Neste ano Santo Compostel\u00e1n e con tantos sentimentos nesta historia do coronavirus lembramos a tantos av\u00f3s que morreron na pandemia. Son moitos os netos que os levan no seu coraz\u00f3n facendo o cami\u00f1o de Santiago por eles.<\/p>\n
Non ignoramos o importantes que son os av\u00f3s, \u201ctestemu\u00f1as do pasado e inspiradores de sabedor\u00eda para as novas xeraci\u00f3ns\u201d, na formaci\u00f3n e na educaci\u00f3n dentro da escola familiar onde son mestres da comprensi\u00f3n e do afecto, da fe e da oraci\u00f3n, no aconsellar e no consolar. \u00c9 unha imaxe entra\u00f1able atopar aos av\u00f3s polas nosas r\u00faas acompa\u00f1ando aos netos, xa sexa cami\u00f1o a casa, \u00e1 Igrexa ou ao colexio, ou sinxelamente dando un paseo. Unha imaxe chea de serenidade e tenrura, de confianza e esperanza. \u00c9 o horizonte onde se forxa unha nova convivencia e cultura humana, unindo o pasado e o presente, a experiencia e a curiosidade, a sabedor\u00eda e o af\u00e1n de aprender.<\/p>\n
Os av\u00f3s son o gran crisol do amor da familia. Neste escenario desempe\u00f1an un papel importante, e non deben ser considerados como un peso in\u00fatil, nin tampouco deben ser contemplados s\u00f3 como \u201cobxecto de atenci\u00f3n, proximidade e servizo\u201d. \u00c9 preciso valorar a s\u00faa presenza como transmisores dunha sabedor\u00eda que vai m\u00e1is al\u00f3 dunha simple cultura. Na historia de todos os pobos e no sentir de todas as xeraci\u00f3ns, est\u00e1n aureolados polo prestixio e rodeados de veneraci\u00f3n.<\/p>\n
Acollerlles e mostrarlles a nosa solidariedade m\u00e1is al\u00f3 de todo deber, hab\u00e9molo de sentir como unha necesidade. \u00c9 preciso ofrecerlles todo o noso apoio, colaborando \u00e1 s\u00faa calidade de vida. Nos seus ollos cansos pero oteando sempre novos horizontes, atopamos esa fa\u00edsca de viveza que nos descobre unha existencia profunda e serena. No seu rostro sucado por eng\u00farralas, froito dun longo bregar, descubrimos tristezas e esforzos que van dar \u00e1 mar dunha alma tranquila e confiada. Nas s\u00faas palabras tecidas coa mente e o coraz\u00f3n ofr\u00e9cesenos o consello tantas veces pensado no \u00e1mbito misterioso das s\u00faas soidades. Non busquemos neles as flores da primavera, exuberantes e vistosas, sen\u00f3n os froitos sazonados do outono, que se manifestan con lucidez.<\/p>\n
Nos av\u00f3s percibimos a paz e a harmon\u00eda que as esnaquiza non a dor sen\u00f3n o desamor. Axudemos aos nosos av\u00f3s non a lembrar sen\u00f3n a seguir vivindo mentres cami\u00f1an cara \u00e1 plenitude da felicidade. Encomend\u00e1molos a San Joaqu\u00edn e a Santa Ana, av\u00f3s de Jes\u00fas.<\/p>\n
Con afecto pastoral e bendici\u00f3n no Se\u00f1or,<\/p>\n
<\/p>\n
\n+ Juli\u00e1n Barrio Barrio,
\nArcebispo de Santiago de Santiago<\/p>\n","protected":false,"raw":"Neste ano Santo Compostel\u00e1n e con tantos sentimentos nesta historia do coronavirus lembramos a tantos av\u00f3s que morreron na pandemia. Son moitos os netos que os levan no seu coraz\u00f3n facendo o cami\u00f1o de Santiago por eles.\r\n\r\nNon ignoramos o importantes que son os av\u00f3s, \u201ctestemu\u00f1as do pasado e inspiradores de sabedor\u00eda para as novas xeraci\u00f3ns\u201d, na formaci\u00f3n e na educaci\u00f3n dentro da escola familiar onde son mestres da comprensi\u00f3n e do afecto, da fe e da oraci\u00f3n, no aconsellar e no consolar. \u00c9 unha imaxe entra\u00f1able atopar aos av\u00f3s polas nosas r\u00faas acompa\u00f1ando aos netos, xa sexa cami\u00f1o a casa, \u00e1 Igrexa ou ao colexio, ou sinxelamente dando un paseo. Unha imaxe chea de serenidade e tenrura, de confianza e esperanza. \u00c9 o horizonte onde se forxa unha nova convivencia e cultura humana, unindo o pasado e o presente, a experiencia e a curiosidade, a sabedor\u00eda e o af\u00e1n de aprender.\r\n\r\nOs av\u00f3s son o gran crisol do amor da familia. Neste escenario desempe\u00f1an un papel importante, e non deben ser considerados como un peso in\u00fatil, nin tampouco deben ser contemplados s\u00f3 como \u201cobxecto de atenci\u00f3n, proximidade e servizo\u201d. \u00c9 preciso valorar a s\u00faa presenza como transmisores dunha sabedor\u00eda que vai m\u00e1is al\u00f3 dunha simple cultura. Na historia de todos os pobos e no sentir de todas as xeraci\u00f3ns, est\u00e1n aureolados polo prestixio e rodeados de veneraci\u00f3n.\r\n\r\nAcollerlles e mostrarlles a nosa solidariedade m\u00e1is al\u00f3 de todo deber, hab\u00e9molo de sentir como unha necesidade. \u00c9 preciso ofrecerlles todo o noso apoio, colaborando \u00e1 s\u00faa calidade de vida. Nos seus ollos cansos pero oteando sempre novos horizontes, atopamos esa fa\u00edsca de viveza que nos descobre unha existencia profunda e serena. No seu rostro sucado por eng\u00farralas, froito dun longo bregar, descubrimos tristezas e esforzos que van dar \u00e1 mar dunha alma tranquila e confiada. Nas s\u00faas palabras tecidas coa mente e o coraz\u00f3n ofr\u00e9cesenos o consello tantas veces pensado no \u00e1mbito misterioso das s\u00faas soidades. Non busquemos neles as flores da primavera, exuberantes e vistosas, sen\u00f3n os froitos sazonados do outono, que se manifestan con lucidez.\r\n\r\nNos av\u00f3s percibimos a paz e a harmon\u00eda que as esnaquiza non a dor sen\u00f3n o desamor. Axudemos aos nosos av\u00f3s non a lembrar sen\u00f3n a seguir vivindo mentres cami\u00f1an cara \u00e1 plenitude da felicidade. Encomend\u00e1molos a San Joaqu\u00edn e a Santa Ana, av\u00f3s de Jes\u00fas.\r\n\r\nCon afecto pastoral e bendici\u00f3n no Se\u00f1or,\r\n\r\n \r\n
\r\n+ Juli\u00e1n Barrio Barrio,\r\nArcebispo de Santiago de Santiago<\/p>"},"excerpt":{"rendered":"","protected":false,"raw":""},"author":1,"featured_media":12152,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_gl_post_content":"Neste ano Santo Compostel\u00e1n e con tantos sentimentos nesta historia do coronavirus lembramos a tantos av\u00f3s que morreron na pandemia. Son moitos os netos que os levan no seu coraz\u00f3n facendo o cami\u00f1o de Santiago por eles.\r\n\r\nNon ignoramos o importantes que son os av\u00f3s, \u201ctestemu\u00f1as do pasado e inspiradores de sabedor\u00eda para as novas xeraci\u00f3ns\u201d, na formaci\u00f3n e na educaci\u00f3n dentro da escola familiar onde son mestres da comprensi\u00f3n e do afecto, da fe e da oraci\u00f3n, no aconsellar e no consolar. \u00c9 unha imaxe entra\u00f1able atopar aos av\u00f3s polas nosas r\u00faas acompa\u00f1ando aos netos, xa sexa cami\u00f1o a casa, \u00e1 Igrexa ou ao colexio, ou sinxelamente dando un paseo. Unha imaxe chea de serenidade e tenrura, de confianza e esperanza. \u00c9 o horizonte onde se forxa unha nova convivencia e cultura humana, unindo o pasado e o presente, a experiencia e a curiosidade, a sabedor\u00eda e o af\u00e1n de aprender.\r\n\r\nOs av\u00f3s son o gran crisol do amor da familia. Neste escenario desempe\u00f1an un papel importante, e non deben ser considerados como un peso in\u00fatil, nin tampouco deben ser contemplados s\u00f3 como \u201cobxecto de atenci\u00f3n, proximidade e servizo\u201d. \u00c9 preciso valorar a s\u00faa presenza como transmisores dunha sabedor\u00eda que vai m\u00e1is al\u00f3 dunha simple cultura. Na historia de todos os pobos e no sentir de todas as xeraci\u00f3ns, est\u00e1n aureolados polo prestixio e rodeados de veneraci\u00f3n.\r\n\r\nAcollerlles e mostrarlles a nosa solidariedade m\u00e1is al\u00f3 de todo deber, hab\u00e9molo de sentir como unha necesidade. \u00c9 preciso ofrecerlles todo o noso apoio, colaborando \u00e1 s\u00faa calidade de vida. Nos seus ollos cansos pero oteando sempre novos horizontes, atopamos esa fa\u00edsca de viveza que nos descobre unha existencia profunda e serena. No seu rostro sucado por eng\u00farralas, froito dun longo bregar, descubrimos tristezas e esforzos que van dar \u00e1 mar dunha alma tranquila e confiada. Nas s\u00faas palabras tecidas coa mente e o coraz\u00f3n ofr\u00e9cesenos o consello tantas veces pensado no \u00e1mbito misterioso das s\u00faas soidades. Non busquemos neles as flores da primavera, exuberantes e vistosas, sen\u00f3n os froitos sazonados do outono, que se manifestan con lucidez.\r\n\r\nNos av\u00f3s percibimos a paz e a harmon\u00eda que as esnaquiza non a dor sen\u00f3n o desamor. Axudemos aos nosos av\u00f3s non a lembrar sen\u00f3n a seguir vivindo mentres cami\u00f1an cara \u00e1 plenitude da felicidade. Encomend\u00e1molos a San Joaqu\u00edn e a Santa Ana, av\u00f3s de Jes\u00fas.\r\n\r\nCon afecto pastoral e bendici\u00f3n no Se\u00f1or,\r\n\r\n \r\n
\r\n+ Juli\u00e1n Barrio Barrio,\r\nArcebispo de Santiago de Santiago<\/p>","_gl_post_name":"no-dia-dos-avos-julio-2021","_gl_post_excerpt":"","_gl_post_title":"No D\u00eda dos Av\u00f3s. Julio 2021","_es_post_content":"En este A\u00f1o Santo Compostelano y con tantos sentimientos en esta historia del coronavirus recordamos a tantos abuelos que murieron en la pandemia. Son muchos los nietos que los llevan en su coraz\u00f3n haciendo el camino de Santiago por ellos.\r\n\r\nNo ignoramos lo importantes que son los abuelos, \u201ctestigos del pasado e inspiradores de sabidur\u00eda para las nuevas generaciones\u201d, en la formaci\u00f3n y en la educaci\u00f3n dentro de la escuela familiar donde son maestros de la comprensi\u00f3n y del afecto, de la fe y de la oraci\u00f3n, en el aconsejar y en el consolar. Es una imagen entra\u00f1able encontrar a los abuelos por nuestras calles acompa\u00f1ando a los nietos, ya sea camino a casa, a la Iglesia o al colegio, o sencillamente dando un paseo. Una imagen llena de serenidad y ternura, de confianza y esperanza. Es el horizonte donde se forja una nueva convivencia y cultura humana, uniendo el pasado y el presente, la experiencia y la curiosidad, la sabidur\u00eda y el af\u00e1n de aprender.\r\n\r\nLos abuelos son el gran crisol del amor de la familia. En este escenario\u00a0 desempe\u00f1an un papel importante, y no deben ser considerados como un peso in\u00fatil, ni tampoco deben ser contemplados s\u00f3lo como \u201cobjeto de atenci\u00f3n, cercan\u00eda y servicio\u201d. Es preciso valorar su presencia como transmisores de una sabidur\u00eda que va m\u00e1s all\u00e1 de una simple cultura. En la historia de todos los pueblos y en el sentir de todas las generaciones, est\u00e1n aureolados por el prestigio y rodeados de veneraci\u00f3n.\r\n\r\nAcogerles y mostrarles nuestra solidaridad m\u00e1s all\u00e1 de todo deber, lo hemos de sentir como una necesidad. Es preciso ofrecerles todo nuestro apoyo, colaborando a su calidad de vida. En sus ojos cansados pero oteando siempre nuevos horizontes, encontramos esa chispa de viveza que nos descubre una existencia profunda y serena. En su rostro surcado por las arrugas, fruto de un largo bregar, descubrimos tristezas y esfuerzos que van a dar a la mar de un alma tranquila y confiada. En sus palabras tejidas con la mente y el coraz\u00f3n se nos ofrece el consejo tantas veces pensado en el \u00e1mbito misterioso de sus soledades. No busquemos en ellos las flores de la primavera, \u00a0exuberantes y vistosas, sino los frutos sazonados del oto\u00f1o, que se manifiestan con lucidez.\r\n\r\nEn los abuelos percibimos la paz y la armon\u00eda que las destroza no el dolor sino el desamor. Ayudemos a nuestros abuelos no a recordar sino a seguir viviendo mientras caminan hacia la plenitud de la felicidad. Los encomendamos a San Joaqu\u00edn y a Santa Ana, abuelos de Jes\u00fas.\r\n\r\nCon afecto pastoral y bendici\u00f3n en el Se\u00f1or,\r\n\r\n \r\n
+ Juli\u00e1n Barrio Barrio,\r\nArzobispo de Santiago de Santiago<\/p>","_es_post_name":"en-el-dia-de-los-abuelos-julio-2021","_es_post_excerpt":"","_es_post_title":"En el D\u00eda de los Abuelos. Julio 2021","edit_language":"gl","footnotes":""},"categories":[4],"tags":[47,77],"class_list":["post-20396","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","category-arzobispo","tag-cartas-pastorales","tag-la-voz-del-pastor"],"yoast_head":"\n