompostela.org\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"Mensaje del Papa Francisco para la 55 Jornada Mundial de la Paz"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/#website","url":"https:\/\/archicompostela.org\/","name":"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela @DioceseSantiago","description":"Archidi\u00f3cesis de Santiago de Compostela","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/archicompostela.org\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"gl-ES"},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/archicompostela.org\/#\/schema\/person\/1993741fd12112ec31242d379ae53cab","name":"archicompostela_org","sameAs":["https:\/\/archicompostela.es"],"url":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/author\/archicompostela_org\/"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21953","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=21953"}],"version-history":[{"count":42,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21953\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":22009,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21953\/revisions\/22009"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/21970"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=21953"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=21953"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/archicompostela.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=21953"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}