\u201cTocoume un lote fermoso, enc\u00e1ntame o meu herdade\u201d (Sal 15, 6)<\/p>\n
Nesta ma\u00f1\u00e1, en que recib\u00edn pola imposici\u00f3n das mans e a pregaria de ordenaci\u00f3n o ministerio episcopal como Bispo Auxiliar ao servizo da Igrexa en Santiago de Compostela, en comu\u00f1\u00f3n fraterna e en colaboraci\u00f3n estreita co seu Arcebispo, don Juli\u00e1n, fago mi\u00f1as as palabras do salmista, porque agradecer \u00e9 reco\u00f1ecer que todo me foi dado: o don dun ministerio que non \u00e9 tarefa nin oficio, sen\u00f3n entrega, ofrenda da propia vida, servizo \u201csen tacha d\u00eda e noite\u201d (como di a pregaria de ordenaci\u00f3n) a Deus e a esta porci\u00f3n do Pobo de Deus, un belo mosaico constru\u00eddo de moitos rostros e variados cami\u00f1os, \u00e1 que fun chamado a servir e acompa\u00f1ar. Pido a Deus que poida facelo con \u201co gusto espiritual de estar preto da vida da xente, ata o punto de descubrir que iso \u00e9 fonte dun gozo superior. A misi\u00f3n \u00e9 unha paix\u00f3n por Jes\u00fas pero, ao mesmo tempo, unha paix\u00f3n polo seu pobo\u201d ( EG 268).<\/p>\n
Na grandiosidade desta Catedral de Santiago de Compostela, que foi crecendo co paso dos s\u00e9culos e o empe\u00f1o da fe, escoitamos, non os ecos do pasado, sen\u00f3n voces que fan vivos os muros e os arcos. Voces dos artes\u00e1ns que cincelaron e pu\u00edron un inmenso vocabulario p\u00e9treo de fe, voces que expresan a pregaria agradecida do peregrino gozoso nos seus p\u00e9s cansos, voces do canto que se eleva en s\u00faplica confiada, voces que celebran ao Cristo Crucificado-Resucitado, voces que murmuran admiraci\u00f3n pola beleza descuberta, voces que rumorean preocupaci\u00f3ns e inquietudes #ante a tumba de Santiago o Zebedeo. \u00danome a estas voces para dicir convosco, os que nesta ma\u00f1\u00e1 puid\u00e9stesme acompa\u00f1ar presencialmente ou o facedes a trav\u00e9s dos medios de comunicaci\u00f3n, unha soa palabra: GRAZAS!!!<\/p>\n
Grazas a deus Pai, a Deus Fillo, a Deus Esp\u00edrito Santo, misterio de comu\u00f1\u00f3n e vida, de quen procede todo ben. Nestas circunstancias, son moi consciente das mi\u00f1as debilidades e limitaci\u00f3ns. Son momentos para exercer a confianza na misericordia Deus, e descubrir con gozo que El nos d\u00e1 a s\u00faa graza cando nos chama a servir con m\u00e1is entrega ao Pobo de Deus. Pido que, d\u00f3cil ao Esp\u00edrito, e neste ano de San Jos\u00e9, saiba facelo con coraz\u00f3n de pai.<\/p>\n
Grazas \u00e1 Igrexa que, por medio do Papa Francisco, confiou en min para ser Bispo Auxiliar da Arquidiocese Metropolitana de Compostela. Sr. Nuncio transmita ao Santo Pai a mi\u00f1a gratitude. Non quero pasar a ocasi\u00f3n de reco\u00f1ecerlle a Vd. a cordialidade, e tam\u00e9n a simpat\u00eda, coa que me comunicou a noticia do meu nomeamento.<\/p>\n
Grazas Sr. Arcebispo, o meu querido don Juli\u00e1n, que desde o primeiro momento acolleume con afecto paterno e proximidade de irm\u00e1n: fun chamado a acompa\u00f1ar \u2013auxiliar\u2013 a esta Igrexa que como pastor Vd. gu\u00eda e preside desde hai 25 anos. Da s\u00faa man e en comu\u00f1\u00f3n e colaboraci\u00f3n fiel e fraterna, sei que aprenderei a co\u00f1ecer, a escoitar e amar aos pobos e xentes, \u00e1s parroquias e fieis desta comunidade diocesana para darlles o mellor: a alegr\u00eda do Evanxeo que enche o coraz\u00f3n e a vida enteira dos que se atopan con Jes\u00fas. S\u00f3 con Xesucristo sempre nace e renace a alegr\u00eda (cf. EG 1).<\/p>\n
Grazas, dun modo especial, aos Bispos que foron pastores na Igrexa de Ourense e cos que fun cami\u00f1ando na mi\u00f1a vida sacerdotal, grazas \u00e1 s\u00faa proximidade e comprensi\u00f3n en non poucos momentos, e que foron deixando fonda pegada ao longo do tempo nos diferentes destinos pastorais que me encomendaron: foi breve, para min, a de D. Anxo Temi\u00f1o, pois iniciaba apenas a mi\u00f1a etapa formativa no Seminario Maior; D. Jos\u00e9 Di\u00e9guez Reboredo, que me ordenou sacerdote hai case 28 anos e envioume a Roma a asomarme ao vasto e rico mundo dos Pais da Igrexa; Don Carlos Osoro, co que iniciei ese querido proxecto do Centro de Ciencias Relixiosas en Ourense; e don Lu\u00eds Quinteiro, grazas ao cal puiden conclu\u00edr o doutoramento na Pontificia de Salamanca.<\/p>\n
Grazas don Leonardo pola confianza que depositou en min ao longo dos case 9 anos en que colaborei con Vd. de modo tan pr\u00f3ximo e fraterno ao servizo da diocese ourens\u00e1 como Vicario para a Nova Evangelizaci\u00f3n. Non \u00e9 o momento de facer relato de todo o vivido e compartido nestes anos, pero si de destacar a rica vivencia persoal e sacerdotal que supuxo para min e, de modo singular, a enriquecedora experiencia do cami\u00f1o sinodal que a diocese de Ourense iniciou en 2016 e que espero que pronto concl\u00faa para ser horizonte e cami\u00f1o da nova tarefa evanxelizadora na Igrexa ourens\u00e1. E grazas moi especialmente polo seu acompa\u00f1amento e proximidade nestas semanas previas \u00e1 ordenaci\u00f3n episcopal: foi para min pai e irm\u00e1n.<\/p>\n
Grazas Sr. Cardeal, Sres. Arcebispos e Bispos, ao administrador diocesano de Mondo\u00f1edo-Ferrol que nesta ma\u00f1\u00e1 acomp\u00e1\u00f1anme, e a todos os que me fixeron chegar por diversos medios, desde que o meu nomeamento f\u00edxose p\u00fablico, a s\u00faa oraci\u00f3n e felicitaci\u00f3n mostrando unha acollida de c\u00e1lida e sincera fraternidade.<\/p>\n
Grazas aos meus pais, Fernando e Mar\u00eda Jes\u00fas: por eles Deus regaloume o don da vida, agora presentes na comuni\u00f3n dos santos e na esperanza do Resucitado. Neles a mi\u00f1a vida foise tecendo entre a paternidade da recia Zamora e a maternidade da fondura da alma galega.<\/p>\n
Grazas o meu irm\u00e1n Fernando, mi\u00f1a cu\u00f1ada Mar\u00eda (una irm\u00e1 para min), aos meu sobri\u00f1os (Pablo, Pedro, Hugo)\u2026, canto me compracevervos crecer! Aos meus t\u00edos, primos e familia de Ourense e de Zamora. Non todos podedes estar hoxe aqu\u00ed, pero a todos vos levo no coraz\u00f3n.<\/p>\n
Grazas \u00e1 mi\u00f1a familia diocesana en Ourense: nela recib\u00edn e crec\u00edn no don da fe e recib\u00edn o don do ministerio sacerdotal; por eso un sentido agradecemento aos meus compa\u00f1eiros do presbiterio no que cami\u00f1ei durante case 28 anos (Hoxe alomenos podedes estar aqu\u00ed un grupo representativo); un recordo agradecido aos fieis das parroquias \u00e1s que serv\u00edn como sacerdote durante estes anos, especialmente aos da parroquia e colexio de san P\u00edo X de Mari\u00f1amansa nos \u00faltimos once anos; aos Seminarios Diocesanos, a todos os meus compa\u00f1eiros do claustro de profesores do Instituto Teol\u00f3xico, a todos os seminaristas (Hoxe moitos deles xa sodes sacerdotes); aos alumnos e profesores do Centro de Ciencias Relixiosas San Mart\u00edn; aos meus compa\u00f1eiros vigairos cos que compart\u00edn ilusi\u00f3ns e proxectos na tarefa de acompa\u00f1ar e axudar ao noso Bispo no goberno pastoral; ao equipo da Vigair\u00eda para a Nova Evanxelizaci\u00f3n (catequese, familia, mozos, nenos, ensino, misi\u00f3ns, pastoral da carretera e de peregrinaci\u00f3ns), e a todos cos que colaborei e traballei na curia do Bispado de Ourense; \u00e1s comunidades de vida consagrada (especial menci\u00f3n \u00e1s Clarisas de Vilar de Astr\u00e9s); e por suposto aos Equipos de Matrimonios de Nosa Se\u00f1ora, ao meu Equipo, que me acompa\u00f1aron e acompa\u00f1ei durante 25 anos, que marcaron fondamente a mi\u00f1a vida sacerdotal; e non quero esquecer a compa\u00f1eiros e profesores de Roma (Universidades Gregoriana) e Salamanca (Universidade Pontificia), dous momentos importantes e enriquecedores na mi\u00f1a vida sacerdotal que me abriron aos vastos horizontes da Biblia e dos Pais da Igrexa.<\/p>\n
E grazas a esta e nova familia, tam\u00e9n xa mi\u00f1a, da arquidiocese de Santiago de Compostela pola acollida mostrada desde o primeiro momento: aos sacerdotes, aos membros da vida consagrada, leigos (grupos e movementos, mozos e nenos, os catequistas, profesores, voluntarios da acci\u00f3n socio-caritativa\u2026), aos seminarios diocesanos, ao Instituto Teol\u00f3xico Compostelano, \u00e1s comunidades e parroquias do noso rural, da costa e das ciudades desta Igrexa Compostelana, \u00e1 que desexo ir co\u00f1ecendo pouco a pouco en toda a s\u00faa extensa e intensa vida parroquial, pastoral, e acci\u00f3n socio-caritativa.<\/p>\n
Saber escoitar, acompa\u00f1ar, tender pontes e cami\u00f1ar xuntos. Sei que conto coa vosa axuda e oraci\u00f3n para ser con vos e para vos un pastor seg\u00fan o coraz\u00f3n de Deus: pai, irm\u00e1n e amigo.<\/p>\n
Dende hai case un ano, vivimos unha situaci\u00f3n dram\u00e1tica provocada pola irrupci\u00f3n da pandemia do COVID-19. Mudou as nosas vidas e modo de relacionarnos, provocou dor e sufrimento en moitas persoas, familias e colectivos sociais, modificou o modo de celebrar e vivir a fe, xerou unha onda de solidariedade cos m\u00e1is afectados, mostrou un esforzo notable e xeneroso do persoal sanitario, dos corpos e forzas de seguridade do Estado, das autoridades civ\u00eds e sanitarias, de tantos homes e mulleres que, co seu traballo, fan posible que se mante\u00f1an os servizos esenciais na nosa sociedade. E de tantos sacerdotes, relixiosos e leigos que sodes o rostro visible e concreto dunha Igrexa en sa\u00edda, con estilo\u00a0 samaritano, cara aos nosos irm\u00e1ns m\u00e1is necesitados. Ante esta situaci\u00f3n, como cristi\u00e1ns, en palabras do Papa Francisco, cami\u00f1emos en esperanza polas sementes de ben que Deus segue derramando na humanidade e asumamos que, ante este reto e sempre, ningu\u00e9n se salva s\u00f3 (cf.\u00a0 Fratelli tutti<\/em> 54-55).<\/p>\n Un cordial e afectuoso sa\u00fado a todas as autoridades civ\u00eds, pol\u00edticas, acad\u00e9micas e militares aqu\u00ed presentes. Temos una tarefa com\u00fan: constru\u00edr xuntos espacios de convivencia e humanidade. Os homes e mulleres deste tempo, especialmente os que m\u00e1is sofren os golpes desta pandemia, merecen todo o noso esforzo e empe\u00f1o, co desexo de traballar xuntos, dende o respecto e o di\u00e1logo, en favor do ben com\u00fan.<\/p>\n Un agradecemento a todos os que colaboraron con xenerosidade na preparaci\u00f3n e desenvolvemento da celebraci\u00f3n da mi\u00f1a ordenaci\u00f3n episcopal e na mi\u00f1a acollida nesta xa a mi\u00f1a casa para que todo tivese a calidez do fogar. Grazas ao Cabildo Metropolitano, aos que participaron na liturxia da ordenaci\u00f3n nos diversos ministerios e servizos (mestre cerimonias, di\u00e1conos,\u00a0 ac\u00f3litos, coro e director, acollida), aos responsables dos medios t\u00e9cnicos e audiovisuais que fixeron posible a transmisi\u00f3n desta celebraci\u00f3n (13TV; Radio Mar\u00eda e COPE+) e aos medios de comunicaci\u00f3n aqu\u00ed presentes.<\/p>\n Aberta a Porta Santa do Ano Xubilar Compostel\u00e1n, encomendo o ministerio episcopal ao que fun chamado para servirvos ao ap\u00f3stolo Santiago, a quen lle pido que pronto as pisadas dos peregrinos percorran os cami\u00f1os que conducen ata a tumba apost\u00f3lica nesta Catedral e as pisadas da fe, celebrada e vivida, afonden no coraz\u00f3n e na vida dos fieis desta Arquidiocese; e a Mar\u00eda a nosa Nai nas s\u00faas advocaci\u00f3ns do Rosario, do Portal e da Peregrina, e a San Xos\u00e9, Patr\u00f3n da Igrexa Universal, neste ano a el dedicado.<\/p>\n A todos e a cada un de vos, gracias pola vosa oraci\u00f3n no inicio do meu ministerio episcopal como Bispo Auxiliar da Arquidiocese de Santiago de Compostela. Que o alento do Esp\u00edrito nos anime e soste\u00f1a nesta nova etapa evanxelizadora.<\/p>\n <\/p>\n","protected":false,"raw":"\u201cTocoume un lote fermoso, enc\u00e1ntame o meu herdade\u201d (Sal 15, 6)\r\n\r\nNesta ma\u00f1\u00e1, en que recib\u00edn pola imposici\u00f3n das mans e a pregaria de ordenaci\u00f3n o ministerio episcopal como Bispo Auxiliar ao servizo da Igrexa en Santiago de Compostela, en comu\u00f1\u00f3n fraterna e en colaboraci\u00f3n estreita co seu Arcebispo, don Juli\u00e1n, fago mi\u00f1as as palabras do salmista, porque agradecer \u00e9 reco\u00f1ecer que todo me foi dado: o don dun ministerio que non \u00e9 tarefa nin oficio, sen\u00f3n entrega, ofrenda da propia vida, servizo \u201csen tacha d\u00eda e noite\u201d (como di a pregaria de ordenaci\u00f3n) a Deus e a esta porci\u00f3n do Pobo de Deus, un belo mosaico constru\u00eddo de moitos rostros e variados cami\u00f1os, \u00e1 que fun chamado a servir e acompa\u00f1ar. Pido a Deus que poida facelo con \u201co gusto espiritual de estar preto da vida da xente, ata o punto de descubrir que iso \u00e9 fonte dun gozo superior. A misi\u00f3n \u00e9 unha paix\u00f3n por Jes\u00fas pero, ao mesmo tempo, unha paix\u00f3n polo seu pobo\u201d ( EG 268).\r\n\r\nNa grandiosidade desta Catedral de Santiago de Compostela, que foi crecendo co paso dos s\u00e9culos e o empe\u00f1o da fe, escoitamos, non os ecos do pasado, sen\u00f3n voces que fan vivos os muros e os arcos. Voces dos artes\u00e1ns que cincelaron e pu\u00edron un inmenso vocabulario p\u00e9treo de fe, voces que expresan a pregaria agradecida do peregrino gozoso nos seus p\u00e9s cansos, voces do canto que se eleva en s\u00faplica confiada, voces que celebran ao Cristo Crucificado-Resucitado, voces que murmuran admiraci\u00f3n pola beleza descuberta, voces que rumorean preocupaci\u00f3ns e inquietudes #ante a tumba de Santiago o Zebedeo. \u00danome a estas voces para dicir convosco, os que nesta ma\u00f1\u00e1 puid\u00e9stesme acompa\u00f1ar presencialmente ou o facedes a trav\u00e9s dos medios de comunicaci\u00f3n, unha soa palabra: GRAZAS!!!\r\n\r\nGrazas a deus Pai, a Deus Fillo, a Deus Esp\u00edrito Santo, misterio de comu\u00f1\u00f3n e vida, de quen procede todo ben. Nestas circunstancias, son moi consciente das mi\u00f1as debilidades e limitaci\u00f3ns. Son momentos para exercer a confianza na misericordia Deus, e descubrir con gozo que El nos d\u00e1 a s\u00faa graza cando nos chama a servir con m\u00e1is entrega ao Pobo de Deus. Pido que, d\u00f3cil ao Esp\u00edrito, e neste ano de San Jos\u00e9, saiba facelo con coraz\u00f3n de pai.\r\n\r\nGrazas \u00e1 Igrexa que, por medio do Papa Francisco, confiou en min para ser Bispo Auxiliar da Arquidiocese Metropolitana de Compostela. Sr. Nuncio transmita ao Santo Pai a mi\u00f1a gratitude. Non quero pasar a ocasi\u00f3n de reco\u00f1ecerlle a Vd. a cordialidade, e tam\u00e9n a simpat\u00eda, coa que me comunicou a noticia do meu nomeamento.\r\n\r\nGrazas Sr. Arcebispo, o meu querido don Juli\u00e1n, que desde o primeiro momento acolleume con afecto paterno e proximidade de irm\u00e1n: fun chamado a acompa\u00f1ar \u2013auxiliar\u2013 a esta Igrexa que como pastor Vd. gu\u00eda e preside desde hai 25 anos. Da s\u00faa man e en comu\u00f1\u00f3n e colaboraci\u00f3n fiel e fraterna, sei que aprenderei a co\u00f1ecer, a escoitar e amar aos pobos e xentes, \u00e1s parroquias e fieis desta comunidade diocesana para darlles o mellor: a alegr\u00eda do Evanxeo que enche o coraz\u00f3n e a vida enteira dos que se atopan con Jes\u00fas. S\u00f3 con Xesucristo sempre nace e renace a alegr\u00eda (cf. EG 1).\r\n\r\nGrazas, dun modo especial, aos Bispos que foron pastores na Igrexa de Ourense e cos que fun cami\u00f1ando na mi\u00f1a vida sacerdotal, grazas \u00e1 s\u00faa proximidade e comprensi\u00f3n en non poucos momentos, e que foron deixando fonda pegada ao longo do tempo nos diferentes destinos pastorais que me encomendaron: foi breve, para min, a de D. Anxo Temi\u00f1o, pois iniciaba apenas a mi\u00f1a etapa formativa no Seminario Maior; D. Jos\u00e9 Di\u00e9guez Reboredo, que me ordenou sacerdote hai case 28 anos e envioume a Roma a asomarme ao vasto e rico mundo dos Pais da Igrexa; Don Carlos Osoro, co que iniciei ese querido proxecto do Centro de Ciencias Relixiosas en Ourense; e don Lu\u00eds Quinteiro, grazas ao cal puiden conclu\u00edr o doutoramento na Pontificia de Salamanca.\r\n\r\nGrazas don Leonardo pola confianza que depositou en min ao longo dos case 9 anos en que colaborei con Vd. de modo tan pr\u00f3ximo e fraterno ao servizo da diocese ourens\u00e1 como Vicario para a Nova Evangelizaci\u00f3n. Non \u00e9 o momento de facer relato de todo o vivido e compartido nestes anos, pero si de destacar a rica vivencia persoal e sacerdotal que supuxo para min e, de modo singular, a enriquecedora experiencia do cami\u00f1o sinodal que a diocese de Ourense iniciou en 2016 e que espero que pronto concl\u00faa para ser horizonte e cami\u00f1o da nova tarefa evanxelizadora na Igrexa ourens\u00e1. E grazas moi especialmente polo seu acompa\u00f1amento e proximidade nestas semanas previas \u00e1 ordenaci\u00f3n episcopal: foi para min pai e irm\u00e1n.\r\n\r\nGrazas Sr. Cardeal, Sres. Arcebispos e Bispos, ao administrador diocesano de Mondo\u00f1edo-Ferrol que nesta ma\u00f1\u00e1 acomp\u00e1\u00f1anme, e a todos os que me fixeron chegar por diversos medios, desde que o meu nomeamento f\u00edxose p\u00fablico, a s\u00faa oraci\u00f3n e felicitaci\u00f3n mostrando unha acollida de c\u00e1lida e sincera fraternidade.\r\n\r\nGrazas aos meus pais, Fernando e Mar\u00eda Jes\u00fas: por eles Deus regaloume o don da vida, agora presentes na comuni\u00f3n dos santos e na esperanza do Resucitado. Neles a mi\u00f1a vida foise tecendo entre a paternidade da recia Zamora e a maternidade da fondura da alma galega.\r\n\r\nGrazas o meu irm\u00e1n Fernando, mi\u00f1a cu\u00f1ada Mar\u00eda (una irm\u00e1 para min), aos meu sobri\u00f1os (Pablo, Pedro, Hugo)\u2026, canto me compracevervos crecer! Aos meus t\u00edos, primos e familia de Ourense e de Zamora. Non todos podedes estar hoxe aqu\u00ed, pero a todos vos levo no coraz\u00f3n.\r\n\r\nGrazas \u00e1 mi\u00f1a familia diocesana en Ourense: nela recib\u00edn e crec\u00edn no don da fe e recib\u00edn o don do ministerio sacerdotal; por eso un sentido agradecemento aos meus compa\u00f1eiros do presbiterio no que cami\u00f1ei durante case 28 anos (Hoxe alomenos podedes estar aqu\u00ed un grupo representativo); un recordo agradecido aos fieis das parroquias \u00e1s que serv\u00edn como sacerdote durante estes anos, especialmente aos da parroquia e colexio de san P\u00edo X de Mari\u00f1amansa nos \u00faltimos once anos; aos Seminarios Diocesanos, a todos os meus compa\u00f1eiros do claustro de profesores do Instituto Teol\u00f3xico, a todos os seminaristas (Hoxe moitos deles xa sodes sacerdotes); aos alumnos e profesores do Centro de Ciencias Relixiosas San Mart\u00edn; aos meus compa\u00f1eiros vigairos cos que compart\u00edn ilusi\u00f3ns e proxectos na tarefa de acompa\u00f1ar e axudar ao noso Bispo no goberno pastoral; ao equipo da Vigair\u00eda para a Nova Evanxelizaci\u00f3n (catequese, familia, mozos, nenos, ensino, misi\u00f3ns, pastoral da carretera e de peregrinaci\u00f3ns), e a todos cos que colaborei e traballei na curia do Bispado de Ourense; \u00e1s comunidades de vida consagrada (especial menci\u00f3n \u00e1s Clarisas de Vilar de Astr\u00e9s); e por suposto aos Equipos de Matrimonios de Nosa Se\u00f1ora, ao meu Equipo, que me acompa\u00f1aron e acompa\u00f1ei durante 25 anos, que marcaron fondamente a mi\u00f1a vida sacerdotal; e non quero esquecer a compa\u00f1eiros e profesores de Roma (Universidades Gregoriana) e Salamanca (Universidade Pontificia), dous momentos importantes e enriquecedores na mi\u00f1a vida sacerdotal que me abriron aos vastos horizontes da Biblia e dos Pais da Igrexa.\r\n\r\nE grazas a esta e nova familia, tam\u00e9n xa mi\u00f1a, da arquidiocese de Santiago de Compostela pola acollida mostrada desde o primeiro momento: aos sacerdotes, aos membros da vida consagrada, leigos (grupos e movementos, mozos e nenos, os catequistas, profesores, voluntarios da acci\u00f3n socio-caritativa\u2026), aos seminarios diocesanos, ao Instituto Teol\u00f3xico Compostelano, \u00e1s comunidades e parroquias do noso rural, da costa e das ciudades desta Igrexa Compostelana, \u00e1 que desexo ir co\u00f1ecendo pouco a pouco en toda a s\u00faa extensa e intensa vida parroquial, pastoral, e acci\u00f3n socio-caritativa.\r\n\r\nSaber escoitar, acompa\u00f1ar, tender pontes e cami\u00f1ar xuntos. Sei que conto coa vosa axuda e oraci\u00f3n para ser con vos e para vos un pastor seg\u00fan o coraz\u00f3n de Deus: pai, irm\u00e1n e amigo.\r\n\r\nDende hai case un ano, vivimos unha situaci\u00f3n dram\u00e1tica provocada pola irrupci\u00f3n da pandemia do COVID-19. Mudou as nosas vidas e modo de relacionarnos, provocou dor e sufrimento en moitas persoas, familias e colectivos sociais, modificou o modo de celebrar e vivir a fe, xerou unha onda de solidariedade cos m\u00e1is afectados, mostrou un esforzo notable e xeneroso do persoal sanitario, dos corpos e forzas de seguridade do Estado, das autoridades civ\u00eds e sanitarias, de tantos homes e mulleres que, co seu traballo, fan posible que se mante\u00f1an os servizos esenciais na nosa sociedade. E de tantos sacerdotes, relixiosos e leigos que sodes o rostro visible e concreto dunha Igrexa en sa\u00edda, con estilo\u00a0 samaritano, cara aos nosos irm\u00e1ns m\u00e1is necesitados. Ante esta situaci\u00f3n, como cristi\u00e1ns, en palabras do Papa Francisco, cami\u00f1emos en esperanza polas sementes de ben que Deus segue derramando na humanidade e asumamos que, ante este reto e sempre, ningu\u00e9n se salva s\u00f3 (cf.\u00a0 Fratelli tutti<\/em> 54-55).\r\n\r\nUn cordial e afectuoso sa\u00fado a todas as autoridades civ\u00eds, pol\u00edticas, acad\u00e9micas e militares aqu\u00ed presentes. Temos una tarefa com\u00fan: constru\u00edr xuntos espacios de convivencia e humanidade. Os homes e mulleres deste tempo, especialmente os que m\u00e1is sofren os golpes desta pandemia, merecen todo o noso esforzo e empe\u00f1o, co desexo de traballar xuntos, dende o respecto e o di\u00e1logo, en favor do ben com\u00fan.\r\n\r\nUn agradecemento a todos os que colaboraron con xenerosidade na preparaci\u00f3n e desenvolvemento da celebraci\u00f3n da mi\u00f1a ordenaci\u00f3n episcopal e na mi\u00f1a acollida nesta xa a mi\u00f1a casa para que todo tivese a calidez do fogar. Grazas ao Cabildo Metropolitano, aos que participaron na liturxia da ordenaci\u00f3n nos diversos ministerios e servizos (mestre cerimonias, di\u00e1conos,\u00a0 ac\u00f3litos, coro e director, acollida), aos responsables dos medios t\u00e9cnicos e audiovisuais que fixeron posible a transmisi\u00f3n desta celebraci\u00f3n (13TV; Radio Mar\u00eda e COPE+) e aos medios de comunicaci\u00f3n aqu\u00ed presentes.\r\n\r\nAberta a Porta Santa do Ano Xubilar Compostel\u00e1n, encomendo o ministerio episcopal ao que fun chamado para servirvos ao ap\u00f3stolo Santiago, a quen lle pido que pronto as pisadas dos peregrinos percorran os cami\u00f1os que conducen ata a tumba apost\u00f3lica nesta Catedral e as pisadas da fe, celebrada e vivida, afonden no coraz\u00f3n e na vida dos fieis desta Arquidiocese; e a Mar\u00eda a nosa Nai nas s\u00faas advocaci\u00f3ns do Rosario, do Portal e da Peregrina, e a San Xos\u00e9, Patr\u00f3n da Igrexa Universal, neste ano a el dedicado.\r\n\r\nA todos e a cada un de vos, gracias pola vosa oraci\u00f3n no inicio do meu ministerio episcopal como Bispo Auxiliar da Arquidiocese de Santiago de Compostela. Que o alento do Esp\u00edrito nos anime e soste\u00f1a nesta nova etapa evanxelizadora.\r\n\r\n "},"excerpt":{"rendered":"","protected":false,"raw":""},"author":1,"featured_media":19793,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_gl_post_content":"\u201cTocoume un lote fermoso, enc\u00e1ntame o meu herdade\u201d (Sal 15, 6)\r\n\r\nNesta ma\u00f1\u00e1, en que recib\u00edn pola imposici\u00f3n das mans e a pregaria de ordenaci\u00f3n o ministerio episcopal como Bispo Auxiliar ao servizo da Igrexa en Santiago de Compostela, en comu\u00f1\u00f3n fraterna e en colaboraci\u00f3n estreita co seu Arcebispo, don Juli\u00e1n, fago mi\u00f1as as palabras do salmista, porque agradecer \u00e9 reco\u00f1ecer que todo me foi dado: o don dun ministerio que non \u00e9 tarefa nin oficio, sen\u00f3n entrega, ofrenda da propia vida, servizo \u201csen tacha d\u00eda e noite\u201d (como di a pregaria de ordenaci\u00f3n) a Deus e a esta porci\u00f3n do Pobo de Deus, un belo mosaico constru\u00eddo de moitos rostros e variados cami\u00f1os, \u00e1 que fun chamado a servir e acompa\u00f1ar. Pido a Deus que poida facelo con \u201co gusto espiritual de estar preto da vida da xente, ata o punto de descubrir que iso \u00e9 fonte dun gozo superior. A misi\u00f3n \u00e9 unha paix\u00f3n por Jes\u00fas pero, ao mesmo tempo, unha paix\u00f3n polo seu pobo\u201d ( EG 268).\r\n\r\nNa grandiosidade desta Catedral de Santiago de Compostela, que foi crecendo co paso dos s\u00e9culos e o empe\u00f1o da fe, escoitamos, non os ecos do pasado, sen\u00f3n voces que fan vivos os muros e os arcos. Voces dos artes\u00e1ns que cincelaron e pu\u00edron un inmenso vocabulario p\u00e9treo de fe, voces que expresan a pregaria agradecida do peregrino gozoso nos seus p\u00e9s cansos, voces do canto que se eleva en s\u00faplica confiada, voces que celebran ao Cristo Crucificado-Resucitado, voces que murmuran admiraci\u00f3n pola beleza descuberta, voces que rumorean preocupaci\u00f3ns e inquietudes #ante a tumba de Santiago o Zebedeo. \u00danome a estas voces para dicir convosco, os que nesta ma\u00f1\u00e1 puid\u00e9stesme acompa\u00f1ar presencialmente ou o facedes a trav\u00e9s dos medios de comunicaci\u00f3n, unha soa palabra: GRAZAS!!!\r\n\r\nGrazas a deus Pai, a Deus Fillo, a Deus Esp\u00edrito Santo, misterio de comu\u00f1\u00f3n e vida, de quen procede todo ben. Nestas circunstancias, son moi consciente das mi\u00f1as debilidades e limitaci\u00f3ns. Son momentos para exercer a confianza na misericordia Deus, e descubrir con gozo que El nos d\u00e1 a s\u00faa graza cando nos chama a servir con m\u00e1is entrega ao Pobo de Deus. Pido que, d\u00f3cil ao Esp\u00edrito, e neste ano de San Jos\u00e9, saiba facelo con coraz\u00f3n de pai.\r\n\r\nGrazas \u00e1 Igrexa que, por medio do Papa Francisco, confiou en min para ser Bispo Auxiliar da Arquidiocese Metropolitana de Compostela. Sr. Nuncio transmita ao Santo Pai a mi\u00f1a gratitude. Non quero pasar a ocasi\u00f3n de reco\u00f1ecerlle a Vd. a cordialidade, e tam\u00e9n a simpat\u00eda, coa que me comunicou a noticia do meu nomeamento.\r\n\r\nGrazas Sr. Arcebispo, o meu querido don Juli\u00e1n, que desde o primeiro momento acolleume con afecto paterno e proximidade de irm\u00e1n: fun chamado a acompa\u00f1ar \u2013auxiliar\u2013 a esta Igrexa que como pastor Vd. gu\u00eda e preside desde hai 25 anos. Da s\u00faa man e en comu\u00f1\u00f3n e colaboraci\u00f3n fiel e fraterna, sei que aprenderei a co\u00f1ecer, a escoitar e amar aos pobos e xentes, \u00e1s parroquias e fieis desta comunidade diocesana para darlles o mellor: a alegr\u00eda do Evanxeo que enche o coraz\u00f3n e a vida enteira dos que se atopan con Jes\u00fas. S\u00f3 con Xesucristo sempre nace e renace a alegr\u00eda (cf. EG 1).\r\n\r\nGrazas, dun modo especial, aos Bispos que foron pastores na Igrexa de Ourense e cos que fun cami\u00f1ando na mi\u00f1a vida sacerdotal, grazas \u00e1 s\u00faa proximidade e comprensi\u00f3n en non poucos momentos, e que foron deixando fonda pegada ao longo do tempo nos diferentes destinos pastorais que me encomendaron: foi breve, para min, a de D. Anxo Temi\u00f1o, pois iniciaba apenas a mi\u00f1a etapa formativa no Seminario Maior; D. Jos\u00e9 Di\u00e9guez Reboredo, que me ordenou sacerdote hai case 28 anos e envioume a Roma a asomarme ao vasto e rico mundo dos Pais da Igrexa; Don Carlos Osoro, co que iniciei ese querido proxecto do Centro de Ciencias Relixiosas en Ourense; e don Lu\u00eds Quinteiro, grazas ao cal puiden conclu\u00edr o doutoramento na Pontificia de Salamanca.\r\n\r\nGrazas don Leonardo pola confianza que depositou en min ao longo dos case 9 anos en que colaborei con Vd. de modo tan pr\u00f3ximo e fraterno ao servizo da diocese ourens\u00e1 como Vicario para a Nova Evangelizaci\u00f3n. Non \u00e9 o momento de facer relato de todo o vivido e compartido nestes anos, pero si de destacar a rica vivencia persoal e sacerdotal que supuxo para min e, de modo singular, a enriquecedora experiencia do cami\u00f1o sinodal que a diocese de Ourense iniciou en 2016 e que espero que pronto concl\u00faa para ser horizonte e cami\u00f1o da nova tarefa evanxelizadora na Igrexa ourens\u00e1. E grazas moi especialmente polo seu acompa\u00f1amento e proximidade nestas semanas previas \u00e1 ordenaci\u00f3n episcopal: foi para min pai e irm\u00e1n.\r\n\r\nGrazas Sr. Cardeal, Sres. Arcebispos e Bispos, ao administrador diocesano de Mondo\u00f1edo-Ferrol que nesta ma\u00f1\u00e1 acomp\u00e1\u00f1anme, e a todos os que me fixeron chegar por diversos medios, desde que o meu nomeamento f\u00edxose p\u00fablico, a s\u00faa oraci\u00f3n e felicitaci\u00f3n mostrando unha acollida de c\u00e1lida e sincera fraternidade.\r\n\r\nGrazas aos meus pais, Fernando e Mar\u00eda Jes\u00fas: por eles Deus regaloume o don da vida, agora presentes na comuni\u00f3n dos santos e na esperanza do Resucitado. Neles a mi\u00f1a vida foise tecendo entre a paternidade da recia Zamora e a maternidade da fondura da alma galega.\r\n\r\nGrazas o meu irm\u00e1n Fernando, mi\u00f1a cu\u00f1ada Mar\u00eda (una irm\u00e1 para min), aos meu sobri\u00f1os (Pablo, Pedro, Hugo)\u2026, canto me compracevervos crecer! Aos meus t\u00edos, primos e familia de Ourense e de Zamora. Non todos podedes estar hoxe aqu\u00ed, pero a todos vos levo no coraz\u00f3n.\r\n\r\nGrazas \u00e1 mi\u00f1a familia diocesana en Ourense: nela recib\u00edn e crec\u00edn no don da fe e recib\u00edn o don do ministerio sacerdotal; por eso un sentido agradecemento aos meus compa\u00f1eiros do presbiterio no que cami\u00f1ei durante case 28 anos (Hoxe alomenos podedes estar aqu\u00ed un grupo representativo); un recordo agradecido aos fieis das parroquias \u00e1s que serv\u00edn como sacerdote durante estes anos, especialmente aos da parroquia e colexio de san P\u00edo X de Mari\u00f1amansa nos \u00faltimos once anos; aos Seminarios Diocesanos, a todos os meus compa\u00f1eiros do claustro de profesores do Instituto Teol\u00f3xico, a todos os seminaristas (Hoxe moitos deles xa sodes sacerdotes); aos alumnos e profesores do Centro de Ciencias Relixiosas San Mart\u00edn; aos meus compa\u00f1eiros vigairos cos que compart\u00edn ilusi\u00f3ns e proxectos na tarefa de acompa\u00f1ar e axudar ao noso Bispo no goberno pastoral; ao equipo da Vigair\u00eda para a Nova Evanxelizaci\u00f3n (catequese, familia, mozos, nenos, ensino, misi\u00f3ns, pastoral da carretera e de peregrinaci\u00f3ns), e a todos cos que colaborei e traballei na curia do Bispado de Ourense; \u00e1s comunidades de vida consagrada (especial menci\u00f3n \u00e1s Clarisas de Vilar de Astr\u00e9s); e por suposto aos Equipos de Matrimonios de Nosa Se\u00f1ora, ao meu Equipo, que me acompa\u00f1aron e acompa\u00f1ei durante 25 anos, que marcaron fondamente a mi\u00f1a vida sacerdotal; e non quero esquecer a compa\u00f1eiros e profesores de Roma (Universidades Gregoriana) e Salamanca (Universidade Pontificia), dous momentos importantes e enriquecedores na mi\u00f1a vida sacerdotal que me abriron aos vastos horizontes da Biblia e dos Pais da Igrexa.\r\n\r\nE grazas a esta e nova familia, tam\u00e9n xa mi\u00f1a, da arquidiocese de Santiago de Compostela pola acollida mostrada desde o primeiro momento: aos sacerdotes, aos membros da vida consagrada, leigos (grupos e movementos, mozos e nenos, os catequistas, profesores, voluntarios da acci\u00f3n socio-caritativa\u2026), aos seminarios diocesanos, ao Instituto Teol\u00f3xico Compostelano, \u00e1s comunidades e parroquias do noso rural, da costa e das ciudades desta Igrexa Compostelana, \u00e1 que desexo ir co\u00f1ecendo pouco a pouco en toda a s\u00faa extensa e intensa vida parroquial, pastoral, e acci\u00f3n socio-caritativa.\r\n\r\nSaber escoitar, acompa\u00f1ar, tender pontes e cami\u00f1ar xuntos. Sei que conto coa vosa axuda e oraci\u00f3n para ser con vos e para vos un pastor seg\u00fan o coraz\u00f3n de Deus: pai, irm\u00e1n e amigo.\r\n\r\nDende hai case un ano, vivimos unha situaci\u00f3n dram\u00e1tica provocada pola irrupci\u00f3n da pandemia do COVID-19. Mudou as nosas vidas e modo de relacionarnos, provocou dor e sufrimento en moitas persoas, familias e colectivos sociais, modificou o modo de celebrar e vivir a fe, xerou unha onda de solidariedade cos m\u00e1is afectados, mostrou un esforzo notable e xeneroso do persoal sanitario, dos corpos e forzas de seguridade do Estado, das autoridades civ\u00eds e sanitarias, de tantos homes e mulleres que, co seu traballo, fan posible que se mante\u00f1an os servizos esenciais na nosa sociedade. E de tantos sacerdotes, relixiosos e leigos que sodes o rostro visible e concreto dunha Igrexa en sa\u00edda, con estilo\u00a0 samaritano, cara aos nosos irm\u00e1ns m\u00e1is necesitados. Ante esta situaci\u00f3n, como cristi\u00e1ns, en palabras do Papa Francisco, cami\u00f1emos en esperanza polas sementes de ben que Deus segue derramando na humanidade e asumamos que, ante este reto e sempre, ningu\u00e9n se salva s\u00f3 (cf.\u00a0 Fratelli tutti<\/em> 54-55).\r\n\r\nUn cordial e afectuoso sa\u00fado a todas as autoridades civ\u00eds, pol\u00edticas, acad\u00e9micas e militares aqu\u00ed presentes. Temos una tarefa com\u00fan: constru\u00edr xuntos espacios de convivencia e humanidade. Os homes e mulleres deste tempo, especialmente os que m\u00e1is sofren os golpes desta pandemia, merecen todo o noso esforzo e empe\u00f1o, co desexo de traballar xuntos, dende o respecto e o di\u00e1logo, en favor do ben com\u00fan.\r\n\r\nUn agradecemento a todos os que colaboraron con xenerosidade na preparaci\u00f3n e desenvolvemento da celebraci\u00f3n da mi\u00f1a ordenaci\u00f3n episcopal e na mi\u00f1a acollida nesta xa a mi\u00f1a casa para que todo tivese a calidez do fogar. Grazas ao Cabildo Metropolitano, aos que participaron na liturxia da ordenaci\u00f3n nos diversos ministerios e servizos (mestre cerimonias, di\u00e1conos,\u00a0 ac\u00f3litos, coro e director, acollida), aos responsables dos medios t\u00e9cnicos e audiovisuais que fixeron posible a transmisi\u00f3n desta celebraci\u00f3n (13TV; Radio Mar\u00eda e COPE+) e aos medios de comunicaci\u00f3n aqu\u00ed presentes.\r\n\r\nAberta a Porta Santa do Ano Xubilar Compostel\u00e1n, encomendo o ministerio episcopal ao que fun chamado para servirvos ao ap\u00f3stolo Santiago, a quen lle pido que pronto as pisadas dos peregrinos percorran os cami\u00f1os que conducen ata a tumba apost\u00f3lica nesta Catedral e as pisadas da fe, celebrada e vivida, afonden no coraz\u00f3n e na vida dos fieis desta Arquidiocese; e a Mar\u00eda a nosa Nai nas s\u00faas advocaci\u00f3ns do Rosario, do Portal e da Peregrina, e a San Xos\u00e9, Patr\u00f3n da Igrexa Universal, neste ano a el dedicado.\r\n\r\nA todos e a cada un de vos, gracias pola vosa oraci\u00f3n no inicio do meu ministerio episcopal como Bispo Auxiliar da Arquidiocese de Santiago de Compostela. Que o alento do Esp\u00edrito nos anime e soste\u00f1a nesta nova etapa evanxelizadora.\r\n\r\n ","_gl_post_name":"accion-de-grazas-de-monsenor-francisco-jose-prieto-fernandez-tras-a-sua-ordenacion-episcopal","_gl_post_excerpt":"","_gl_post_title":"Acci\u00f3n de grazas de monse\u00f1or Francisco Jos\u00e9 Prieto Fern\u00e1ndez tras a s\u00faa ordenaci\u00f3n episcopal","_es_post_content":"\r\n \t