Esta Igrexa compostel\u00e1 acolle con gratitude e al\u00e9grase ao ser ordenado Bispo o noso irm\u00e1n Francisco Jos\u00e9, segundo a tradici\u00f3n apost\u00f3lica, mediante a oraci\u00f3n e a imposici\u00f3n das mans como signo de protecci\u00f3n e de propiedade de Deus que lle di: \u201cChameiche polo teu nome, o teu es meu\u201d. O meu filial agradecemento ao papa Francisco e a mi\u00f1a felicitaci\u00f3n a ti, aos teus familiares e \u00e1 diocese que peregrina en Ourense.<\/p>\n
O meu sa\u00fado cordial \u00e1s autoridades que nos acompa\u00f1an. O meu fraternal sa\u00fado ao Sr. Cardeal, ao Sr. Nuncio Apost\u00f3lico, aos Sres. Arcebispos e Bispos, ao Administrador diocesano de Mondo\u00f1edo-Ferrol, aos membros do Cabildo, aos sacerdotes, membros de vida consagrada, di\u00e1conos, seminaristas e fieis diocesanos de Santiago, e da diocese de Ourense \u00e1 que manifesto a mi\u00f1a gratitude, e aos radioyentes e televidentes.<\/p>\n
O profeta Isa\u00edas di que o enviado do Se\u00f1or trae a liberaci\u00f3n e a curaci\u00f3n proclamando en toda circunstancia a obra liberadora da graza que concierne a todo home necesitado de perd\u00f3n e sen capacidade de curarse a se mesmo. Esta \u00e9 a misi\u00f3n, no medio das tensi\u00f3ns culturais, sociais, pol\u00edticas e relixiosas que angustian tam\u00e9n aos homes dos nosos d\u00edas. O sucesor dos ap\u00f3stolos, m\u00e1is al\u00f3 das preocupaci\u00f3ns e dificultades inherentes ao fiel traballo coti\u00e1n na vi\u00f1a do Se\u00f1or, ha de infundir esperanza en quen, cegados por oasis ut\u00f3picos no medio da banalidade e desconcerto, e aflixidos polas m\u00faltiples formas de pobreza, \u201ccontemplan \u00e1 Igrexa como monte das Bienaventuranzas\u201d, prestando atenci\u00f3n aos que non pertencen ao \u00fanico raba\u00f1o de Cristo, porque eles tam\u00e9n nos foron confiados no Se\u00f1or.<\/p>\n
\u201cTede coidado de v\u00f3s e de todo o raba\u00f1o sobre o que o Esp\u00edrito Santo p\u00faxovos como gardi\u00e1ns, para pastorear a Igrexa de Deus\u201d ( Hch 20, 28), di san Pablo. O, que vive da esplendente graza de Deus, at\u00f3pase constantemente ao bordo a ru\u00edna, ao manifestarse na s\u00faa existencia a vida e a morte de Jes\u00fas e ao ser consciente de que a obra de Jes\u00fas alcanza o seu punto culminante na Cruz. \u00c9 a medida Pascual do home evangelizado e evanxelizador. Pero na debilidade sente forte, sabendo que a comunidade eclesial \u00e9 propiedade de Cristo adquirida co seu sangue e amada infinitamente, e que o Esp\u00edrito Santo d\u00e1 vida \u00e1 Igrexa e co seu poder sost\u00e9n a nosa debilidade. Por iso, f\u00edase de Deus e da s\u00faa palabra de graza \u201cque ten poder para constru\u00edrnos e facernos part\u00edcipes da herdanza con todos os santificados\u201d ( Hech 20, 32).<\/p>\n
O Episcopado non \u00e9 unha honra, \u00e9 unha chamada para servir en vixilancia e fidelidade, sen c\u00e1lculos nin condescendencias cun mesmo. \u201cUn servizo que non se mide polos criterios mundanos do inmediato, o material e vistoso, sen\u00f3n porque fai presente o amor de Deus a todos os homes e d\u00e1 testemu\u00f1o del, mesmo cos xestos m\u00e1is sinxelos\u201d[1]. Isto forma parte da identidade do bispo. A l\u00f3xica do Evanxeo \u00e9 a da gratuidade, cami\u00f1o elixido por Cristo para sa\u00edr ao encontro na Igrexa misioneira: A presenza do Se\u00f1or #ante os Once, reunidos en comunidade, failles conscientes da misi\u00f3n que como Iglesia encom\u00e9ndalles: \u201cIde ao mundo enteiro e predicade o Evanxeo a toda a creaci\u00f3n\u201d, e reunir a todos os pobos baixo un s\u00f3 pastor, para santificarlos e conducilos \u00e1 salvaci\u00f3n.<\/p>\n
O encontro dos Once co Se\u00f1or Resucitado fai que as s\u00faas vidas e persoas vaian convert\u00e9ndose en Evanxeos viventes, destinados a transparentar o misterio persoal de Cristo: \u201c\u00c9 xusto #ante Deus que vos obedezamos a v\u00f3s m\u00e1is que a El? Xulg\u00e1deo v\u00f3s. Pola nosa banda non podemos menos de contar o que vimos e o\u00eddo\u201d. \u201cNon se pode estar ao servizo dos homes sen ser antes servo de Deus. E non se pode ser servo de Deus se antes non se \u00e9 home de Deus\u201d. S\u00f3 as\u00ed, p\u00f3dese vigorizar a vida relixiosa asumindo os sufrimentos apost\u00f3licos pola difusi\u00f3n do Evanxeo, confiando na acci\u00f3n interior do Esp\u00edrito e estando sempre pr\u00f3ximo a todos[2]. O c\u00e1liz do Se\u00f1or conv\u00e9rtese sempre en c\u00e1liz de bendici\u00f3n (cf. Is 51, 17-22). A herdanza do Bispo ha de ser a santidade. Neste ano Xubilar a chegada do Bispo Auxiliar \u00e9 tam\u00e9n ocasi\u00f3n para reflexionar sobre o sentido da nosa peregrinaci\u00f3n no cami\u00f1o da conversi\u00f3n e sobre o reforzamento da eclesialidad na nosa Diocese. Divos sempre nos ofrece a s\u00faa graza para afrontar calquera reto.<\/p>\n
Toda iniciativa episcopal servir\u00e1 \u00e1 verdadeira renovaci\u00f3n d\u00e1 Igrexa en tanto contrib\u00faa a mostrar ou fascinante esplendor d\u00e1 aut\u00e9ntica luz que \u00e9 Cristo mesmo. A proposta evanxelizadora ha de facerse sempre dende ou coraz\u00f3n do Evanxeo, proclamando que Deus \u00e1manos infinitamente en Xes\u00fas Cristo e fai posible a nosa plenitude, abrindo ou noso coraz\u00f3n aos outros. Tendo como referente ou exemplo dous santos pastores, habemos de transmitir a fe \u201c non con palabras sabias para non desvirtuar a cruz de Cristo\u201d, nin por consenso humano, sen\u00f3n como unha revelaci\u00f3n divina, para uns mensaxe de salvaci\u00f3n, para outros pedra de tropezo e esc\u00e1ndalo. Pero a verdade cristi\u00e1 \u00e9 atraente e persuasiva precisamente porque responde \u00e1 necesidade profunda d\u00e1 existencia humana. Como \u201cadministradores dous misterios de Deus\u201d (1 Cor 4, 1 s), a nosa inquietude \u00e9 conducir aos homes cara a Xes\u00fas Cristo quen m\u00e1is al\u00e1 d\u00e1 estratexia, p\u00eddenos a prudencia que significa buscar e actuar conforme \u00e1 verdade e que esixe a raz\u00f3n humilde, disciplinada e vixiante, que non se deixa levar por prexu\u00edzos. Quen non serve \u00e1 verdade, non serve \u00e1 unidade.<\/p>\n
Querido irm\u00e1n Francisco Jos\u00e9, ves a unha comunidade diocesana en que sentir\u00e1s a necesidade de querela porque te sentir\u00e1s fondamente querido por ela. Todos che desexamos un ministerio episcopal longo e cheo de froitos. Deus preoc\u00fapase por ti, mira pola forza da t\u00faa vocaci\u00f3n e da t\u00faa misi\u00f3n. Na comu\u00f1\u00f3n co Papa Francisco recibe gozoso o don do ministerio episcopal. Encomend\u00e1mosche \u00e1 intercesi\u00f3n do Ap\u00f3stolo Santiago, de San Xos\u00e9 e da Virxe Santa Mar\u00eda. Vivamos a nosa existencia menos expostos aos medos, pois somos disc\u00edpulos de Cristo quen venceu ou mundo e coa sabedor\u00eda e a prudencia do bispo gu\u00eda ao pobo de Deus na peregrinaci\u00f3n terrea cara a felicidade eterna. Am\u00e9n.<\/p>\n
[1]<\/a> BENEDICTO XVI, Homil\u00eda en la plaza del Obradoiro, <\/em>6 de noviembre de 2010.<\/p>\n [2]<\/a>Cf. JUAN PABLO II, Exhortaci\u00f3n apost\u00f3lica postsinodal \u201cPastores gregis\u201d<\/em>, 11.<\/p>\n","protected":false,"raw":"Esta Igrexa compostel\u00e1 acolle con gratitude e al\u00e9grase ao ser ordenado Bispo o noso irm\u00e1n Francisco Jos\u00e9, segundo a tradici\u00f3n apost\u00f3lica, mediante a oraci\u00f3n e a imposici\u00f3n das mans como signo de protecci\u00f3n e de propiedade de Deus que lle di: \u201cChameiche polo teu nome, o teu es meu\u201d. O meu filial agradecemento ao papa Francisco e a mi\u00f1a felicitaci\u00f3n a ti, aos teus familiares e \u00e1 diocese que peregrina en Ourense.\r\n\r\nO meu sa\u00fado cordial \u00e1s autoridades que nos acompa\u00f1an. O meu fraternal sa\u00fado ao Sr. Cardeal, ao Sr. Nuncio Apost\u00f3lico, aos Sres. Arcebispos e Bispos, ao Administrador diocesano de Mondo\u00f1edo-Ferrol, aos membros do Cabildo, aos sacerdotes, membros de vida consagrada, di\u00e1conos, seminaristas e fieis diocesanos de Santiago, e da diocese de Ourense \u00e1 que manifesto a mi\u00f1a gratitude, e aos radioyentes e televidentes.\r\n\r\nO profeta Isa\u00edas di que o enviado do Se\u00f1or trae a liberaci\u00f3n e a curaci\u00f3n proclamando en toda circunstancia a obra liberadora da graza que concierne a todo home necesitado de perd\u00f3n e sen capacidade de curarse a se mesmo. Esta \u00e9 a misi\u00f3n, no medio das tensi\u00f3ns culturais, sociais, pol\u00edticas e relixiosas que angustian tam\u00e9n aos homes dos nosos d\u00edas. O sucesor dos ap\u00f3stolos, m\u00e1is al\u00f3 das preocupaci\u00f3ns e dificultades inherentes ao fiel traballo coti\u00e1n na vi\u00f1a do Se\u00f1or, ha de infundir esperanza en quen, cegados por oasis ut\u00f3picos no medio da banalidade e desconcerto, e aflixidos polas m\u00faltiples formas de pobreza, \u201ccontemplan \u00e1 Igrexa como monte das Bienaventuranzas\u201d, prestando atenci\u00f3n aos que non pertencen ao \u00fanico raba\u00f1o de Cristo, porque eles tam\u00e9n nos foron confiados no Se\u00f1or.\r\n\r\n\u201cTede coidado de v\u00f3s e de todo o raba\u00f1o sobre o que o Esp\u00edrito Santo p\u00faxovos como gardi\u00e1ns, para pastorear a Igrexa de Deus\u201d ( Hch 20, 28), di san Pablo. O, que vive da esplendente graza de Deus, at\u00f3pase constantemente ao bordo a ru\u00edna, ao manifestarse na s\u00faa existencia a vida e a morte de Jes\u00fas e ao ser consciente de que a obra de Jes\u00fas alcanza o seu punto culminante na Cruz. \u00c9 a medida Pascual do home evangelizado e evanxelizador. Pero na debilidade sente forte, sabendo que a comunidade eclesial \u00e9 propiedade de Cristo adquirida co seu sangue e amada infinitamente, e que o Esp\u00edrito Santo d\u00e1 vida \u00e1 Igrexa e co seu poder sost\u00e9n a nosa debilidade. Por iso, f\u00edase de Deus e da s\u00faa palabra de graza \u201cque ten poder para constru\u00edrnos e facernos part\u00edcipes da herdanza con todos os santificados\u201d ( Hech 20, 32).\r\n\r\nO Episcopado non \u00e9 unha honra, \u00e9 unha chamada para servir en vixilancia e fidelidade, sen c\u00e1lculos nin condescendencias cun mesmo. \u201cUn servizo que non se mide polos criterios mundanos do inmediato, o material e vistoso, sen\u00f3n porque fai presente o amor de Deus a todos os homes e d\u00e1 testemu\u00f1o del, mesmo cos xestos m\u00e1is sinxelos\u201d[1]. Isto forma parte da identidade do bispo. A l\u00f3xica do Evanxeo \u00e9 a da gratuidade, cami\u00f1o elixido por Cristo para sa\u00edr ao encontro na Igrexa misioneira: A presenza do Se\u00f1or #ante os Once, reunidos en comunidade, failles conscientes da misi\u00f3n que como Iglesia encom\u00e9ndalles: \u201cIde ao mundo enteiro e predicade o Evanxeo a toda a creaci\u00f3n\u201d, e reunir a todos os pobos baixo un s\u00f3 pastor, para santificarlos e conducilos \u00e1 salvaci\u00f3n.\r\n\r\nO encontro dos Once co Se\u00f1or Resucitado fai que as s\u00faas vidas e persoas vaian convert\u00e9ndose en Evanxeos viventes, destinados a transparentar o misterio persoal de Cristo: \u201c\u00c9 xusto #ante Deus que vos obedezamos a v\u00f3s m\u00e1is que a El? Xulg\u00e1deo v\u00f3s. Pola nosa banda non podemos menos de contar o que vimos e o\u00eddo\u201d. \u201cNon se pode estar ao servizo dos homes sen ser antes servo de Deus. E non se pode ser servo de Deus se antes non se \u00e9 home de Deus\u201d. S\u00f3 as\u00ed, p\u00f3dese vigorizar a vida relixiosa asumindo os sufrimentos apost\u00f3licos pola difusi\u00f3n do Evanxeo, confiando na acci\u00f3n interior do Esp\u00edrito e estando sempre pr\u00f3ximo a todos[2]. O c\u00e1liz do Se\u00f1or conv\u00e9rtese sempre en c\u00e1liz de bendici\u00f3n (cf. Is 51, 17-22). A herdanza do Bispo ha de ser a santidade. Neste ano Xubilar a chegada do Bispo Auxiliar \u00e9 tam\u00e9n ocasi\u00f3n para reflexionar sobre o sentido da nosa peregrinaci\u00f3n no cami\u00f1o da conversi\u00f3n e sobre o reforzamento da eclesialidad na nosa Diocese. Divos sempre nos ofrece a s\u00faa graza para afrontar calquera reto.\r\n\r\nToda iniciativa episcopal servir\u00e1 \u00e1 verdadeira renovaci\u00f3n d\u00e1 Igrexa en tanto contrib\u00faa a mostrar ou fascinante esplendor d\u00e1 aut\u00e9ntica luz que \u00e9 Cristo mesmo. A proposta evanxelizadora ha de facerse sempre dende ou coraz\u00f3n do Evanxeo, proclamando que Deus \u00e1manos infinitamente en Xes\u00fas Cristo e fai posible a nosa plenitude, abrindo ou noso coraz\u00f3n aos outros. Tendo como referente ou exemplo dous santos pastores, habemos de transmitir a fe \u201c non con palabras sabias para non desvirtuar a cruz de Cristo\u201d, nin por consenso humano, sen\u00f3n como unha revelaci\u00f3n divina, para uns mensaxe de salvaci\u00f3n, para outros pedra de tropezo e esc\u00e1ndalo. Pero a verdade cristi\u00e1 \u00e9 atraente e persuasiva precisamente porque responde \u00e1 necesidade profunda d\u00e1 existencia humana. Como \u201cadministradores dous misterios de Deus\u201d (1 Cor 4, 1 s), a nosa inquietude \u00e9 conducir aos homes cara a Xes\u00fas Cristo quen m\u00e1is al\u00e1 d\u00e1 estratexia, p\u00eddenos a prudencia que significa buscar e actuar conforme \u00e1 verdade e que esixe a raz\u00f3n humilde, disciplinada e vixiante, que non se deixa levar por prexu\u00edzos. Quen non serve \u00e1 verdade, non serve \u00e1 unidade.\r\n\r\nQuerido irm\u00e1n Francisco Jos\u00e9, ves a unha comunidade diocesana en que sentir\u00e1s a necesidade de querela porque te sentir\u00e1s fondamente querido por ela. Todos che desexamos un ministerio episcopal longo e cheo de froitos. Deus preoc\u00fapase por ti, mira pola forza da t\u00faa vocaci\u00f3n e da t\u00faa misi\u00f3n. Na comu\u00f1\u00f3n co Papa Francisco recibe gozoso o don do ministerio episcopal. Encomend\u00e1mosche \u00e1 intercesi\u00f3n do Ap\u00f3stolo Santiago, de San Xos\u00e9 e da Virxe Santa Mar\u00eda. Vivamos a nosa existencia menos expostos aos medos, pois somos disc\u00edpulos de Cristo quen venceu ou mundo e coa sabedor\u00eda e a prudencia do bispo gu\u00eda ao pobo de Deus na peregrinaci\u00f3n terrea cara a felicidade eterna. Am\u00e9n.\r\n\r\n[1]<\/a> BENEDICTO XVI, Homil\u00eda en la plaza del Obradoiro, <\/em>6 de noviembre de 2010.\r\n\r\n[2]<\/a>Cf. JUAN PABLO II, Exhortaci\u00f3n apost\u00f3lica postsinodal \u201cPastores gregis\u201d<\/em>, 11."},"excerpt":{"rendered":"","protected":false,"raw":""},"author":1,"featured_media":19789,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_gl_post_content":"Esta Igrexa compostel\u00e1 acolle con gratitude e al\u00e9grase ao ser ordenado Bispo o noso irm\u00e1n Francisco Jos\u00e9, segundo a tradici\u00f3n apost\u00f3lica, mediante a oraci\u00f3n e a imposici\u00f3n das mans como signo de protecci\u00f3n e de propiedade de Deus que lle di: \u201cChameiche polo teu nome, o teu es meu\u201d. O meu filial agradecemento ao papa Francisco e a mi\u00f1a felicitaci\u00f3n a ti, aos teus familiares e \u00e1 diocese que peregrina en Ourense.\r\n\r\nO meu sa\u00fado cordial \u00e1s autoridades que nos acompa\u00f1an. O meu fraternal sa\u00fado ao Sr. Cardeal, ao Sr. Nuncio Apost\u00f3lico, aos Sres. Arcebispos e Bispos, ao Administrador diocesano de Mondo\u00f1edo-Ferrol, aos membros do Cabildo, aos sacerdotes, membros de vida consagrada, di\u00e1conos, seminaristas e fieis diocesanos de Santiago, e da diocese de Ourense \u00e1 que manifesto a mi\u00f1a gratitude, e aos radioyentes e televidentes.\r\n\r\nO profeta Isa\u00edas di que o enviado do Se\u00f1or trae a liberaci\u00f3n e a curaci\u00f3n proclamando en toda circunstancia a obra liberadora da graza que concierne a todo home necesitado de perd\u00f3n e sen capacidade de curarse a se mesmo. Esta \u00e9 a misi\u00f3n, no medio das tensi\u00f3ns culturais, sociais, pol\u00edticas e relixiosas que angustian tam\u00e9n aos homes dos nosos d\u00edas. O sucesor dos ap\u00f3stolos, m\u00e1is al\u00f3 das preocupaci\u00f3ns e dificultades inherentes ao fiel traballo coti\u00e1n na vi\u00f1a do Se\u00f1or, ha de infundir esperanza en quen, cegados por oasis ut\u00f3picos no medio da banalidade e desconcerto, e aflixidos polas m\u00faltiples formas de pobreza, \u201ccontemplan \u00e1 Igrexa como monte das Bienaventuranzas\u201d, prestando atenci\u00f3n aos que non pertencen ao \u00fanico raba\u00f1o de Cristo, porque eles tam\u00e9n nos foron confiados no Se\u00f1or.\r\n\r\n\u201cTede coidado de v\u00f3s e de todo o raba\u00f1o sobre o que o Esp\u00edrito Santo p\u00faxovos como gardi\u00e1ns, para pastorear a Igrexa de Deus\u201d ( Hch 20, 28), di san Pablo. O, que vive da esplendente graza de Deus, at\u00f3pase constantemente ao bordo a ru\u00edna, ao manifestarse na s\u00faa existencia a vida e a morte de Jes\u00fas e ao ser consciente de que a obra de Jes\u00fas alcanza o seu punto culminante na Cruz. \u00c9 a medida Pascual do home evangelizado e evanxelizador. Pero na debilidade sente forte, sabendo que a comunidade eclesial \u00e9 propiedade de Cristo adquirida co seu sangue e amada infinitamente, e que o Esp\u00edrito Santo d\u00e1 vida \u00e1 Igrexa e co seu poder sost\u00e9n a nosa debilidade. Por iso, f\u00edase de Deus e da s\u00faa palabra de graza \u201cque ten poder para constru\u00edrnos e facernos part\u00edcipes da herdanza con todos os santificados\u201d ( Hech 20, 32).\r\n\r\nO Episcopado non \u00e9 unha honra, \u00e9 unha chamada para servir en vixilancia e fidelidade, sen c\u00e1lculos nin condescendencias cun mesmo. \u201cUn servizo que non se mide polos criterios mundanos do inmediato, o material e vistoso, sen\u00f3n porque fai presente o amor de Deus a todos os homes e d\u00e1 testemu\u00f1o del, mesmo cos xestos m\u00e1is sinxelos\u201d[1]. Isto forma parte da identidade do bispo. A l\u00f3xica do Evanxeo \u00e9 a da gratuidade, cami\u00f1o elixido por Cristo para sa\u00edr ao encontro na Igrexa misioneira: A presenza do Se\u00f1or #ante os Once, reunidos en comunidade, failles conscientes da misi\u00f3n que como Iglesia encom\u00e9ndalles: \u201cIde ao mundo enteiro e predicade o Evanxeo a toda a creaci\u00f3n\u201d, e reunir a todos os pobos baixo un s\u00f3 pastor, para santificarlos e conducilos \u00e1 salvaci\u00f3n.\r\n\r\nO encontro dos Once co Se\u00f1or Resucitado fai que as s\u00faas vidas e persoas vaian convert\u00e9ndose en Evanxeos viventes, destinados a transparentar o misterio persoal de Cristo: \u201c\u00c9 xusto #ante Deus que vos obedezamos a v\u00f3s m\u00e1is que a El? Xulg\u00e1deo v\u00f3s. Pola nosa banda non podemos menos de contar o que vimos e o\u00eddo\u201d. \u201cNon se pode estar ao servizo dos homes sen ser antes servo de Deus. E non se pode ser servo de Deus se antes non se \u00e9 home de Deus\u201d. S\u00f3 as\u00ed, p\u00f3dese vigorizar a vida relixiosa asumindo os sufrimentos apost\u00f3licos pola difusi\u00f3n do Evanxeo, confiando na acci\u00f3n interior do Esp\u00edrito e estando sempre pr\u00f3ximo a todos[2]. O c\u00e1liz do Se\u00f1or conv\u00e9rtese sempre en c\u00e1liz de bendici\u00f3n (cf. Is 51, 17-22). A herdanza do Bispo ha de ser a santidade. Neste ano Xubilar a chegada do Bispo Auxiliar \u00e9 tam\u00e9n ocasi\u00f3n para reflexionar sobre o sentido da nosa peregrinaci\u00f3n no cami\u00f1o da conversi\u00f3n e sobre o reforzamento da eclesialidad na nosa Diocese. Divos sempre nos ofrece a s\u00faa graza para afrontar calquera reto.\r\n\r\nToda iniciativa episcopal servir\u00e1 \u00e1 verdadeira renovaci\u00f3n d\u00e1 Igrexa en tanto contrib\u00faa a mostrar ou fascinante esplendor d\u00e1 aut\u00e9ntica luz que \u00e9 Cristo mesmo. A proposta evanxelizadora ha de facerse sempre dende ou coraz\u00f3n do Evanxeo, proclamando que Deus \u00e1manos infinitamente en Xes\u00fas Cristo e fai posible a nosa plenitude, abrindo ou noso coraz\u00f3n aos outros. Tendo como referente ou exemplo dous santos pastores, habemos de transmitir a fe \u201c non con palabras sabias para non desvirtuar a cruz de Cristo\u201d, nin por consenso humano, sen\u00f3n como unha revelaci\u00f3n divina, para uns mensaxe de salvaci\u00f3n, para outros pedra de tropezo e esc\u00e1ndalo. Pero a verdade cristi\u00e1 \u00e9 atraente e persuasiva precisamente porque responde \u00e1 necesidade profunda d\u00e1 existencia humana. Como \u201cadministradores dous misterios de Deus\u201d (1 Cor 4, 1 s), a nosa inquietude \u00e9 conducir aos homes cara a Xes\u00fas Cristo quen m\u00e1is al\u00e1 d\u00e1 estratexia, p\u00eddenos a prudencia que significa buscar e actuar conforme \u00e1 verdade e que esixe a raz\u00f3n humilde, disciplinada e vixiante, que non se deixa levar por prexu\u00edzos. Quen non serve \u00e1 verdade, non serve \u00e1 unidade.\r\n\r\nQuerido irm\u00e1n Francisco Jos\u00e9, ves a unha comunidade diocesana en que sentir\u00e1s a necesidade de querela porque te sentir\u00e1s fondamente querido por ela. Todos che desexamos un ministerio episcopal longo e cheo de froitos. Deus preoc\u00fapase por ti, mira pola forza da t\u00faa vocaci\u00f3n e da t\u00faa misi\u00f3n. Na comu\u00f1\u00f3n co Papa Francisco recibe gozoso o don do ministerio episcopal. Encomend\u00e1mosche \u00e1 intercesi\u00f3n do Ap\u00f3stolo Santiago, de San Xos\u00e9 e da Virxe Santa Mar\u00eda. Vivamos a nosa existencia menos expostos aos medos, pois somos disc\u00edpulos de Cristo quen venceu ou mundo e coa sabedor\u00eda e a prudencia do bispo gu\u00eda ao pobo de Deus na peregrinaci\u00f3n terrea cara a felicidade eterna. Am\u00e9n.\r\n\r\n[1]<\/a> BENEDICTO XVI, Homil\u00eda en la plaza del Obradoiro, <\/em>6 de noviembre de 2010.\r\n\r\n[2]<\/a>Cf. JUAN PABLO II, Exhortaci\u00f3n apost\u00f3lica postsinodal \u201cPastores gregis\u201d<\/em>, 11.","_gl_post_name":"homilia-do-arcebispo-monsenor-julian-barrio-na-ordenacion-episcopal-de-francisco-jose-prieto-fernandez","_gl_post_excerpt":"","_gl_post_title":"Homil\u00eda do arcebispo monse\u00f1or Juli\u00e1n Barrio na ordenaci\u00f3n episcopal de Francisco Jos\u00e9 Prieto Fern\u00e1ndez","_es_post_content":"Esta Iglesia compostelana acoge con gratitud y se alegra al ser ordenado Obispo nuestro hermano Francisco Jos\u00e9, seg\u00fan la tradici\u00f3n apost\u00f3lica, mediante la oraci\u00f3n y la imposici\u00f3n de las manos como signo de protecci\u00f3n y de propiedad de Dios que le dice: \u201cTe he llamado por tu nombre, tu eres m\u00edo\u201d. Mi filial agradecimiento al papa Francisco y mi felicitaci\u00f3n a ti, a tus familiares y a la di\u00f3cesis que peregrina en Ourense.\r\n\r\nMi saludo cordial a las autoridades que nos acompa\u00f1an. Mi fraternal saludo al Sr. Cardenal, al Sr. Nuncio Apost\u00f3lico, a los Sres. Arzobispos y Obispos, al Administrador diocesano de Mondo\u00f1edo-Ferrol, a los miembros del Cabildo, a los \u00a0sacerdotes, miembros de \u00a0vida consagrada, di\u00e1conos, seminaristas y fieles diocesanos de Santiago, y de la di\u00f3cesis de Ourense a la que manifiesto mi gratitud, y a los radioyentes y televidentes.\r\n\r\nEl profeta Isa\u00edas dice que el enviado del Se\u00f1or trae la liberaci\u00f3n y la curaci\u00f3n proclamando en toda circunstancia la obra liberadora de la gracia que concierne a todo hombre necesitado de perd\u00f3n y sin capacidad de \u00a0curarse a si mismo. Esta es la misi\u00f3n, en medio de las tensiones culturales, sociales, pol\u00edticas y religiosas que agobian tambi\u00e9n a los hombres de nuestros d\u00edas. El sucesor de los ap\u00f3stoles, m\u00e1s all\u00e1 de las preocupaciones y dificultades inherentes al fiel trabajo cotidiano en la vi\u00f1a del Se\u00f1or, ha de infundir esperanza en quienes, deslumbrados por oasis ut\u00f3picos en medio de la \u00a0banalidad y desconcierto, y afligidos por las m\u00faltiples formas de pobreza, \u201ccontemplan a la Iglesia como monte de las Bienaventuranzas\u201d, prestando atenci\u00f3n a los que no pertenecen al \u00fanico reba\u00f1o de Cristo, porque ellos tambi\u00e9n nos han sido confiados en el Se\u00f1or.\r\n\r\n\u201cTened cuidado de vosotros y de todo el reba\u00f1o sobre el que el Esp\u00edritu Santo os ha puesto como guardianes, para pastorear la Iglesia de Dios<\/em>\u201d (Hch<\/em> 20, 28), dice san Pablo. El, que vive de la esplendente gracia de Dios, se encuentra constantemente al borde la ruina, al manifestarse en su existencia la vida y la muerte de Jes\u00fas y al ser consciente de que la obra de Jes\u00fas alcanza su punto culminante en la Cruz. Es la medida Pascual del hombre evangelizado y evangelizador. Pero en la debilidad se siente fuerte, sabiendo que la comunidad eclesial es propiedad de Cristo adquirida con su sangre y amada infinitamente, y que el Esp\u00edritu Santo da vida a la Iglesia y con su poder sostiene nuestra debilidad.\u00a0\u00a0 Por eso, se f\u00eda de Dios y de su palabra de gracia \u201cque tiene poder para construirnos y hacernos \u00a0part\u00edcipes de la herencia con todos los santificados<\/em>\u201d (Hech <\/em>20, 32).\r\n\r\nEl Episcopado no es un honor, es una llamada a servir en vigilancia y fidelidad, sin c\u00e1lculos ni condescendencias con uno mismo. \u201cUn servicio que no se mide por los criterios \u00a0mundanos de lo inmediato, lo material y vistoso, sino porque hace presente el amor de Dios a todos los hombres y da testimonio de \u00c9l, incluso con los \u00a0gestos m\u00e1s sencillos\u201d[1]<\/a>. Esto forma parte de la identidad del obispo. La l\u00f3gica del Evangelio es la de la gratuidad, camino elegido por Cristo para salir al encuentro en la Iglesia misionera: La presencia del Se\u00f1or ante los Once, reunidos en comunidad, les hace conscientes de la misi\u00f3n que como Iglesia les encomienda: \u201cId al mundo entero y predicad el Evangelio a toda la creaci\u00f3n<\/em>\u201d, y reunir a todos los pueblos bajo un solo pastor, para santificarlos y conducirlos a la salvaci\u00f3n.\r\n\r\nEl encuentro de los Once con el Se\u00f1or Resucitado hace que sus vidas y personas vayan convirti\u00e9ndose en Evangelios vivientes, destinados a transparentar el misterio personal de Cristo: \u201c\u00bfEs justo ante Dios que os obedezcamos a vosotros m\u00e1s que a \u00c9l? Juzgadlo vosotros. Por nuestra parte no podemos menos de contar lo que hemos visto y o\u00eddo\u201d<\/em>. \u201cNo se puede estar al servicio de los hombres sin ser antes siervo de Dios. Y no se puede ser siervo de Dios si antes no se es hombre de Dios\u201d. S\u00f3lo as\u00ed, se puede vigorizar la vida religiosa asumiendo los sufrimientos apost\u00f3licos por la difusi\u00f3n del Evangelio, confiando en la acci\u00f3n interior del Esp\u00edritu y estando siempre cercano a todos[2]<\/a>. El c\u00e1liz del Se\u00f1or se convierte siempre en c\u00e1liz de bendici\u00f3n (cf. Is 51, 17-22). La herencia del Obispo ha de ser la santidad. En este A\u00f1o Jubilar la llegada del Obispo Auxiliar es tambi\u00e9n ocasi\u00f3n para reflexionar sobre el sentido de nuestra peregrinaci\u00f3n en el camino de la conversi\u00f3n y sobre el reforzamiento de la eclesialidad en nuestra Di\u00f3cesis. Dios siempre nos ofrece su gracia para afrontar cualquier reto.\r\n\r\nToda iniciativa episcopal servir\u00e1 \u00e1 verdadeira renovaci\u00f3n da Igrexa en tanto contrib\u00faa a mostrar o fascinante esplendor da aut\u00e9ntica luz que \u00e9 Cristo mesmo. A proposta evanxelizadora ha de facerse sempre dende o coraz\u00f3n do Evanxeo, proclamando que Deus nos ama infinitamente en Xes\u00fas Cristo e fai posible a nosa plenitude, abrindo o noso coraz\u00f3n aos outros. Tendo como referente o exemplo dos santos pastores, habemos de transmitir a fe \u201cnon con palabras sabias para non desvirtuar a cruz de Cristo\u201d, nin por consenso humano, sen\u00f3n como unha revelaci\u00f3n divina, para uns mensaxe de salvaci\u00f3n, para outros pedra de tropezo e esc\u00e1ndalo. Pero a verdade cristi\u00e1 \u00e9 atraente e persuasiva precisamente porque responde \u00e1 necesidade profunda da existencia humana. Como \u201cadministradores dos misterios de Deus\u201d (1Cor 4, 1s), a nosa inquietude \u00e9 conducir aos homes cara a Xes\u00fas Cristo quen m\u00e1is al\u00e1 d\u00e1 estratexia, p\u00eddenos a prudencia que significa buscar e actuar conforme \u00e1 verdade e que esixe a raz\u00f3n humilde, disciplinada e vixiante, que non se deixa levar por prexu\u00edzos. Quen non serve \u00e1 verdade, non serve \u00e1 unidade.\r\n\r\nQuerido irm\u00e1n Francisco Jos\u00e9, ves a unha comunidade diocesana en que sentir\u00e1s a necesidade de querela porque te sentir\u00e1s fondamente querido por ela. Todos che desexamos un ministerio episcopal longo e cheo de froitos. Deus preoc\u00fapase por ti, mira pola forza da t\u00faa vocaci\u00f3n e da t\u00faa misi\u00f3n. Na comu\u00f1\u00f3n co Papa Francisco recibe gozoso o don do ministerio episcopal. Encomend\u00e1mosche \u00e1 intercesi\u00f3n do Ap\u00f3stolo Santiago, de San Xos\u00e9 e da Virxe Santa Mar\u00eda. Vivamos a nosa existencia menos expostos aos medos, pois somos disc\u00edpulos de Cristo quen venceu ou mundo e coa sabedor\u00eda e a prudencia do bispo gu\u00eda ao pobo de Deus na peregrinaci\u00f3n terrea cara a felicidade eterna. Am\u00e9n.\r\n\r\n[1]<\/a> BENEDICTO XVI, Homil\u00eda en la plaza del Obradoiro, <\/em>6 de noviembre de 2010.\r\n\r\n[2]<\/a>Cf. JUAN PABLO II, Exhortaci\u00f3n apost\u00f3lica postsinodal \u201cPastores gregis\u201d<\/em>, 11.","_es_post_name":"homilia-del-arzobispo-monsenor-julian-barrio-en-la-ordenacion-episcopal-de-francisco-jose-prieto-fernandez","_es_post_excerpt":"","_es_post_title":"Homil\u00eda del arzobispo monse\u00f1or Juli\u00e1n Barrio en la ordenaci\u00f3n episcopal de Francisco Jos\u00e9 Prieto Fern\u00e1ndez","edit_language":"gl","footnotes":""},"categories":[4],"tags":[69,77],"class_list":["post-19783","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","category-arzobispo","tag-homilias","tag-la-voz-del-pastor"],"yoast_head":"\n